| 1 υπολαβων δε ελιους λεγει | 1 Elihu reprit son discours et dit: |
| 2 τι τουτο ηγησω εν κρισει συ τις ει οτι ειπας δικαιος ειμι εναντι κυριου | 2 Crois-tu assurer ton droit, affirmer ta justice devant Dieu, |
| 3 η ερεις τι ποιησω αμαρτων | 3 d'oser lui dire: "Que t'importe à toi, ou quel avantage pour moi, si j'ai péché ou non?" |
| 4 εγω σοι δωσω αποκρισιν και τοις τρισιν φιλοις σου | 4 Eh bien! moi, je te répondrai, et à tes amis en même temps. |
| 5 αναβλεψον εις τον ουρανον και ιδε καταμαθε δε νεφη ως υψηλα απο σου | 5 Considère les cieux et regarde, vois comme les nuages sont plus élevés que toi! |
| 6 ει ημαρτες τι πραξεις ει δε και πολλα ηνομησας τι δυνασαι ποιησαι | 6 Si tu pèches, en quoi l'atteins-tu? Si tu multiplies tes offenses, lui fais-tu quelque mal? |
| 7 επει δε ουν δικαιος ει τι δωσεις αυτω η τι εκ χειρος σου λημψεται | 7 Si tu es juste, que lui donnes-tu, ou que reçoit-il de ta main? |
| 8 ανδρι τω ομοιω σου η ασεβεια σου και υιω ανθρωπου η δικαιοσυνη σου | 8 Ce sont tes semblables qu'affecte ta méchanceté, des mortels que concerne ta justice. |
| 9 απο πληθους συκοφαντουμενοι κεκραξονται βοησονται απο βραχιονος πολλων | 9 Ils gémissent sous le poids de l'oppression, ils crient au secours sous la tyrannie des grands, |
| 10 και ουκ ειπεν που εστιν ο θεος ο ποιησας με ο κατατασσων φυλακας νυκτερινας | 10 mais nul ne pense à dire: "Où est Dieu, mon auteur, lui qui fait éclater dans la nuit les chantsd'allégresse, |
| 11 ο διοριζων με απο τετραποδων γης απο δε πετεινων ουρανου | 11 qui nous rend plus avisés que les bêtes sauvages, plus sages que les oiseaux du ciel?" |
| 12 εκει κεκραξονται και ου μη εισακουση και απο υβρεως πονηρων | 12 Alors on crie, sans qu'il réponde, sous le coup de l'orgueil des méchants. |
| 13 ατοπα γαρ ου βουλεται ο κυριος ιδειν αυτος γαρ ο παντοκρατωρ ορατης εστιν | 13 Assurément Dieu n'écoute pas la vanité, Shaddaï n'y prête pas attention. |
| 14 των συντελουντων τα ανομα και σωσει με κριθητι δε εναντιον αυτου ει δυνασαι αινεσαι αυτον ως εστιν | 14 Et encore moins quand tu dis: "Je ne le vois pas, mon procès est ouvert devant lui et je l'attends." |
| 15 και νυν οτι ουκ εστιν επισκεπτομενος οργην αυτου και ουκ εγνω παραπτωματι σφοδρα | 15 Ou bien: "Sa colère ne châtie pas, et il semble ignorer la révolte de l'homme." |
| 16 και ιωβ ματαιως ανοιγει το στομα αυτου εν αγνωσια ρηματα βαρυνει | 16 Job, alors, ouvre la bouche pour parler dans le vide, par ignorance, il multiplie les mots. |
