Samuelis II 18

NOVA VULGATA	Peshitta
1 Igitur, recensito David populo suo, constituit super eum tribunos et centuriones.	1 ܘܡܢܐ ܕܘܝܕ ܠܥܡܐ ܕܥܡܗ ܘܐܩܝܡ ܥܠܝܗܘܢ ܪ̈ܒܝ ܐ̈ܠܦܐ ܘܪ̈ܒܝ ܡܐ̈ܘܬܐ
2 Et divisit David populum in tres partes: tertiam partem sub manu Ioab et tertiam sub manu Abisai filii Sarviae fratris Ioab et tertiam in manu Ethai, qui erat de Geth. Dixitque rex ad populum: “ Egrediar et ego vobiscum ”.	2 ܬܘܠܬܐ ܥܡ ܝܘܐܒ ܘܬܘܠܬܐ ܥܡ ܐܒܝܫܝ ܒܪ ܨܘܪܝܐ ܐܚܘܗܝ ܕܝܘܐܒ ܘܬܘܠܬܐ ܥܡ ܐܬܝ ܓܬܝܐ ܘܐܡܪ ܡܠܟܐ ܠܥܡܐ
3 Et respondit populus: “ Non exibis. Sive enim fugerimus, non magnopere ad eos de nobis pertinebit; et si media pars ceciderit e nobis, non satis curabunt, sed tu unus pro decem milibus computaris. Melius est igitur, ut sis nobis ex urbe praesidio ”.	3 ܐܢ ܡܥܪܩ ܥܪܩܝܢܢ ܠܐ ܣܝܡܝܢ ܥܠܝܢ ܒܠܒܗܘܢ ܗܫܐ ܟܕܘ ܠܢ ܥܣܪܐ ܐ̈ܠܦܝܢ ܛܒ ܠܢ ܕܢܗܘܘܢ ܠܢ ܡܥܕܪ̈ܢܐ ܡܢ ܩܘܪ̈ܝܐ ܘܐܡܪܘ ܠܗ ܥܒ̈ܕܘܗܝ ܠܕܘܝܕ ܚܢܢ ܢܦܘܩ ܘܢܣܬܪܗܒ ܠܡܬܟܬܫܘ ܥܡܗܘܢ
4 Ad quos rex ait: “ Quod vobis rectum videtur, hoc faciam ”. Stetit ergo rex iuxta portam; egrediebaturque populus per turmas suas centeni et milleni.	4 ܐܡܪ ܠܗܘܢ ܡܠܟܐ ܡܕܡ ܕܫܦܝܪ ܒܥܝܢܝ̈ܟܘܢ ܥܒܕܘ ܘܩܡ ܡܠܟܐ ܥܠ ܝܕ ܬܪܥܐ ܘܟܠܗ ܥܡܐ ܢܦܩܘ ܠܡܐ̈ܘܬܐ ܘܠܐ̈ܠܦܐ
5 Et praecepit rex Ioab et Abisai et Ethai dicens: “ Leniter mihi agite cum puero Absalom ”. Et omnis populus audiebat praecipientem regem cunctis principibus pro Absalom.	5 ܘܦܩܕ ܡܠܟܐ ܠܝܘܐܒ ܘܠܐܒܝܫܝ ܘܠܐܬܝ ܕܐܚܘܕܘ ܠܝ ܠܛܠܝܐ ܐܒܫܠܘܡ ܟܕ ܚܝ ܘܫܡܥ ܟܠܗ ܥܡܐ ܟܕ ܦܩܕ ܡܠܟܐ ܠܟܠܗܘܢ ܪ̈ܘܪܒܢܐ ܥܠ ܨܒܘܬܐ ܐܒܫܠܘܡ
6 Itaque egressus est populus in campum contra Israel, et factum est proelium in saltu Ephraim.	6 ܘܢܦܩܘ ܥܡܐ ܠܕܒܪܐ ܠܐܘܪܥܗ ܕܐܝܣܪܐܝܠ ܘܗܘܐ ܩܪܒܐ
