Proverbia 29
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | Bibbia C.E.I. 1974 |
|---|---|
| 1 Viro qui corripientem dura cervice contemnit, repentinus ei superveniet interitus, et eum sanitas non sequetur. | 1 L'uomo che, rimproverato, resta di dura cervice sarà spezzato all'improvviso e senza rimedio. |
| 2 In multiplicatione justorum lætabitur vulgus ; cum impii sumpserint principatum, gemet populus. | 2 Quando comandano i giusti, il popolo gioisce, quando governano gli empi, il popolo geme. |
| 3 Vir qui amat sapientiam lætificat patrem suum ; qui autem nutrit scorta perdet substantiam. | 3 Chi ama la sapienza allieta il padre, ma chi frequenta prostitute dissipa il patrimonio. |
| 4 Rex justus erigit terram ; vir avarus destruet eam. | 4 Il re con la giustizia rende prospero il paese, l'uomo che fa esazioni eccessive lo rovina. |
| 5 Homo qui blandis fictisque sermonibus loquitur amico suo rete expandit gressibus ejus. | 5 L'uomo che adula il suo prossimo gli tende una rete per i suoi passi. |
| 6 Peccantem virum iniquum involvet laqueus, et justus laudabit atque gaudebit. | 6 Sotto i passi del malvagio c'è un trabocchetto, mentre il giusto corre ed è contento. |
| 7 Novit justus causam pauperum ; impius ignorat scientiam. | 7 Il giusto si prende a cuore la causa dei miseri, ma l'empio non intende ragione. |
| 8 Homines pestilentes dissipant civitatem ; sapientes vero avertunt furorem. | 8 I beffardi mettono sottosopra una città, mentre i saggi placano la collera. |
| 9 Vir sapiens si cum stulto contenderit, sive irascatur, sive rideat, non inveniet requiem. | 9 Se un saggio discute con uno stolto, si agiti o rida, non vi sarà conclusione. |
| 10 Viri sanguinum oderunt simplicem ; justi autem quærunt animam ejus. | 10 Gli uomini sanguinari odiano l'onesto, mentre i giusti hanno cura di lui. |
| 11 Totum spiritum suum profert stultus ; sapiens differt, et reservat in posterum. | 11 Lo stolto dà sfogo a tutto il suo malanimo, il saggio alla fine lo sa calmare. |
| 12 Princeps qui libenter audit verba mendacii, omnes ministros habet impios. | 12 Se un principe dà ascolto alle menzogne, tutti i suoi ministri sono malvagi. |
| 13 Pauper et creditor obviaverunt sibi : utriusque illuminator est Dominus. | 13 Il povero e l'usuraio si incontrano; è il Signore che illumina gli occhi di tutti e due. |
| 14 Rex qui judicat in veritate pauperes, thronus ejus in æternum firmabitur. | 14 Un re che giudichi i poveri con equità rende saldo il suo trono per sempre. |
| 15 Virga atque correptio tribuit sapientiam ; puer autem qui dimittitur voluntati suæ confundit matrem suam. | 15 La verga e la correzione danno sapienza, ma il giovane lasciato a se stesso disonora sua madre. |
| 16 In multiplicatione impiorum multiplicabuntur scelera, et justi ruinas eorum videbunt. | 16 Quando governano i malvagi, i delitti abbondano, ma i giusti ne vedranno la rovina. |
| 17 Erudi filium tuum, et refrigerabit te, et dabit delicias animæ tuæ. | 17 Correggi il figlio e ti farà contento e ti procurerà consolazioni. |
| 18 Cum prophetia defecerit, dissipabitur populus ; qui vero custodit legem beatus est. | 18 Senza la rivelazione il popolo diventa sfrenato; beato chi osserva la legge. |
| 19 Servus verbis non potest erudiri, quia quod dicis intelligit, et respondere contemnit. | 19 Lo schiavo non si corregge a parole, comprende, infatti, ma non obbedisce. |
| 20 Vidisti hominem velocem ad loquendum ? stultitia magis speranda est quam illius correptio. | 20 Hai visto un uomo precipitoso nel parlare? C'è più da sperare in uno stolto che in lui. |
| 21 Qui delicate a pueritia nutrit servum suum postea sentiet eum contumacem. | 21 Chi accarezza lo schiavo fin dall'infanzia, alla fine costui diventerà insolente. |
| 22 Vir iracundus provocat rixas, et qui ad indignandum facilis est erit ad peccandum proclivior. | 22 Un uomo collerico suscita litigi e l'iracondo commette molte colpe. |
| 23 Superbum sequitur humilitas, et humilem spiritu suscipiet gloria. | 23 L'orgoglio dell'uomo ne provoca l'umiliazione, l'umile di cuore ottiene onori. |
| 24 Qui cum fure participat odit animam suam ; adjurantem audit, et non indicat. | 24 Chi è complice del ladro, odia se stesso, egli sente l'imprecazione, ma non denuncia nulla. |
| 25 Qui timet hominem cito corruet ; qui sperat in Domino sublevabitur. | 25 Il temere gli uomini pone in una trappola; ma chi confida nel Signore è al sicuro. |
| 26 Multi requirunt faciem principis, et judicium a Domino egreditur singulorum. | 26 Molti ricercano il favore del principe, ma è il Signore che giudica ognuno. |
| 27 Abominantur justi virum impium, et abominantur impii eos qui in recta sunt via. Verbum custodiens filius extra perditionem erit. | 27 L'iniquo è un abominio per i giusti e gli uomini retti sono in abominio ai malvagi. |