Genesi ܒܪܝܬܐ 18

Torna indietro

Peshitta ܦܫܝܼܛܬܵܐ	Nova Vulgata
¹ ܘܐܬܓܠܝ ܥܠܘܗܝ ܡܪܝܐ ܒܝܬ ܒܠܘܛܐ ܕܡܡܪܐ ܘܗ̣ܘ ܝܬ̇ܒ ܒܬܪܥܐ ܕܡܫܟܢܐ. ܟܕ ܚܡ ܝܘܡܐ.	¹ Apparuit autem ei Dominus iuxta Quercus Mambre se denti in ostio tabernaculi sui in ipso fervore diei.
² ܘܐܪܝܡ ܥܝܢ̈ܘܗܝ ܘܚ̣ܙܐ. ܘܗܐ ܬܠܬܐ ܓܒܪ̈ܝܢ ܩܝܡܝܢ ܠܥܠ ܡܢܗ. ܘܚ̣ܙܐ ܐܢܘܢ ܘܪܗܛ ܠܐܘܪܥܗܘܢ ܡܢ ܬܪܥܐ ܕܡܫܟܢܐ. ܘܣܓ̣ܕ ܥܠ ܐܪܥܐ.	² Cumque elevasset oculos, apparuerunt ei tres viri stantes prope eum. Quos cum vidisset, cucurrit in occursum eorum de ostio tabernaculi et adoravit in terram
³ ܘܐܡ̣ܪ ܡܪܝܐ ܐܢ ܐܫ̇ܟܚܬ ܪ̈ܚܡܐ ܒܥܝܢ̈ܝܟ. ܠܐ ܬܥܒܪ ܡܢ ܥܒ̣ܕܟ.	³ et dixit: “Domine mi, si inveni gratiam in oculis tuis, ne transeas servum tuum;
⁴ ܐܣܒ ܩܠܝܠ ܡ̈ܝܐ ܘܐܫܝܓܘ ܪ̈ܓܠܝܟܘܢ. ܘܐܣܬܡܟܘ ܬܚܝܬ ܐܝܠܢܐ.	⁴ afferatur pauxillum aquae, et lavate pedes vestros et requiescite sub arbore.
⁵ ܘܣܒܘ ܦܬܬܐ ܕܠܚܡܐ ܘܣܡܘܟܘ ܠܒܟܘܢ. ܘܒܬܪ ܟܝܢ ܬܥܒܪܘܢ. ܡܛܠ ܕܗܟܢܐ ܥܒܪܬܘܢ ܥܠ ܥܒܕܟܘܢ. ܘܐܡܪܘ. ܗܟܢܐ ܬܥܒܕ ܐܝܟ ܕܐܡ̣ܪܬ.	⁵ Ponamque buccellam panis, et confortate cor vestrum, postea transibitis; idcirco enim declinastis ad servum vestrum”. Qui dixerunt: “Fac ut locutus es”.
⁶ ܘܐܣܬܪܗܒ ܐܒܪܗܡ. ܘܪܗܛ ܠܡܫܟܢܐ ܠܘܬ ܣܪܐ ܘܐܡ̣ܪ. ܒܥܓܠ ܬܠܬ ܣܐ̈ܝܢ ܩܡܚܐ ܢܫܝܦܐ. ܠܘܫܝ ܘܥܒܕܝ ܪܥܦܐ.	⁶ Festinavit Abraham in tabernaculum ad Saram dixitque: “Accelera, tria sata similae commisce et fac subcinericios panes”.
⁷ ܘܠܒܩܪܐ ܪܗܛ ܐܒܪܗܡ. ܘܢܣ̣ܒ ܥܓܠܐ ܚܕ ܕܫܡܝܢ ܘܛܒ. ܘܝܗܒܗ ܠܛܠܝܐ ܘܣܪܗܒ ܕܢܥܒܕܝܘܗܝ.	⁷ Ipse vero ad armentum cucurrit et tulit inde vitulum tenerrimum et optimum deditque puero; qui festinavit et coxit illum.
⁸ ܘܢܣ̣ܒ ܚܐܘܬܐ ܘܚܠܒܐ ܘܥܓܠܐ ܕܥܒ̣ܕ ܘܣܡ ܩܕܡܝܗܘܢ. ܘܗ̣ܘ ܩܐܡ ܠܥܠ ܡܢܗܘܢ ܬܚܝܬ ܐܝܠܢܐ ܘܐܟܠܘ.	⁸ Tulit quoque butyrum et lac et vitulum, quem coxerat, et posuit coram eis. Ipse vero stabat iuxta eos sub arbore; et comederunt.
