Iudicum 11

Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).

Torna indietro

Nova Vulgata Sacra Bibbia Garofalo
1 Fuit Iephte Galaadites vir fortissimus, filius meretricis mulieris, quem genuit Galaad.1 Ora, Jefte il Galaadita era un valoroso guerriero. Egli era figlio di una prostituta. Galaad aveva generato Jefte.
2 Habuit autem Galaad uxorem, de qua suscepit filios, qui, postquam creverant, eiecerunt Iephte dicentes: “ Heres in domo patris nostri esse non poteris, quia de altera matre generatus es ”.2 Ma la moglie di Galaad diede al marito altri figli: i figli di quella donna diventarono grandi e cacciarono Jefte dicendogli: «Tu non sarai erede nella casa di nostro padre, perché sei figlio di un’estranea».
3 Quos ille fugiens atque devitans habitavit in terra Tob; congregatique sunt ad eum viri inopes et exierunt cum eo.
3 Jefte allora fuggì lontano dai fratelli e si stabilì nel paese di Tob, dove intorno a lui si raccolsero uomini buoni a nulla, che partivano con lui.
4 In illis diebus pugnabant filii Ammon contra Israel.4 Qualche tempo dopo i figli di Ammon combatterono contro Israele.
5 Quibus acriter instantibus, perrexerunt maiores natu de Galaad, ut tollerent in auxilium sui Iephte de terra Tob.5 Ora, quando i figli di Ammon iniziarono la guerra contro Israele, gli anziani di Galaad andarono a prendere Jefte dal paese di Tob.
6 Dixeruntque ad eum: “ Veni et esto princeps noster, et pugnemus contra filios Ammon ”.6 Gli dissero: «Vieni, sii nostro comandante e combattiamo contro i figli di Ammon».
7 Quibus ille respondit: “ Nonne vos estis, qui odistis me et eiecistis de domo patris mei? Et nunc venistis ad me necessitate compulsi ”.7 Allora Jefte rispose agli anziani di Galaad: «Non siete voi che mi avete odiato e mi avete cacciato dalla casa di mio padre? Perché ricorrete a me ora che vi trovate nel pericolo?»
8 Dixeruntque principes Galaad ad Iephte: “ Ob hanc igitur causam nunc ad te venimus, ut proficiscaris nobiscum et pugnes contra filios Ammon sisque dux omnium, qui habitant in Galaad ”.8 Ma gli anziani di Galaad replicarono a Jefte: «Noi ci siamo rivolti ora a te appunto per questo: perché tu venga con noi in modo che combattiamo contro i figli di Ammon, e tu sia per noi capo di tutti gli abitanti di Galaad».
9 Iephte quoque dixit eis: “ Si revocatis me, ut pugnem pro vobis contra filios Ammon, tradideritque eos Dominus in manus meas, ego ero princeps vester ”.9 Jefte rispose agli anziani di Galaad: «Se voi mi fate tornare per muover guerra ai figli di, Ammon e Jahvè metterà questi in mio potere, io accetterò di essere vostro capo».
10 Qui responderunt ei: “ Dominus, qui haec audit, ipse mediator ac testis est quod secundum verbum tuum faciemus ”.
10 Gli anziani di Galaad soggiunsero a Jefte: «Jahvè sta tra di noi in ascolto: guai a noi se non agiremo secondo la tua domanda!»
11 Abiit itaque Iephte cum principibus Galaad, fecitque eum omnis populus principem sui. Locutusque est Iephte omnes sermones suos coram Domino in Maspha.
11 Allora Jefte partì con gli anziani di Galaad. Il popolo lo mise alla sua testa come capo e comandante. Jefte poi proferì tutte le sue parole a Mizpa alla presenza di Jahvè.
12 Et misit Iephte nuntios ad regem filiorum Ammon, qui ex persona sua dicerent: “ Quid mihi et tibi est, quia venisti contra me, ut invaderes terram meam? ”.12 Quindi Jefte mandò messaggeri al re dei figli di Ammon per dirgli: «Che c’è tra me e te, perché tu sia venuto contro di me a muovere guerra nel mio paese?»
13 Quibus ille respondit: “ Quia tulit Israel terram meam, quando ascendit de Aegypto, a finibus Arnon usque Iaboc atque Iordanem; nunc igitur cum pace redde mihi eam ”.13 Il re dei figli di Ammon rispose ai messaggeri di Jefte: «Perché Israele quando uscì dall’Egitto, si impadronì del mio paese, dall’Arnon fino allo Jabbok e al Giordano. Ora dunque restituiscilo in buona pace».
14 Rursumque Iephte nuntios misit et imperavit eis, ut dicerent regi Ammon:14 Jefte mandò di nuovo messaggeri al re dei figli di Ammon
15 “ Haec dicit Iephte: Non tulit Israel terram Moab nec terram filiorum Ammon.15 e fece riferire: «Jefte dice così: Israele non si è impadronito né del paese di Moab né del paese dei figli di Ammon.
16 Sed, quando de Aegypto conscenderunt, ambulavit Israel per solitudinem usque ad mare Rubrum et venit in Cades;16 Quando uscì dall’Egitto, Israele marciò nel deserto fino al Mare dei Giunchi e giunse a Kadesh.
17 misitque nuntios ad regem Edom dicens: “Dimitte, ut transeam per terram tuam”. Qui noluit acquiescere precibus eius. Misit quoque et ad regem Moab, qui et ipse transitum praebere contempsit. Mansit itaque Israel in Cades17 A questo punto Israele mandò messaggeri al re di Edom per dirgli: “Lasciami passare attraverso il tuo paese!”. Ma il re di Edom non volle ascoltare. Egli mandò a chiedere anche al re di Moab, ma anche quegli rifiutò e Israele restò a Kadesh.
18 et pertransiens desertum circuivit ex latere terram Edom et terram Moab venitque contra orientalem plagam terrae Moab et castrametatus est trans Arnon nec voluit intrare terminos Moab; Arnon quippe confinium est terrae Moab.18 Poi avanzò nel deserto, girò intorno al paese di Edom e di Moab e venne nel paese a oriente di Moab. Di là dall’Arnon si accampò senza entrare nel territorio di Moab: perché l’Arnon segna il confine di Moab.
19 Misit itaque Israel nuntios ad Sehon regem Amorraeorum, regem Hesebon, et dixit ei: “Dimitte, ut transeam per terram tuam usque ad locum meum”.19 In seguito Israele mandò messaggeri a Sikhon re degli Amorrei, re di Kheshbon, e gli disse: “Lasciami passare per il tuo paese fino alla mia sede!”.
20 Qui et ipse Israel verbis diffidens non dimisit eum transire per terminos suos, sed, omni populo suo congregato, egressus est contra eum in Iasa et fortiter resistebat.20 Ma Sikhon non volle consentire che Israele passasse sul suo territorio: egli raccolse tutta la sua gente, si accampò a Jahaza e diede l’attacco a Israele.
21 Tradiditque eum Dominus in manu Israel cum omni exercitu suo, qui percussit eum et possedit omnem terram Amorraei habitatoris regionis illius,21 Ma Jahvè Dio di Israele mise Sikhon con tutto l’esercito in potere di Israele, che li sbaragliò. In quell’occasione Israele entrò in possesso di tutto il territorio degli Amorrei che abitavano quel paese.
22 universos fines eius de Arnon usque Iaboc et de solitudine usque ad Iordanem.22 Così essi occuparono tutto il territorio degli Amorrei dall’Arnon fino allo Jabbok e dal deserto fino al Giordano.
23 Dominus ergo, Deus Israel, subvertit Amorraeum coram populo suo Israel; et tu nunc vis possidere terram eius?23 Dunque, adesso che Jahvè, Dio di Israele, ha cacciato via l’Amorreo innanzi al suo popolo Israele, tu vorresti spodestarci?
24 Nonne ea, quae tibi Chamos deus tuus in possessionem dat, tibi iure debentur? Quae autem Dominus Deus noster victor obtinuit, in nostram cedunt possessionem.24 Forse tu non possiedi ciò che il tuo dio Chemosh ha tolto ai loro possessori? Così ciò che Jahvè nostro Dio ha tolto innanzi a noi dobbiamo possederlo!
25 Num quid melior es Balac filio Sephor rege Moab? Numquid iurgatus est contra Israel et pugnavit contra eum?25 Ora, vali tu forse di più di Balak figlio di Zippor, re di Moab? Forse egli osò fare qualche contestazione a Israele? O muovergli guerra?
26 Quando habitabat in Hesebon et viculis eius et in Aroer et villis illius et in cunctis civitatibus iuxta Arnon per trecentos annos, quare tanto tempore nihil super hac repetitione tentastis?26 Quando Israele si stabilì a Kheshbon e nelle dipendenze, ad Aroer e nelle dipendenze e in tutte le città che sono sulle sponde dell’Arnon — trecento anni —, perché non le avete liberate in quel tempo?
27 Igitur non ego pecco in te, sed tu contra me male agis indicens mihi bella non iusta. Iudicet Dominus arbiter huius diei inter filios Israel et inter filios Ammon ”.27 Io dunque non ti ho fatto nessun torto: tu sì invece agisci male verso di me muovendomi guerra. Allora Jahvè giudice giudichi oggi tra i figli di Israele e i figli di Ammon».
28 Noluitque acquiescere rex filiorum Ammon verbis Iephte, quae per nuntios mandaverat.
28 Ma il re dei figli di Ammon non volle ascoltare le parole che Jefte gli aveva mandato a dire.
29 Factus est ergo super Iephte spiritus Domini, et pertransiens Galaad et Manasse venit in Maspha Galaad et inde ad filios Ammon.29 Lo spirito di Jahvè fu su Jefte che percorse Galaad e Manasse, passò a Niizpa di Galaad e da Mizpa di Galaad raggiunse i figli di Ammon.
30 Votum autem vovit Domino dicens: “ Si tradideris filios Ammon in manus meas,30 Jefte allora fece un voto a Jahvè e disse: «Se tu consegni nelle mie mani i figli di Ammon,
31 quicumque primus fuerit egressus de foribus domus meae mihique occurrerit revertenti cum pace a filiis Ammon, eum holocaustum offeram Domino ”.31 chi uscirà per primo dalle porte della mia casa incontro a me, quando tornerò vincitore dei figli di Ammon, apparterrà a Jahvè e io lo offrirò in olocausto».
32 Transivitque Iephte ad filios Ammon, ut pugnaret contra eos; quos tradidit Dominus in manus eius.32 Jefte dunque si diresse contro i figli di Ammon per attaccarli e Jahvè li consegnò nelle sue mani.
33 Percussitque eos ab Aroer usque dum venias in Mennith viginti civitates et usque ad Abelcharmim plaga magna nimis; humiliatique sunt filii Ammon a filiis Israel.
33 Egli li sconfisse da Aroer fino a Minnit — venti città — e fino ad Abel-Cheramim: fu un enorme disastro. Così i figli di Ammon furono umiliati innanzi ai figli di Israele.
34 Revertenti autem Iephte in Maspha domum suam occurrit unigenita filia cum tympanis et choris: non enim habebat alios liberos.34 Quando Jefte tornò a Mizpa, alla sua casa, ecco, sua figlia gli andò incontro, tra suoni di tamburini e danze. Ora essa era la figlia unica: egli non aveva fuori di lei figlio né figlia.
35 Qua visa, scidit vestimenta sua et ait: “ Heu, filia mi, incurvans incurvasti me! Et tu es in eis, qui me perturbant! Aperui enim os meum ad Dominum et aliud facere non potero ”.35 Ma appena la vide, si stracciò le vesti ed esclamò: «Ahimè, figlia mia! Quale profonda afflizione mi rechi tu mai! Proprio tu devi così rendermi sventurato? Poiché io mi sono impegnato innanzi a Jahvè e non posso tornare indietro!»
36 Cui illa respondit: “ Pater mi, si aperuisti os tuum ad Dominum, fac mihi, quodcumque pollicitus es, concessa tibi a Domino ultione atque victoria de hostibus tuis filiis Ammon ”.36 Essa gli rispose: «Padre mio, ti sei impegnato innanzi a Jahvè: allora fa’ di me secondo ciò che è uscito dalla tua bocca, dal momento che Jahvè ha fatto per te vendetta sui tuoi nemici, i figli di Ammon!»
37 Dixitque ad patrem: “ Hoc solum mihi praesta, quod deprecor: Dimitte me, ut duobus mensibus circumeam montes et plangam virginitatem meam cum sodalibus meis ”.37 Essa disse poi al padre: «Mi sia concesso questo: lasciami libera per due mesi, perché possa andare vagando per i monti e piangere con le mie compagne la mia verginità».
38 Cui ille respondit: “ Vade! ”. Et dimisit eam duobus mensibus. Cumque abisset cum sodalibus suis, flebat virginitatem suam in montibus.38 Egli le rispose: «Va’». La lasciò partire per due mesi. Essa dunque con le compagne andò e pianse la sua verginità sui monti.
39 Expletisque duobus mensibus, reversa est ad patrem suum; et fecit ei, sicut voverat, quae non cognoverat virum. Exinde mos increbuit in Israel, et consuetudo servata est,39 Alla fine dei due mesi tornò dal padre ed egli compì a suo riguardo il voto che aveva fatto. Essa non aveva conosciuto uomo. Divenne costume in Israele:
40 ut post anni circulum conveniant in unum filiae Israel et plangant filiam Iephte Galaaditae diebus quattuor.
40 ogni anno le fanciulle di Israele vanno a fare un lamento sulla figlia di Jefte il Galaadita, per quattro giorni all’anno.