| 1 Parola di Jahvè che fu rivolta a Gioele, figlio di Petuel. | 1 Słowo Pana, które skierował do Joela, syna Petuela: |
| 2 Udite questo, anziani, e ascoltate, tutti voi che abitate la regione: questo è avvenuto ai vostri giorni o ai giorni dei vostri padri? | 2 Słuchajcie tego, starcy, i nakłońcie uszy, wszyscy mieszkańcy kraju; czy stało się to za dni waszych lub za dni waszych przodków? |
| 3 Discorretene ai vostri figli e i vostri figli ai loro figli e i loro figli alle generazioni seguenti. | 3 Powiedzcie to synom waszym, a synowie wasi niech powiedzą swoim synom, a synowie ich następnym pokoleniom. |
| 4 Ciò che aveva lasciato il verme divorò la locusta, e ciò che aveva lasciato la locusta divorò il bruco e ciò che aveva lasciato il bruco divorò la cavalletta. | 4 Co pozostało po gazam, zjadła szarańcza, a co pozostało po szarańczy, zjadł jelek, a co pozostało po jelek, zjadł chasil. |
| 5 Risvegliatevi, ebbri, piangete e gemete, tutti voi che bevete il vino, a causa del mosto, perché fu sottratto dalla vostra bocca; | 5 Ocknijcie się, pijani, a płaczcie! Narzekajcie wszyscy, co pijecie wino, narzekajcie na młode wino, które odjęto od ust waszych. |
| 6 perché un popolo avanza contro la mia terra, potente e senza numero: i suoi denti sono denti di leone e ha mascelle da leonessa. | 6 Nadciągnął bowiem naród przeciw mojemu krajowi, mocny i niezliczony, zęby jego jak zęby lwa, a zęby trzonowe ma jak lwica. |
| 7 Ha ridotto le mie viti in uno stato orribile, e i miei fichi in uno schianto; li ha scortecciati completamente e li ha abbattuti, sono divenuti bianchi i loro rami. | 7 Winnicę moją uczynił pustkowiem, a moje drzewo figowe połupał; obnażył je zupełnie i porzucił, tak że gałęzie ich pobielały. |
| 8 Piangi come una vergine, cinta di sacco, sull’uomo della sua giovinezza! | 8 Narzekaj, jak dziewica przepasana worem, nad oblubieńcem swojej młodości! |
| 9 È bandita l’offerta e la libazione dal tempio di Jahvè: sono afflitti i sacerdoti, che servono Jahvè. | 9 Zniknęły ofiary: pokarmowa i płynna, z domu Pańskiego. Okryjcie się żałobą, kapłani, słudzy Pańscy! |
| 10 È devastata la campagna, e squallida la terra: anzi è devastato il grano, venuto a mancare il mosto, andato fallito l’olio. | 10 Spustoszone jest pole, w żałobie jest ziemia, bo spustoszone jest zboże, wysechł moszcz, zwiędło drzewo oliwne. |
| 11 State sgomenti, campagnoli, urlate, vignaiuoli, a causa del frumento e dell’orzo; poiché è perduta la messe della campagna. | 11 Zawstydźcie się, rolnicy, narzekajcie uprawiający winnice, z powodu pszenicy i jęczmienia, bo znikło żniwo polne. |
| 12 La vite è seccata, e il fico è inaridito; il melograno, anche la palma e il melo, tutti gli alberi delle campagne seccano. Sì, è svanita la gioia dai figli degli uomini. | 12 Uschła winna latorośl i zwiędło drzewo figowe, drzewo granatowe i palma daktylowa, i jabłoń - wszystkie drzewa polne uschły. I zniknęła radość spośród synów ludzkich. |
| 13 Cingetevi e fate lamenti, o sacerdoti, urlate, ministri dell’altare; venite, passate le notti vestiti di sacco, voi che servite l’altare, perché è sparita dal tempio del vostro Dio l’oblazione e la libazione. | 13 Przepaszcie się i płaczcie, kapłani; narzekajcie, słudzy ołtarza, wejdźcie i nocujcie w worach, słudzy Boga mojego, bo zniknęła z domu Boga waszego ofiara pokarmowa i płynna. |
| 14 Bandite un digiuno votivo, convocate un’adunanza solenne, riunitevi, anziani, e voi tutti, abitanti della regione, nel tempio di Jahvè vostro Dio e sollevate le vostre grida a Jahvè. | 14 Zarządźcie święty post, zwołajcie uroczyste zgromadzenie, zbierzcie starców, wszystkich mieszkańców ziemi do domu Pana, Boga waszego, i wołajcie do Pana: |
| 15 Ah, quel giorno! Poiché è vicino il giorno di Jahvè! E come una distruzione da Shaddai esso viene! | 15 Ach, biada! Co za dzień! Bliski jest dzień Pański, a przyjdzie on jako spustoszenie od Wszechmogącego. |
| 16 Non è forse sotto i nostri occhi venuto a mancare il cibo, dal tempio del nostro Dio, la gioia e il giubilo? | 16 Czyż na naszych oczach nie znika żywność, a z domu Boga naszego - radość i wesele? |
| 17 Sono raggrinziti i granelli sotto le zolle, sono desolati i granai, sono squallidi i magazzini dal momento che il raccolto di grano è fallito. | 17 Pogniły ziarna pod swymi skibami, zniszczone są gumna, zburzone spichlerze, bo uschło zboże. |
| 18 Perché geme il bestiame, sono scompigliate le mandrie di bestiame grosso? Perché non hanno pascolo: anche i greggi di bestiame minuto vanno in rovina. | 18 Jakże ryczy bydło i błąkają się stada wołów, bo nie mają pastwisk; nawet i trzody owiec dotknęła klęska. |
| 19 A te, Jahvè, io grido; poiché il fuoco ha divorato i pascoli della prateria e la fiamma ha bruciacchiato tutti gli alberi della campagna. | 19 O Panie, do Ciebie wołam, bo ogień pożarł pastwiska stepowe, a płomień spalił wszystkie drzewa polne. |
| 20 Perfino le bestie selvatiche volgono aneliti a te, perché sono inariditi i corsi d’acqua, e il fuoco ha divorato i pascoli della prateria. | 20 Nawet zwierzęta polne tęsknie wzdychają do Ciebie, bo wyschły strumienie wody, a ogień pochłonął pastwiska stepowe. |
