Sapientia 5

¹Tunc stabit iustus in magna constantia
adversus eos, qui angustiaverunt illum
et qui spreverunt labores eius.
²Videntes turbabuntur timore horribili
et mirabuntur in subitatione insperatae salutis
³dicentes intra se, paenitentiam agentes
et prae angustia spiritus gementes:
⁴“ Hic erat, quem habuimus aliquando in derisum
et in similitudinem improperii.
Nos insensati vitam eius aestimabamus insaniam
et finem illius sine honore.
⁵Quomodo computatus est inter filios Dei,
et inter sanctos sors illius est?
⁶Ergo erravimus a via veritatis,
et iustitiae lumen non luxit nobis,
et sol non est ortus nobis;
⁷implicati sumus tribulis iniquitatis et perditionis
et ambulavimus per deserta inaccessa,
viam autem Domini ignoravimus.
⁸Quid nobis profuit superbia?
Aut divitiae cum iactantia quid contulerunt nobis?
⁹Transierunt omnia illa tamquam umbra
et tamquam nuntius percurrens
¹⁰et tamquam navis, quae pertransit fluctuantem aquam,
cuius, cum praeterierit, non est vestigium invenire
neque semitam carinae illius in fluctibus;
¹¹aut tamquam avis, quae transvolat in aere,
nullum invenitur argumentum itineris,
sed alarum sonitu ventus levis verberatus
et scissus per vim stridoris
commotis alis permeatur,
et post hoc nullum signum invenitur itineris;
¹²aut tamquam sagittae emissae in locum destinatum:
divisus aer continuo in se resolvitur,
ut ignoretur transitus illius.
¹³Sic et nos, nati, continuo desivimus esse
et virtutis quidem nullum signum valuimus ostendere;
in malignitate autem nostra consumpti sumus ”.
¹⁴Quoniam spes impii tamquam lanugo est, quae a vento tollitur,
et tamquam spuma gracilis, quae a procella dispergitur,
et tamquam fumus, qui a vento diffusus est,
et tamquam memoria hospitis unius diei praeteriit.
¹⁵Iusti autem in perpetuum vivunt,
et in Domino est merces eorum,
et cogitatio illorum apud Altissimum.
¹⁶Ideo accipient coronam decoris
et diadema speciei de manu Domini,
quoniam dextera sua teget eos
et brachio suo defendet illos.
¹⁷Accipiet pro armatura zelum suum
et armabit creaturam ad ultionem inimicorum,
¹⁸induet pro thorace iustitiam
et accipiet pro galea iudicium non fictum;
¹⁹sumet pro scuto inexpugnabili sanctitatem.
²⁰Acuet autem duram iram in lanceam
et pugnabit cum illo orbis terrarum contra insensatos.
²¹Ibunt recta emissiones fulgurum
et tamquam a bene curvato arcu nubium ad signum insilient,
²²et ab ira saxa iaculante
ira plenae mittentur grandines;
excandescet in illos aqua maris,
et flumina concurrent duriter.
²³Contra illos stabit spiritus virtutis
et tamquam turbo dissipabit illos.
Et ad eremum perducet omnem terram iniquitas,
et malignitas evertet sedes potentium.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati