Knjiga o Jobu 17

Hrvatska Biblija	La Biblia
¹ Daha mi nestaje, gasnu moji dani i za mene već se skupljaju grobari.	¹ Me falta el aliento, \| mis días se extinguen, \| me espera la tumba.
² Rugači su evo mene dohvatili, od uvreda oka sklopiti ne mogu.	² Vivo rodeado de burlas, \| tanta provocación me desvela.
³ Stoga me zaštiti i budi mi jamcem kad mi nitko u dlan neće da udari.	³ Conviértete tú en mi garantía, \| ¿quién, si no, saldría en mi favor?
⁴ Jer, srca si njina lišio razuma i dopustiti im nećeš da opstanu.	⁴ Has cerrado su mente a la razón \| y no permitirás que triunfen,
⁵ K’o taj što imanje dijeli drugovima, a djeci njegovoj dotle oči gasnu,	⁵ ¿o eres como quien convida a sus amigos, \| mientras sus hijos padecen necesidad?
⁶ narodima svim sam na ruglo postao, onaj kom u lice svatko pljunut’ može.	⁶ Me ha convertido en mofa de la gente, \| en objeto de los salivazos de los demás.
⁷ Od tuge vid mi se muti u očima, poput sjene moji udovi postaju.	⁷ La pena consume mis ojos, \| mi cuerpo es solo una sombra.
⁸ Začudit će se zbog toga pravednici, na bezbožnika će planuti čestiti;	⁸ Los justos se asombran al verlo, \| el inocente se alza contra el impío.
⁹ neporočni će na svom ustrajat’ putu, čovjek čistih ruku ojačat će još više.	⁹ Pero el justo sigue por su camino, \| el de manos limpias redobla su energía.
¹⁰ Hajde, svi vi, nećete li opet počet’, ta među vama ja mudra ne nalazim!	¹⁰ Volved, vosotros, seguid atacándome, \| que no encontraré un sabio entre vosotros.
¹¹ Minuli su dani, propale zamisli, želje srca moga izjalovile se.	¹¹ Mis días y mis planes han pasado, \| todas mis esperanzas se desvanecen.
¹² ‘U noći najcrnjoj dan se približava; blizu je već svjetlo što tminu izgoni.’	¹² ¿Pretendéis que la noche sea día, \| que haya luz cuando solo hay tinieblas?
¹³ A meni je nada otići u šeol i prostrijeti sebi ležaj u mrklini.	¹³ Solo espero habitar en el Abismo, \| hacer mi lecho en las tinieblas,
¹⁴ Dovikujem grobu: ‘Oče moj rođeni!’ a crve pozdravljam: ‘Mati moja, sestro!’	¹⁴ llamar al sepulcro “padre mío”, \| “madre” y “hermana” a los gusanos.
¹⁵ Ali gdje za mene ima jošte nade? Sreću moju tko će ikada vidjeti?	¹⁵ ¿Dónde ha quedado mi esperanza?, \| ¿alguien ve por mí la dicha?
¹⁶ Hoće li u šeol ona sa mnom sići da u prahu zajedno otpočinemo?«	¹⁶ ¿Descenderán conmigo al Abismo?, \| ¿bajaremos juntos al polvo?».