Giuditta ܝܗ̱ܘܕܝܬ 9

Torna indietro

Peshitta ܦܫܝܼܛܬܵܐ Ave Maria
1 ܘܢܦ̣ܠܬ ܝܗܘܕܝܬ ܥܠ ܐܦܝ̈ܗ̇ ܘܐܪܡ̣ܝܬ ܩܛܡܐ ܒܪܫܗ̇. ܘܣܕ̣ܩܬ ܟܘܬܝܢܗ̇. ܘܐܬܓܠܝ ܣܩܐ ܕܠܒܝܫܐ ܗܘܬ. ܘܒܥܕܢܐ ܕܡܬܩܪܒ ܗܘܐ ܒܐܪܫܠܡ ܒܒܝܬܗ ܕܡܪܝܐ ܒܣܡ̈ܐ ܒܪܡܫܐ ܗ̣ܘ̣. ܓܥ̣ܬ ܝܗܘܕܝܬ ܠܘܬ ܡܪܝܐ ܒܩܠܐ ܪܡܐ̇ ܘܐܡ̣ܪܬ1 Tendo eles partido, Judite entrou em seu oratório, pôs o seu cilício, cobriu a cabeça com cinzas e, prostrando-se diante do Senhor, orou dizendo:
2 ܡܪܝܐ ܐܠܗܗ ܕܐܒܝ ܫܡܥܘܢ ܕܝܗܒܬ ܒܐܝܕܗ ܚܪܒܐ ܠܡܬܬܒܥܘ ܡܢ ܒܥܠܕ̈ܒܒܐ ܕܫܪܘ ܣܥܪܗ̇ ܕܒܬܘܠܬܐ ܠܡܛܡܐܘ ܘܓܠܘ ܦܘܪܣܝܗ̇ ܠܒܗܬܬܐ ܘܛܡܐܘ ܡܪܒܥܗ̇ ܠܚܣܕܐ. ܡܛܠ ܕܐܡ̣ܪܬ ܕܠܐ ܢܗܘܐ ܗܟܢܐ2 “Senhor, Deus de meu pai Simeão, a quem destes uma espada para se vingar dos estrangeiros que, arrastados pela paixão, violaram uma virgem, descobrindo-lhe vergonhosamente a nudez;*
3 ܡܛܠ ܗܢܐ ܝܗܒܬ ܪ̈ܘܪܒܢܝܗܘܢ ܠܩܛܠܐ ܘܬܫܘܝܬܗܘܢ ܕܩܒ̣ܠܬ ܕܡܗ̇ ܕܚܒܝܒܬܟ. ܘܡܚܝܬ ܥܒ̈ܕܐ ܥܡ. ܡܪ̈ܝܗܘܢ. ܘܪ̈ܘܪܒܢܐ ܥܡ ܟܘܪ̈ܣܘܬܗܘܢ3 que entregastes suas mulheres à rapina, suas filhas ao cativeiro e todos os seus despojos em partilha aos vossos servos que ardiam de zelo ao vosso serviço, vinde, eu vos peço, ó Senhor, meu Deus, e socorrei esta viúva.
4 ܘܝܗ̣ܒܘ ܢܫܝ̈ܗܘܢ ܠܫܒܝܐ. ܘܒܬ̈ܝܗܘܢ ܠܒܙܬܐ. ܘܟܠܗ̇ ܒܙܬܗܘܢ ܦܠܓܘ ܒܝ̈ܢܝ ܚܒ̈ܝܒܝܟ. ܘܢܛܪܘ ܛܢܢܟ ܘܦܪܣܝܘ. ܛܡܐܘܬܐ ܕܕܡܗܘܢ. ܘܩܪܐܘܟ ܠܥܘܕܪܢܗܘܢ. ܐܠܗܝ ܫܡܥܝܢܝ ܐܦ ܠܝ̣. ܕܐܪܡܠܬܐ ܐܢܐ4 Vós dispusestes os acontecimentos do passado, determinastes que uns sucedessem a outros e nada aconteceu sem que vós o quisésseis.
5 ܡܛܠ ܕܐܢܬ ܥܒܕܬ ܩܕܡܝ̈ܬܐ ܘܡܨܥܝ̇ܬܐ ܘܐܦ ܕܡܢ ܒܬܪܟܢ. ܡܛܠ ܕܐܬ̣ܪܥܝܬ̇ ܘܗܘܘ ܘܐܬܚ̣ܫܒܬ5 Todos os vossos caminhos são previamente escolhidos e os vossos juízos são marcados por vossa providência.
6 ܘܩ̇ܡܘ ܩܕܡܝܟ. ܘܩ̣ܪܝܬ ܘܐܡ̣ܪܘ ܗܐ ܩܝܡ̇ܝܢܢ. ܡܛܠ ܕܟܠܗܝܢ ܐܘܪ̈ܚܬܟ ܥܬ̈ܝܕܢ ܘܒܪܝܬܟ ܓܠܝܐ ܗܘܬ ܩܕܡܝܟ6 Olhai agora para o acampamento dos assírios, como vos dignastes outrora olhar para o dos egípcios, quando corriam armados atrás dos vossos servos, fiando-se nos seus carros, nos seus cavaleiros e na multidão dos seus combatentes.
7 ܘܗܐ ܐܬܘܪ̈ܝܐ ܣ̇ܓܝܘ ܒܚܝܠܗܘܢ. ܘܐܬܬܪܝܡܘ ܒܪ̈ܟܫܗܘܢ̣. ܘܒܪ̈ܟܒܝܗܘܢ̇ ܘܡܫܬܩܠܝ̣ܢ ܒܕܪܥܐ ܕܪ̈ܓܠܝܐ. ܘܡܬܥܫܢܝܢ ܒܣܝ̈ܦܐ. ܘܡܬܬܟܠܝܢ ܥܠ ܩܫܬ̈ܬܐ ܘܩ̈ܠܥܐ. ܘܠܐ ܝܕܥܘ ܕܐܢܬ ܗܘ ܡܪܝܐ̇. ܡ̇ܫܚܩ ܩܪ̈ܒܐ7 Bastou um vosso olhar sobre o seu acampamento para paralisá-los nas trevas.
8 ܡܪܝܐ ܫܡܟ. ܐܢܬ ܬ̇ܒܪ ܚܝܠܗܘܢ ܡ̇ܠܟܐ ܕܥܠܡ̈ܐ. ܘܫܚܘܩ ܣ̈ܘܓܐܗܘܢ. ܬ̇ܒܪ ܥܘܫܢܗܘܢ. ܒܚܡܬܟ ܡܛܠ ܕܐܬܪܥܝܘ ܠܡܛܡܐܘ ܡܩܕܫܐ. ܕܫܟܝܢܬܐ ܕܐܝܩܪܐ ܕܫܡܟ. ܘܢܪܡܘܢ ܒܦܪܙܠܐ ܩܪ̈ܢܬܐ ܕܡܕܒܚܟ8 O abismo reteve os seus pés e as águas submergiram-nos.
9 ܚܙܝ ܒܫܘܒܗܪܗܘܢ̣̇. ܘܫܕܪ ܪܘܓܙܟ ܥܠ ܪܝܫܗܘܢ̇. ܗܒ ܒܐ̈ܝܕܝ ܕܝܠܝ ܕܐܪܡܠܬܐ ܐܢܐ. ܥܘܫܢܐ ܕܐ̇ܬܪܥܝܬ9 Senhor, que o mesmo aconteça a estes que confiam no seu número, nos seus carros, nos seus dardos, nos seus escudos, nas suas flechas e que são orgulhosos de suas lanças.
10 ܡܚܝ̣ ܠܓܒܪܐ ܒܡܛܥܝܢܘܬܐ ܕܣܦ̈ܘܬܝ ܥܠ ܪܝܫܐ ܘܫܠܝܛܐ. ܬܒܪ ܥܘܫܢܗ ܒܐܝܕܗ̇ ܕܢܩܒܬܐ10 Eles ignoram que vós sois o nosso Deus, vós que desde todo o tempo sabeis deter as guerras e que vosso nome é o Senhor.
