Zachariæ 2

NOVA VULGATA	Peshitta
1 Et levavi oculos meos et vidi, et ecce quattuor cornua;	1 ܘܐܪܝܡܬ ܥܝܢ̈ܝ ܘܚܙܝܬ ܘܗܐ ܐܪ̈ܒܥ ܩܪ̈ܢܢ
2 et dixi adangelum, qui loquebatur in me: “Quid sunt haec?”. Et dixit ad me: “Haecsunt cornua, quae ventilaverunt Iudam et Israel et Ierusalem”.	2 ܘܐܡܪܬ ܠܡܠܐܟܐ ܕܡܡܠܠ ܒܝ ܡܢܐ ܐܢܝܢ ܗܠܝܢ ܡܪܝ ܘܐܡܪ ܠܝ ܗܠܝܢ ܐܢܝܢ ܩܪ̈ܢܬܐ ܕܒܕܪ ܠܝܗܘܕܐ ܘܠܐܝܣܪܝܠ ܘܠܐܘܪܫܠܡ
3 Et ostenditmihi Dominus quattuor fabros;	3 ܘܚܘܝܢܝ ܡܪܝܐ ܐܪ̈ܒܥܐ ܢܓܪ̈ܐ
4 et dixi: “Quid isti veniunt facere?”. Quirespondit dicens: “Haec sunt cornua, quae ventilaverunt Iudam per singulosviros, ut nemo eorum levaret caput suum; et venerunt isti deterrere ea, utdeiciant cornua gentium, quae levaverunt cornu super terram Iudae, utdispergerent eam”.	4 ܘܐܡܪܬ ܡܢܐ ܐܬܝܢ ܗܠܝܢ ܠܡܥܒܕ ܘܐܡܪ ܠܝ ܗܠܝܢ ܩܪ̈ܢܬܐ ܕܒܕܪ ܠܝܗܘܕܐ ܐܝܟ ܦܘܡܗ ܕܓܒܪܐ ܕܠܐ ܐܪܝܡ ܪܝܫܗ ܘܐܬܘ ܗܠܝܢ ܕܢܙܝܥܘܢ ܐܢܝܢ ܘܢܥܩܪܘܢ ܩܪ̈ܢܬܐ ܕܥܡ̈ܡܐ ܕܡܪܝܡܝܢ ܗܘܘ ܩܪܢܐ ܥܠ ܐܪܥܐ ܕܝܗܘܕܐ ܠܡܒܕܪܘܬܗ̇
5 Et levavi oculos meos et vidi; et ecce vir, et in manu eius funiculusmensorum.	5 ܘܐܪܝܡܬ ܥܝܢ̈ܝ ܘܚܙܝܬ ܓܒܪܐ ܘܒܐܝܕܗ ܫܘܝܬܐ ܕܡܫܘܚܬܐ
6 Et dixi: “Quo tu vadis?”. Et dixit ad me: “Ut metiar Ierusalemet videam, quanta sit latitudo eius et quanta longitudo eius”.	6 ܘܐܡܪܬ ܠܗ ܠܐܝܟܐ ܐܙܠ ܐܢܬ ܘܐܡܪ ܠܝ ܕܐܡܫܚܝܗ̇ ܠܐܘܪܫܠܡ ܘܐܚܙܐ ܟܡܐ ܐܘܪܟܗ̇ ܘܟܡܐ ܦܬܝܗ̇
7 Et ecce angelus, qui loquebatur in me, egrediebatur, et angelus aliusegrediebatur in occursum eius;	7 ܘܢܦܩ ܡܠܐܟܐ ܕܡܡܠܠ ܒܝ ܘܡܠܐܟܐ ܐܚܪܢܐ ܐܬܐ ܠܐܘܪܥܗ
8 et dixit ad eum: “Curre, loquere ad puerumistum dicens: Absque muris habitabitur Ierusalem prae multitudine hominum etiumentorum in medio eius.	8 ܘܐܡܪ ܠܗ ܗܪܛ ܘܐܡܪ ܠܥܠܝܡܐ ܗ̇ܘ ܐܓܘܪ̈ܣܐ ܬܬܒ ܐܘܪܫܠܡ ܡܢ ܣܘܓܐܐ ܕܒܢ̈ܝ ܐܢܫܐ ܘܕܒܥܝܪܐ ܕܒܓܘܗ̇
