Proverbia 25

¹Hæ quoque parabolæ Salomonis, quas transtulerunt viri Ezechiæ regis Juda.²Gloria Dei est celare verbum,
et gloria regum investigare sermonem.
³Cælum sursum, et terra deorsum,
et cor regum inscrutabile.
⁴Aufer rubiginem de argento,
et egredietur vas purissimum.
⁵Aufer impietatem de vultu regis,
et firmabitur justitia thronus ejus.
⁶Ne gloriosus appareas coram rege,
et in loco magnorum ne steteris.
⁷Melius est enim ut dicatur tibi : Ascende huc,
quam ut humilieris coram principe.
⁸Quæ viderunt oculi tui ne proferas in jurgio cito,
ne postea emendare non possis,
cum dehonestaveris amicum tuum.
⁹Causam tuam tracta cum amico tuo,
et secretum extraneo ne reveles :
¹⁰ne forte insultet tibi cum audierit,
et exprobrare non cesset.
Gratia et amicitia liberant :
quas tibi serva, ne exprobrabilis fias.
¹¹Mala aurea in lectis argenteis,
qui loquitur verbum in tempore suo.
¹²Inauris aurea, et margaritum fulgens,
qui arguit sapientem et aurem obedientem.
¹³Sicut frigus nivis in die messis,
ita legatus fidelis ei qui misit eum :
animam ipsius requiescere facit.
¹⁴Nubes, et ventus, et pluviæ non sequentes,
vir gloriosus et promissa non complens.
¹⁵Patientia lenietur princeps,
et lingua mollis confringet duritiam.
¹⁶Mel invenisti : comede quod sufficit tibi,
ne forte satiatus evomas illud.
¹⁷Subtrahe pedem tuum de domo proximi tui,
nequando satiatus oderit te.
¹⁸Jaculum, et gladius, et sagitta acuta,
homo qui loquitur contra proximum suum falsum testimonium.
¹⁹Dens putridus, et pes lassus,
qui sperat super infideli in die angustiæ,
²⁰et amittit pallium in die frigoris.
Acetum in nitro,
qui cantat carmina cordi pessimo.
Sicut tinea vestimento, et vermis ligno,
ita tristitia viri nocet cordi.
²¹Si esurierit inimicus tuus, ciba illum ;
si sitierit, da ei aquam bibere :
²²prunas enim congregabis super caput ejus,
et Dominus reddet tibi.
²³Ventus aquilo dissipat pluvias,
et facies tristis linguam detrahentem.
²⁴Melius est sedere in angulo domatis
quam cum muliere litigiosa et in domo communi.
²⁵Aqua frigida animæ sitienti,
et nuntius bonus de terra longinqua.
²⁶Fons turbatus pede et vena corrupta,
justus cadens coram impio.
²⁷Sicut qui mel multum comedit non est ei bonum,
sic qui scrutator est majestatis opprimetur a gloria.
²⁸Sicut urbs patens et absque murorum ambitu,
ita vir qui non potest in loquendo cohibere spiritum suum.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati