| 1 ܒܪ ܫܒܥ ܗܘܐ ܫܢ̈ܝܢ ܝܘܐܫ ܟܕ ܩܡ ܒܡܠܟܘܬܐ ܘܐܪܒܥܝܢ ܫܢ̈ܝܢ ܐܡܠܟ ܒܐܘܪܫܠܡ ܘܫܡܐ ܕܐܡܗ ܨܒܝܐ ܡܢ ܒܪܫܒܥ ܡܕܝܢܬܐ | 1 Joás tinha sete anos, quando começou a reinar, e reinou quarenta anos em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Sebia, de Bersabé. |
| 2 ܘܥܒܕ ܝܘܐܫ ܕܫܦܝܪ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܟܠ ܝܘ̈ܡܬܐ ܕܚܝܘ̈ܗܝ ܕܝܘܝܕܥ ܟܗܢܐ | 2 Fez o que era bom aos olhos do Senhor todo o tempo que viveu o pontífice Jojada. |
| 3 ܘܢܣܒ ܠܗ ܝܘܝܕܥ ܢܫ̈ܐ ܬܪܬܝܢ ܘܐܘܠܕ ܠܗ ܒܢ̈ܝܐ ܘܒܢ̈ܬܐ | 3 Jojada casou-o com duas mulheres, das quais teve filhos e filhas. |
| 4 ܘܗܘܐ ܡܢ ܒܬܪ ܗܠܝܢ ܗܘܐ ܠܒܗ ܥܡ ܝܘܐܫ ܒܪܐܙܐ ܠܡܚܕܬܘ ܒܝܬܗ ܕܡܪܝܐ ܘܠܡܒܕܩ ܒܗ ܟܠܡܕܡ ܕܡܬܒܥܐ | 4 Depois disto Joás quis reparar a casa do Senhor. |
| 5 ܘܟܢܫ ܝܘܝܕܥ ܠܟܗ̈ܢܐ ܘܠܠܘ̈ܝܐ ܘܐܡܪ ܠܗܘܢ ܦܘܩܘ ܠܩܘܪ̈ܝܐ ܕܒܝܬ ܝܗܘܕܐ ܘܟܢܫܘ ܡܢ ܟܠܗܝܢ ܩܘܪ̈ܝܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܟܣܦܐ ܘܕܗܒܐ ܘܒܕܘܩܘ ܒܝܬܗ ܕܐܠܗܟܘܢ ܐܝܟ ܕܟܠ ܫܢܐ ܒܫܢܐ ܘܐܢܬܘܢ ܬܣܬܪܗܒܘܢ ܠܡܡܠܝܘ | 5 Mandou juntar os sacerdotes e os Levitas, e disse-lhes: Sai por todas as cidades de Judá e cobrai, todos os anos, de todo o (povo de) Israel o dinheiro para a reparação do templo do vosso Deus; fazei isto com toda a diligência. Os Levitas, porém, procederam com negligência. |
| 6 ܘܩܪܐ ܡܠܟܐ ܠܝܘܝܕܥ ܩܫܝܫܐ ܘܐܡܪ ܠܗ ܡܛܠ ܡܢܐ ܠܐ ܬ̇ܒܥ ܐܢܬ ܠܠܘ̈ܝܐ ܕܢܐܙܠܘܢ ܘܢܝܬܘܢ ܡܢ ܝܗܘܕܐ ܘܡܢ ܐܘܪܫܠܡ ܡܘܗ̈ܒܬܐ ܕܡܘܫܐ ܥܒ̣ܕܗ ܕܡܪܝܐ ܘܟܢܫܘ ܠܐܝܣܪܝܠ ܠܡܫܟܢܐ ܕܥܐܕܐ | 6 Mandou, então, o rei chamar o pontífice Jojada e disse-lhe: Por que não tiveste tu cuidado de obrigar os Levitas a trazerem de Judá e de Jerusalém o dinheiro com que Moisés, servo do Senhor, determinou que contribuísse todo o povo de Israel para o tabernáculo do testemunho? |
| 7 ܘܥܬܠܝܐ ܡܠܦܐ ܗܘܬ ܒܢ̈ܝܢ ܥܘ̣ܠܐ ܘܬܪܥܬ ܠܒܝܬܗ ܕܡܪܝܐ ܘܐܦ ܠܟܠ ܩܕܝ̈ܫܐ ܕܐܝܬ ܗܘܘ ܒܒܝܬܗ ܕܡܪܝܐ ܥܒܕܬ ܐܢܘܢ ܕ̇ܚ̈ܠܝ ܦܬܟܪ̈ܐ | 7 Com efeito, a impiíssima Atalia e seus filhos tinham destruído a casa de Deus, e, com tudo o que tinha sido consagrado ao templo do Senhor, ornaram o templo de Baal. |
