Vangelo secondo Giovanni 6

Torna indietro

Sacra Bibbia Garofalo Bibbia Vulgata Clementina
1 Dopo di ciò, Gesù se ne andò all’altra riva del mare di Galilea, o di Tiberiade.1 Post hæc abiit Jesus trans mare Galilææ, quod est Tiberiadis :
2 E una gran folla lo seguiva, perché vedeva i miracoli che faceva sugli infermi.2 et sequebatur eum multitudo magna, quia videbant signa quæ faciebat super his qui infirmabantur.
3 Poi, Gesù salì sulla montagna e là si sedette con i suoi discepoli,3 Subiit ergo in montem Jesus et ibi sedebat cum discipulis suis.
4 Era vicina la Pasqua, la festa dei Giudei,4 Erat autem proximum Pascha dies festus Judæorum.
5 Levati, dunque, gli occhi, e vedendo che gran folla veniva a lui, Gesù disse a Filippo: «Dove potremo comprare dei pani perché costoro possano mangiare?»5 Cum sublevasset ergo oculos Jesus, et vidisset quia multitudo maxima venit ad eum, dixit ad Philippum : Unde ememus panes, ut manducent hi ?
6 Però, diceva ciò per metterlo alla prova, perché egli sapeva che cosa stava per fare.6 Hoc autem dicebat tentans eum : ipse enim sciebat quid esset facturus.
7 Filippo gli rispose: «Duecento denari di pane non bastano perché ognuno di loro ne abbia un pezzetto».7 Respondit ei Philippus : Ducentorum denariorum panes non sufficiunt eis, ut unusquisque modicum quid accipiat.
8 Uno dei discepoli, Andrea, il fratello di Simon Pietro, dice a Gesù:8 Dicit ei unus ex discipulis ejus, Andreas, frater Simonis Petri :
9 «Cè qui un ragazzetto che ha cinque pani d’orzo e due pesci, ma che cos’è questo per tanta gente?»9 Est puer unus hic qui habet quinque panes hordeaceos et duos pisces : sed hæc quid sunt inter tantos ?
10 Disse Gesù: «Fateli sedere». C’era molta erba in quel luogo. Si sedettero, dunque, gli uomini, in numero di quasi cinquemila.10 Dixit ergo Jesus : Facite homines discumbere. Erat autem fœnum multum in loco. Discubuerunt ergo viri, numero quasi quinque millia.
11 Gesù allora prese i pani e, rese grazie, li distribuì alla gente seduta; così fece anche coi pesci, finché ne vollero.11 Accepit ergo Jesus panes : et cum gratias egisset, distribuit discumbentibus : similiter et ex piscibus quantum volebant.
12 Quando, poi, si saziarono, disse ai suoi discepoli: «Raccogliete i frammenti avanzati, affinché nulla si perda».12 Ut autem impleti sunt, dixit discipulis suis : Colligite quæ superaverunt fragmenta, ne pereant.
13 Li raccolsero e riempirono dodici ceste con i. frammenti dei cinque pani d’orzo avanzati a quelli che avevano mandato.13 Collegerunt ergo, et impleverunt duodecim cophinos fragmentorum ex quinque panibus hordeaceis, quæ superfuerunt his qui manducaverant.
14 Quella gente, vedendo il miracolo che Gesù aveva fatto, diceva: «Questo è veramente il Profeta che deve venire nel mondo».14 Illi ergo homines cum vidissent quod Jesus fecerat signum, dicebant : Quia hic est vere propheta, qui venturus est in mundum.
15 Ma Gesù, saputo che stavano per venire a rapirlo per farlo re, si ritirò di nuovo, solo, sulla montagna.15 Jesus ergo cum cognovisset quia venturi essent ut raperent eum, et facerent eum regem, fugit iterum in montem ipse solus.
16 Fattasi sera, i suoi discepoli scesero al mare16 Ut autem sero factum est, descenderunt discipuli ejus ad mare.
17 e, saliti in una barca, partirono per l’altra riva del mare, verso Cafarnao. S’era già fatto buio e Gesù non li aveva ancora raggiunti,17 Et cum ascendissent navim, venerunt trans mare in Capharnaum : et tenebræ jam factæ erant et non venerat ad eos Jesus.