⁹ ܘܐܡܪܘ ܠܗ. ܐܝܟܐ ܗܝ ܣܪܐ ܐܢܬܬܟ. ܘܐܡ̣ܪ ܗܐ ܒܡܫܟܢܐ.	⁹ Dixeruntque ad eum: “Ubi est Sara uxor tua?”. Ille respondit: “Ecce in tabernaculo est”.
¹⁰ ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ ܡܗܦܟ ܐܗܦܘܟ ܠܘܬܟ ܠܙܒܢܐ ܗܢܐ ܟܕ ܗ̣ܝ ܚܝܐ. ܘܢܗܘܐ ܒܪܐ ܠܣܪܐ ܐܢܬܬܟ. ܘܣܪܐ ܫܡ̣ܥܬ ܒܬܪܥܐ ܕܡܫܟܢܐ. ܘܗ̣ܘ ܒܣܬܪܗ̇.	¹⁰ Cui dixit: “Revertens veniam ad te tempore isto, et habebit filium Sara uxor tua”. Quo audito, Sara risit ad ostium tabernaculi, quod erat post eum.
¹¹ ܘܐܒܪܗܡ ܘܣܪܐ ܣܐܒܘ ܘܥܠܘ ܒܫܢ̈ܝܐ. ܥܒܪ ܡܢ ܕܠܡܗܘܐ ܠܣܪܐ ܐܘܪܚܐ ܕܢܫ̈ܐ.	¹¹ Erant autem ambo senes provectaeque aetatis, et desierant Sarae fieri muliebria.
¹² ܘܓܚ̣ܟܬ ܣܪܐ ܒܠܒܗ̇ ܘܐܡ̣ܪܬ. ܒܬܪ ܕܒ̇ܠܝܬ ܗܘܝܐ ܠܝ ܥܠܝܡܘܬܐ. ܘܡܪܝ ܣܐܒ.	¹² Quae risit occulte dicens: “Postquam consenui, et dominus meus vetulus est, voluptas mihi erit?”.
¹³ ܘܐܡ̣ܪ ܡܪܝܐ ܠܐܒܪܗܡ. ܠܡܢܐ ܓܚ̣ܟܬ ܣܪܐ ܘܐܡ̣ܪܬ. ܫܪܝܪܐܝܬ ܐܠܕ ܐܢܐ ܕܣܐܒܬ.	¹³ Dixit autem Dominus ad Abraham: “Quare risit Sara dicens: "Num vere paritura sum anus?"”.
¹⁴ ܪܒܐ ܗܝ ܨܒܘܬܐ ܡܢ ܡܪܝܐ. ܕܠܙܒܢܐ ܗܢܐ ܐܗܦܘܟ ܠܘܬܟ ܟܕ ܗ̣ܝ ܚܝܐ. ܘܢܗܘܐ ܒܪܐ ܠܣܪܐ ܐܢܬܬܟ .	¹⁴ Numquid Domino est quidquam difficile? Revertar ad te hoc eodem tempore, et habebit Sara filium ”.
¹⁵ ܘܟܦ̣ܪܬ ܣܪܐ ܘܐܡ̣ܪܬ. ܠܐ ܓܚ̇ܟܬ. ܡܛܠ ܕܕܚ̣ܠܬ. ܘܐܡ̣ܪ . ܠܐ ܒܪܡ ܓܚ̣ܟܬܝ.	¹⁵ Negavit Sara dicens: “Non risi”, timore perterrita. Ille autem dixit: “Non; sed risisti”.
¹⁶ ܘܩܡܘ ܡܢ ܬܡܢ ܓܒܪ̈ܐ. ܘܚܪܘ ܠܐ̈ܦܝ ܣܕܘܡ. ܘܐܒܪܗܡ ܐܙ̣ܠ ܥܡܗܘܢ ܕܢܠܘܐ ܐܢܘܢ.	¹⁶ Cum ergo surrexissent inde viri, direxerunt oculos contra Sodomam; et Abraham simul gradiebatur deducens eos.
¹⁷ ܘܡܪܝܐ ܐܡ̣ܪ ܡܟܣ̇ܐ ܐܢܐ ܡܢ ܥܒܕܝ ܐܒܪܗܡ. ܡܕܡ ܕܥܒ̇ܕ ܐܢܐ.	¹⁷ Dixitque Dominus: “Num celare potero Abraham, quae gesturus sum,
¹⁸ ܘܐܒܪܗܡ ܡܗܘܐ ܢܗܘܐ ܠܥܡܐ ܪܒܐ ܘܣܓܝܐܐ. ܘܢܬܒܪܟܘܢ ܒܗ ܟܠܗܘܢ ܥܡ̈ܡܐ ܕܐܪܥܐ.	¹⁸ cum futurus sit in gentem magnam ac robustissimam, et benedicendae sint in illo omnes nationes terrae?
