Samuelis II 7

NOVA VULGATA	Peshitta
1 Factum est autem cum sedisset rex in domo sua, et Dominus de disset ei requiem undique ab universis inimicis suis,	1 ܘܟܕ ܝܬܒ ܡܠܟܐ ܒܒܝܬܗ ܘܡܪܝܐ ܐܢܝܚ ܠܗ ܡܢ ܟܠܗܘܢ ܒ̈ܥܠܕܒܒܘܗܝ
2 dixit ad Nathan prophetam: “ Videsne quod ego habitem in domo cedrina, et arca Dei posita sit in medio pellium? ”.	2 ܐܡܪ ܡܠܟܐ ܠܢܬܢ ܢܒܝܐ ܚܙܝ ܕܐܢܐ ܝܬܒ ܒܒܝܬܐ ܕܐܪ̈ܙܐ ܘܐܪܘܢܗ ܕܐܠܗܐ ܝܬ̇ܒ ܒܓܘ ܝܪ̈ܝܥܬܐ
3 Dixitque Nathan ad regem: “ Omne, quod est in corde tuo, vade, fac, quia Dominus tecum est ”.	3 ܘܐܡܪ ܢܬܢ ܠܡܠܟܐ ܟܠ ܕܒܠܒܟ ܥܒܕ ܡܛܠ ܕܡܪܝܐ ܥܡܟ
4 Factum est autem in nocte illa, et ecce sermo Domini ad Nathan dicens:	4 ܒܗ ܒܠܠܝܐ ܗ̇ܘ ܗܘܐ ܦܬܓܡܗ ܕܡܪܝܐ ܥܠ ܢܬܢ ܢܒܝܐ ܠܡܐܡܪ
5 “ Vade et loquere ad servum meum David: Haec dicit Dominus: Numquid tu aedificabis mihi domum ad habitandum?	5 ܙܠ ܐܡܪ ܠܥܒܕܝ ܕܘܝܕ ܗܟܢܐ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܐܢܬ ܠܐ ܬܒܢܐ ܠܝ ܒܝܬܐ ܠܡܘܬܒܝ
6 Numquam enim habitavi in domo ex die, qua eduxi filios Israel de terra Aegypti, usque in diem hanc, sed ambulabam in tabernaculo et in tentorio.	6 ܡܛܠ ܕܠܐ ܝܬܒܬ ܒܒܝܬܐ ܡܢ ܝܘܡܐ ܕܐܣܩܬ ܠܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܡܢ ܐܪܥܐ ܕܡܨܪܝܢ ܘܥܕܡܐ ܠܝܘܡܢܐ ܘܗܘܝܬ ܡܗܠܟ ܒܡܫ̈ܟܢܐ
7 Per cuncta loca, quae transivi cum omnibus filiis Israel, numquid loquens locutus sum ad unum de iudicibus Israel, cui praecepi, ut pasceret populum meum Israel, dicens: Quare non aedificastis mihi domum cedrinam?	7 ܒܟܘܠ ܕܗܠܟܬ ܒܟܠܗܘܢ ܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܕܠܡܐ ܡܠܬܐ ܐܡܪܬ ܠܚܕ ܡܢ ܫܒ̈ܛܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܕܦܩܕܬ ܠܡܪܥܐ ܠܥܡܝ ܐܝܣܪܝܠ ܕܠܡܐ ܐܡܪܬ ܕܠܡܢܐ ܠܐ ܒܢܝܬܘܢ ܠܝ ܒܝܬܐ ܕܐܪ̈ܙܐ