| 8 ܘܐܡܪ ܡܠܟܐ ܘܥܒܕܘ ܩܐܒܘܬܐ ܚܕܐ ܘܣܡܘܗ̇ ܒܬܪܥܐ ܕܒܝܬܗ ܕܡܪܝܐ ܡܢ ܠܒܪ | 8 Mandou, então, o rei que fizessem um cofre, que foi colocado junto da porta da casa do Senhor, da parte de fora. |
| 9 ܘܝܗܒܘ ܩܠܐ ܒܝܗܘܕܐ ܘܒܐܘܪܫܠܡ ܕܢܝܬܘܢ ܠܡܪܝܐ ܡܢܬܐ ܕܡܘܫܐ ܥܒ̣ܕܗ ܕܡܪܝܐ ܕܦܩܕ ܒܡܕܒܪܐ | 9 Depois publicou-se em Judá e em Jerusalém a contribuição que Moisés, servo de Deus, tinha imposto a todo o Israel no deserto. |
| 10 ܘܚܕܝܘ ܟܠܗܘܢ ܪ̈ܘܪܒܢܐ ܘܟܘܠܗ ܥܡܐ ܘܐܝܬܝܘ ܘܥܒܕܘ ܩܒܘܬܐ ܚܕܐ ܘܣܡܘܗ̇ ܘܐܪܡܝܘ ܥܕܡܐ ܕܡܠܬ | 10 Alegraram-se todos os príncipes e todo o povo, e, concorrendo, lançaram na caixa do Senhor dinheiro, e lançaram tanto que ficou cheia. |
| 11 ܘܟܕ ܚܙܘ ܕܣܓܝ ܟܣܦܐ ܒܗ̇ ܒܩܐܒܘܬܐ ܥܠ ܣ̇ܦܪܐ ܕܡܠܟܐ ܘܪܒ ܒܝܬܗ ܕܟܗܢܐ ܪܒܐ ܘܡܢܘ ܘܨܪܘ ܟܣܦܐ | 11 Chegado o tempo de levar este cofre à presença do rei por mãos dos Levitas (quando eles viam que havia muito dinheiro), o escrivão do rei entrava com aquele que o sumo pontífice tinha, designado, e despejavam o dinheiro que havia no cofre; depois tornavam a levar o cofre para o seu lugar. Assim o faziam todas as vezes. Com isto se recolheu uma imensa quantia de dinheiro, |
| 12 ܘܝܗܒܘܗܝ ܠܥ̇ܒ̈ܕܝ ܥܒܝ̈ܕܬܐ ܕܒܝܬܗ ܕܡܪܝܐ ܘܗܘܘ ܐ̇ܓܪܝܢ ܠܗܘܢ ܦܣܘ̈ܠܐ ܘܢܓܪ̈ܐ ܘܒ̇ܕܩܝܢ ܒܝܬܗ ܕܡܪܝܐ ܘܐܦ ܥ̇ܒ̈ܕܝ ܦܪܙܠܐ ܘܢܚܫܐ ܠܡܒܕܩ ܒܝܬܗ ܕܡܪܝܐ | 12 que o rei e Jojada deram aos inspetores das obras da casa do Senhor, os quais pagavam com ele aos canteiros e carpinteiros para se reparar a casa do Senhor, assim como aos que trabalhavam em ferro e em bronze, para se segurar o que ameaçava ruína. |
| 13 Estes operários trabalhavam com muito esmero; por suas mãos repararam as fendas das paredes, restituíram a casa do Senhor ao seu antigo estado e fizeram com que ficasse firme. |
| 14 Depois que concluíram todas as obras, levaram ao rei e a Jojada o remanescente do dinheiro. Com ele foram feitos os vasos para o ministério do templo e para os holocaustos, e copos e outros vasos de ouro e prata. Foram oferecidos continuamente holocaustos na casa do Senhor, durante toda a vida de Jojada. |
