| 1 « Quando sarai entrato nella terra che Jahve tuo Dio sta per assegnarti in eredità, quando. ne avrai preso possesso e vi abiterai | 1 Cumque intraveris terram, quam Dominus Deus tuus tibi daturus est possidendam, et obtinueris eam, atque habitaveris in ea : |
| 2 allora prenderai primizie di tutti i frutti del suolo che tu avrai ricavato dalla terra che Jahve tuo Dio sta per concederti, le metterai in un cestino e andrai nel luogo nel quale Jahve tuo Dio sceglierà di far dimorare il suo nome. | 2 tolles de cunctis frugibus tuis primitias, et pones in cartallo, pergesque ad locum quem Dominus Deus tuus elegerit, ut ibi invocetur nomen ejus : |
| 3 Andrai dal sacerdote che sarà in carica in quei giorni e gli dirai: “ Oggi, io dichiaro a Jahve mio Dio di essere entrato nella terra che Jahve ha giurato ai nostri padri di darci”. | 3 accedesque ad sacerdotem, qui fuerit in diebus illis, et dices ad eum : Profiteor hodie coram Domino Deo tuo, quod ingressus sum in terram, pro qua juravit patribus nostris, ut daret eam nobis. |
| 4 Il sacerdote prenderà il cestino dalla tua mano e lo deporrà davanti all’altare di Jahve tuo Dio; | 4 Suscipiensque sacerdos cartallum de manu tua, ponet ante altare Domini Dei tui : |
| 5 al cospetto di Jahve tuo Dio proseguirai dicendo: ‘ Mio padre era un Arameo errante, discese in Egitto, vi abitò come forestiero con poca gente e vi divenne una nazione grande, forte e numerosa. | 5 et loqueris in conspectu Domini Dei tui : Syrus persequebatur patrem meum, qui descendit in Ægyptum, et ibi peregrinatus est in paucissimo numero : crevitque in gentem magnam ac robustam et infinitæ multitudinis. |
| 6 Gli Egiziani ci maltrattarono e oppressero, ci sottoposero a dura schiavitù. | 6 Afflixeruntque nos Ægyptii, et persecuti sunt, imponentes onera gravissima : |
| 7 Ma invocammo aiuto da Jahve, Dio dei nostri padri e Jahve ascoltò la nostra voce, vide la nostra miseria e la nostra oppressione | 7 et clamavimus ad Dominum Deum patrum nostrorum : qui exaudivit nos, et respexit humilitatem nostram, et laborem, atque angustiam : |
| 8 e, con mano forte, con braccio teso, con terrore grande, con segni e prodigi, Jahve ci fece uscire dall’Egitto, | 8 et eduxit nos de Ægypto in manu forti, et brachio extento, in ingenti pavore, in signis atque portentis : |
| 9 ci introdusse in questo luogo e ci diede questa terra, terra dove scorre latte e miele. | 9 et introduxit ad locum istum, et tradidit nobis terram lacte et melle manantem. |
| 10 Ed ecco, io ora ho portato primizie dei frutti del suolo che Jahve mi ha concesso ”. Le deporrai al cospetto di Jahve tuo Dio e ti prostrerai al cospetto di Jahve tuo Dio. | 10 Et idcirco nunc offero primitias frugum terræ, quam Dominus dedit mihi. Et dimittes eas in conspectu Domini Dei tui, et adorato Domino Deo tuo. |
| 11 Dopo, gioirai di tutto il bene che Jahve tuo Dio ha elargito a te e alla tua famiglia: gioirai tu, il Levita e il forestiero che si trova in mezzo a te. | 11 Et epulaberis in omnibus bonis, quæ Dominus Deus tuus dederit tibi et domui tuæ, tu et Levites, et advena qui tecum est.
|
| 12 Nel terzo anno, l’anno della decima, quando avrai terminato di prelevare la decima di ogni tuo prodotto e l’avrai data al Levita, al forestiero, all’orfano, alla vedova ed essi l’avranno mangiata dentro le tue porte e se ne saranno saziati, | 12 Quando compleveris decimam cunctarum frugum tuarum, anno decimarum tertio, dabis Levitæ, et advenæ, et pupillo et viduæ, ut comedant intra portas tuas, et saturentur : |
| 13 allora dirai al cospetto di Jahve tuo Dio: “ Ho allontanato completamente dalla mia casa ciò che è sacro dandolo al Levita, al forestiero, all’orfano e alla vedova, secondo tutti i precetti che mi hai ordinato: non ho trasgredito nè dimenticato alcuno dei tuoi precetti. | 13 loquerisque in conspectu Domini Deo tui : Abstuli quod sanctificatum est de domo mea, et dedi illud Levitæ et advenæ, et pupillo ac viduæ, sicut jussisti mihi : non præterivi mandata tua, nec sum oblitus imperii tui. |
| 14 Non ne ho mangiato nel mio lutto, non ne ho allontanato mentre ero impuro e non ne ho dato a un morto. Ho ascoltato la voce di Jahve mio Dio, ho agito secondo quanto mi hai ordinato. | 14 Non comedi ex eis in luctu meo, nec separavi ea in qualibet immunditia, nec expendi ex his quidquam in re funebri. Obedivi voci Domini Dei mei, et feci omnia sicut præcepisti mihi. |
| 15 Dalla tua santa abitazione, dal cielo, volgi lo sguardo, benedici il tuo popolo Israele e il suolo che tu ci hai concesso, come avevi giurato ai nostri padri, terra dove scorre latte e miele ”. | 15 Respice de sanctuario tuo, et de excelso cælorum habitaculo, et benedic populo tuo Israël, et terræ, quam dedisti nobis, sicut jurasti patribus nostris, terræ lacte et melle mananti.
|
| 16 Oggi Jahve tuo Dio ti ordina di mettere in pratica questi statuti e decreti: osservali e mettili in pratica con tutto il Cuore e con tutta l’anima. | 16 Hodie Dominus Deus tuus præcepit tibi ut facias mandata hæc atque judicia : et custodias et impleas ex toto corde tuo, et ex tota anima tua. |
| 17 Tu oggi hai fatto sì che Jahve dichiarasse di essere il tuo Dio, mentre tu avresti seguito la sua via, osservato i suoi Statuti, precetti, decreti e ascoltato la sua voce; | 17 Dominum elegisti hodie, ut sit tibi Deus, et ambules in viis ejus, et custodias cæremonias illius, et mandata atque judicia, et obedias ejus imperio. |
| 18 e Jahve oggi ha fatto sì che tu dichiarassi di essere un popolo particolarmente suo, come ti ha promesso, mentre tu avresti osservato tutti i suoi precetti; | 18 Et Dominus elegit te hodie ut sis ei populus peculiaris, sicut locutus est tibi, et custodias omnia præcepta illius : |
| 19 così che egli ti renda eccelso. per lode, rinomanza e onore su tutte le nazioni che ha fatto, e tu sia un popolo consacrato a Jahve tuo Dio come ti ha promesso ». | 19 et faciat te excelsiorem cunctis gentibus quas creavit, in laudem, et nomen, et gloriam suam : ut sis populus sanctus Domini Dei tui, sicut locutus est. |