7 Et caesus est ibi populus Israel ab exercitu David; factaque est ibi plaga magna in die illa viginti milium hominum.	7 ܘܐܬܬܒܪ ܬܡܢ ܥܡܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܩܕܡ ܥܒ̈ܕܘܗܝ ܕܕܘܝܕ ܘܗܘܐ ܬܡܢ ܡܘܬܢܐ ܪܒܐ ܥܣܪ̈ܝܢ ܐ̈ܠܦܝܢ
8 Fuit autem ibi proelium dispersum super faciem omnis terrae; et multo plures erant, quos saltus consumpserat de populo, quam hi, quos voraverat gladius in die illa.	8 ܘܗܘܐ ܩܪܒܐ ܣܓܝܐܐ ܕܛܒ ܥܠ ܐ̈ܦܝܗ̇ ܕܐܪܥܐ ܘܐܟܠܬ ܚܝܘܬ ܥܒܐ ܡܢ ܥܡܐ ܝܬܝܪ ܡܢ ܕܐܘܒܕܬ ܚܪܒܐ ܒܗ̇ܘ ܝܘܡܐ
9 Accidit autem, ut occurreret Absalom servis David sedens mulo; cumque ingressus fuisset mulus subter condensam quercum et magnam, adhaesit caput eius quercui, et mansit suspensus inter caelum et terram; mulus, cui insederat, pertransivit.	9 ܘܐܣܬܩܒܠ ܐܒܫܠܘܡ ܩܕܡ ܥܒ̈ܕܘܗܝ ܕܕܘܝܕ ܘܐܒܫܠܘܡ ܪܟܝܒ ܗܘܐ ܥܠ ܟܘܕܢܝܐ ܘܥܠ ܟܘܕܢܝܐ ܬܚܝܬ ܣܘܟܬܐ ܕܐܝܠܬܐ ܪܒܬܐ ܘܐܬܥܪܝ ܪܝܫܗ ܕܐܒܫܠܘܡ ܒܐܝܠܬܐ ܪܒܬܐ ܘܐܬܬܠܝ ܒܝܬ ܫܡܝܐ ܠܐܪܥܐ ܘܟܘܕܢܝܐ ܕܬܚܘܬܘܗܝ ܥܒܪ ܘܐܙܠ
10 Vidit autem hoc quispiam et nuntiavit Ioab dicens: “ Vidi Absalom pendere de quercu ”.	10 ܘܚܙܐ ܓܒܪܐ ܘܚܘܝ ܠܝܘܐܒ ܘܐܡܪ ܚܙܝܬܗ ܠܐܒܫܠܘܡ ܟܕ ܬܠܐ ܒܐܝܠܬܐ
11 Et ait Ioab viro, qui nuntiaverat ei: “ Si vidisti, quare non confodisti eum in terra? Ego vero dedissem tibi decem argenti siclos et unum balteum ”.	11 ܐܡܪ ܠܗ ܝܘܐܒ ܠܓܒܪܐ ܕܚܘܝܗ ܟܕ ܚܙܝܬܝܗܝ ܠܡܢܐ ܠܐ ܡܚܝܬܝܗܝ ܘܐܪܡܝܬܝܗܝ ܥܠ ܐܪܥܐ ܘܐܢܐ ܝܗܒ ܗܘܝܬ ܠܟ ܥܣܪܐ ܕܟܣܦܐ ܘܠܒܘܫܐ ܚܕ
12 Qui dixit ad Ioab: “ Et si appenderes in manibus meis mille argenteos, nequaquam mitterem manum meam in filium regis. Audientibus enim nobis, praecepit rex tibi et Abisai et Ethai dicens: “Custodite, quisquis sit, puerum Absalom!”.	12 ܐܡܪ ܠܗ ܗ̇ܘ ܓܒܪܐ ܠܝܘܐܒ ܐܠܘ ܡܢܝܬ ܝܗܒܬ ܠܝ ܐܠܦ ܕܟܣܦܐ ܠܐ ܐܘܫܛܬ ܐܝܕܝ ܥܠ ܒܪ ܡܠܟܐ ܩܕܡܝ ܓܝܪ ܦܩܕ ܡܠܟܐ ܠܟ ܘܠܐܒܝܫܝ ܘܠܐܬܝ ܘܐܡܪ ܕܐܙܕܗܪܘ ܠܝ ܒܛܠܝܐ ܐܒܫܠܘܡ