8 Et nunc haec dices servo meo David: Haec dicit Dominus exercituum: Ego tuli te de pascuis sequentem greges, ut esses dux super populum meum Israel,	8 ܗܫܐ ܗܟܢܐ ܬܐܡܪ ܠܥܒܕܝ ܕܘܝܕ ܗܟܢܐ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܚܝܠܬܢܐ ܐܢܐ ܕܒܪܬܟ ܡܢ ܕܝܪܐ ܡܢ ܒܣܬܪ ܥܢܐ ܕܬܗܘܐ ܡܕܒܪܢܐ ܥܠ ܥܡܝ ܐܝܣܪܝܠ
9 et fui tecum in omnibus, ubicumque ambulasti, et interfeci universos inimicos tuos a facie tua; fecique tibi nomen grande iuxta nomen magnorum, qui sunt in terra.	9 ܘܗܘܝܬ ܥܡܟ ܠܟܪ ܕܐܙܠܬ ܘܐܘܒܕܬ ܠܟܠܗܘܢ ܒ̈ܥܠܕܒܒܝܟ ܡܢ ܩܕܡܝܟ ܘܐܥܒܕ ܠܟ ܫܡܐ ܪܒܐ ܐܝܟ ܫܡܐ ܕܪ̈ܘܪܒܢܐ ܕܐܝܬ ܒܐܪܥܐ
10 Et ponam locum populo meo Israel et plantabo eum, et habitabit in eo et non turbabitur amplius; nec addent filii iniquitatis ut affligant eum sicut prius	10 ܘܐܥܒܕ ܐܬܪܐ ܠܥܡܝ ܐܝܣܪܐܝܠ ܘܐܨܒܝܘܗܝ ܘܐܫܪܝܘܗܝ ܒܐܬܪܗ ܒܫܠܝܐ ܘܬܘܒ ܠܐ ܢܙܘܥ ܘܠܐ ܢܘܣܦܘܢ ܬܘܒ ܒܢܝ̈ ܥܘܠܐ ܠܡܫܥܒܕܘܬܗ ܐܝܟ ܕܒܩܕܡܝܬܐ
11 et ex die, qua constitui iudices super populum meum Israel, et requiem dabo tibi ab omnibus inimicis tuis. Praedicitque tibi Dominus quod domum faciat tibi Dominus.	11 ܡܢ ܝܘܡܐ ܕܐܦܩܕܬܟ ܕܝܢܐ ܥܠ ܥܡܝ ܐܝܣܪܝܠ ܘܠܟ ܐܢܝܚܬ ܡܢ ܟܠܗܘܢ ܒ̈ܥܠܕܒܒܝܟ ܘܚܘܝܟ ܡܪܝܐ ܕܒܝܬܐ ܥܒܕ ܠܟ ܡܪܝܐ
12 Cumque completi fuerint dies tui, et dormieris cum patribus tuis, suscitabo semen tuum post te, quod egredietur de visceribus tuis; et firmabo regnum eius.	12 ܘܡܐ ܕܫܠܡܘ ܝܘܡ̈ܬܟ ܘܫܟܒܬ ܥܡ ܐ̈ܒܗܝܟ ܐܩܝܡ ܙܪܥܟ ܡܢ ܒܬܪܟ ܕܢܦܩ ܡܢ ܚܨܟ ܘܐܬܩܢ ܡܠܟܘܬܗ
13 Ipse aedificabit domum nomini meo, et stabiliam thronum regni eius usque in sempiternum.	13 ܘܗ̣ܘ ܢܒܢܐ ܒܝܬܐ ܠܫܡܝ ܘܐܬܩܢ ܟܘܪܣܝܐ ܕܡܠܟܘܬܗ ܥܕܡܐ ܠܥܠܡ
14 Ego ero ei in patrem, et ipse erit mihi in filium; qui si inique aliquid gesserit, arguam eum in virga virorum et in plagis filiorum hominum.	14 ܐܢܐ ܐܗܘܐ ܠܗ ܠܐܒܐ ܘܗܘ ܢܗܘܐ ܠܝ ܠܒܪܐ ܘܒܣܟܠܘܬܗ ܐܟܣܝܘܗܝ ܒܫܒܛܐ ܕܓܒܪܐ ܘܒܢܓܕܐ ܕܒܢ̈ܝ ܐܢܫܐ
15 Misericordiam autem meam non auferam ab eo, sicut abstuli a Saul, quem amovi a facie tua;	15 ܘܚܣܕܝ ܠܐ ܐܥܒܪ ܡܢܗ ܐܝܟܢܐ ܕܐܥܒܪܬ ܡܢ ܫܐܘܠ ܕܗܘܐ ܡܢ ܩܕܡܝܟ ܘܐܥܒܪܬܗ ܡܢ ܩܕܡܝ
16 et stabilis erit domus tua et regnum tuum usque in aeternum ante faciem meam, et thronus tuus erit firmus iugiter ”.	16 ܘܢܗܘܐ ܡܗܝܡܢ ܒܝܬܟ ܘܡܠܟܘܬܟ ܥܕܡܐ ܠܥܠܡ ܩܕܡܝ ܘܟܘܪܣܝܟ ܢܬܩܢ ܩܕܡܝ ܥܕܡܐ ܠܥܠܡ
17 Secundum omnia verba haec et iuxta universam visionem istam sic locutus est Nathan ad David.	17 ܟܘܠܗܝܢ ܡ̈ܠܐ ܗܠܝܢ ܘܟܠܗ ܚܙܘܐ ܗܢܐ ܗܟܢܐ ܐܡܪ ܢܬܢ ܢܒܝܐ ܠܕܘܝܕ
18 Ingressus est autem rex David et sedit coram Domino et dixit: “ Quis ego sum, Domine Deus, et quae domus mea, quia adduxisti me hucusque?	18 ܘܐܬܐ ܡܠܟܐ ܕܘܝܕ ܘܝܬܒ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܘܐܡܪ ܡ̇ܢ ܐܢܐ ܡܪܝܐ ܐܠܗܐ ܘܡܢܐ ܗܘ ܒܝܬܝ ܕܡܛܝܬܢܝ ܥܕܡܐ ܠܗܪܟܐ
19 Sed et hoc parum visum est in conspectu tuo, Domine Deus, et locutus es etiam de domo servi tui in longinquum, et ista est lex hominis, Domine Deus!	19 ܒܨܝܪܐ ܗܝ ܗܕܐ ܒܥܝܢ̈ܝܟ ܡܪܝܐ ܐܠܗܐ ܕܐܡܪܬ ܥܠ ܒܝܬ ܥܒܕܟ ܡܢ ܪܘܚܩܐ ܗܢܘ ܝܘܠܦܢܗ ܕܐܢܫܐ ܡܪܝܐ ܐܠܗܐ
20 Quid ergo addere poterit adhuc David, ut loquatur ad te? Tu enim scis servum tuum, Domine Deus.	20 ܘܡܢܐ ܬܘܒ ܢܘܣܦ ܥܒܕܟ ܕܘܝܕ ܕܢܐܡܪ ܠܟ ܐܢܬ ܝܕܥ ܐܢܬ ܠܗ ܠܥܒܕܟ ܡܪܝܐ ܐܠܗܐ
21 Propter verbum tuum et secundum cor tuum fecisti omnia magnalia haec, ita ut nota faceres servo tuo.	21 ܡܛܠ ܦܬ̈ܓܡܝܟ ܘܐܝܟ ܠܒܟ ܥܒܕܬ ܗܕܐ ܟܠܗ̇ ܪܒܘܬܐ ܠܡܘܕܥܘ ܠܥܒܕܟ
22 Idcirco magnus es, Domine Deus, quia non est similis tui; neque est Deus extra te, iuxta omnia, quae audivimus auribus nostris.	22 ܡܛܠ ܗܢܐ ܪܒ ܐܢܬ ܡܪܝܐ ܐܠܗܐ ܡܛܠ ܕܠܝܬ ܐܟܘܬܟ ܘܠܝܬ ܐܠܗ ܠܒܪ ܡܢܟ ܕܫܡܥܢ ܒܐ̈ܕܢܝܢ
23 Quae est autem ut populus tuus Israel una gens in terra, propter quam ivit Deus, ut redimeret eam sibi in populum et poneret sibi nomen faceretque eis magnalia et horribilia, ut eiceres a facie populi tui, quem redemisti tibi ex Aegypto, gentes et deos eorum?	23 ܘܡܢܘ ܐܝܟ ܥܡܟ ܐܝܣܪܝܠ ܥܡܐ ܚܕ ܒܐܪܥܐ ܕܐܙܠ ܐܠܗܐ ܠܡܦܪܩ ܠܗ ܥܡܐ ܘܠܡܥܒܕ ܠܗ ܫܡܐ ܘܠܡܥܒܕ ܠܗ ܪܒܘܬܐ ܘܚ̈ܙܘܢܐ ܥܠ ܐܪܥܐ ܐܝܟ ܕܡܢ ܩܕܝܡ ܥܠ ܥܡܟ ܕܦܪܩܬ ܠܟ ܡܢ ܡܨܪܝܢ ܥܡܐ ܕܐܢܬ ܐܠܗܗ
