Thobis 8
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Nova Vulgata | La Biblia |
|---|---|
| 1 Et, cum consummaverunt man ducare et bibere, voluerunt dor mire etdeduxerunt iuvenem et induxerunt eum in cubiculum. | 1 Cuando terminaron de cenar y decidieron acostarse, acompañaron al joven hasta la habitación. |
| 2 Et rememoratus est Thobiassermonum Raphael et sustulit de saccello, quem habebat, cor et iecur piscis etimposuit super cinerem incensi. | 2 Tobías, recordando lo que le había dicho Rafael, sacó de la bolsa el hígado y el corazón del pez y los arrojó en el brasero del incienso. |
| 3 Et odor piscis prohibuit et refugit daemoniumin superiores partes Aegypti. Et abiens Raphael colligavit eum ibi et reversusest continuo. | 3 El olor del pez expulsó al demonio, que huyó volando hasta la región de Egipto. Rafael salió inmediatamente tras él y lo retuvo allí, atado de pies y manos. |
| 4 Et exierunt et clauserunt ostium cubiculi. Et exsurrexit Thobiasde lecto et dixit ei: “ Surge, soror! Oremus et deprecemur Dominum nostrum, utfaciat super nos misericordiam et sanitatem ”. | 4 Cuando todos hubieron salido y cerrado la puerta de la habitación, Tobías se levantó de la cama y dijo a Sara: «Levántate, mujer. Vamos a rezar pidiendo a nuestro Señor que se apiade de nosotros y nos proteja». |
| 5 Et surrexit, et coeperuntorare et deprecari Dominum, ut daretur illis sanitas. Et coeperunt dicere: “Benedictus es, Deus patrum nostrorum, et benedictum nomen tuum in omnia saeculasaeculorum! Benedicant tibi caeli et omnis creatura tua in omnia saecula! | 5 Ella se levantó, y comenzaron a suplicar la protección del Señor. Tobías oró así: «Bendito seas, Dios de nuestros padres, | y bendito tu nombre por siempre. | Que por siempre te alaben | los cielos y todas tus criaturas. |
| 6 Tufecisti Adam et dedisti illi adiutorium firmum Evam, et ex ambobus factum estsemen hominum. Et dixisti non esse bonum hominem solum: “Faciamus eiadiutorium simile sibi”. | 6 Tú creaste a Adán y le diste | a Eva, su mujer, como ayuda y apoyo. | De ellos nació la estirpe humana. | Tú dijiste: “No es bueno que el hombre esté solo; | hagámosle una ayuda semejante a él”. |
| 7 Et nunc non luxuriae causa accipio hanc sororemmeam sed in veritate. Praecipe, ut miserearis mei et illius, et consenescamuspariter sani ”. | 7 Al casarme ahora con esta mujer, | no lo hago por impuro deseo, | sino con la mejor intención. | Ten misericordia de nosotros | y haz que lleguemos juntos a la vejez». |
| 8 Et dixerunt: “ Amen, amen! ”. | 8 Los dos dijeron: «Amén, amén». |
| 9 Et dormierunt pernoctem. Et surgens Raguel accersivit servos secum, et abierunt et foderunt foveam. | 9 Y durmieron toda la noche. Ragüel se levantó y fue con sus criados a cavar una fosa, |
| 10 Dixit enim: “ Ne forte moriatur, et omnibus simus derisio et opprobrium ”. | 10 pues se dijo: «Es posible que haya perecido, y ello nos convierta en burla y escarnio para la gente». |
| 11 Et, ut consummaverunt fossuram, reversus est Raguel domum et vocavit uxoremsuam | 11 Cuando terminaron de cavar la fosa, Ragüel volvió a casa, llamó a su mujer |
| 12 et dixit: “ Mitte unam ex ancillis, et intrans videat an vivat; et, simortuus est, ut sepeliamus illum, nemine sciente ”. | 12 y le dijo: «Manda que vaya una criada a ver si está vivo. Si ha muerto, lo enterraremos sin que nadie se entere». |
| 13 Et miserunt ancillam etaccenderunt lucernam et aperuerunt ostium, et intravit et invenit illos iacenteset pariter dormientes. | 13 Encendieron una lámpara, abrieron la puerta e hicieron entrar a la criada. Ella los encontró acostados, durmiendo los dos juntos. |
| 14 Et reversa puella nuntiavit eis illum vivere et nihilmali esse. | 14 Salió y les dijo: «Está vivo. No le ha pasado nada». |
| 15 Et benedixerunt Deum caeli et dixerunt: “ Benedictus es, Deus,in omni benedictione sancta et munda, et benedicant tibi omnes sancti tui etomnis creatura tua; et omnes angeli tui et electi tui benedicant tibi in omniasaecula! | 15 Entonces Ragüel dio gracias al Dios del cielo: «Bendito seas, Dios, con toda verdad. | Que te bendigan todos los siglos. |
| 16 Benedictus es, quoniam laetificasti me, et non contigit mihi, sicutputabam, sed secundum magnam misericordiam tuam egisti nobiscum. | 16 Bendito seas por el gozo que me das: | no ha pasado lo que me temía, | y nos has mostrado tu gran misericordia. |
| 17 Etbenedictus es, quoniam misertus es duorum unicorum. Fac illis, Domine,misericordiam et sanitatem et consumma vitam illorum cum misericordia etlaetitia ”. | 17 Bendito seas por haberte compadecido | de estos dos hijos únicos. | Señor, derrama sobre ellos | tu misericordia y protección. | Concédeles larga vida | de amor y felicidad». |
| 18 Tunc praecepit servis suis, ut replerent fossam priusquamlucesceret. | 18 Después ordenó a los criados que cerraran la fosa antes del amanecer. |
| 19 Et praecepit uxori suae, ut faceret panes multos; et abiens ipse ad gregemadduxit vaccas duas et quattuor arietes et iussit consummari eos, et coeperuntpraeparare. | 19 Encargó a su mujer que cociera pan en abundancia. Él, por su parte, corrió al establo, tomó dos bueyes y cuatro carneros y mandó que los cocinaran. Así empezaron los preparativos. |
| 20 Et vocavit Thobiam et iuravit illi et dixit ei: “ Diebusquattuordecim hinc non recedes, sed hic manebis, manducans et bibens mecum, etlaetificabis animam filiae meae multis afflictam doloribus. | 20 Entonces llamó a Tobías y le dijo: «Quédate aquí catorce días, comiendo y bebiendo conmigo y haciendo feliz a mi hija, que tanto ha sufrido. |
| 21 Et ex eo, quodpossideo, accipe partem dimidiam et vade sanus ad patrem tuum. Et alia dimidiapars, cum mortui fuerimus ego et uxor mea, vestra erit. Forti animo esto, fili!Ego pater tuus sum et Edna mater tua; et tui sumus nos et sororis tuae amodo etin perpetuum. Forti animo esto, fili! ”. | 21 Después tomarás la mitad de mis bienes y volverás felizmente a casa de tu padre. Cuando hayamos muerto mi mujer y yo, también la otra mitad será vuestra. ¡Ten confianza, hijo! Yo soy tu padre y Edna tu madre para siempre, como lo somos de tu mujer. ¡Ten confianza, hijo!». |