SCRUTATIO

Venerdi, 10 luglio 2026 - Santa Vittoria ( Letture di oggi)

ΙΕΖΕΚΙΗΛ - Ezechiele - Ezekiel 24


font
LXXBiblia Matos Soares
1 και εγενετο λογος κυριου προς με εν τω ετει τω ενατω εν τω μηνι τω δεκατω δεκατη του μηνος λεγων1 No ano nono, no décimo mês, aos dez dias do mês, foi-me dirigida a palavra do Senhor nestes termos:
2 υιε ανθρωπου γραψον σεαυτω εις ημεραν απο της ημερας ταυτης αφ' ης απηρεισατο βασιλευς βαβυλωνος επι ιερουσαλημ απο της ημερας της σημερον2 Filho de homem, escreve a data deste dia, porque é hoje que o rei de Babilônia assentou arraiais contra Jerusalém.
3 και ειπον επι τον οικον τον παραπικραινοντα παραβολην και ερεις προς αυτους ταδε λεγει κυριος επιστησον τον λεβητα και εκχεον εις αυτον υδωρ3 Expõe à casa (de Israel) rebelde esta parábola. Assim lhes falarás; Isto diz o Senhor Deus: Põe uma caldeira ao lume; põe-na, digo, e deita-lhe água dentro.
4 και εμβαλε εις αυτον τα διχοτομηματα παν διχοτομημα καλον σκελος και ωμον εκσεσαρκισμενα απο των οστων4 Mete nela pedaços de carne, todos escolhidos, coxa e espádua, e acaba de a encher com os melhores ossos.
5 εξ επιλεκτων κτηνων ειλημμενων και υποκαιε τα οστα υποκατω αυτων εζεσεν εζεσεν και ηψηται τα οστα αυτης εν μεσω αυτης5 Pega na carne das reses mais gordas, põe por baixo da caldeira um montão de ossos; faze que ferva em borbulhões. até que se cozam também os ossos que estão dentro dela.
6 δια τουτο ταδε λεγει κυριος ω πολις αιματων λεβης εν ω εστιν ιος εν αυτω και ο ιος ουκ εξηλθεν εξ αυτης κατα μελος αυτης εξηνεγκεν ουκ επεσεν επ' αυτην κληρος6 Eis o que diz o Senhor Deus: Ai da cidade do sangue, que é como uma caldeira cheia de ferrugem, ferrugem que não pode ser tirada. Esvazia-a dos bocados que tem dentro, uns após outros, sem tirar à sorte.
7 οτι αιμα αυτης εν μεσω αυτης εστιν επι λεωπετριαν τεταχα αυτο ουκ εκκεχυκα αυτο επι την γην του καλυψαι επ' αυτο γην7 O sangue (inocente) que derramou está ainda no meio dela; sobre pedra nua o derramou; não o derramou sobre a terra, para o cobrir com o pó.
8 του αναβηναι θυμον εις εκδικησιν εκδικηθηναι δεδωκα το αιμα αυτης επι λεωπετριαν του μη καλυψαι αυτο8 Para fazer cair sobre ela a minha indignação, para me vingar (como ela merece), espalhei também o seu sangue sobre a pedra nua, para que não fosse coberto.
9 δια τουτο ταδε λεγει κυριος καγω μεγαλυνω τον δαλον9 Portanto isto diz o Senhor Deus; Ai da cidade do sangue! Também eu vou fazer uma grande fogueira!
10 και πληθυνω τα ξυλα και ανακαυσω το πυρ οπως τακη τα κρεα και ελαττωθη ο ζωμος10 Junta muita lenha, acende o fogo, coze a carne prepara o tempero, e sejam queimados os ossos.
11 και στη επι τους ανθρακας οπως προσκαυθη και θερμανθη ο χαλκος αυτης και τακη εν μεσω ακαθαρσιας αυτης και εκλιπη ο ιος αυτης11 Põe, depois, a caldeira vazia sobre as brasas, para que ela aqueça e o seu cobre se abrase, e se funda dentro dela a sua imundície. e se consuma a sua ferrugem.
12 και ου μη εξελθη εξ αυτης πολυς ο ιος αυτης καταισχυνθησεται ο ιος αυτης12 Vãos esforços! Não saiu dela a sua muita ferrugem, nem por meio do fogo.
13 ανθ' ων εμιαινου συ και τι εαν μη καθαρισθης ετι εως ου εμπλησω τον θυμον μου13 Da iniundície do teu proceder eu quis limpar-te, mas não ficaste limpa das tuas impurezas; não mais serás limpa, até que satisfaça contra ti a minha indignação.
14 εγω κυριος λελαληκα και ηξει και ποιησω ου διαστελω ουδε μη ελεησω κατα τας οδους σου και κατα τα ενθυμηματα σου κρινω σε λεγει κυριος δια τουτο εγω κρινω σε κατα τα αιματα σου και κατα τα ενθυμηματα σου κρινω σε η ακαθαρτος η ονομαστη και πολλη του παραπικραινειν14 Eu. o Senhor, falei: isto acontecerá; agirei sem recuar, não perdoarei, não me aplacarei; segundo os teus caminhos e segundo as tuas obras far-se-á o teu julgamento, diz o Senhor.
15 και εγενετο λογος κυριου προς με λεγων15 Foi-me dirigida a palavra do Senhor nestes termos;
16 υιε ανθρωπου ιδου εγω λαμβανω εκ σου τα επιθυμηματα των οφθαλμων σου εν παραταξει ου μη κοπης ουδε μη κλαυσθης16 Filho de homem, eis que vou tirar-te dum golpe aquilo que é mais agradável aos teus olhos (a tua esposa), mas tu não te lamentarás, não chorarás. não te correrão as lágrimas (pelo rosto).
17 στεναγμος αιματος οσφυος πενθους εστιν ουκ εσται το τριχωμα σου συμπεπλεγμενον επι σε και τα υποδηματα σου εν τοις ποσιν σου ου μη παρακληθης εν χειλεσιν αυτων και αρτον ανδρων ου μη φαγης17 Geme em silêncio; não tomes luto, como se faz pelos mortos; põe na cabeça o teu turbante, o calçado nos teus pés; não cubras o rosto (com um véu) nem comas o pão que se dá aos que estão de luto.
18 και ελαλησα προς τον λαον το πρωι ον τροπον ενετειλατο μοι και απεθανεν η γυνη μου εσπερας και εποιησα το πρωι ον τροπον επεταγη μοι18 Falei de manhã ao povo, e à tarde morreu minha mulher; ao outro dia, pela manhã, fiz o que me tinha sido ordenado.
19 και ειπεν προς με ο λαος ουκ αναγγελεις ημιν τι εστιν ταυτα α συ ποιεις19 Então me disse o povo; Por que nos não explicas o que significam estas coisas que fazes?
20 και ειπα προς αυτους λογος κυριου προς με εγενετο λεγων20 Respondi; Foi-me dirigida a palavra do Senhor, nestes termos;
21 ειπον προς τον οικον του ισραηλ ταδε λεγει κυριος ιδου εγω βεβηλω τα αγια μου φρυαγμα ισχυος υμων επιθυμηματα οφθαλμων υμων και υπερ ων φειδονται αι ψυχαι υμων και οι υιοι υμων και αι θυγατερες υμων ους εγκατελιπετε εν ρομφαια πεσουνται21 Pala à casa de Israel; Isto diz o Senhor Deus; Eis que vou profanar o meu santuário, orgulho da vossa força, delícias dos vossos olhos, amor das vossas almas. Os vossos filhos e as vossas filhas que deixastes, cairão aos golpes da espada.
22 και ποιησετε ον τροπον πεποιηκα απο στοματος αυτων ου παρακληθησεσθε και αρτον ανδρων ου φαγεσθε22 E vós fareis como eu fiz; não cobrireis o rosto (com véu) nem comereis do pão que se dá aos que estão de luto;
23 και αι κομαι υμων επι της κεφαλης υμων και τα υποδηματα υμων εν τοις ποσιν υμων ουτε μη κοψησθε ουτε μη κλαυσητε και εντακησεσθε εν ταις αδικιαις υμων και παρακαλεσετε εκαστος τον αδελφον αυτου23 tereis os vossos turbantes nas vossas cabeças, e calçado nos pés; não vos lamentareis, não chorareis, mas consumir-vos-eis nas vossas iniquidades e gemereis uns dom os outros.
24 και εσται ιεζεκιηλ υμιν εις τερας κατα παντα οσα εποιησεν ποιησετε οταν ελθη ταυτα και επιγνωσεσθε διοτι εγω κυριος24 Ezequiel será para vós um sinal; tudo o que ele fez (na morte de sua esposa), fá-lo-eis vós igualmente, quando estas coisas acontecerem, e sabereis que eu sou o Senhor Deus.
25 και συ υιε ανθρωπου ουχι εν τη ημερα οταν λαμβανω την ισχυν παρ' αυτων την επαρσιν της καυχησεως αυτων τα επιθυμηματα οφθαλμων αυτων και την επαρσιν ψυχης αυτων υιους αυτων και θυγατερας αυτων25 E tu, filho de homem, no. dia em que eu tirar deles a sua fortaleza, a sua glória e a sua alegria, as delícias de seus olhos, o desejo das suas almas, a saber, seus filhos e suas filhas.
26 εν εκεινη τη ημερα ηξει ο ανασωζομενος προς σε του αναγγειλαι σοι εις τα ωτα26 nesse dia, quando vier ter contigo algum que escapar, para te dar novas,
27 εν εκεινη τη ημερα διανοιχθησεται το στομα σου προς τον ανασωζομενον και λαλησεις και ου μη αποκωφωθης ουκετι και εση αυτοις εις τερας και επιγνωσονται διοτι εγω κυριος .27 nesse dia, digo, abrir-se-á a tua boca para falares com o fugitivo; falarás e não ficarás mais em silêncio e serás para eles um sinal (ou vatícinio), e, assim, saberão que eu sou o Senhor.