Knjiga o Jobu 12

Biblija Hrvatski	Biblia Sagrada
1 Job progovori i reče:	1 Job respondió así:
2 »Uistinu, vi ste cvijet naroda, sa vama će izumrijeti mudrost.	2 «¡En verdad sois la gente | con la que morirá la sabiduría!
3 Al’ i ja znam k’o i vi misliti, ni u čemu od vas gori nisam: tko za stvari takve ne bi znao?	3 Pero también yo tengo inteligencia | y no soy menos que vosotros. | ¿Quién no sabe tales cosas?
4 Prijateljima sam svojim ja na podsmijeh što zazivam Boga da mi odgovori! Na podsmijeh ja sam – pravednik neporočan!	4 Soy el hazmerreír de mi vecino, | yo, que invocaba a Dios, y él me escuchaba. | ¡El hazmerreír, siendo honrado y cabal!
5 Prezirat’ je nesretnika – sretni misle, udariti treba onog što posrće!	5 “¡Burla ante la desgracia —dice el satisfecho—, | empujad al suelo al que se tambalea!”
6 Dotle su na miru šatori pljačkaša, izazivači Boga žive bezbrižno kao da Boga u šaci svojoj drže!	6 ¡Las tiendas de los bandidos están en paz, | viven tranquilos los que provocan a Dios, | los que tienen a Dios en su mano!
7 Ali pitaj zvijeri, i poučit će te; ptice nebeske pitaj, i razjasnit će ti.	7 Pero pregunta a las bestias y te instruirán; | a las aves del cielo, y te informarán;
8 Gušteri zemlje to će ti protumačit’, ribe u moru ispripovjedit će ti.	8 habla con la tierra y te enseñará; | te lo contarán los peces del mar.
9 Od stvorenja sviju, koje ne bi znalo da je sve to Božja ruka učinila?!	9 ¿Quién no sabe entre todos ellos | que la mano del Señor lo ha hecho todo?
10 U ruci mu leži život svakog bića i dah životvorni svakog ljudskog tijela.	10 De él depende la vida de los seres, | el aliento de todo ser humano.
11 Zar uhom mi ne sudimo besjedu k’o što kušamo nepcem okus jela?	11 ¿No distingue el oído las palabras?, | ¿no saborea el paladar los manjares?
12 Sjedine mudrost donose čovjeku, a s vijekom dugim umnost mu dolazi.	12 ¿No está en los ancianos la sabiduría?, | ¿no destaca la prudencia en los viejos?
13 Ali u Njemu mudrost je i snaga, u Njemu savjet je i sva razumnost.	13 Pues él posee sabiduría y poder, | prudencia y perspicacia son suyas.
14 Što razgradi, sagradit neće nitko, kog zatvori, nitko ne oslobađa.	14 Lo que él destruye, nadie lo levanta; | si él aprisiona, no hay escapatoria;
15 Ustavi li vodu, suša nastaje; pusti li je, svu zemlju ispremetne.	15 si retiene la lluvia, viene la sequía; | si la deja suelta, se inunda la tierra.
16 Jer u njemu je snaga i sva mudrost, njegov je prevareni i varalica.	16 Él dispone de fuerza y eficacia, | suyos son el engañado y el que engaña;
17 On savjetnike lišava razbora, suce pametne udara bezumljem.	17 conduce descalzos a los consejeros, | hace enloquecer a los gobernantes;
18 On otpasuje pojas kraljevima i užetom im vezuje bokove.	18 despoja a los reyes de sus insignias, | les ata una soga a la cintura;
19 On bosonoge tjera svećenike i mogućnike sa vlasti obara.	19 conduce descalzos a los sacerdotes, | arruina a los bien establecidos;
20 On diže riječ iz usta rječitima i starcima pravo rasuđivanje.	20 quita la palabra a los expertos, | priva de discreción a los ancianos;
21 On sasiplje prezir po plemićima i junacima bedra raspasuje.	21 arroja desprecio sobre los señores, | afloja el cinturón de los robustos.
22 On dubinama razotkriva tmine i sjenu smrtnu na svjetlo izvodi.	22 Revela lo más hondo de la tiniebla | y saca a la luz las densas sombras;
23 On diže narod pa ga uništava, umnoži ga a potom iskorijeni.	23 levanta pueblos y los arruina, | dilata naciones y las destierra;
24 On zaluđuje vladare narodâ te po bespuću lutaju pustinjskom	24 priva de su talento a los jefes, | los extravía por desiertos sin caminos,
25 i pipaju u tmini bez svjetlosti glavinjajući poput pijanaca.	25 por ellos van a tientas y a oscuras, | tropezando lo mismo que borrachos.