| 1 Anche questi sono proverbi di Salomone, che gli uomini di Ezechia, re di Giuda, hanno raccolto. | 1 τους εμους λογους υιε φοβηθητι και δεξαμενος αυτους μετανοει ταδε λεγει ο ανηρ τοις πιστευουσιν θεω και παυομαι |
| 2 È gloria di Dio nascondere le cose, ma è gloria del re investigarle. | 2 αφρονεστατος γαρ ειμι παντων ανθρωπων και φρονησις ανθρωπων ουκ εστιν εν εμοι |
| 3 né l’altezza del cielo né la profondità della terra né il cuore dei re si possono investigare. | 3 θεος δεδιδαχεν με σοφιαν και γνωσιν αγιων εγνωκα |
| 4 Togli le scorie dall’argento e l’artefice ne trarrà un capolavoro; | 4 τις ανεβη εις τον ουρανον και κατεβη τις συνηγαγεν ανεμους εν κολπω τις συνεστρεψεν υδωρ εν ιματιω τις εκρατησεν παντων των ακρων της γης τι ονομα αυτω η τι ονομα τοις τεκνοις αυτου ινα γνως |
| 5 stacca gli empi dal re e il suo trono si consoliderà nella giustizia. | 5 παντες λογοι θεου πεπυρωμενοι υπερασπιζει δε αυτος των ευλαβουμενων αυτον |
| 6 Non darti arie davanti al re e non metterti al posto dei grandi, | 6 μη προσθης τοις λογοις αυτου ινα μη ελεγξη σε και ψευδης γενη |
| 7 perché è meglio che ti dicano: «Sali quassù», anziché cedere il posto a uno superiore. | 7 δυο αιτουμαι παρα σου μη αφελης μου χαριν προ του αποθανειν με |
| 8 Ciò che i tuoi occhi hanno visto, non affrettarti a riferirlo per non far lite, perché alla fine tu non sappia come uscirne quando il tuo prossimo ti avrà svergognato. | 8 ματαιον λογον και ψευδη μακραν μου ποιησον πλουτον δε και πενιαν μη μοι δως συνταξον δε μοι τα δεοντα και τα αυταρκη |
| 9 Discuti la questione con il tuo vicino e non svelare il tuo segreto agli altri, | 9 ινα μη πλησθεις ψευδης γενωμαι και ειπω τις με ορα η πενηθεις κλεψω και ομοσω το ονομα του θεου |
| 10 perché chi ascolta non ti svergogni e il tuo disonore non finisca più. | 10 μη παραδως οικετην εις χειρας δεσποτου μηποτε καταρασηται σε και αφανισθης |
| 11 È un frutto d’oro su piatto d’argento una parola detta a proposito. | 11 εκγονον κακον πατερα καταραται την δε μητερα ουκ ευλογει |
| 12 Un monile d’oro e un gioiello prezioso è un saggio avvertimento a un orecchio docile. | 12 εκγονον κακον δικαιον εαυτον κρινει την δε εξοδον αυτου ουκ απενιψεν |
| 13 Come una frescura da neve in tempo di messe è il messaggero fedele per chi lo manda; egli ristora l’anima del suo signore. | 13 εκγονον κακον υψηλους οφθαλμους εχει τοις δε βλεφαροις αυτου επαιρεται |
| 14 Nubi e vento, ma niente acqua è chi si vanta di un regalo inutile. | 14 εκγονον κακον μαχαιρας τους οδοντας εχει και τας μυλας τομιδας ωστε αναλισκειν και κατεσθιειν τους ταπεινους απο της γης και τους πενητας αυτων εξ ανθρωπων |
| 15 Con la longanimità si placa il principe e la lingua dolce spezza l’osso. | 15 τη βδελλη τρεις θυγατερες ησαν αγαπησει αγαπωμεναι και αι τρεις αυται ουκ ενεπιμπλασαν αυτην και η τεταρτη ουκ ηρκεσθη ειπειν ικανον |