18 e il mare si agitava per il gran vento che soffiava.18 Mare autem, vento magno flante, exsurgebat.
19 Avevano remato per circa venticinque o trenta stadi, quando scorsero Gesù che camminava sul mare e sì avvicinava alla barca, ed ebbero paura.19 Cum remigassent ergo quasi stadia viginti quinque aut triginta, vident Jesum ambulantem supra mare, et proximum navi fieri, et timuerunt.
20 Ma egli disse loro: «Sono io, non temete».20 Ille autem dicit eis : Ego sum, nolite timere.
21 Volevano, allora, prenderlo nella barca, ma subito la barca raggiunse la terra verso la quale erano diretti.21 Voluerunt ergo accipere eum in navim et statim navis fuit ad terram, in quam ibant.
22 L’indomani, la folla, che era rimasta sull’altra riva, notò che là c’era una sola barca e che Gesù non era salito nella barca con i suoi discepoli, ma questi se merano andati soli.22 Altera die, turba, quæ stabat trans mare, vidit quia navicula alia non erat ibi nisi una, et quia non introisset cum discipulis suis Jesus in navim, sed soli discipuli ejus abiissent :
23 Altre barche vennero da Tiberiade, vicino al luogo dove avevano mangiato il pane dopo l’azione di grazie del Signore.23 aliæ vero supervenerunt naves a Tiberiade juxta locum ubi manducaverant panem, gratias agente Domino.
24 Quando, dunque, la folla vide che Gesù non era là, e nemmeno i suoi discepoli, salì nelle barche e si recò a Cafarnao in cerca di Gesù.24 Cum ergo vidisset turba quia Jesus non esset ibi, neque discipuli ejus, ascenderunt in naviculas, et venerunt Capharnaum quærentes Jesum.
25 E, trovatolo sull’altra riva, gli dissero: «Rabbi, quando sei venuto qui?»25 Et cum invenissent eum trans mare, dixerunt ei : Rabbi, quando huc venisti ?
26 Gesù rispose loro: din verità, in verità vi dico: voi mi cercate non perché avete veduto miracoli ma perché avete mangiato quei pani e vi siete saziati.26 Respondit eis Jesus, et dixit : Amen, amen dico vobis : quæritis me non quia vidistis signa, sed quia manducastis ex panibus et saturati estis.
27 Procuratevi non il nutrimento che perisce, ma il nutrimento che resta per la vita eterna, quella che il Figlio dell’uomo vi darà; poiché lui il Padre, Dio stesso, ha segnato col suo sigillo».27 Operamini non cibum, qui perit, sed qui permanet in vitam æternam, quem Filius hominis dabit vobis. Hunc enim Pater signavit Deus.
28 Gli dissero, allora: «Che cosa dobbiamo fare per lavorare alle opere di Dio?»28 Dixerunt ergo ad eum : Quid faciemus ut operemur opera Dei ?
29 Gesù rispose loro: «L’opera di Dio è questa: che crediate in colui che egli ha mandato.29 Respondit Jesus, et dixit eis : Hoc est opus Dei, ut credatis in eum quem misit ille.
30 Gli dissero: «Ma quale miracolo fai, perché vediamo e ti crediamo ? Quale opera compi?30 Dixerunt ergo ei : Quod ergo tu facis signum ut videamus et credamus tibi ? quid operaris ?
31 I nostri padri, nel deserto, mangiarono la manna, come è scritto: Ha dato loro a mangiare un pane venuto dal cielo».31 Patres nostri manducaverunt manna in deserto, sicut scriptum est : Panem de cælo dedit eis manducare.
32 Gesù disse loro: «In verità, in verità vi dico: non è Mosè che vi ha dato il pane venuto dal cielo, ma il Padre mio vi dà il pane del cielo, quello vero,32 Dixit ergo eis Jesus : Amen, amen dico vobis : non Moyses dedit vobis panem de cælo, sed Pater meus dat vobis panem de cælo verum.
33 perché il pane di Dio è quello che discende dal cielo e dà la vita al mondo».33 Panis enim Dei est, qui de cælo descendit, et dat vitam mundo.
34 Gli dissero, allora: «Signore, daccelo sempre, questo pane!»34 Dixerunt ergo ad eum : Domine, semper da nobis panem hunc.