13 Sed et si fecissem contra animam meam infideliter, nequaquam hoc regem latere potuisset, et tu stares ex adverso ”.	13 ܐܠܘ ܥܒܕܬ ܒܢܦܫܝ ܡܣܟܠ ܗܘܝܬ ܘܡܕܡ ܠܐ ܡܬܛܫܐ ܗܘܐ ܡܢ ܡܠܟܐ ܘܐܢܬ ܩܐܡ ܗܘܝܬ ܡܢ ܩܒܘܠ
14 Et ait Ioab: “ Non ita praestolabor coram te ”. Tulit ergo tres lanceas in manu sua et infixit eas in corde Absalom, cum adhuc palpitaret haerens in quercu;	14 ܐܡܪ ܠܗ ܝܘܐܒ ܠܐ ܗܟܢܐ ܐܢܐ ܐܫܪܐ ܩܕܡܝܟ ܘܢܣܒ ܝܘܐܒ ܬܠܬܐ ܫܒ̈ܛܝܢ ܒܐܝܕܗ ܘܡܚܐ ܐܢܘܢ ܒܠܒܗ ܕܐܒܫܠܘܡ ܘܥܕܟܝܠ ܚܝ ܗܘܐ ܘܬܠܐ ܒܐܝܠܬܐ
15 et cucurrerunt decem iuvenes armigeri Ioab et percutientes interfecerunt eum.	15 ܘܗܦܟܘ ܥܣܪ̈ܐ ܥܠܝܡ̈ܝܢ ܫܩܝ̈ܠܝ ܡܐ̈ܢܘܗܝ ܕܝܘܐܒ ܘܡܚܐܘܗܝ ܠܐܒܫܠܘܡ ܘܩܛܠܘܗܝ
16 Cecinit autem Ioab bucina, et destitit populus persequi fugientem Israel, quia Ioab retinuit populum.	16 ܘܩܪܐ ܝܘܐܒ ܒܫܝܦܘܪܐ ܘܗܦܟ ܥܡܐ ܕܪܕܦ ܗܘܐ ܒܬܪ ܐܝܣܪܐܝܠ ܡܛܠ ܕܟܠܝܗܝ ܝܘܐܒ ܠܥܡܐ
17 Et tulerunt Absalom et proiecerunt eum in saltu in foveam grandem et erexerunt super eum acervum lapidum magnum nimis; omnis autem Israel fugit in tabernacula sua.	17 ܘܢܣܒܘܗܝ ܠܐܒܫܠܘܡ ܘܐܪܡܝܘܗܝ ܒܓܘܒܐ ܒܓܘܡܨܐ ܪܒܐ ܘܐܩܝܡܘ ܥܠܘܗܝ ܝܓܪܐ ܪܒܐ ܕܟܐ̈ܦܐ ܪ̈ܘܪܒܬܐ ܘܟܠܗ ܐܝܣܪܝܠ ܥܪܩܘ ܐܢܫ ܠܡܫܟܢܗ.
18 Porro Absalom erexerat sibi, cum adhuc viveret, lapidem, qui est in valle Regis; dixerat enim: “ Non habeo filium, qui memoriam servabit nominis mei ”. Vocavitque titulum nomine suo, et appellatur Manus Absalom usque ad hanc diem.	18 ܘܐܒܫܠܘܡ ܥܕ ܗܘ ܚܝ ܢܣܒ ܗܘܐ ܘܐܩܝܡ ܠܗ ܨܠܡܐ ܒܥܘܡܩܐ ܕܡ̈ܠܟܐ ܡܛܠ ܕܐܡܪ ܗܘܐ ܕܠܝܬ ܠܝ ܡ̇ܢ ܕܢܥܒܕ ܫܡܝ ܘܩܪܝܗܝ ܠܨܠܡܐ ܥܠ ܫܡܗ ܘܐܬܩܪܝܬ ܐܝܕܗ ܕܐܒܫܠܘܡ ܥܕܡܐ ܠܝܘܡܢܐ
19 Achimaas autem filius Sadoc ait: “ Curram et nuntiabo regi, quia iudicium fecerit ei Dominus de manu inimicorum eius ”.	19 ܘܐܚܝܡܥܨ ܒܪ ܨܕܘܩ ܐܡܪ ܐܪܗܛ ܐܣܒܪܝܘܗܝ ܠܡܠܟܐ ܕܕܢܗ ܡܪܝܐ ܡܢ ܐܝܕܐ ܕܒ̈ܥܠܕܒܒܘܗܝ
