| 1 ܒܬܪ ܗܠܝܢ̣. ܐܙ̇ܠ ܗܘܐ ܛܘܒܝܐ ܟܕ ܡܒܪܟ ܠܐܠܗܐ̇. ܡܛܠ ܕܐܨܠܚ ܐܘܪܚܐ ܕܝܠܗ. ܘܡܒܪܟ ܗܘܐ ܠܪܥܘܐܝܠ ܘܠܐܕܢܐ ܐܢܬܬܐ ܕܝܠܗ. ܘܐܙܠܝܢ ܗܘܘ ܥܕܡܐ ܕܢܩܪܒܘܢ ܠܢܝܢܘܐ | 1 Cumque reverterentur, pervenerunt ad Charan, quæ est in medio itinere contra Niniven, undecimo die. |
| 2 ܘܐܡܪ ܪܦܐܝܠ ܠܘܬ ܛܘܒܝܐ. ܠܐ ܝܕ̇ܥ ܐܢܬ ܐܚܝ ܐܝܟܢܐ ܫܒܩܬ ܠܐܒܐ ܕܝܠܟ̣ | 2 Dixitque angelus : Tobia frater, scis quemadmodum reliquisti patrem tuum. |
| 3 ܢܪܗܛ ܩܕܡ ܐܢܬܬܐ ܕܝܠܟ ܘܢܛܝܒ ܒܝܬܐ | 3 Si placet itaque tibi, præcedamus, et lento gradu sequantur iter nostrum familiæ, simul cum conjuge tua, et cum animalibus. |
| 4 ܣ̣ܒ ܕܝܢ ܡܚܕܐ ܠܡܪܪܬܐ ܕܗ̇ܘ ܢܘܢܐ̣. ܘܐܙܠܘ̣. ܘܗ̇ܘ ܟܠܒܐ ܒܬܪܗܘܢ | 4 Cumque hoc placuisset ut irent, dixit Raphaël ad Tobiam : Tolle tecum ex felle piscis : erit enim necessarium. Tulit itaque Tobias ex felle illo, et abierunt. |
| 5 ܘܚܢܢܐ ܝܬܝܒܐ ܗܘܬ ܟܕ ܚܝܪܐ ܒܐܘܪܚܐ ܠܒܪܐ ܕܝܠܗ̇ | 5 Anna autem sedebat secus viam quotidie in supercilio montis, unde respicere poterat de longinquo. |
| 6 ܘܐܣܬܟܠܬܗ ܟܕ ܐ̇ܬܐ̣. ܘܐܡܪܬ ܠܐܒܐ ܕܝܠܗ. ܗܐ ܒܪܐ ܕܝܠܟ ܐܬ̇ܐ̣. ܘܒܪܢܫܐ ܗ̇ܘ ܕܐ̣ܙܠ ܥܡܗ | 6 Et dum ex eodem loco specularetur adventum ejus, vidit a longe, et illico agnovit venientem filium suum : currensque nuntiavit viro suo, dicens : Ecce venit filius tuus. |
| 7 ܘܪܦܐܝܠ ܐܡ̣ܪ. ܝ̇ܕܥܢܐ ܛܘܒܝܐ ܝܕܥܢܐ ܕܦ̇ܬܚ ܥܝܢ̈ܘܗܝ ܐܒܐ ܕܝܠܟ | 7 Dixitque Raphaël ad Tobiam : At ubi introieris domum tuam, statim adora Dominum Deum tuum : et gratias agens ei, accede ad patrem tuum, et osculare eum. |
| 8 ܐܢܬ ܗܟܝܠ ܛܘܫܝܗ̇ ܠܡܪܪܬܐ ܒܥ̈ܝܢܐ ܕܝܠܗ̣. ܘܟܕ ܢܬܢܟܬ ܢܫܘܦ ܘܢܫ̣ܕܐ ܠܚܘܪ̈ܘܪܐ ܘܢܚܙܝܟ | 8 Statimque lini super oculos ejus ex felle isto piscis, quod portas tecum : scias enim quoniam mox aperientur oculi ejus, et videbit pater tuus lumen cæli, et in aspectu tuo gaudebit. |
| 9 ܘܟܕ ܪܗ̣ܛܬ ܚܢܢܐ̣. ܢܦ̣ܠܬ ܥܠ ܨܘܪܐ ܕܒܪܐ ܕܝܠܗ̣̇. ܘܐܡ̣ܪܬ ܠܗ. ܕܚܙܝܬܟ ܒܪܝ̣. ܡܢ ܗܫܐ ܐܡܘܬ. ܘܒܟܘ ܬܪܝܗܘܢ | 9 Tunc præcucurrit canis, qui simul fuerat in via : et quasi nuntius adveniens, blandimento suæ caudæ gaudebat. |
| 10 ܘܛܘܒܝܛ ܐ̇ܬܐ ܗ̣ܘܐ ܘܡ̇ܬܬܩ̇ܠ. ܒܪܗ ܕܝܢ ܪܗܛ ܠܘܬܗ | 10 Et consurgens cæcus pater ejus, cœpit offendens pedibus currere : et data manu puero, occurrit obviam filio suo. |
| 11 ܘܐܚܕܗ ܠܐܒܐ ܕܝܠܗ̣. ܘܒܕܪܗ ܠܡܪܪܬܐ ܒܥ̈ܝܢܐ ܕܐܒܐ ܕܝܠܗ ܟܕ ܐܡ̇ܪ. ܐܬܠܒܒ ܐܒܝ | 11 Et suscipiens osculatus est eum cum uxore sua, et cœperunt ambo flere præ gaudio. |
| 12 ܟܕ ܕܝܢ ܐܬܢ̈ܟܬܝܢ̣. ܫܦ ܗ̣ܘܐ ܠܥ̈ܝܢܐ ܕܝܠܗ̣ | 12 Cumque adorassent Deum, et gratias egissent, consederunt.
