SCRUTATIO

Martedi, 15 settembre 2026 - Beata Maria Vergine Addolorata ( Letture di oggi)

Sapientia 15


font
NOVA VULGATABiblia Sagrada
1 Tu autem, Deus noster, suavis et verus es,
patiens et in misericordia disponens omnia.
1 Pero tú, Dios nuestro, eres bueno y fiel, | eres paciente y todo lo gobiernas con misericordia.
2 Etenim, si peccaverimus, tui sumus, scientes potentiam tuam;
non peccabimus autem, scientes quoniam apud te sumus computati.
2 Aunque pequemos, somos tuyos y reconocemos tu poder, | pero no pecaremos, sabiendo que te pertenecemos.
3 Nosse enim te consummata iustitia est,
et scire virtutem tuam radix est immortalitatis.
3 Conocerte a ti es justicia perfecta | y reconocer tu poder es la raíz de la inmortalidad.
4 Nec enim in errorem induxit nos hominum malae artis excogitatio,
nec adumbrantium labor sine fructu,
effigies maculata per varios colores,
4 No nos extraviaron las malas artes inventadas por los hombres, | ni el trabajo estéril de los pintores, | figuras embadurnadas con variados colores,
5 cuius aspectus insensatis in concupiscentiam venit,
et diligit mortuae imaginis effigiem sine anima.
5 cuya contemplación despierta la pasión de los necios, | que llegan a desear la imagen sin vida de un ídolo muerto.
6 Malorum amatores digni sunt, qui spem habeant in talibus
et qui faciunt illos et qui diligunt et qui colunt.
6 Amantes del mal y dignos de tales esperanzas | son quienes las hacen, quienes las desean y quienes las adoran.
7 Sed et figulus, mollem terram premens laboriose,
fingit ad usus nostros unumquodque vas;
et de eodem luto fingit,
quae mundis operibus in usum sunt, vasa,
et quae his sunt contraria, omnia similiter;
horum autem singulorum vasorum quis utriusque sit usus,
iudex est figulus.
7 También el alfarero se afana amasando la tierra blanda | y moldea cacharros para nuestro uso. | Con el mismo barro moldea las vasijas | destinadas a usos nobles e innobles, todas por igual: | el alfarero decide la distinta utilidad que tendrá cada una.
8 Et cum malo labore deum vanum fingit de eodem luto
ille, qui paulo ante de terra factus fuerat,
et post pusillum reducit se, unde acceptus est,
repetitus animae debitum.
8 Luego, malgastando esfuerzos, modela un dios falso con el mismo barro; | lo modela uno que poco antes nació de la tierra | y que pronto regresará al lugar de donde fue sacado, | cuando le reclamen la vida prestada.
9 Sed cura est illi, non quia laboraturus est,
nec quoniam brevis illi vita est,
sed concertatur aurificibus et argentariis
et aerarios imitatur
et gloriam praefert, quoniam res supervacuas fingit.
9 Pero no le preocupa tener que morir | ni que su vida sea efímera, | sino que compite con orfebres y plateros, | imita a los que forjan el bronce | y presume de modelar figuras falsas.
10 Cinis est cor eius,
et terra despectior spes illius,
et luto vilior vita eius,
10 Su corazón es ceniza, | su esperanza, más vulgar que la tierra | y su vida, más despreciable que el barro,
11 quoniam ignoravit, qui se finxit
et qui inspiravit illi animam, quae operatur,
et qui insufflavit ei spiritum vitalem.
11 porque desconoce al que lo modeló, | al que le infundió un alma activa | y le insufló un aliento vital.
12 Sed et aestimavit lusum esse vitam nostram
et conversationem vitae compositam ad lucrum;
oportere enim dicit undecumque etiam ex malo acquirere.
12 Piensa que nuestra vida es un juego | y la existencia una feria de negocios; | dice: «Hay que sacar partido de donde sea, hasta del mal».
13 Hic enim scit se super omnes delinquere,
qui ex terrae materia
fragilia vasa et sculptilia fingit.
13 Ahora bien, él sabe mejor que nadie que peca, | pues fabrica con materia arcillosa frágiles vasijas y estatuas de ídolos.
14 Omnes enim insipientes et infelices supra modum animae infantis
sunt inimici populi tui et per potentiam opprimentes illum.
14 Pero los más insensatos de todos y más ingenuos que un niño, | son los enemigos que oprimieron a tu pueblo,
15 Quoniam omnia idola nationum deos aestimaverunt,
quibus neque oculorum usus est ad videndum,
neque nares ad percipiendum spiritum,
neque aures ad audiendum,
neque digiti manuum ad tractandum,
sed et pedes eorum pigri ad ambulandum.
15 pues tuvieron por dioses a todos los ídolos de las naciones, | cuyos ojos no les sirven para ver, | ni la nariz para respirar, | ni las orejas para oír, | ni los dedos de las manos para tocar | y cuyos pies son torpes para caminar.
16 Homo enim fecit illos,
et, qui spiritum mutuatus est, is finxit illos;
nemo enim sibi similem homo poterit deum fingere:
16 Pues los hizo un hombre, | los modeló un ser de aliento prestado | y ningún ser humano puede modelar un dios a su semejanza.
17 cum autem sit mortalis, mortuum fingit manibus iniquis.
Melior enim est ipse his, quos colit,
quia ipse quidem vixit, cum esset mortalis, illi autem numquam.
17 Al ser mortal, sus manos impías producen un cadáver | y vale más él que los objetos que adora, | pues él tiene vida, mientras los otros jamás la tendrán.
18 Sed et animalia miserrima colunt;
in insipientia enim, aliis comparata, his sunt deteriora.
18 También adoran a los animales más repugnantes | que comparados con los demás son los más estúpidos;
19 Nec pulchra in his inveniuntur, quantum desiderari possit,
ut fit in animalium conspectu;
effugerunt autem et Dei laudem et benedictionem eius.
19 no tienen belleza alguna que los haga atractivos como a otros animales | y se quedaron sin la aprobación de Dios y sin su bendición.