Sapienza ܚܟܡܬܐ 9

Peshitta ܦܫܝܼܛܬܵܐ	Tysiąclecia
¹ ܐܠܗܐ ܕܐ̈ܒܗܬܝ ܘܡܪܗܘܢ ܕܪ̈ܚܡܐ ܐܢܬ ܥܒܕܬ ܟܠ ܡܕܡ ܒܡܠܬܟ	¹ Boże przodków i Panie miłosierdzia, któryś wszystko uczynił swoim słowem
² ܘܒܚܟܡܬܟ ܬܩܢܬ ܠܒܪ ܐܢܫܐ ܕܢܫܬܠܛ ܥܠ ܒܪ̈ܝܬܟ ܕܥܒܕܬ	² i w Mądrości swojej stworzyłeś człowieka, by panował nad stworzeniami, co przez Ciebie się stały,
³ ܕܢܕܒܪ ܠܒܪܝܬܐ ܕܥܠܡܐ ܒܩܘܫܬܐ ܘܒܙܕܝܩܘܬܐ ܘܒܢܦܫܐ ܕܟܐܢܘܬܐ ܢܕܘܢ ܕܝܢܐ	³ by władał światem w świętości i sprawiedliwości i w prawości serca sądy sprawował -
⁴ ܗܒ ܠܝ ܚܟܡܬܐ ܡܢ ܩܕܡ ܟܘܪܣܝܟ ܘܠܐ ܬܣܠ̣ܝܢܝ ܡܢ ܥܒ̈ܕܝܟ	⁴ dajże mi Mądrość, co dzieli tron z Tobą, i nie wyłączaj mnie z liczby swych dzieci!
⁵ ܡܛܠ ܕܐܢܐ ܥܒܕܟ ܐܢܐ ܥܒܕܟ ܐܢܐ ܘܒܪܗ̇ ܕܐܡܬܟ ܘܓܒܪܐ ܟܪܝܗܐ ܘܙܥܘܪ ܙܒܢܐ ܘܚܣܝܪ ܡܕܥܐ ܒܕܝܢܐ ܘܒܢܡܘܣܐ	⁵ Bom sługa Twój, syn Twojej służebnicy, człowiek niemocny i krótkowieczny, zbyt słaby, by pojąć sprawiedliwość i prawa.
⁶ ܐܢ ܢܗܘܐ ܓܝܪ ܐܢܫ ܡܫܟܠܠ ܒܒܢ̈ܝ ܐܢܫܐ ܡܐ ܕܫܢܝܬ ܪܘܚܐ ܕܡܢ ܠܘܬܟ ܡܢܗ ܠܡܕܡ ܠܐ ܡܬܚܫܒ	⁶ Choćby zresztą był ktoś doskonały między ludźmi, jeśli mu braknie mądrości od Ciebie - za nic będzie poczytany.
⁷ ܐܢܬ ܗܘ ܕܓܒܝܬܢܝ ܡ̇ܠܟܐ ܠܡܠܟܘܬܗ ܕܥܡܟ ܘܕܝ̇ܢܐ ܠܒ̈ܢܝܟ ܘܠܒܢ̈ܬܟ	⁷ Wybrałeś mnie na króla swojego ludu i na sędziego synów swoich i córek.
⁸ ܘܐܡܪܬ ܕܐܒܢܐ ܗܝܟܠܐ ܒܛܘܪܟ ܩܕܝܫܐ ܘܒܡܕܝܢܬܐ ܕܡܥܡܪܟ ܡܕܒܚܐ ܕܡܘܬܐ ܕܡܫܟܢܟ ܩܕܝܫܐ ܗ̇ܘ ܕܥܬܕܬ ܡܢ ܩܕܝܡ	⁸ Kazałeś zbudować świątynię na górze swej świętej i ołtarz w mieście swego zamieszkania - obraz Namiotu świętego, któryś zgotował od początku.
⁹ ܘܥܡܟ ܗܝ ܚܟܡܬܐ ܕܝܕܥܐ ܥܒ̈ܕܝܟ ܘܥܡܟ ܗܘܬ ܟܕ ܥܒܕܬ ܥ̈ܠܡܐ ܘܝܕܥܐ ܕܡܢܐ ܫܦܝܪ ܩܕܡ ܥܝܢ̈ܝܟ ܘܡܢܐ ܬܪܝܨ ܒܦܘ̈ܩܕܢܝܟ	⁹ Z Tobą jest Mądrość, która zna Twe dzieła, i była z Tobą, kiedy świat stwarzałeś, i wie, co jest miłe Twym oczom, co słuszne według Twych przykazań.