| 16 Hai trovato miele? Mangiane con discrezione, affinché non ti dia nausea e tu non lo vomiti. | 16 αδης και ερως γυναικος και ταρταρος και γη ουκ εμπιπλαμενη υδατος και υδωρ και πυρ ου μη ειπωσιν αρκει |
| 17 Metti di rado il piede nella casa del tuo vicino, perché non se ne stanchi e ti detesti. | 17 οφθαλμον καταγελωντα πατρος και ατιμαζοντα γηρας μητρος εκκοψαισαν αυτον κορακες εκ των φαραγγων και καταφαγοισαν αυτον νεοσσοι αετων |
| 18 Una mazza, una spada e una freccia acuta è l'uomo che attesta il falso contro il suo prossimo. | 18 τρια δε εστιν αδυνατα μοι νοησαι και το τεταρτον ουκ επιγινωσκω |
| 19 L’appoggio dello sleale è un dente guasto è un piede slogato nel giorno dell’avversità. | 19 ιχνη αετου πετομενου και οδους οφεως επι πετρας και τριβους νηος ποντοπορουσης και οδους ανδρος εν νεοτητι |
| 20 Come tarma nel vestito e tarlo nel legno, aceto su una piaga è cantar canzoni a un cuore afflitto. Così il dolore nel cuore dell’uomo. | 20 τοιαυτη οδος γυναικος μοιχαλιδος η οταν πραξη απονιψαμενη ουδεν φησιν πεπραχεναι ατοπον |
| 21 Se il tuo nemico ha fame dagli da mangiare; se ha sete dagli da bere, | 21 δια τριων σειεται η γη το δε τεταρτον ου δυναται φερειν |
| 22 perché così tu accumuli carboni ardenti sul suo capo, ma Jahvè ti ricompenserà. | 22 εαν οικετης βασιλευση και αφρων πλησθη σιτιων |
| 23 Il vento del nord porta la pioggia e la lingua calunniatrice rannuvola i volti. | 23 και οικετις εαν εκβαλη την εαυτης κυριαν και μισητη γυνη εαν τυχη ανδρος αγαθου |
| 24 È meglio abitare nell’angolo di una soffitta che in un palazzo con una donna rissosa. | 24 τεσσαρα δε εστιν ελαχιστα επι της γης ταυτα δε εστιν σοφωτερα των σοφων |
| 25 Come acqua fresca per chi ha sete sono le buone notizie da un paese lontano. | 25 οι μυρμηκες οις μη εστιν ισχυς και ετοιμαζονται θερους την τροφην |
| 26 Una fonte intorbidita e una sorgente inquinata è il giusto che si piega davanti all’empio. | 26 και οι χοιρογρυλλιοι εθνος ουκ ισχυρον οι εποιησαντο εν πετραις τους εαυτων οικους |
| 27 Non fa bene mangiar molto miele, ma dà gloria studiare molto le cose difficili. | 27 αβασιλευτον εστιν η ακρις και εκστρατευει αφ' ενος κελευσματος ευτακτως |
| 28 Una città aperta, senza mura è chi non sa dominare se stesso. | 28 και καλαβωτης χερσιν ερειδομενος και ευαλωτος ων κατοικει εν οχυρωμασιν βασιλεως |
| 29 τρια δε εστιν α ευοδως πορευεται και το τεταρτον ο καλως διαβαινει |
| 30 σκυμνος λεοντος ισχυροτερος κτηνων ος ουκ αποστρεφεται ουδε καταπτησσει κτηνος |
| 31 και αλεκτωρ εμπεριπατων θηλειαις ευψυχος και τραγος ηγουμενος αιπολιου και βασιλευς δημηγορων εν εθνει |
| 32 εαν προη σεαυτον εις ευφροσυνην και εκτεινης την χειρα σου μετα μαχης ατιμασθηση |
| 33 αμελγε γαλα και εσται βουτυρον εαν δε εκπιεζης μυκτηρας εξελευσεται αιμα εαν δε εξελκης λογους εξελευσονται κρισεις και μαχαι |