24 Et firmasti tibi populum tuum Israel in populum sempiternum; et tu, Domine, factus es eis in Deum.	24 ܘܬܩܢܬ ܠܟ ܠܥܡܟ ܐܝܣܪܝܠ ܕܢܗܘܐ ܠܟ ܥܡܐ ܥܕܡܐ ܠܥܠܡ ܘܐܢܬ ܡܪܝܐ ܗܘܝܬ ܠܗܘܢ ܐܠܗܐ
25 Nunc ergo, Domine Deus, verbum, quod locutus es super servum tuum et super domum eius, confirma in sempiternum et fac, sicut locutus es!	25 ܘܗܫܐ ܡܪܝܐ ܐܠܗܐ ܡܠܬܐ ܕܐܡܪܬ ܥܠ ܥܒܕܟ ܘܥܠ ܒܝܬܗ ܐܫܪ ܥܕܡܐ ܠܥܠܡ ܘܥܒܕ ܐܝܟ ܕܐܡܪܬ
26 Et magnificetur nomen tuum usque in sempiternum, atque dicatur: “Dominus exercituum est Deus super Israel”. Et domus servi tui David erit stabilita coram te,	26 ܘܢܐܪܒ ܫܡܟ ܥܕܡܐ ܠܥܠܡ ܐܝܟ ܕܐܡܪܬ ܡܪܝܐ ܚܝܠܬܢܐ ܐܠܗܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܘܒܝܬܗ ܕܥܒܕܟ ܕܘܝܕ ܢܗܘܐ ܡܬܩܢ ܩܕܡܝܟ ܥܕܡܐ ܠܥܠܡ
27 quia tu, Domine exercituum, Deus Israel, revelasti aurem servi tui dicens: “Domum aedificabo tibi”. Propterea invenit servus tuus cor suum, ut oraret te oratione hac.	27 ܡܛܘܠ ܕܐܢܬ ܡܪܝܐ ܚܝܠܬܢܐ ܐܠܗܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܓܠܝܬ ܠܐܕܢܗ ܕܥܒܕܟ ܘܐܡܪܬ ܕܐܒܢܐ ܠܟ ܒܝܬܐ ܡܛܠ ܗܢܐ ܐܬܪܥܝ ܥܒܕܟ ܒܠܒܗ ܠܡܨܠܝܘ ܩܕܡܝܟ ܨܠܘܬܐ ܗܕܐ
28 Nunc ergo, Domine Deus, tu es Deus, et verba tua erunt vera; cum ergo locutus sis ad servum tuum bona haec,	28 ܘܗܫܐ ܡܪܝܐ ܐܠܗܐ ܐܢܬ ܗܘ ܐܠܗܐ ܘܡ̈ܠܝܟ ܢܗ̈ܘܝܢ ܫܪ̈ܝܪܢ ܕܐܡܪܬ ܥܠ ܥܒܕܟ ܛܒܬܐ ܗܕܐ
29 dignare igitur benedicere domui servi tui, ut sit in sempiternum coram te, quia tu, Domine Deus, locutus es, et benedictione tua benedicetur domus servi tui in sempiternum ”.	29 ܡܟܝܠ ܫܪܐ ܘܒܪܟ ܒܝܬܗ ܕܥܒܕܟ ܕܢܗܘܐ ܩܕܡܝܟ ܠܥܠܡ ܡܛܠ ܕܐܢܬ ܡܪܝܐ ܐܠܗܐ ܡܠܠܬ ܘܡܢ ܒܘܪܟܬܟ ܢܬܒܪܟ ܒܝܬ ܥܒܕܟ ܥܕܡܐ ܠܥܠܡ