20 Ad quem Ioab dixit: “ Non es vir boni nuntii in hac die, sed nuntiabis in alia; hodie enim non nuntiabis bona, eo quod filius regis est mortuus ”.	20 ܐܡܪ ܠܗ ܝܘܐܒ ܠܐ ܘ̇ܠܐ ܠܟ ܕܬܣܒܪ ܝܘܡܢܐ ܐܠܐ ܣܒܪ ܒܝܘܡܐ ܐܚܪܢܐ ܠܐ ܬܣܒܪ ܝܘܡܢܐ ܥܠ ܒܪ ܡܠܟܐ ܗܘ ܓܝܪ ܡܣܒܪ ܐܢܬ ܕܡܝܬ
21 Et ait Ioab Aethiopi: “ Vade et nuntia regi, quae vidisti ”. Adoravit Aethiops Ioab et cucurrit.	21 ܘܐܡܪ ܝܘܐܒ ܠܟܘܫܝ ܙܠ ܚܘܐ ܠܡܠܟܐ ܡܕܡ ܕܚܙܝܬ
22 Rursus autem Achimaas filius Sadoc dixit ad Ioab: “ Quidquid evenerit, etiam ego curram post Aethiopem! ”. Dixitque Ioab: “ Quid vis currere, fili mi? Non erit tibi merces pro bono nuntio ”.	22 ܘܪܗܛ ܬܘܒ ܐܚܝܡܥܨ ܒܪ ܨܕܘܩ ܘܐܡܪ ܠܗ ܠܝܘܐܒ ܡܢܐ ܡܕܝܢ ܐܪܗܛ ܐܦ ܐܢܐ ܐܙܠ ܒܬܪ ܟܘܫܝ ܐܡܪ ܠܗ ܝܘܐܒ ܠܡܢܐ ܪܗܛ ܐܢܬ ܒܪܝ ܕܠܐ ܐܢܫ ܝܗܒ ܠܟ ܕܣܒܪܬܐ
23 Qui respondit: “ Quidquid evenerit, curram ”. Et ait ei: “ Curre! ”. Currens ergo Achimaas per viam regionis transivit Aethiopem.	23 ܐܡܪ ܠܗ ܡܢܐ ܡܕܝܢ ܐܪܗܛ ܐܡܪ ܠܗ ܗܪܛ ܘܪܗܛ ܐܚܝܡܥܨ ܒܐܘܪܚܐ ܕܟܟܪ ܘܥܒܪܗ ܠܟܘܫܝ
24 David autem sedebat inter duas portas; speculator vero, qui ierat in solarium portae super murum, elevans oculos vidit hominem currentem solum	24 ܘܕܘܝܕ ܝܬܒ ܗܘܐ ܒܝܬ ܬܪ̈ܝܢ ܬܪ̈ܥܝܢ ܘܗܠܟ ܕܘܩܐ ܥܠ ܐܓܪܐ ܕܬܪܥܐ ܕܫܘܪܐ ܘܐܪܝܡ ܥܝܢ̈ܘܗܝ ܘܚܙܐ ܓܒܪܐ ܕܪܗ̇ܛ ܒܠܚܘܕܘܗܝ
25 et exclamans indicavit regi. Dixitque rex: “ Si solus est, bonus est nuntius in ore eius ”. Properante autem illo et accedente propius,	25 ܘܩܪܐ ܕܘܩܐ ܘܚܘܝ ܠܡܠܟܐ ܘܐܡܪ ܡܠܟܐ ܐܢ ܒܠܚܘܕܘܗܝ ܗܘ ܣܒܪܬܐ ܒܦܘܡܗ ܘܗܠܟ ܐܬܐ ܘܩܪܒ
26 vidit speculator hominem alterum currentem, et clamavit speculator ad ianitorem: “ Apparet mihi homo currens solus ”. Dixitque rex: “ Et iste bonus est nuntius ”.	26 ܘܩܪܐ ܕܘܩܐ ܠܬܪܥܐ ܘܐܡܪ ܗܐ ܓܒܪܐ ܐܚܪܢܐ ܪܗ̇ܛ ܒܠܚܘܕܘܗܝ
