Proverbi 11
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| Sacra Bibbia Garofalo | VULGATA |
|---|---|
| 1 La bilancia falsa è in abominio a Jahvè, il peso giusto gli è gradito. | 1 Statera dolosa abominatio est apud Dominum, et pondus æquum voluntas ejus. |
| 2 Venuta la superbia verrà anche l’ignominia: con i modesti, invece, sta la saggezza. | 2 Ubi fuerit superbia, ibi erit et contumelia ; ubi autem est humilitas, ibi et sapientia. |
| 3 L’integrità guida gli uomini retti; la depravazione rovina i perfidi. | 3 Simplicitas justorum diriget eos, et supplantatio perversorum vastabit illos. |
| 4 Non gioveranno le ricchezze nel giorno dell’ira, ma la giustizia salva dalla morte. | 4 Non proderunt divitiæ in die ultionis ; justitia autem liberabit a morte. |
| 5 La giustizia degli integri ne appiana il cammino, mentre l’empio cade per la sua empietà. | 5 Justitia simplicis diriget viam ejus, et in impietate sua corruet impius. |
| 6 La giustizia dei retti li salva; gli iniqui sono presi dalla loro malvagità. | 6 Justitia rectorum liberabit eos, et in insidiis suis capientur iniqui. |
| 7 Con la morte dell’empio svanisce ogni speranza, e così l’attesa degli iniqui resta delusa. | 7 Mortuo homine impio, nulla erit ultra spes, et exspectatio sollicitorum peribit. |
| 8 Il giusto sarà liberato dall’angustia e al suo posto sarà messo l’empio. | 8 Justus de angustia liberatus est, et tradetur impius pro eo. |
| 9 Il simulatore con le parole rovina il prossimo, ma i giusti lo salvano con la saggezza. | 9 Simulator ore decipit amicum suum ; justi autem liberabuntur scientia. |
| 10 La città esulta per il bene dei giusti e fa tripudio per la rovina degli empi. | 10 In bonis justorum exsultabit civitas, et in perditione impiorum erit laudatio. |
| 11 La città viene esaltata dalla benedizione dei retti, ma a causa degli empi va in rovina. | 11 Benedictione justorum exaltabitur civitas, et ore impiorum subvertetur. |
| 12 Chi disprezza il prossimo è privo di senno; l’uomo prudente sa tacere. | 12 Qui despicit amicum suum indigens corde est ; vir autem prudens tacebit. |
| 13 Chi va sparlando svela il segreto; l’uomo fidato copre tutto. | 13 Qui ambulat fraudulenter, revelat arcana ; qui autem fidelis est animi, celat amici commissum. |
| 14 Il popolo decade dove manca buon governo; la salvezza è nel gran numero di consiglieri. | 14 Ubi non est gubernator, populus corruet ; salus autem, ubi multa consilia. |
| 15 La pagherà certamente. chi fa malleveria per un estraneo, ma chi fugge i pegni è tranquillo. | 15 Affligetur malo qui fidem facit pro extraneo ; qui autem cavet laqueos securus erit. |
| 16 La donna graziosa ottiene stima, gli uomini energici ottengono ricchezze. | 16 Mulier gratiosa inveniet gloriam, et robusti habebunt divitias. |
| 17 L’uomo misericordioso fa del bene a se stesso, ma il crudele si fa danno. | 17 Benefacit animæ suæ vir misericors ; qui autem crudelis est, etiam propinquos abjicit. |
| 18 L’empio ha un guadagno fallace; chi semina giustizia avrà un premio sicuro. | 18 Impius facit opus instabile, seminanti autem justitiam merces fidelis. |
| 19 Chi è nella giustizia è per la vita; chi segue il male va alla morte. | 19 Clementia præparat vitam, et sectatio malorum mortem. |
| 20 Sono in abominio a Jahvè i perversi di cuore; suo gradimento sono coloro che hanno vita integra. | 20 Abominabile Domino cor pravum, et voluntas ejus in iis qui simpliciter ambulant. |
| 21 Certo non resterà impunito il malvagio, ma la stirpe dei giusti la scamperà. | 21 Manus in manu non erit innocens malus ; semen autem justorum salvabitur. |
| 22 È un anello d’oro nel naso di un maiale una donna bella ma insulsa. | 22 Circulus aureus in naribus suis, mulier pulchra et fatua. |
| 23 Il desiderio dei giusti ha sempre buon esito; la speranza degli empi, invece, tramonta. | 23 Desiderium justorum omne bonum est ; præstolatio impiorum furor. |
| 24 C’è chi dona generosamente e diventa più ricco, e chi è stretto fuor di misura ed è sempre nell’indigenza. | 24 Alii dividunt propria, et ditiores fiunt ; alii rapiunt non sua, et semper in egestate sunt. |
| 25 L’uomo benefico prospererà e chi ristora gli altri sarà pure ristorato. | 25 Anima quæ benedicit impinguabitur, et qui inebriat, ipse quoque inebriabitur. |
| 26 Il popolo maledice chi fa incetta di grano; la benedizione è sul capo di chi lo vende. | 26 Qui abscondit frumenta maledicetur in populis ; benedictio autem super caput vendentium. |
| 27 Chi cerca il bene si guadagna favore; chi procura il male raccoglierà male. | 27 Bene consurgit diluculo qui quærit bona ; qui autem investigator malorum est, opprimetur ab eis. |
| 28 Chi confida nelle proprie ricchezze cadrà; i giusti, invece, germoglieranno come le fronde. | 28 Qui confidit in divitiis suis corruet : justi autem quasi virens folium germinabunt. |
| 29 Chi sconquassa la sua casa erediterà vento, e lo stolto sarà schiavo di chi è saggio. | 29 Qui conturbat domum suam possidebit ventos, et qui stultus est serviet sapienti. |
| 30 Il frutto del giusto è albero di vita e il saggio guadagna gli animi. | 30 Fructus justi lignum vitæ, et qui suscipit animas sapiens est. |
| 31 Ecco, il giusto paga il fio sulla terra; quanto più l’empio e il peccatore! | 31 Si justus in terra recipit, quanto magis impius et peccator ! |