¹⁹ ܡܛܠ ܕܝܕܥ̇ ܐܢܐ ܠܗ ܕܡܦܩ̇ܕ ܠܒܢ̈ܘܗܝ ܘܠܒ̈ܢܝ ܒܝܬܗ. ܡܢ ܒܬܪܗ ܕܢܛܪܘܢ ܐܘܪ̈ܚܬܗ ܕܡܪܝܐ ܠܡܥܒܕ ܙܕܝܩܘܬܐ ܘܕܝܢ̣ܐ. ܡܛܠ ܕܢܝܬܐ ܡܪܝܐ ܥܠ ܐܒܪܗܡ ܡܕܡ ܕܐܡ̣ܪ ܥܠܘܗܝ.	¹⁹ Nam elegi eum, ut praecipiat filiis suis et domui suae post se, ut custodiant viam Domini et faciant iustitiam et iudicium, ut adducat Dominus super Abraham omnia, quae locutus est ad eum”.
²⁰ ܘܐܡ̣ܪ ܡܪܝܐ. ܓܥܬܐ ܕܣܕܘܡ ܘܕܥܡܘܪܐ ܥܠ̣ܬ ܩܕܡܝ . ܘܚ̈ܛܗܝܗܘܢ ܛܒ ܥܫܢܘ.	²⁰ Dixit itaque Dominus: “Clamor contra Sodomam et Gomorram multiplicatus est, et peccatum eorum aggravatum est nimis.
²¹ ܐܚܘܬ ܐܚܙܐ ܐܢ ܐܝܟ ܓܥܬܐ ܕܥܠ̣ܬ ܠܘܬܝ ܥܒܕܘ ܘܫܡܠܝܘ. ܘܐܠܐ ܐܕܥ.	²¹ Descendam et videbo utrum clamorem, qui venit ad me, opere compleverint an non; sciam”.
²² ܘܐܬܦܢܝܘ ܡܢ ܬܡܢ ܓܒܪ̈ܐ. ܘܐܙܠܘ ܠܣܕܘܡ. ܘܐܒܪܗܡ ܥܕܟܝܠ ܩܐܡ ܗܘܐ ܩܕܡ ܡܪܝܐ .	²² Converteruntque se inde viri et abierunt Sodomam; Abraham vero adhuc stabat coram Domino.
²³ ܘܩ̣ܪܒ ܐܒܪܗܡ ܘܐܡ̣ܪ. ܒܚܕ ܪܘܓܙܐ ܡܘܒܕ ܐܢܬ ܙܕܝܩ̈ܐ ܥܡ ܚ̈ܛܝܐ.	²³ Et appropinquans ait: “Numquid vere perdes iustum cum impio?
²⁴ ܐܢ ܐܝܬ ܚܡܫܝܢ ܙܕܝܩ̈ܝܢ ܒܓܘ ܩܪܝܬܐ. ܒܪܘܓܙܐ ܚܕ ܡܘܒܕ ܐܢܬ. ܘܠܐ ܫܒ̇ܩ ܐܢܬ ܠܐܬܪܐ ܡܛܠ ܚܡܫܝܢ ܙܕܝܩ̈ܝܢ ܕܒܓܘܗ.	²⁴ Si forte fuerint quinquaginta iusti in civitate, vere perdes et non parces loco illi propter quinquaginta iustos, si fuerint in eo?
²⁵ ܚܣ ܠܟ ܕܬܥܒܕ ܦܬܓܡܐ ܗܢܐ. ܕܬܩܛܘܠ ܙܟܝܐ ܥܡ ܚܝ̇ܒܐ. ܘܢܗܘܐ ܙܟܝܐ ܐܝܟ ܚܝ̇ܒܐ. ܚܣ ܠܟ ܕܝ̇ܢܐ ܕܟܠܗ̇ ܐܪܥܐ. ܠܐ ܢܬܥܒܕ ܕܝܢ̣ܐ ܗܢܐ.	²⁵ Absit a te, ut rem hanc facias et occidas iustum cum impio, fiatque iustus sicut impius; absit a te. Nonne iudex universae terrae faciet iudicium?”.
