Baruch 4
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Nova Vulgata | Библия Синодальный перевод |
|---|---|
| 1 Ipsa est liber praeceptorum Dei et lex, quae permanet in aeter num. Omnes, qui tenent eam, ad vitam; qui autem relinquunt eam, morientur. | 1 Вот книга заповедей Божиих и закон, пребывающий вовек. Все, держащиеся ее, будут жить, а оставляющие ее умрут. |
| 2 Convertere, Iacob, et apprehende eam; perambula ad splendorem in lumine eius. | 2 Обратись, Иаков, и возьми ее, ходи при сиянии света ее. |
| 3 Noli dare alteri gloriam tuam et dignitates tuas genti alienae. | 3 Не отдавай другому славы твоей, и полезного для тебя - чужому народу. |
| 4 Beati sumus, Israel, quia, quae placent Deo, nobis nota sunt. | 4 Счастливы мы, Израиль, что мы знаем, что благоугодно Богу. |
| 5 Confide, popule meus, memoria Israel: | 5 Дерзай, народ мой, памятник Израиля! |
| 6 venumdati estis gentibus non in perditionem, sed, quia irritastis Deum, traditi estis adversariis. | 6 Вы преданы язычникам не на погибель, но за то, что вы прогневали Бога, вы преданы врагам; |
| 7 Exacerbastis enim eum, qui fecit vos, sacrificantes daemonibus et non Deo. | 7 ибо раздражили Сотворившего вас, принося жертвы бесам, а не Богу. |
| 8 Obliti autem estis Deum, qui vos pavit, Deum aeternum, et contristastis eam, quae vos enutrivit, Ierusalem. | 8 Вы забыли питающего вас вечного Бога, а также огорчили и воспитавший вас Иерусалим, |
| 9 Vidit enim supervenientem vobis iram a Deo et dixit: “ Audite, vicinae Sion: Superinduxit mihi Deus luctum magnum. | 9 ибо он видел пришедший на вас гнев от Бога и говорил: "слушайте, сожители Сиона, Бог навел на меня великую скорбь, |
| 10 Vidi enim captivitatem filiorum meorum et filiarum, quam superinduxit illis Aeternus. | 10 ибо я видел пленение сыновей моих и дочерей, которое навел на них Вечный. |
| 11 Nutrivi enim illos cum iucunditate, dimisi autem illos cum fletu et luctu. | 11 Я питал их с радостью, а отпустил с плачем и горестью. |
| 12 Nemo gaudeat super me, viduam et derelictam a multis; desolata sum propter peccata filiorum meorum, quia declinaverunt a lege Dei. | 12 Никто не радуйся о мне, вдовствующем и оставленном многими; я опустел за грехи детей моих, ибо они уклонились от закона Божия; |
| 13 Iustificationes autem eius non cognoverunt neque ambulaverunt in viis mandatorum Dei neque semitas disciplinae in iustitia eius ingressi sunt. | 13 не познали уставов Его, не ходили путями заповедей Бога, и не вступили на стези учения в правде Его. |
| 14 Veniant vicinae Sion; et memores estote captivitatis filiorum meorum et filiarum, quam superinduxit illis Aeternus. | 14 Придите, сожители Сиона, и вспомните пленение сыновей моих и дочерей, которое навел на них Вечный. |
| 15 Superinduxit enim illis gentem de longinquo, gentem improbam et alterius linguae, qui non sunt reveriti senem neque parvulorum miserti sunt | 15 Ибо Он навел на них народ издалека, народ наглый и иноязычный, ибо не устыдились старца, и не сжалились над младенцем, |
| 16 et abduxerunt dilectos viduae et a filiabus unicam desolaverunt ”. | 16 и увели у вдовы сыновей возлюбленных, и лишили одинокую дочерей. |
| 17 Ego autem, quid possum adiuvare vos? | 17 Я же чем могу помочь вам? |
| 18 Qui enim superinduxit in vos mala, eripiet vos de manu inimicorum vestrorum. | 18 Кто навел на вас сии бедствия, Тот и избавит вас от руки врагов ваших. |
| 19 Abite, filii, abite; ego enim derelicta sum sola. | 19 Идите, дети, идите, ибо я остался пуст. |
| 20 Exui me stola pacis, indui autem me cilicio obsecrationis meae, clamabo ad Aeternum in diebus meis. | 20 Я снял с себя одежду мира и оделся вретищем моления моего; буду взывать к Вечному во дни мои. |
| 21 Confidite, filii, clamate ad Deum, et eripiet vos de dominatione, de manu inimicorum. | 21 Дерзайте, дети, взывайте к Богу, и Он избавит вас от насилия, от руки врагов. |
| 22 Ego enim speravi ab Aeterno salutem vestram; et venit mihi gaudium a Sancto super misericordia, quae veniet vobis cito ab Aeterno, salutari vestro. | 22 Ибо от Вечного я ожидал спасения вашего, и мне пришла от Святаго радость о милости, которая скоро придет к вам от Вечного, Спасителя нашего. |
| 23 Emisi enim vos cum luctu et fletu; reddet autem mihi vos Deus cum gaudio et laetitia in aeternum. | 23 Я отпускал вас с печалью и горестью, но Бог возвратит мне вас с радостью и весельем навеки. |
| 24 Nam, sicut nunc viderunt vicinae Sion vestram captivitatem, sic videbunt cito a Deo vestram salutem, quae superveniet vobis cum magna gloria et splendore Aeterni. | 24 Ибо, как ныне сожители Сиона видели пленение ваше, так увидят скоро спасение ваше от Бога, которое придет к вам с великою славою и величием Вечного. |
| 25 Filii, patienter sustinete iram, quae vobis a Deo supervenit; persecutus est te inimicus tuus, sed cito videbis perditionem in cervicem eorum ascendentem. | 25 Дети! потерпите постигший вас от Бога гнев: преследовал тебя враг, но ты скоро увидишь погибель его, и наступишь ему на шею. |
| 26 Delicati mei ambulaverunt vias asperas, ducti sunt ut grex direptus ab inimicis. | 26 Воспитанные у меня в неге пошли жесткими путями, схвачены, как стадо, расхищенное врагами. |
| 27 Confidite, filii, et clamate ad Deum; erit enim vestra ab inductore memoria. | 27 Дерзайте, дети, и взывайте к Богу, ибо о вас вспомнит Тот, Кто навел на вас это. |
| 28 Nam sicut fuit mens vestra, ut erraretis a Deo, conversi decuplate studium quaerendi eum; | 28 Какова была решимость ваша, чтобы удалиться от Бога, увеличьте ее в десять раз, чтобы обратиться и искать Его, |
| 29 qui enim induxit in vos mala, inducet in vos aeternam iucunditatem cum salute vestra. | 29 ибо Тот, Который навел на вас сии бедствия, наведет на вас вечное веселье со спасением". |
| 30 Confide, Ierusalem; consolabitur enim te, qui te nominavit. | 30 Дерзай, Иерусалим! Даровавший тебе имя утешит тебя. |
| 31 Miseri, qui te nocuerunt et qui exsultati sunt in casu tuo! | 31 Несчастны те, которые оскорбляли тебя и радовались твоему падению. |
| 32 Miserae civitates, quibus servierunt filii tui; misera, quae accepit filios tuos! | 32 Несчастны города, которым служили дети твои, несчастна земля, принявшая сыновей твоих, |
| 33 Sicut enim gavisa est in tua ruina et laetata est in tuo casu, ita contristabitur in sua solitudine. | 33 ибо, как она радовалась о твоем падении и веселилась о твоем поражении, так будет скорбеть о своем опустошении. |
| 34 Et amputabo exsultationem multitudinis, et laetitia eius erit in luctum. | 34 Я отниму у нее радость о множестве ее народа, и хвастовство ее будет в печаль; |
| 35 Ignis enim superveniet illi ab Aeterno in dies longinquos, et inhabitabitur a daemoniis plurimum temporis. | 35 ибо придет на нее огонь от Вечного на долгие дни, и весьма долгое время она будет обитаема бесами. |
| 36 Circumspice ad orientem, Ierusalem, et vide iucunditatem, quae a Deo tibi superventura est. | 36 Оглянись, Иерусалим, на восток, и посмотри на радость, грядущую к тебе от Бога. |
| 37 Ecce veniunt filii tui, quos emisisti, veniunt congregati ab ortu usque ad occasum verbo Sancti, gaudentes in Dei gloria. | 37 Вот, идут сыновья твои, которых ты отпустил, идут собранные от востока до запада словом Святаго, радуясь о славе Божией. |