|
| 13 ܘܐܬܩܠܦܘ ܡܢ ܬܠܝ̈ܦܐ ܕܥܝ̈ܢܘܗܝ ܗܠܝܢ ܚܘܪ̈ܘܪܐ. ܘܟܕ ܚ̣ܙܐ ܠܒܪܐ ܕܝܠܗ̣. ܢܦܠ ܥܠ ܨܘܪܗ̣ | 13 Tunc sumens Tobias de felle piscis, linivit oculos patris sui. |
| 14 ܘܒܟ̣ܐ ܘܐܡ̣ܪ. ܡܒܪܟܐ ܐܝܬܝܟ ܐܠܗܐ̣. ܘܡܒܪܟܐ ܗ̣ܘ ܫܡܐ ܕܝܠܟ ܠܥܠܡܝܢ. ܘܡܒܪܟܐ ܟܠܗܘܢ ܡܠܐ̈ܟܐ ܩܕ̈ܝܫܐ ܕܝܠܟ | 14 Et sustinuit quasi dimidiam fere horam : et cœpit albugo ex oculis ejus, quasi membrana ovi, egredi. |
| 15 ܡܛܠ ܕܢܓܕܬܢܝ ܘܪܚܡܬ ܥܠܝ. ܗܐ ܚܙܐ ܐܢܐ ܠܛܘܒܝܐ ܒܪܐ ܕܝܠܝ. ܘܥܠ ܒܪܐ ܕܝܠܗ ܟܕ ܚ̇ܕܐ̣. ܘܐܘܕܥ ܠܐܒܘܗܝ ܪܘܪ̈ܒܬܐ̇. ܗܢܝܢ ܕܗ̈ܘܝ ܠܗ ܒܡܕܝ̣ | 15 Quam apprehendens Tobias, traxit ab oculis ejus : statimque visum recepit. |
| 16 ܘܢܦܩ̣ ܛܘܒܝܛ ܠܐܘܪܥܐ ܕܟܠܬܐ ܕܝܠܗ ܟܕ ܚ̇ܕܐ ܘܡܒܪܟ ܠܐܠܗܐ. ܠܘܬ ܬܪܥܐ ܕܢܝܢܘܐ. ܘܬܡܗܘ ܗ̇ܢܘܢ ܕܚܙܝܢ ܗܘܘ ܠܗ ܕܐ̇ܙܠ. ܡܛܘܠ ܕܚ̣ܙܐ̣ | 16 Et glorificabant Deum, ipse videlicet et uxor ejus, et omnes qui sciebant eum. |
| 17 ܘܛܘܒܝܐ ܡܘܕܐ ܗ̣ܘܐ ܩܕܡܘܗܝ ܕܐܬܪܚܡ ܥܠܝܗܘܢ ܐܠܗܐ.. ܘܟܕ ܩ̣ܪܒ ܛܘܒܝܛ ܠܣܪܐ ܟܠܬܐ ܕܝܠܗ̣. ܒܪܟܗ̇ ܟܕ ܐܡ̇ܪ̣. ܐܬ̣ܝܬܝ ܟܕ ܚܠܝܡܐ ܒܪܬܝ̈. ܡܒܪܟܐ ܗ̣ܘ ܐܠܗܐ ܗ̇ܘ ܕܐܝܬܝܟܝ ܠܘܬܢ̣. ܘܐܒܐ ܕܝܠܟܝ. ܘܗܘܬ ܚܕܘܬܐ ܠܟܠܗܘܢ ܗ̇ܢܘܢ ܕܒܢܝܢܘܐ ܐܚ̈ܐ ܕܝܠܗܘܢ | 17 Dicebatque Tobias : Benedico te, Domine Deus Israël, quia tu castigasti me, et tu salvasti me : et ecce ego video Tobiam filium meum. |
| 18 ܘܐܬܐ ܐܚܝܚܘܪ ܘܢܒܘܣ ܗ̇ܘ ܕܡܢ ܐܚ̈ܐ ܕܝܠܗ̣ | 18 Ingressa est etiam post septem dies Sara uxor filii ejus et omnis familia sana, et pecora, et cameli, et pecunia multa uxoris ; sed et illa pecunia, quam receperat a Gabelo. |
| 19 ܘܗܘܬ ܡܫܬܘܬܐ ܠܛܘܒܝܐ ܥܡ ܚܕܘܬܐ ܫܒܥܐ ܝܘܡ̈ܬܐ | 19 Et narravit parentibus suis omnia beneficia Dei, quæ fecisset circa eum per hominem qui eum duxerat. |
| 20 Veneruntque Achior et Nabath consobrini Tobiæ gaudentes ad Tobiam, et congratulantes ei de omnibus bonis quæ circa illum ostenderat Deus. |
| 21 Et per septem dies epulantes, omnes cum gaudio magno gavisi sunt. |