| 15 ܘܩܫ ܝܘܝܕܥ ܘܣܒܥ ܝܘܡ̈ܬܗ ܘܡܝܬ ܒܪ ܡܐܐ ܘܬܠܬܝܢ ܫܢ̈ܝܢ | 15 Jojada, envelhecido, cheio de dias, morreu, tendo de idade cento e trinta anos. |
| 16 ܘܩܒܪܘܗܝ ܒܩܪܝܬܗ ܕܕܘܝܕ ܒܩܒܘܪܬܐ ܕܡܠܟ̈ܐ ܘܐܡܪܘ ܗܟܢܐ ܢܬܦܪܥ ܡ̇ܢ ܕܥ̇ܒܕ ܛܒ̈ܬܐ ܒܝܣܪܝܠ ܘܐܦ ܥܡ ܒܝܬܗ ܕܡܪܝܐ ܡܪ̈ܗܛܐ ܪ̈ܘܪܒܐ ܪܗܛ | 16 Sepultaram-no com os reis na cidade de David, por ele ter feito bem a Israel e à sua casa. |
| 17 ܘܡܢ ܒܬܪ ܕܡܝܬ ܝܘܝܕܥ ܐܬܘ ܪ̈ܘܪܒܢܐ ܕܝܗܘܕܐ ܣܓܕܘ ܠܡܠܟܐ ܡܛܠ ܕܫܡܥ ܐܢܘܢ | 17 Depois que Jojada morreu, entraram os príncipes de Judá e prestaram grandes obséquios ao rei, o qual, atraído pelas suas lisonjas, se deixou levar por eles. |
| 18 ܘܫܒܩܘ ܠܒܝܬܗ ܕܡܪܝܐ ܐܠܗܐ ܕܐܒܗ̈ܝܗܘܢ ܘܐܙܠܘ ܦܠܚܘ ܠܨܠܡ̈ܐ ܘܠܦܬܟܪ̈ܐ ܘܗܘܐ ܪܘܓܙܐ ܥܠ ܝܗܘܕܐ ܘܥܠ ܐܘܪܫܠܡ ܥܠ ܕܚܛܘ ܚܛܝܬܐ ܗܕܐ | 18 Abandonaram o templo do Senhor Deus de seus pais e prestaram culto aos ascheros e às estátuas. Este pecado atraiu a ira do Senhor contra Judá e contra Jerusalém. |
| 19 ܘܫܕܪ ܠܘܬܗܘܢ ܒܝܕ ܢܒ̈ܝܐ ܠܡܗܦܟܘ ܐܢܘܢ ܡܢ ܐܘܪ̈ܚܬܗܘܢ ܘܠܐ ܫܡܥܘ ܘܐܣܗܕ ܒܗܘܢ ܘܠܐ ܩܒܠܘ | 19 O Senhor enviava-lhes profetas para que se convertessem a ele, porém, por mais que estes protestassem, não lhes queriam dar ouvidos. |
| 20 ܘܪܘܚܗ ܕܡܪܝܐ ܠܒܫܬ ܠܙܟܪܝܐ ܒܪ ܝܘܝܕܥ ܟܗܢܐ ܘܣܠܩ ܘܩܡ ܠܥܠ ܡܢ ܥܡܐ ܘܐܡܪ ܠܗܘܢ ܗܟܢܐ ܐܡ̇ܪ ܡܪܝܐ ܠܡܢܐ ܥܒܪܬܘܢ ܥܠ ܦܘܩܕ̈ܢܘܗܝ ܕܡܪܝܐ ܠܐ ܬܟܫܪܘܢ ܡܛܠ ܕܫܒܩܬܘܢ ܐܘܪܚܝ ܘܐܦ ܐܢܐ ܫ̇ܒܩ ܐܢܐ ܠܟܘܢ | 20 O espírito de Deus desceu sobre o sumo sacerdote Zacarias, filho de Jojada, que se apresentou diante do povo e disse: Eis o que diz o Senhor Deus: Porque violais vós os preceitos do Senhor? Assim não prosperareis; porque abandonastes o Senhor, também ele vos abandonará. |
| 21 ܘܡܪܕܘ ܥܠܘܗܝ ܘܪܓܡܘܗܝ ܒܟܐ̈ܦܐ ܒܦܘܩܕܢܐ ܕܡܠܟܐ ܒܕܪܬܐ ܕܒܝܬܗ ܕܡܪܝܐ | 21 Eles, congregando-se contra ele, apedrejaram-no no átrio da casa do Senhor, conforme a ordem do rei. |
