Qoelet 1
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| Sacra Bibbia Garofalo | NOVA VULGATA |
|---|---|
| 1 Parole di Kohelet, figlio di David, re di Gerusalemme. | 1 Verba Ecclesiastes filii David regis Ierusalem.” |
| 2 «O vanità delle vanità», dice Kohelet, «o vanità delle vanità; tutto è vanità». | 2 “ Vanitas vanitatum, dixit Ecclesiastes, vanitas vanitatum et omnia vanitas ”. |
| 3 Che vantaggio ricava l’uomo da tutta la pena per cui fatica sotto il sole? | 3 Quid lucri est homini de universo labore suo, quo laborat sub sole? |
| 4 Una generazione passa e un’altra le sopravviene; la terra invece resta sempre immutata. | 4 Generatio praeterit, et generatio advenit, terra autem in aeternum stat. |
| 5 Il sole nasce, il sole muore e si affretta al luogo donde rinasce. | 5 Oritur sol, et occidit sol et ad locum suum anhelat ibique renascitur. |
| 6 Spira da sud e gira a nord; gira e rigira spirando il vento e sui suoi giri ritorna. | 6 Gyrat per meridiem et flectitur ad aquilonem, lustrans universa in circuitu pergit spiritus et in circulos suos revertitur. |
| 7 Tutti i fiumi corrono al mare né il mare se ne riempie; al luogo donde scorrono i fiumi, là ritornano a scorrere. | 7 Omnia flumina pergunt ad mare, et mare non redundat; ad locum, unde exeunt, flumina illuc revertuntur in cursu suo. |
| 8 Tutte le parole sono inadeguate, nessuno può descrivere tutto: non si sazia l’occhio di vedere né è l’orecchio si riempie di ciò che sente. | 8 Cunctae res difficiles; non potest eas homo explicare sermone. Non saturatur oculus visu, nec auris auditu impletur. |
| 9 Ciò che fu è quello stesso che sarà; ciò che avvenne è quello che avverrà: perciò niente è nuovo sotto il sole. | 9 Quod fuit, ipsum est, quod futurum est. Quod factum est, ipsum est, quod faciendum est: |
| 10 C’è qualcosa di cui si dica: «Guarda, questo è nuovo»? Già è stato, nei secoli che furono prima di noi. | 10 nihil sub sole novum. Si de quadam re dicitur: “ Ecce hoc novum est ”, iam enim praecessit in saeculis, quae fuerunt ante nos. |
| 11 Non ci si ricorda degli antichi, né dei posteri che ancora verranno ci sarà memoria presso coloro che esisteranno nel futuro. | 11 Non est priorum memoria, sed nec eorum quidem, qui postea futuri sunt, erit recordatio apud eos, qui futuri sunt in novissimo. |
| 12 Io Kohelet sono stato re di Israele a Gerusalemme. | 12 Ego Ecclesiastes fui rex Israel in Ierusalem |
| 13 Ho applicato il cuore a condurre ricerche e indagini sapienti su tutto ciò che si fa sotto il sole: affare gramo Dio ha imposto agli uomini, perché in esso si tormentino. | 13 et proposui in animo meoquaerere et investigare sapienter de omnibus, quae fiunt sub sole. Hancoccupationem pessimam dedit Deus filiis hominum, ut occuparentur in ea. |
| 14 Ho visto tutte le opere che si svolgono sotto il sole ed ecco: tutto è vano, fiato sprecato. | 14 Vidicuncta, quae fiunt sub sole; et ecce universa vanitas et afflictio spiritus. |
| 15 Ciò che è fisco si può raddrizzare, quanto alle perdite, non si possono contare. | 15 Quod est curvum, rectum fieri non potest; et, quod deficiens est, numerari non potest. |
| 16 Ho detto nel mio cuore: «Io sono molto più grande e apprezzato come sapiente di quanti furono prima di me a Gerusalemme; e il mio cuore ha visto molta sapienza e scienza». | 16 Locutus sum ego in corde meo dicens: “ Ecce ego magnificavi et apposuisapientiam super omnes, qui fuerunt ante me in Ierusalem; et mens meacontemplata est multam sapientiam et scientiam ”. |
| 17 Allora ho applicato il cuore a raffrontare sapienza e scienza con stoltezza e insipienza: ma ho capito che anche questo è fiato sprecato. | 17 Dedique cor meum, utscirem sapientiam et scientiam, insipientiam et stultitiam. Et agnovi quod inhis quoque esset afflictio spiritus, eo quod |
| 18 Infatti, dove è molta saggezza c’è molto fastidio, e chi aumenta il sapere aumenta il dolore. | 18 in multa sapientia multus sit maeror; et, qui addit scientiam, addit et laborem. |