| 1 ܐܠܗܐ ܕܐ̈ܒܗܬܝ ܘܡܪܗܘܢ ܕܪ̈ܚܡܐ ܐܢܬ ܥܒܕܬ ܟܠ ܡܕܡ ܒܡܠܬܟ | 1 θεὲ πατέρων καὶ κύριε τοῦ ἐλέους ὁ ποιήσας τὰ πάντα ἐν λόγῳ σου |
| 2 ܘܒܚܟܡܬܟ ܬܩܢܬ ܠܒܪ ܐܢܫܐ ܕܢܫܬܠܛ ܥܠ ܒܪ̈ܝܬܟ ܕܥܒܕܬ | 2 καὶ τῇ σοφίᾳ σου κατασκευάσας ἄνθρωπον ἵνα δεσπόζῃ τῶν ὑπὸ σοῦ γενομένων κτισμάτων |
| 3 ܕܢܕܒܪ ܠܒܪܝܬܐ ܕܥܠܡܐ ܒܩܘܫܬܐ ܘܒܙܕܝܩܘܬܐ ܘܒܢܦܫܐ ܕܟܐܢܘܬܐ ܢܕܘܢ ܕܝܢܐ | 3 καὶ διέπῃ τὸν κόσμον ἐν ὁσιότητι καὶ δικαιοσύνῃ καὶ ἐν εὐθύτητι ψυχῆς κρίσιν κρίνῃ |
| 4 ܗܒ ܠܝ ܚܟܡܬܐ ܡܢ ܩܕܡ ܟܘܪܣܝܟ ܘܠܐ ܬܣܠ̣ܝܢܝ ܡܢ ܥܒ̈ܕܝܟ | 4 δός μοι τὴν τῶν σῶν θρόνων πάρεδρον σοφίαν καὶ μή με ἀποδοκιμάσῃς ἐκ παίδων σου |
| 5 ܡܛܠ ܕܐܢܐ ܥܒܕܟ ܐܢܐ ܥܒܕܟ ܐܢܐ ܘܒܪܗ̇ ܕܐܡܬܟ ܘܓܒܪܐ ܟܪܝܗܐ ܘܙܥܘܪ ܙܒܢܐ ܘܚܣܝܪ ܡܕܥܐ ܒܕܝܢܐ ܘܒܢܡܘܣܐ | 5 ὅτι ἐγὼ δοῦλος σὸς καὶ υἱὸς τῆς παιδίσκης σου ἄνθρωπος ἀσθενὴς καὶ ὀλιγοχρόνιος καὶ ἐλάσσων ἐν συνέσει κρίσεως καὶ νόμων |
| 6 ܐܢ ܢܗܘܐ ܓܝܪ ܐܢܫ ܡܫܟܠܠ ܒܒܢ̈ܝ ܐܢܫܐ ܡܐ ܕܫܢܝܬ ܪܘܚܐ ܕܡܢ ܠܘܬܟ ܡܢܗ ܠܡܕܡ ܠܐ ܡܬܚܫܒ | 6 κἂν γάρ τις ᾖ τέλειος ἐν υἱοῖς ἀνθρώπων τῆς ἀπὸ σοῦ σοφίας ἀπούσης εἰς οὐδὲν λογισθήσεται |
| 7 ܐܢܬ ܗܘ ܕܓܒܝܬܢܝ ܡ̇ܠܟܐ ܠܡܠܟܘܬܗ ܕܥܡܟ ܘܕܝ̇ܢܐ ܠܒ̈ܢܝܟ ܘܠܒܢ̈ܬܟ | 7 σύ με προείλω βασιλέα λαοῦ σου καὶ δικαστὴν υἱῶν σου καὶ θυγατέρων |
| 8 ܘܐܡܪܬ ܕܐܒܢܐ ܗܝܟܠܐ ܒܛܘܪܟ ܩܕܝܫܐ ܘܒܡܕܝܢܬܐ ܕܡܥܡܪܟ ܡܕܒܚܐ ܕܡܘܬܐ ܕܡܫܟܢܟ ܩܕܝܫܐ ܗ̇ܘ ܕܥܬܕܬ ܡܢ ܩܕܝܡ | 8 εἶπας οἰκοδομῆσαι ναὸν ἐν ὄρει ἁγίῳ σου καὶ ἐν πόλει κατασκηνώσεώς σου θυσιαστήριον μίμημα σκηνῆς ἁγίας ἣν προητοίμασας ἀπ’ ἀρχῆς 9καὶ μετὰ σοῦ ἡ σοφία ἡ εἰδυῖα τὰ ἔργα σου καὶ παροῦσα ὅτε ἐποίεις τὸν κόσμον καὶ ἐπισταμένη τί ἀρεστὸν ἐν ὀφθαλμοῖς σου καὶ τί εὐθὲς ἐν ἐντολαῖς σου |
| 9 ܘܥܡܟ ܗܝ ܚܟܡܬܐ ܕܝܕܥܐ ܥܒ̈ܕܝܟ ܘܥܡܟ ܗܘܬ ܟܕ ܥܒܕܬ ܥ̈ܠܡܐ ܘܝܕܥܐ ܕܡܢܐ ܫܦܝܪ ܩܕܡ ܥܝܢ̈ܝܟ ܘܡܢܐ ܬܪܝܨ ܒܦܘ̈ܩܕܢܝܟ | |