²⁶ ܘܐܡ̣ܪ ܡܪܝܐ. ܐܢ ܐܫܟܚ ܒܣܕܘܡ ܚܡܫܝܢ ܙܕܝ̈ܩܝܢ ܒܓܘ ܩܪܝܬܐ ܐܫܒܘܩ ܠܟܠܗ ܐܬܪܐ ܡܛܠܬܗܘܢ.	²⁶ Dixitque Dominus: “Si invenero Sodomae quinquaginta iustos in medio civitatis, dimittam omni loco propter eos”.
²⁷ ܘܥܢ̣ܐ ܐܒܪܗܡ ܘܐܡ̣ܪ. ܗܐ ܫ̇ܪܝܬ ܠܡܡܠܠܘ ܩܕܡ ܡܪܝܐ. ܘܐܢܐ ܥܦܪܐ ܐܢܐ ܘܩܛܡܐ.	²⁷ Respondensque Abraham ait: “Ecce coepi loqui ad Dominum meum, cum sim pulvis et cinis.
²⁸ ܘܐܢ ܚܣܝܪ̈ܝܢ ܡܢ ܚܡܫܝܢ ܙܕܝܩ̈ܝܢ ܚܡܫܐ. ܡ̇ܚܒܠ ܐܢܬ ܡܛܠ ܚܡܫܐ ܟܠܗ̇ ܩܪܝܬܐ. ܘܐܡ̣ܪ ܠܐ ܐܚ̇ܒܠ. ܐܢ ܐܫܟܚ ܬܡ̇ܢ ܐܪ̈ܒܥܝܢ ܘܚܡܫܐ.	²⁸ Quid, si forte minus quinquaginta iustis quinque fuerint? Delebis propter quinque universam urbem?”. Et ait: “Non delebo, si invenero ibi quadraginta quinque”.
²⁹ ܘܐܘܣܦ ܬܘܒ ܐܒܪܗܡ ܠܡܐܡܪ ܠܗ. ܘܐܢ ܡܫܬܟܚܝܢ ܬܡܢ ܐܪ̈ܒܥܝܢ. ܘܐܡ̣ܪ. ܠܐ ܐܚܒܠ ܐܢ ܐܫܟܚ ܬܡ̇ܢ ܐܪ̈ܒܥܝܢ.	²⁹ Rursumque locutus est ad eum: “Si forte inventi fuerint ibi quadraginta?”. Ait: “Non percutiam propter quadraginta”.
³⁰ ܘܐܡ̣ܪ. ܠܐ ܢܬܒܐܫ ܠܡܪܝܐ ܘܐܡܠܠ. ܘܐܢ ܡܫܬܟܚܝܢ ܬܡ̇ܢ ܬܠܬܝܢ. ܘܐܡ̣ܪ. ܠܐ ܐܚܒܠ ܐܢ ܐܫܟܚ ܬܡܢ ܬܠܬܝܢ.	³⁰ “Ne, quaeso, inquit, indignetur Dominus meus, si loquar. Si forte ibi inventi fuerint triginta?”. Respondit: “Non faciam, si invenero ibi triginta”.
³¹ ܘܐܡ̣ܪ . ܗܐ ܫ̇ܪܝܬ ܠܡܡܠܠܘ ܩܕܡ ܡܪܝܐ. ܘܐܢ ܡܫܬܟܚܝܢ ܬܡ̇ܢ ܥܣܪ̈ܝܢ. ܘܐܡ̣ܪ. ܠܐ ܐܚ̇ܒܠ ܡܛܠ ܥܣܪ̈ܝܢ.	³¹ “Ecce, ait, coepi loqui ad Dominum meum. Si forte inventi fuerint ibi viginti? ”. Dixit: “Non interficiam propter viginti”.
³² ܘܐܡ̣ܪ. ܠܐ ܢܬܒܐܫ ܠܡܪܝܐ ܘܐܡܠܠ. ܒܠܚܘܕ ܙܒܢܬܐ ܗܕܐ. ܘܐܢ ܡܫܬܟܚܝܢ ܬܡ̇ܢ ܥܣܪܐ. ܘܐܡ̣ܪ. ܠܐ ܐܚ̇ܒܠ ܡܛܠ ܥܣܪܐ.	³² “Obsecro, inquit, ne irascatur Dominus meus, si loquar adhuc semel. Si forte inventi fuerint ibi decem?”. Dixit: “Non delebo propter decem”.
³³ ܘܐܙ̣ܠ ܡܪܝܐ ܟܕ ܫ̇ܠܡ ܠܡܡܠܠܘ ܥܡ ܐܒܪܗܡ. ܘܐܒܪܗܡ ܗܦ̣ܟ ܠܐܬܪܗ.	³³ Abiit Dominus, postquam cessavit loqui ad Abraham; et ille reversus est in locum suum.

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati