Osee 2

NOVA VULGATA	Peshitta
1 Et erit numerus filiorum Israel quasi arena maris, quae sine mensura est et non numerabitur. Et erit: in loco, ubi dicebatur eis: “Non populus meus vos”, dicetur eis: “Filii Dei viventis”.	1 ܘܐܢ ܢܗܘܐ ܡܢܝܢܐ ܕܒܢܝ ܐܝܣܪܝܠ ܐܝܟ ܚܠܐ ܕܝܡܐ ܕܠܐ ܡܬܬܟܝܠ ܘܠܐ ܡܬܡܢܐ ܘܢܗܘܐ ܒܐܬܪܐ ܕܐܬܐܡܪ ܠܗܘܢ ܠܐ ܥܡܝ ܐܢܬܘܢ ܬܡܢ ܢܬܩܪܘܢ ܒܢܝܐ ܠܐܠܗܐ ܚܝܐ
2 Et congregabuntur filii Iudae et filii Israel pariter et ponent sibimet caput unum et ascendent de terra, quia magnus dies Iezrahel.	2 ܘܢܬܟܢܫܘܢ ܒܢܝ ܝܗܘܕܐ ܘܒܢܝ ܐܝܣܪܝܠ ܐܝܟ ܚܕܐ ܘܢܥܒܕܘܢ ܠܗܘܢ ܪܝܫܐ ܚܕ ܘܢܣܩܘܢ ܡܢ ܐܪܥܐ ܡܛܠ ܕܪܒ ܗܘ ܝܘܡܐ ܕܐܝܙܪܥܝܠ
3 Dicite fratribus vestris: “Populus meus” et sororibus vestris: “Misericordiam consecuta”.	3 ܩܪܘ ܠܐܚܝܟܘܢ ܥܡܝ ܘܠܐܚܘܬܟܘܢ ܪܚܝܡܬܐ
4 Contendite adversum matrem vestram; contendite, quoniam ipsa non uxor mea, et ego non vir eius; auferat fornicationes suas a facie sua et adulteria sua de medio uberum suorum,	4 ܕܘܢܘ ܥܡ ܐܡܟܘܢ ܕܘܢܘ ܡܛܠ ܕܗܝ ܠܐ ܗܘܬ ܐܢܬܬܝ ܘܐܢܐ ܠܐ ܗܘܝܬ ܒܥܠܗ ܬܥܒܪ ܙܢܝܘܬܗ ܡܢ ܐܦܝܗ ܘܓܘܪܗ ܡܢ ܒܝܢܬ ܬܕܝܗ
5 ne forte exspoliem eam nudam et statuam eam secundum diem nativitatis suae et ponam eam quasi solitudinem et statuam eam velut terram aridam et interficiam eam siti.	5 ܕܠܐ ܐܫܠܚܝܗ ܥܪܛܠ ܘܐܫܒܩܝܗ ܐܝܟ ܝܘܡܐ ܕܝܠܝܕܐ ܒܗ ܘܐܥܒܕܝܗ ܐܝܟ ܡܕܒܪܐ ܘܐܝܟ ܐܪܥܐ ܨܗܝܬܐ ܘܐܡܝܬܝܗ ܒܨܗܝܐ
6 Et filiorum illius non miserebor, quoniam filii fornicationum sunt,	6 ܘܥܠ ܒܢܝܗ ܠܐ ܐܪܚܡ ܡܛܠ ܕܒܢܝ ܙܢܝܬܐ ܐܢܘܢ
7 quia fornicata est mater eorum, turpiter egit, quae concepit eos; quia dixit: “Vadam post amatores meos, qui dant panes mihi et aquas meas, lanam meam et linum meum, oleum meum et potum meum”.	7 ܡܛܠ ܕܙܢܝܬ ܐܡܗܘܢ ܘܒܗܬܬ ܝܠܕܬܗܘܢ ܘܐܡܪܬ ܐܙܠ ܒܬܪ ܪܚܡܝ ܝܗܒܝ ܠܚܡܝ ܘܡܝ ܘܢܚܬܝ ܘܟܬܢܝ ܘܡܫܚܝ ܘܟܠ ܕܡܬܒܥܐ ܠܝ
8 Propter hoc ecce ego saepiam viam tuam spinis et saepiam eam maceria, et semitas suas non inveniet;	8 ܡܛܠ ܗܠܝܢ ܗܐ ܣܐܓ ܐܢܐ ܐܘܪܚܬܗ ܒܕܪܕܪܐ ܘܐܣܘܓ ܫܒܝܠܝܗ ܘܐܘܪܚܐ ܠܐ ܬܫܟܚ
9 et sequetur amatores suos et non apprehendet eos; et quaeret eos et non inveniet et dicet: “Vadam et revertar ad virum meum priorem, quia bene mihi erat tunc magis quam nunc”.	9 ܘܬܐܙܠ ܒܬܪ ܪܚܡܝܗ ܘܠܐ ܬܕܪܟ ܐܢܘܢ ܘܬܒܥܐ ܐܢܘܢ ܘܠܐ ܬܫܟܚ ܐܢܘܢ ܘܬܐܡܪ ܐܗܦܘܟ ܐܙܠ ܠܝ ܠܘܬ ܒܥܠܝ ܩܕܡܝܐ ܡܛܠ ܕܛܒ ܗܘܐ ܠܝ ܗܝ ܕܝܢ ܡܢ ܕܗܫܐ
10 Et haec nescivit quia ego dedi ei frumentum et vinum et oleum et argentum multiplicavi ei et aurum, quae fecerunt Baal.	10 ܗܝ ܕܝܢ ܠܐ ܝܕܥܬ ܕܐܢܐ ܝܗܒܬ ܠܗ ܥܒܘܪܐ ܘܚܡܪܐ ܘܡܫܚܐ ܘܣܐܡܐ ܘܕܗܒܐ ܐܣܓܝܬ ܠܗ ܘܡܢܗ ܥܒܕܘ ܒܥܠܐ
11 Idcirco convertar et sumam frumentum meum in tempore suo et vinum meum in tempore suo; et auferam lanam meam et linum meum, quae operiebant pudenda eius,	11 ܡܛܠ ܗܢܐ ܐܗܦܘܟ ܐܣܒ ܥܒܘܪܝ ܒܙܒܢܗ ܘܚܡܪܝ ܒܙܒܢܗ ܘܐܣܒ ܥܡܪܝ ܘܟܬܢܝ ܕܝܗܒܬ ܠܗ ܕܬܟܣܐ ܦܘܪܣܝܗ
12 et nunc revelabo ignominiam eius in oculis amatorum eius, et nullus est qui eruat eam de manu mea.	12 ܡܟܝܠ ܐܓܠܐ ܦܘܪܣܝܗ ܩܕܡ ܪܚܡܝܗ ܘܐܢܫ ܠܐ ܢܦܨܝܗ ܡܢ ܐܝܕܝ
13 Et cessare faciam omne gaudium eius, sollemnitatem eius, neomeniam eius, sabbatum eius et omnia festa tempora eius;	13 ܘܐܒܛܠ ܟܠܗ ܚܕܘܬܗ ܥܕܥܐܕܝܗ ܘܪܝܫ ܝܪܚܝܗ ܘܫܒܬܗ ܘܟܠܗܘܢ ܥܐܕܝܗ
14 et corrumpam vineam eius et ficum eius, de quibus dixit: “Mercedes hae meae sunt, quas dederunt mihi amatores mei”. Et ponam eas in saltum, et comedet illas bestia agri.	14 ܘܐܚܪܒ ܓܘܦܢܝܗ ܘܬܐܢܝܗ ܕܐܡܪܬ ܕܡܘܗܒܬܐ ܐܢܝܢ ܕܝܗܒܘ ܠܝ ܪܚܡܝ ܘܐܥܒܕ ܐܢܝܢ ܥܒܐ ܘܬܐܟܘܠ ܐܢܝܢ ܚܝܘܬ ܒܪܐ
15 Et visitabo super eam dies Baalim, quibus accendebat incensum et ornabatur inaure sua et monili suo et ibat post amatores suos, sed mei obliviscebatur, dicit Dominus.	15 ܘܐܦܩܘܕ ܥܠܝܗ ܝܘܡܬܐ ܕܒܥܠܐ ܕܣܝܡܐ ܗܘܬ ܒܗܘܢ ܒܣܡܐ ܘܫܩܠܬ ܩܕܫܝܗ ܘܡܪܓܢܝܬܗ ܘܐܙܠܬ ܒܬܪ ܪܚܡܝܗ ܘܠܝ ܛܥܬ ܐܡܪ ܡܪܝܐ
16 Propter hoc ecce ego lactabo eam et ducam eam in solitudinem et loquar ad cor eius;	16 ܡܛܠ ܗܠܝܢ ܗܐ ܡܫܕܠ ܐܢܐ ܠܗ ܘܡܘܒܠ ܐܢܐ ܠܗ ܠܡܕܒܪܐ ܘܐܡܠܐ ܒܠܒܗ
17 et dabo ei vineas eius ex eodem loco et vallem Achor, portam spei, et respondebit ibi iuxta dies iuventutis suae et iuxta dies ascensionis suae de terra Aegypti.	17 ܘܐܬܠ ܠܗ ܟܪܡܝܗ ܡܢ ܬܡܢ ܘܥܘܡܩܐ ܕܥܟܪ ܕܢܬܦܬܚ ܣܘܟܠܗ ܘܬܬܡܟܟ ܬܡܢ ܐܝܟ ܝܘܡܝ ܛܠܝܘܬܗ ܘܐܝܟ ܝܘܡܐ ܕܣܠܩܬ ܒܗ ܡܢ ܐܪܥܐ ܕܡܨܪܝܢ
18 Et erit: in die illa, ait Dominus, vocabis me: “Vir meus” et non vocabis me ultra: “Baal meus”.	18 ܘܢܗܘܐ ܒܝܘܡܐ ܗܘ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܬܩܪܝܢܝ ܓܒܪܝ ܘܠܐ ܬܘܒ ܬܩܪܝܢܝ ܒܥܠܝ
19 Et auferam nomina Baalim de ore eius, et non recordabitur ultra nominis eorum.	19 ܘܐܥܒܪ ܫܡܐ ܕܒܥܠܐ ܡܢ ܦܘܡܗ ܘܠܐ ܢܬܕܟܪܘܢ ܬܘܒ ܫܡܗ
20 Et percutiam eis foedus in die illa cum bestia agri et cum volucre caeli et cum reptili terrae; et arcum et gladium et bellum conteram de terra et cubare eos faciam confidenter.	20 ܘܐܩܝܡ ܠܗܘܢ ܩܝܡܐ ܒܝܘܡܐ ܗܘ ܥܡ ܚܝܘܬܐ ܕܕܒܪܐ ܘܥܡ ܦܪܚܬܐ ܕܫܡܝܐ ܘܪܚܫܐ ܕܐܪܥܐ ܘܩܫܬܐ ܘܣܝܦܐ ܘܩܪܒܐ ܐܒܛܠ ܡܢ ܐܪܥܐ ܘܐܫܪܐ ܐܢܘܢ ܒܣܒܪܐ
21 Et sponsabo te mihi in sempiternum; et sponsabo te mihi in iustitia et iudicio et in misericordia et miserationibus.	21 ܘܐܡܟܪܟܝ ܠܝ ܠܥܠܡ ܘܐܡܟܪܟܝ ܠܝ ܒܙܕܝܩܘܬܐ ܘܒܕܝܢܐ ܘܒܛܝܒܘܬܐ ܘܒܪܚܡܐ
22 Et sponsabo te mihi in fide, et cognosces Dominum.	22 ܘܐܡܟܪܟܝ ܠܝ ܒܗܝܡܢܘܬܐ ܘܬܕܥܝܢ ܠܡܪܝܐ
23 Et erit: in illa die exaudiam, dicit Dominus, exaudiam caelos, et illi exaudient terram;	23 ܘܢܗܘܐ ܒܝܘܡܐ ܗܘ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܐܥܢܐ ܠܫܡܝܐ ܘܗܢܘܢ ܢܥܢܘܢ ܠܐܪܥܐ
24 et terra exaudiet triticum et vinum et oleum, et haec exaudient Iezrahel.	24 ܘܐܪܥܐ ܬܥܢܐ ܠܥܒܘܪܐ ܘܠܚܡܪܐ ܘܠܡܫܚܐ ܘܗܢܘܢ ܢܥܢܘܢ ܠܐܝܙܪܥܝܠ
25 Et seminabo eam mihi in terram et miserebor eius, quae fuit “Absque misericordia”;	25 ܘܐܙܪܥܝܗ ܠܝ ܒܐܪܥܐ ܘܐܪܚܡ ܥܠ ܠܐ ܐܬܪܚܡܬ ܘܐܩܪܐ ܠܠܐ ܥܡܝ ܥܡܝ ܘܗܘ ܢܩܪܝܢܝ ܐܠܗܝ
26 et dicam “Non populo meo”: “Populus meus tu”; et ipse dicet: “Deus meus es tu” ”.