| 10 ܫܕܪܝܗ̇ ܡܢ ܫܡ̈ܝ ܩܘܕܫܟ ܘܡܢ ܟܘܪܣܝܐ ܕܪܒܘܬܟ ܫܕܪܝܗ̇ ܕܬܐܬܐ ܘܬܠܐܐ ܥܡܝ ܕܐܕܥ ܡܢܐ ܫܦܝܪ ܩܕܡܝܟ | 10 ἐξαπόστειλον αὐτὴν ἐξ ἁγίων οὐρανῶν καὶ ἀπὸ θρόνου δόξης σου πέμψον αὐτήν ἵνα συμπαροῦσά μοι κοπιάσῃ καὶ γνῶ τί εὐάρεστόν ἐστιν παρὰ σοί |
| 11 ܗܝ ܓܝܪ ܝܕܥܐ ܟܘܠ ܡܕܡ ܘܡܣܬܟܠܐ ܘܬܕܒܪܢܝ ܒܟܠܗܘܢ ܥܒ̈ܕܝ ܚܟܝܡܐܝܬ ܘܒܬܫܒܘܚܬܗ̇ ܬܢܛܪܢܝ | 11 οἶδε γὰρ ἐκείνη πάντα καὶ συνίει καὶ ὁδηγήσει με ἐν ταῖς πράξεσί μου σωφρόνως καὶ φυλάξει με ἐν τῇ δόξῃ αὐτῆς |
| 12 ܘܢܗܘܘܢ ܡܩܒܠܝܢ ܟܠܗܘܢ ܥܒ̈ܕܝ ܘܕܐܗܘܐ ܫܘܐ ܠܟܘܪܣܝܗ ܕܐܒܝ | 12 καὶ ἔσται προσδεκτὰ τὰ ἔργα μου καὶ διακρινῶ τὸν λαόν σου δικαίως καὶ ἔσομαι ἄξιος θρόνων πατρός μου |
| 13 ܡܢܘ ܓܝܪ ܐܢܫܐ ܕܝܕܥ ܡܠܟܗ ܕܐܠܗܐ ܐܘ ܡ̇ܢ ܗܘ ܡܬܚܫܒ ܕܡܢܘ ܨܒܝܢܗ ܕܡܪܝܐ | 13 τίς γὰρ ἄνθρωπος γνώσεται βουλὴν θεοῦ ἢ τίς ἐνθυμηθήσεται τί θέλει ὁ κύριος |
| 14 ܡܚܫ̈ܒܬܗܘܢ ܓܝܪ ܕܡܝ̈ܘܬܐ ܡܚ̈ܝܠܢ ܐ̈ܢܝܢ ܘܠܐ ܡܫܪ̈ܪܢ ܡܚܫ̈ܒܬܗܘܢ | 14 λογισμοὶ γὰρ θνητῶν δειλοί καὶ ἐπισφαλεῖς αἱ ἐπίνοιαι ἡμῶν |
| 15 ܦܓܪܐ ܓܝܪ ܕܚܒܠܐ ܝܩܝܪ ܥܠ ܢܦܫܐ | 15 φθαρτὸν γὰρ σῶμα βαρύνει ψυχήν καὶ βρίθει τὸ γεῶδες σκῆνος νοῦν πολυφρόντιδα |
| 16 ܗܐ ܐܝܠܝܢ ܕܒܐܪܥܐ ܐ̈ܢܝܢ ܡܢ ܡܚܣܢ ܡܕܪܟܝܢܢ ܘܕܩܕܡ ܥܝܢ̈ܝܢ ܒܠܐܘܬܐ ܡܫܟܚܝܢ ܚܢܢ ܘܐܝܠܝܢ ܕܒܐ̈ܝܕܝܢ ܒܥܡܠܐ ܡܫܟܚܝܢܢ ܥܠ ܐܝܠܝܢ ܕܝܢ ܕܒܫܡܝܐ ܐ̈ܢܝܢ ܡܢܘ ܡܫܟܚ ܠܡܥܩܒܘ | 16 καὶ μόλις εἰκάζομεν τὰ ἐπὶ γῆς καὶ τὰ ἐν χερσὶν εὑρίσκομεν μετὰ πόνου τὰ δὲ ἐν οὐρανοῖς τίς ἐξιχνίασεν |
| 17 ܡܠ̣ܟܟ ܕܝܢ ܡܢܘ ܝܕܥ ܐܠܐ ܐܢܬ ܝܗܒܬ ܚܟܡܬܐ ܘܫܕܪܬ ܪܘܚܟ ܕܩܘܕܫܐ ܡܢ ܫ̈ܡܝܟ | 17 βουλὴν δέ σου τίς ἔγνω εἰ μὴ σὺ ἔδωκας σοφίαν καὶ ἔπεμψας τὸ ἅγιόν σου πνεῦμα ἀπὸ ὑψίστων |
| 18 ܘܗܟܢܐ ܐܬܬܪܨܘ ܫܒܝ̈ܠܐ ܥܠ ܐܪܥܐ ܘܝܠܦܘ ܒ̈ܢܝ ܐܢܫܐ ܨܒܝܢܟ ܘܒܚܟܡܬܟ ܚܝܘ | 18 καὶ οὕτως διωρθώθησαν αἱ τρίβοι τῶν ἐπὶ γῆς καὶ τὰ ἀρεστά σου ἐδιδάχθησαν ἄνθρωποι καὶ τῇ σοφίᾳ ἐσώθησαν |