| 22 ܘܠܐ ܐܪܓܫ ܝܘܐܫ ܡܠܟܐ ܛܝܒܘܬܐ ܕܥܒܕ ܒܗ ܝܘܝܕܥ ܟܗܢܐ ܐܒܘܗܝ ܘܩܛܠ ܠܒܢܘ̈ܗܝ ܡܢ ܒܬܪܗ ܘܒܢܘ̈ܗܝ ܟܕ ܡܬܩܛܠܝܢ ܗܘܘ ܐܡ̇ܪܝܢ ܢܚܙܐ ܡܪܝܐ ܘܢܬܒܥ | 22 O rei Joás não se lembrou da misericórdia que Jojada, pai de Zacarias, tinha usado com ele, mas matou-lhe seu filho, o qual, quando expirava, disse: O Senhor veja e faça justiça. |
| 23 ܘܗܘܐ ܠܚܪܬܗ̇ ܕܫܢܬܐ ܣܠܩ ܥܠܘܗܝ ܚܝܠܐ ܕܐܕܘܡ ܘܐܬܐ ܥܠ ܝܗܘܕܐ ܘܥܠ ܐܘܪܫܠܡ ܘܚܒܠܘ ܟܠܗܘܢ ܪ̈ܘܪܒܢܘܗܝ ܕܥܡܐ ܘܟܠ ܫܒܝܬܗܘܢ ܫܕܪܘ ܠܡܠܟܐ ܠܕܪܡܣܘܩ | 23 Ao cabo dum ano, marchou o exército da Síria contra Joás; foi a Judá e a Jerusalém, matou todos os príncipes do povo e enviou ao rei, a Damasco, toda a presa. |
| 24 ܡܛܠ ܕܙܥܘܪܝܢ ܗܘܘ ܓܒܪ̈ܐ ܕܐܬܘ ܥܡ ܚܝܠܐ ܕܐܕܘܡ ܘܡܪܝܐ ܐܫܠܡ ܠܗܘܢ ܚܝܠܐ ܕܣܓܝ ܛܒ ܡܛܠ ܕܫܒܩܘ ܠܡܪܝܐ ܐܠܗܐ ܕܐܒܗ̈ܬܗܘܢ ܘܠܡܕܡ ܕܥܒܕ ܝܘܐܫ ܐܣܠܝܘ ܕܝ̈ܢ̇ܐ | 24 Embora os Sírios fossem em pequeníssimo número, o Senhor entregou-lhes nas suas mãos uma multidão infinita (de Israelitas), porque eles tinham deixado o Senhor Deus de seus pais. Ao próprio Joás trataram ignominiosamente. |
| 25 ܘܟܕ ܐܙܠܘ ܠܗܘܢ ܡܢ ܠܘܬܗ ܡܛܠ ܕܫܒܩܘܗܝ ܗܘܘ ܒܟܘܪܗܢܐ ܣܓܝܐܐ ܘܐܬܢܟܠܘ ܥܠܘܗܝ ܥܒ̣ܕܘ̈ܗܝ ܒܕܡܐ ܕܒܢܘ̈ܗܝ ܕܝܘܝܕܥ ܟܗܢܐ ܘܩܛܠܘܗܝ ܥܠ ܥܪܣܗ ܘܡܝܬ ܘܩܒܪܘܗܝ ܒܩܪܝܬܗ ܕܕܘܝܕ ܐܒܘܗܝ ܘܠܐ ܩܒܪܘܗܝ ܒܩܒܘܪܬܐ ܕܡ̈ܠܟܐ | 25 Logo que, coberto de muitos ferimentos, (os Sírios) o deixaram, os seus servidores levantaram-se contra ele, para vingarem o sangue do filho do pontífice Jojada, e assassinaram-no no seu leito, onde (desta forma) morreu. Sepultaram-no na cidade de David, mas não no jazigo dos reis. |
| 26 ܘܗܠܝܢ ܫܡܗ̈ܐ ܕܐܢܫܐ ܕܐܬܢܟܠܘ ܥܠܘܗܝ ܙܒܘܪ ܒܪ ܫܡܥܬ ܥܡܘܢܝܬܐ ܝܗܘܙܒܪ ܒܪ ܢܛܪܬ ܡܘܐܒܝܬܐ | 26 Os que conspiraram contra ele foram Zabad, filho de Samaat, mulher amonita, e Josabad, filho de Semarit, mulher moabita. |
| 27 ܘܒܢܘ̈ܗܝ ܘܣܘܓܐܐ ܕܐܢܫܐ ܕܐܬܢܟܠܘ ܥܠܘܗܝ ܘܫܪܟܐ ܕܚܛܗ̈ܐ ܕܥܒܕ ܒܒܝܬܗ ܕܡܪܝܐ ܗܐ ܗܢܘܢ ܟܬܝܒܝܢ ܥܠ ܡܕܪ̈ܫܐ ܕܣܦܪ ܡ̈ܠܟܐ ܘܐܡܠܟ ܐܡܘܨܝܐ ܒܪܗ ܒܬܪܗ | 27 Quanto aos seus filhos, quanto às numerosas profecias pronunciadas contra ele, e quanto ao restabelecimento da casa de Deus, tudo isto está escrito minuciosamente nas Memórias do livro dos Reis. Amasias, seu filho, reinou em seu lugar. |