35 Disse loro Gesù: «Io sono il pane della vita; chi viene a me non avrà fame, e chi crede in me non avrà mai sete.35 Dixit autem eis Jesus : Ego sum panis vitæ : qui venit ad me, non esuriet, et qui credit in me, non sitiet umquam.
36 Ma ve l’ho detto che mi avete anche veduto e non credete.36 Sed dixi vobis quia et vidistis me, et non creditis.
37 Tutto quanto mi dà il Padre a me verrà, e chi viene a me non lo caccerò fuori,37 Omne quod dat mihi Pater, ad me veniet : et eum qui venit ad me, non ejiciam foras :
38 perché son disceso dal cielo non per fare la mia volontà, ma la volontà di colui che mi ha mandato.38 quia descendi de cælo, non ut faciam voluntatem meam, sed voluntatem ejus qui misit me.
39 Ora, la volontà di colui che mi ha mandato è che io non perda nulla di quanto mi ha dato, ma che lo risusciti nell’ultimo giorno.39 Hæc est autem voluntas ejus qui misit me, Patris : ut omne quod dedit mihi, non perdam ex eo, sed resuscitem illud in novissimo die.
40 Perché la volontà del Padre mio è che chiunque vede il Figlio e crede in lui abbia la vita eterna, e lo risusciti io nell’ultimo giorno».40 Hæc est autem voluntas Patris mei, qui misit me : ut omnis qui videt Filium et credit in eum, habeat vitam æternam, et ego resuscitabo eum in novissimo die.
41 Mormoravano, dunque, i Giudei di lui, perché aveva detto: «Io sono il pane disceso dal cielo»,41 Murmurabant ergo Judæi de illo, quia dixisset : Ego sum panis vivus, qui de cælo descendi,
42 e dicevano: «Ma non è costui il figlio di Giuseppe; non conosciamo suo padre e sua madre? Come, dunque, dice: Son disceso dal cielo?»42 et dicebant : Nonne hic est Jesus filius Joseph, cujus nos novimus patrem et matrem ? quomodo ergo dicit hic : Quia de cælo descendi ?
43 Gesù rispose loro: «Non mormorate tra voi!43 Respondit ergo Jesus, et dixit eis : Nolite murmurare in invicem :
44 Nessuno può venire a me se il Padre, che mi ha mandato, non lo abbia attratto; e io lo risusciterò nell’ultimo giorno.44 nemo potest venire ad me, nisi Pater, qui misit me, traxerit eum ; et ego resuscitabo eum in novissimo die.
45 È scritto nei Profeti: E saranno tutti istruiti da Dio. Chiunque ha ascoltato il Padre e ha accolto il suo insegnamento viene a me.45 Est scriptum in prophetis : Et erunt omnes docibiles Dei. Omnis qui audivit a Patre, et didicit, venit ad me.
46 Non che alcuno abbia veduto il Padre, eccetto colui che viene da Dio: questi ha veduto il Padre.46 Non quia Patrem vidit quisquam, nisi is, qui est a Deo, hic vidit Patrem.
47 In verità, in Verità vi dico: chi crede ha la vita eterna.47 Amen, amen dico vobis : qui credit in me, habet vitam æternam.
48 Io sono il pane della vita.48 Ego sum panis vitæ.
49 I vostri padri, nel deserto, mangiarono la manna e sono morti;49 Patres vestri manducaverunt manna in deserto, et mortui sunt.
50 il pane che discende dal cielo è tale che colui che ne mangia non muore.50 Hic est panis de cælo descendens : ut si quis ex ipso manducaverit, non moriatur.
51 Io sono il pane vivente disceso dal cielo; se uno mangia di questo pane vivrà in eterno; e il pane che io darò è la mia carne, per la vita del mondo».51 Ego sum panis vivus, qui de cælo descendi.
52 Discutevano, allora, tra loro i Giudei, dicendo: «Come può costui darci la sua carne da mangiare?»52 Si quis manducaverit ex hoc pane, vivet in æternum : et panis quem ego dabo, caro mea est pro mundi vita.
53 Disse loro Gesù: «In verità, in verità vi dico: se non mangiate la carne del Figlio dell’uomo e non bevete il suo sangue, non avrete in voi la vita.53 Litigabant ergo Judæi ad invicem, dicentes : Quomodo potest hic nobis carnem suam dare ad manducandum ?
54 Chi mangia la mia carne e beve il mio sangue ha la vita eterna, e io lo risusciterò nell’ultimo giorno.54 Dixit ergo eis Jesus : Amen, amen dico vobis : nisi manducaveritis carnem Filii hominis, et biberitis ejus sanguinem, non habebitis vitam in vobis.
55 Poiché la mia carne è un vero cibo, e il mio sangue è una vera bevanda.55 Qui manducat meam carnem, et bibit meum sanguinem, habet vitam æternam : et ego resuscitabo eum in novissimo die.
56 Chi mangia la mia carne e beve il mio sangue dimora in me, e io in lui.56 Caro enim mea vere est cibus : et sanguis meus, vere est potus ;
57 Siccome il Padre, il Vivente, ha mandato me, e io vivo per il Padre, così anche chi mangia me vivrà per me.57 qui manducat meam carnem et bibit meum sanguinem, in me manet, et ego in illo.
58 È questo il pane disceso dal cielo; non è come quello che mangiarono i padri e morirono: chi mangia questo pane vivrà in eterno.58 Sicut misit me vivens Pater, et ego vivo propter Patrem : et qui manducat me, et ipse vivet propter me.
59 Questo disse Gesù insegnando in una sinagoga, a Cafarnao.59 Hic est panis qui de cælo descendit. Non sicut manducaverunt patres vestri manna, et mortui sunt. Qui manducat hunc panem, vivet in æternum.
60 Molti dei suoi discepoli, dopo averlo ascoltato, dissero: «Questo linguaggio è duro; chi lo può intendere?»60 Hæc dixit in synagoga docens, in Capharnaum.
61 Ma, sapendo Gesù in se stesso che i suoi discepoli mormoravano di ciò, disse loro: «Questo vi scandalizza?61 Multi ergo audientes ex discipulis ejus, dixerunt : Durus est hic sermo, et quis potest eum audire ?
62 E se vedeste il Figlio dell’uomo ascendere dove era prima?62 Sciens autem Jesus apud semetipsum quia murmurarent de hoc discipuli ejus, dixit eis : Hoc vos scandalizat ?
63 È lo Spirito che vivifica, la carne non giova a nulla; le parole che vi ho dette sono spirito e vita.63 si ergo videritis Filium hominis ascendentem ubi erat prius ?
64 Ma vi sono tra voi alcuni che non credono». Gesù, infatti, sapeva fin dal principio quali erano quelli che non credevano e chi era quello che lo avrebbe tradito.64 Spiritus est qui vivificat : caro non prodest quidquam : verba quæ ego locutus sum vobis, spiritus et vita sunt.
65 E soggiungeva: «Perciò vi ho detto che nessuno può venire a me, se non gli è dato dal Padre».65 Sed sunt quidam ex vobis qui non credunt. Sciebat enim ab initio Jesus qui essent non credentes, et quis traditurus esset eum.
66 Da allora, molti dei suoi discepoli si ritirarono e non stavano più con lui.66 Et dicebat : Propterea dixi vobis, quia nemo potest venire ad me, nisi fuerit ei datum a Patre meo.
67 Disse, allora, Gesù ai dodici: «Volete andarvene anche voi?»67 Ex hoc multi discipulorum ejus abierunt retro : et jam non cum illo ambulabant.
68 Gli rispose Simon Pietro: «Signore, a chi andremo? Tu hai parole di vita eterna.68 Dixit ergo Jesus ad duodecim : Numquid et vos vultis abire ?
69 E noi abbiamo creduto e conosciuto che tu sei il Santo di Dio».69 Respondit ergo ei Simon Petrus : Domine, ad quem ibimus ? verba vitæ æternæ habes :
70 Rispose loro Gesù: «Non ho io scelto voi, i dodici? Eppure, uno di voi è un diavolo».70 et nos credidimus, et cognovimus quia tu es Christus Filius Dei.
71 Egli parlava di Giuda, figlio di Simone Iscariota; era lui, infatti, che l’avrebbe tradito, uno dei dodici!71 Respondit eis Jesus : Nonne ego vos duodecim elegi : et ex vobis unus diabolus est ?
72 Dicebat autem Judam Simonis Iscariotem : hic enim erat traditurus eum, cum esset unus ex duodecim.