9 Et ego ero ei, ait Dominus, murus ignis in circuituet in gloria ero in medio eius.	9 ܘܐܢܐ ܐܗܘܐ ܒܓܘܗ̇ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܐܝܟ ܫܘܪܐ ܕܢܘܪܐ ܘܠܬܫܒܘܚܬܐ ܐܗܘܐ ܒܓܘܗ̇
10 Heu, heu! Fugite de terra aquilonis, dicit Dominus, quoniam in quattuorventos caeli dispersi vos, dicit Dominus.	10 ܐܘ ܐܘ ܥܪܘܩܘ ܡܢ ܐܪܥܐ ܕܓܪܒܝܐ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܡܛܠ ܕܠܐܪ̈ܒܥ ܪ̈ܘܚܝ ܫܡܝܐ ܒܕܪܬܟܘܢ ܐܡܪ ܡܪܝܐ
11 Heu, Sion, fuge, quae habitas apudfiliam Babylonis!	11 ܐܘ ܨܗܝܘܢ ܐܫܬܘܙܒܝ ܥܡܘܪܬܐ ܕܒܪܬ ܒܒܠ
12 Quia haec dicit Dominus exercituum, cuius gloria misit mead gentes, quae spoliaverunt vos: Qui tetigerit vos, tangit pupillam oculi mei.	12 ܡܛܠ ܕܗܟܢܐ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܚܝܠܬܢܐ ܒܬܪ ܐܝܩܪܐ ܫܕܪܢܝ ܥܠ ܥܡ̈ܡܐ ܕܒܙܝܢ ܠܟܘܢ ܘܡ̇ܢ ܕܩܪܒ ܠܟܘܢ ܠܒܒܬܐ ܗܘ ܕܥܝܢܗ ܩܪܒ
13 Quia ecce ego levo manum meam super eos, et erunt praeda servorum suorum; etcognoscetis quia Dominus exercituum misit me.	13 ܡܛܠ ܕܗܐ ܐܢܐ ܡܪܝܡ ܐܢܐ ܐܝܕܝ ܥܠܝܗܘܢ ܘܢܗܘܘܢ ܠܒܙܬܐ ܥܒ̈ܕܝܗܘܢ ܘܬܕܥܘܢ ܕܡܪܝܐ ܚܝܠܬܢܐ ܫܕܪܢܝ
14 Iubila et laetare, filia Sion, quia ecce ego venio et habitabo in medio tui, ait Dominus.	14 ܫܒܚܝ ܘܚܕܝ ܒܪܬ ܨܗܝܘܢ ܡܛܠ ܕܗܐ ܐܢܐ ܐܬܐ ܐܢܐ ܘܫܪܐ ܐܢܐ ܒܓܘܟܝ ܐܡܪ ܡܪܝܐ
15 Et applicabuntur gentes multae ad Dominum in die illa et erunt ei in populum. Et habitabo in medio tui, et scies quia Dominus exercituum misit me ad te.	15 ܘܢܬܠܘܘܢ ܠܡܪܝܐ ܥܡ̈ܡܐ ܣ̈ܓܝܐܐ ܒܝܘܡܐ ܗ̇ܘ ܘܢܗܘܘܢ ܠܗ ܥܡܐ ܘܢܫܪܐ ܒܓܘܟܝ ܘܬܕܥܝܢ ܕܡܪܝܐ ܚܝܠܬܢܐ ܫܕܪܢܝ ܥܠܝܟܝ
16 Et possidebit Dominus Iudam partem suam super terram sanctam et eliget adhuc Ierusalem.	16 ܘܢܐܪܬ ܡܪܝܐ ܠܝܗܘܕܐ ܡܢܬܗ ܥܠ ܐܪܥܐ ܕܩܘܕܫܗ ܘܢܨܛܒܐ ܬܘܒ ܒܐܘܪܫܠܡ
17 Sileat omnis caro a facie Domini, quia consurrexit de habitaculo sancto suo”.	17 ܘܢܕܚܠ ܟܠ ܒܣܪ ܡܢ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܕܡܬܬܥܝܪ ܡܢ ܡܥܡܪܐ ܕܩܘܕܫܗ