Псалмів 9
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Біблія | Bibbia Vulgata Clementina |
|---|---|
| 1 Провідникові хору. На мелодію «Мут лаббен». | 1 In finem, pro occultis filii. Psalmus David. |
| 2 Славитиму тебе, о Господи, усім моїм серцем, розповім про всі чуда твої. | 2 Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo ; narrabo omnia mirabilia tua. |
| 3 Я буду радуватися й веселитися з-за тебе, оспівуватиму ім’я твоє, Всевишній. | 3 Lætabor et exsultabo in te ; psallam nomini tuo, Altissime. |
| 4 Бо вороги мої назад повернулись, спіткнулися, зникли з-перед лиця твого. | 4 In convertendo inimicum meum retrorsum ; infirmabuntur, et peribunt a facie tua. |
| 5 Бо ти взяв в оборону мій суд і мою справу, возсівши на престолі. Суддя справедливий. | 5 Quoniam fecisti judicium meum et causam meam ; sedisti super thronum, qui judicas justitiam. |
| 6 Скартав єси народи, знищив нечестивця, їхнє ім’я стер ти навік-віки. | 6 Increpasti gentes, et periit impius : nomen eorum delesti in æternum, et in sæculum sæculi. |
| 7 Ворог охляв, руїна його вічна; ти міста понищив: пам’ять по них пропала. | 7 Inimici defecerunt frameæ in finem, et civitates eorum destruxisti. Periit memoria eorum cum sonitu ; |
| 8 А Господь повік перебуває, він свій престол поставив для суду. | 8 et Dominus in æternum permanet. Paravit in judicio thronum suum, |
| 9 І правдою судитиме вселенну, і народи розсудить справедливо. | 9 et ipse judicabit orbem terræ in æquitate : judicabit populos in justitia. |
| 10 Пригнобленому Господь буде захистом, і пристановищем у час скрути. | 10 Et factus est Dominus refugium pauperi ; adjutor in opportunitatibus, in tribulatione. |
| 11 І уповатимуть на тебе, хто знає твоє ім’я, бо ти, о Господи, не покидаєш тих, що тебе шукають. | 11 Et sperent in te qui noverunt nomen tuum, quoniam non dereliquisti quærentes te, Domine. |
| 12 Співайте Господеві, що сидить на Сіоні, звіщайте між народами діла його величні. | 12 Psallite Domino qui habitat in Sion ; annuntiate inter gentes studia ejus : |
| 13 Бо месник крови їх пам’ятає, і не забув він крику вбогих. | 13 quoniam requirens sanguinem eorum recordatus est ; non est oblitus clamorem pauperum. |
| 14 Помилуй мене, Господи; зглянься над лихом, що завдають мені мої ненависники, ти, що мене рятуєш від брам смерти, | 14 Miserere mei, Domine : vide humilitatem meam de inimicis meis, |
| 15 щоб я оповістив усю твою хвалу в брамі доньки Сіону і тішився твоїм спасінням. | 15 qui exaltas me de portis mortis, ut annuntiem omnes laudationes tuas in portis filiæ Sion : |
| 16 Народи провалилися в яму, що самі зробили; у сіті, що порозставляли, запуталась нога їх. | 16 exultabo in salutari tuo. Infixæ sunt gentes in interitu quem fecerunt ; in laqueo isto quem absconderunt comprehensus est pes eorum. |
| 17 Господь явив себе, суд учинив; у творі рук своїх заплутався безбожник. | 17 Cognoscetur Dominus judicia faciens ; in operibus manuum suarum comprehensus est peccator. |
| 18 Нехай безбожники зійдуть до Шеолу, усі ті народи, що забули Бога. | 18 Convertantur peccatores in infernum, omnes gentes quæ obliviscuntur Deum. |
| 19 Бож не назавжди буде забутий бідний, не пропаде навік надія вбогих. | 19 Quoniam non in finem oblivio erit pauperis ; patientia pauperum non peribit in finem. |
| 20 Встань, Господи, щоб не подолав смертний; нехай народи на суд перед тобою стануть. | 20 Exsurge, Domine ; non confortetur homo : judicentur gentes in conspectu tuo. |
| 21 Нажени, Господи, страх на них, щоб народи знали, що вони — люди. | 21 Constitue, Domine, legislatorem super eos, ut sciant gentes quoniam homines sunt. |
| 22 Ut quid, Domine, recessisti longe ; despicis in opportunitatibus, in tribulatione ? | |
| 23 Dum superbit impius, incenditur pauper : comprehenduntur in consiliis quibus cogitant. | |
| 24 Quoniam laudatur peccator in desideriis animæ suæ, et iniquus benedicitur. | |
| 25 Exacerbavit Dominum peccator : secundum multitudinem iræ suæ, non quæret. | |
| 26 Non est Deus in conspectu ejus ; inquinatæ sunt viæ illius in omni tempore. Auferuntur judicia tua a facie ejus ; omnium inimicorum suorum dominabitur. | |
| 27 Dixit enim in corde suo : Non movebor a generatione in generationem, sine malo. | |
| 28 Cujus maledictione os plenum est, et amaritudine, et dolo ; sub lingua ejus labor et dolor. | |
| 29 Sedet in insidiis cum divitibus in occultis, ut interficiat innocentem. | |
| 30 Oculi ejus in pauperem respiciunt ; insidiatur in abscondito, quasi leo in spelunca sua. Insidiatur ut rapiat pauperem ; rapere pauperem dum attrahit eum. | |
| 31 In laqueo suo humiliabit eum ; inclinabit se, et cadet cum dominatus fuerit pauperum. | |
| 32 Dixit enim in corde suo : Oblitus est Deus ; avertit faciem suam, ne videat in finem. | |
| 33 Exsurge, Domine Deus, exaltetur manus tua ; ne obliviscaris pauperum. | |
| 34 Propter quid irritavit impius Deum ? dixit enim in corde suo : Non requiret. | |
| 35 Vides, quoniam tu laborem et dolorem consideras, ut tradas eos in manus tuas. Tibi derelictus est pauper ; orphano tu eris adjutor. | |
| 36 Contere brachium peccatoris et maligni ; quæretur peccatum illius, et non invenietur. | |
| 37 Dominus regnabit in æternum, et in sæculum sæculi ; peribitis, gentes, de terra illius. | |
| 38 Desiderium pauperum exaudivit Dominus ; præparationem cordis eorum audivit auris tua : | |
| 39 judicare pupillo et humili, ut non apponat ultra magnificare se homo super terram. |