Salmi ܡܙܡܘܪܐ 39

Peshitta	VULGATA
	1 In finem. Psalmus ipsi David.
2 ܐܡܪܬ ܕܐܛܪ ܐܘܪܚܝ ܘܠܐ ܐܚܛܐ ܒܠܫܢܝ ܐܛܪ ܦܘܡܝ ܡܢ ܥܘܠܐ ܡܛܠ ܪ̈ܫܝܥܐ ܕܠܘܩܒܠܝ	2 Exspectans exspectavi Dominum, et intendit mihi.
3 ܚܪܫܬ ܘܐܬܟܡܪܬ ܘܕܘܝܬ ܡܢ ܛܒܬܐ ܘܟܐܒܝ ܐܬܕܠܚ	3 Et exaudivit preces meas, et eduxit me de lacu miseriæ et de luto fæcis. Et statuit super petram pedes meos, et direxit gressus meos.
4 ܚܡ ܠܒܝ ܒܓܘܝ ܘܒܓܘܫܡܝ ܐܚܕܬ ܢܘܪܐ ܪܢܝܬ ܒܠܫܢܝ	4 Et immisit in os meum canticum novum, carmen Deo nostro. Videbunt multi, et timebunt, et sperabunt in Domino.
5 ܘܚܘܝܢܝ ܡܪܝܐ ܚܪܬܝ ܘܡܫܘܚܬܐ ܕܝܘܡ̈ܝ ܡܢܐ ܗܝ ܕܐܕܥ ܠܡܢܐ ܦܐܫ ܐܢܐ	5 Beatus vir cujus est nomen Domini spes ejus, et non respexit in vanitates et insanias falsas.
6 ܕܗܐ ܒܡܫܘܚܬܐ ܝܗܒܬ ܝܘ̈ܡܝ ܘܦܘܫܝ ܐܝܟ ܠܐ ܡܕܡ ܗܘ ܩܕܡܝܟ ܡܛܠ ܕܟܠܗܘܢ ܒܢܝܢܫ̈ܐ ܐܝܟ ܠܗܓܐ ܐܢܘܢ ܩܝܡܝܢ	6 Multa fecisti tu, Domine Deus meus, mirabilia tua ; et cogitationibus tuis non est qui similis sit tibi. Annuntiavi et locutus sum : multiplicati sunt super numerum.
7 ܡܛܠ ܕܒܨܠܡܐ ܡܗܠܟ ܓܒܪܐ ܘܐܝܟ ܠܗܓܐ ܚܡܐ ܣܐܡ ܣܝܡ̈ܬܐ ܘܠܐ ܝܕܥ ܠܡܢܘ ܚܡܠ ܠܗܝܢ	7 Sacrificium et oblationem noluisti ; aures autem perfecisti mihi. Holocaustum et pro peccato non postulasti ;
8 ܡܟܝܠ ܡܢܘ ܣܒܪܝ ܐܠܐ ܐܢ ܐܢܬ ܡܪܝܐ	8 tunc dixi : Ecce venio. In capite libri scriptum est de me,
9 ܘܡܢ ܟܠܗܝܢ ܣ̈ܟܠܘܬܝ ܦܨܢܝ ܘܚܣܕܐ ܠܥܘ̈ܠܐ ܠܐ ܬܥܒܕܢܝ	9 ut facerem voluntatem tuam. Deus meus, volui, et legem tuam in medio cordis mei.
10 ܚܪܫܬ ܘܠܐ ܦܬܚܬ ܦܘܡܝ ܡܛܠ ܕܐܢܬ ܥܒܕܬ	10 Annuntiavi justitiam tuam in ecclesia magna ; ecce labia mea non prohibebo : Domine, tu scisti.
11 ܐܥܒܪ ܡܢܝ ܢܓܕܟ ܘܡܢ ܡܚܘܬܐ ܕܐ̈ܝܕܝܟ ܓܡܪܬ	11 Justitiam tuam non abscondi in corde meo ; veritatem tuam et salutare tuum dixi ; non abscondi misericordiam tuam et veritatem tuam a concilio multo.
12 ܒܡܟܣܢܘܬܐ ܕܥܠ ܐ̈ܦܝ ܚ̈ܛܗܝ ܪܕܝܬ ܓܒܪܐ ܘܐܥܒܪܬ ܐܝܟ ܚܒܬܐ ܪ̈ܓܝܓܬܗ ܘܐܝܟ ܠܗܓܐ ܐܢܘܢ ܟܠܗܘܢ ܒܢܝܢܫ̈ܐ	12 Tu autem, Domine, ne longe facias miserationes tuas a me ; misericordia tua et veritas tua semper susceperunt me.
13 ܫܡܥ ܡܪܝܐ ܨܠܘܬܝ ܘܒܥܘܬܝ ܘܨܘܬ ܠܕܡܥܬܝ ܘܠܐ ܬܫܬܘܩ ܡܛܘܠ ܕܥܡܘܪܐ ܐܢܐ ܥܡܟ ܘܬܘܬܒܐ ܐܝܟ ܟܠܗܘܢ ܐܒ̈ܗܝ	13 Quoniam circumdederunt me mala quorum non est numerus ; comprehenderunt me iniquitates meæ, et non potui ut viderem. Multiplicatæ sunt super capillos capitis mei, et cor meum dereliquit me.
14 ܦܪܘܩܝܢܝ ܘܐܬܬܢܝܚ ܥܕܠܐ ܐܙܠ ܐܢܐ ܘܬܘܒ ܠܐ ܐܝܬܝ	14 Complaceat tibi, Domine, ut eruas me ; Domine, ad adjuvandum me respice.
	15 Confundantur et revereantur simul, qui quærunt animam meam ut auferant eam ; convertantur retrorsum et revereantur, qui volunt mihi mala.
	16 Ferant confestim confusionem suam, qui dicunt mihi : Euge, euge !
	17 Exsultent et lætentur super te omnes quærentes te ; et dicant semper : Magnificetur Dominus, qui diligunt salutare tuum.
	18 Ego autem mendicus sum et pauper ; Dominus sollicitus est mei. Adjutor meus et protector meus tu es ; Deus meus, ne tardaveris.