27 Speculator autem: “ Contemplor, ait, cursum prioris quasi cursum Achimaas filii Sadoc ”. Et ait rex: “ Vir bonus est et nuntium portans bonum venit ”.	27 ܘܐܡܪ ܕܘܩܐ ܚܙܐ ܐܢܐ ܪܗܛܗ ܕܩܕܡܝܐ ܐܝܟ ܪܗܛܗ ܕܐܚܝܡܥܨ ܒܪ ܨܕܘܩ ܐܡܪ ܡܠܟܐ ܓܒܪܐ ܗܘ ܛܒܐ ܗܢܐ ܘܒܣܒܪܬܐ ܗܘ ܛܒܬܐ ܐܬܐ
28 Clamans autem Achimaas dixit ad regem: “ Pax! ”. Et adorans regem pronus in terram ait: “ Benedictus Dominus Deus tuus, qui conclusit homines, qui levaverunt manus suas contra dominum meum regem! ”.	28 ܘܩܪܐ ܠܐܚܝܡܥܨ ܐܡܪ ܠܗ ܡܠܟܐ ܐܬܝܬ ܒܫܠܡ ܘܣܓܕ ܠܡܠܟܐ ܥܠ ܐ̈ܦܘܗܝ ܥܠ ܐܪܥܐ ܘܐܡܪ ܒܪܝܟ ܗܘ ܡܪܝܐ ܐܠܗܟ ܕܐܫܠܡ ܐܢܘܢ ܠܐܢܫܐ ܕܐܘܫܒܘ ܐ̈ܝܕܝܗܘܢ ܥܠ ܡܪܝ ܡܠܟܐ
29 Et ait rex: “ Estne pax puero Absalom? ”. Dixitque Achimaas: “ Vidi tumultum magnum, cum mitteret Ioab servum regis et me servum tuum, sed nescio quid fuerit ”.	29 ܐܡܪ ܠܗ ܡܠܟܐ ܫܪܝܪ ܗܘ ܛܠܝܐ ܐܒܫܠܘܡ ܐܡܪ ܠܗ ܐܚܝܡܥܨ ܚܙܝܬ ܚܝܠܐ ܪܒܐ ܕܣܕܪ ܥܠ ܝܘܐܒ ܥܒܕܗ ܕܡܪܝ ܡܠܟܐ ܘܠܥܒܕܟ ܠܐ ܝܕܥܬ ܡܢܐ ܗܘܝܗܝ
30 Ad quem rex: “ Recede, ait, et sta illic ”. Cumque ille recessisset et staret,	30 ܐܡܪ ܠܗ ܡܠܟܐ ܩܘܡ ܗܪܟܐ ܘܐܬܗܦܟ ܘܩܡ
31 apparuit Aethiops et veniens ait: “ Bonum apporto nuntium, domine mi rex; iudicavit enim pro te Dominus hodie salvans te de manu omnium, qui surrexerunt contra te ”.	31 ܘܗܐ ܟܘܫܝ ܐܬܐ ܘܐܡܪ ܢܣܬܒܪ ܡܪܝ ܡܠܟܐ ܕܕܢܗ ܡܪܝܐ ܝܘܡܢܐ ܡܢ ܐܝܕܐ ܕܟܠ ܡ̇ܢ ܕܩܝܡܝܢ ܥܠܘܗܝ
32 Dixit autem rex ad Aethiopem: “ Estne pax puero Absalom? ”. Cui respondens Aethiops: “ Fiant, inquit, sicut puer inimici domini mei regis et universi, qui consurrexerunt adversus eum in malum! ”.	32 ܐܡܪ ܠܗ ܡܠܟܐ ܠܟܘܫܝ ܫܪܝܪ ܗܘ ܐܒܫܠܘܡ ܛܠܝܐ ܐܡܪ ܟܘܫܝ ܢܗܘܘܢ ܒܥ̈ܠܕܒܒܝܟ ܐܝܟ ܛܠܝܐ ܡܪܝ ܡܠܟܐ ܘܟܠ ܕܩܡܘ ܥܠܝܟ ܠܒܝܫܬܟ