¹⁰ ܫܕܪܝܗ̇ ܡܢ ܫܡ̈ܝ ܩܘܕܫܟ ܘܡܢ ܟܘܪܣܝܐ ܕܪܒܘܬܟ ܫܕܪܝܗ̇ ܕܬܐܬܐ ܘܬܠܐܐ ܥܡܝ ܕܐܕܥ ܡܢܐ ܫܦܝܪ ܩܕܡܝܟ	¹⁰ Wyślij ją z niebios świętych, ześlij od tronu swej chwały, by przy mnie będąc pracowała ze mną i żebym poznał, co jest Tobie miłe.
¹¹ ܗܝ ܓܝܪ ܝܕܥܐ ܟܘܠ ܡܕܡ ܘܡܣܬܟܠܐ ܘܬܕܒܪܢܝ ܒܟܠܗܘܢ ܥܒ̈ܕܝ ܚܟܝܡܐܝܬ ܘܒܬܫܒܘܚܬܗ̇ ܬܢܛܪܢܝ	¹¹ Ona bowiem wie i rozumie wszystko, będzie mi mądrze przewodzić w mych czynach i ustrzeże mnie dzięki swej chwale.
¹² ܘܢܗܘܘܢ ܡܩܒܠܝܢ ܟܠܗܘܢ ܥܒ̈ܕܝ ܘܕܐܗܘܐ ܫܘܐ ܠܟܘܪܣܝܗ ܕܐܒܝ	¹² I będą przyjemne dzieła moje, będę rozsądzał lud Twój sprawiedliwie i stanę się godnym tronu mego ojca.
¹³ ܡܢܘ ܓܝܪ ܐܢܫܐ ܕܝܕܥ ܡܠܟܗ ܕܐܠܗܐ ܐܘ ܡ̇ܢ ܗܘ ܡܬܚܫܒ ܕܡܢܘ ܨܒܝܢܗ ܕܡܪܝܐ	¹³ Któż bowiem z ludzi rozezna zamysł Boży albo któż pojmie wolę Pana?
¹⁴ ܡܚܫ̈ܒܬܗܘܢ ܓܝܪ ܕܡܝ̈ܘܬܐ ܡܚ̈ܝܠܢ ܐ̈ܢܝܢ ܘܠܐ ܡܫܪ̈ܪܢ ܡܚܫ̈ܒܬܗܘܢ	¹⁴ Nieśmiałe są myśli śmiertelników i przewidywania nasze zawodne,
¹⁵ ܦܓܪܐ ܓܝܪ ܕܚܒܠܐ ܝܩܝܪ ܥܠ ܢܦܫܐ	¹⁵ bo śmiertelne ciało przygniata duszę i ziemski przybytek obciąża lotny umysł.
¹⁶ ܗܐ ܐܝܠܝܢ ܕܒܐܪܥܐ ܐ̈ܢܝܢ ܡܢ ܡܚܣܢ ܡܕܪܟܝܢܢ ܘܕܩܕܡ ܥܝܢ̈ܝܢ ܒܠܐܘܬܐ ܡܫܟܚܝܢ ܚܢܢ ܘܐܝܠܝܢ ܕܒܐ̈ܝܕܝܢ ܒܥܡܠܐ ܡܫܟܚܝܢܢ ܥܠ ܐܝܠܝܢ ܕܝܢ ܕܒܫܡܝܐ ܐ̈ܢܝܢ ܡܢܘ ܡܫܟܚ ܠܡܥܩܒܘ	¹⁶ Mozolnie odkrywamy rzeczy tej ziemi, z trudem znajdujemy, co mamy pod ręką - a któż wyśledzi to, co jest na niebie?
¹⁷ ܡܠ̣ܟܟ ܕܝܢ ܡܢܘ ܝܕܥ ܐܠܐ ܐܢܬ ܝܗܒܬ ܚܟܡܬܐ ܘܫܕܪܬ ܪܘܚܟ ܕܩܘܕܫܐ ܡܢ ܫ̈ܡܝܟ	¹⁷ Któż poznał Twój zamysł, gdyś nie dał Mądrości, nie zesłał z wysoka Świętego Ducha swego?
¹⁸ ܘܗܟܢܐ ܐܬܬܪܨܘ ܫܒܝ̈ܠܐ ܥܠ ܐܪܥܐ ܘܝܠܦܘ ܒ̈ܢܝ ܐܢܫܐ ܨܒܝܢܟ ܘܒܚܟܡܬܟ ܚܝܘ	¹⁸ I tak ścieżki mieszkańców ziemi stały się proste, a ludzie poznali, co Tobie przyjemne, i wybawiła ich Mądrość.