11 ܡܛܠ ܕܠܐ ܗܘܐ ܒܣܘܓܐܐ ܚܝܠܟ ܘܥܘܫܢܟ. ܘܐܦ ܠܐ ܡܘܗ̈ܒܬܟ ܒܚܝ̈ܠ̣ܬܢܐ ܐܠܐ ܐܠܗܐ ܐܢܬ ܕܡܟ̈ܝܟܐ. ܘܡܥܕܪܢܐ ܐܢܬ ܕܒܨܝܪ̈ܐ. ܘܡܣܝܥܢܐ ܕܟܪ̈ܝܗܐ. ܘܦܪܘܩܐ ܕܐܒܝܕܐ11 Levantai o vosso braço como nos tempos antigos e quebrai o seu poder com a vossa força; caia diante de vossa cólera o poder daqueles que prometeram a si próprios violar o vosso santuário, profanar o taberná­culo de vosso nome e derrubar com um golpe de espada os cornos de vosso altar.
12 ܐܝܢ ܡܪܝܐ ܐܠܗܗ ܕܐܒܝ. ܘܐܠܗܐ ܕܝܪܬܘܬܗ ܕܐ̇ܝܣܪܐܝܠ. ܡܪܝܐ ܕܫܡܝܐ ܘܐܪܥܐ. ܒ̇ܪܘܝܐ ܕܡ̈ܝܐ. ܡ̇ܠܟܐ ܕܟܠܗܝܢ ܒܪܝܬܐ̣. ܫܡܥ ܩ̣ܠܐ ܕܒܥܘܬܝ12 Fazei, Senhor, que o orgulho desse homem seja cortado com sua própria espada;
13 ܘܗܒ ܢܟܠܝ. ܘܡܛܥܝܢܘܬܝ ܠܩܛܠܐ. ܘܠܡܚܘܬܐ ܕܐܝܠܝܢ ܕܩ̇ܝܡܝܢ ܠܘܩܒܠ ܩܝܡܟ. ܘܠܘܩܒܠ ܒܝܬ ܡܩܕܫܟ. ܘܛܘ̣ܪܐ ܕܨܗܝܘܢ ܘܒܝܬ ܐܘܚܕܢܐ ܕܒ̈ܢܝܟ. ܐܬܚܫܒܘ ܓܝܪ ܥܠܝܢ ܒܝ̣ܫܬܐ13 seja ele preso no laço de seus olhos fixos em mim e feri-o com as doces palavras de meus lábios.
14 ܥܒܕ ܠܟܘܠܗ ܥܡܐ ܘܠܟܠܗܝܢ ܫܪܒܬܐ̣. ܕܢܕܥܘܢ ܕܐܢܬ ܗܘ ܐܠܗܐ ܕܟܠ ܚܝܠ ܘܕܟܠ ܫܘܠܛܢ. ܘܠܝܬ ܐܚܪܝܢ ܕܡ̇ܪܚܦ ܥܠ ܐܝܣܪܝܠ ܠܒܪ ܡܢܟ14 Dai firmeza ao meu coração para o desprezar e coragem para o abater.
15 Isso será para o vosso nome uma glória digna de memória, tendo-o derrubado a mão de uma mulher.
16 Não é na multidão, Senhor, que está o vosso poder, nem vos comprazeis na força dos cavalos. Os soberbos nunca vos agradaram, mas sempre vos foram aceitas as preces dos mansos e humildes.
17 Deus do céu, criador das águas e senhor de toda a criação, ouvi uma pobre suplicante que só confia em vossa misericórdia.
18 Lembrai-vos, Senhor, de vossa promessa. Inspirai as palavras de minha boca e dai firmeza à resolução de meu coração, para que a vossa casa vos permaneça para sempre consagrada e que todos os povos reconheçam que só vós sois Deus e que não há outro fora de vós”.