| 1 Uma resposta branda aplaca o furor, uma palavra dura excita a cólera. | 1 Η γλυκεια αποκρισις καταπραυνει θυμον? αλλ' ο λυπηρος λογος διεγειρει οργην. |
| 2 A língua dos sábios ornamenta a ciência, a boca dos imbecis transborda loucura. | 2 Η γλωσσα των σοφων καλλωπιζει την γνωσιν? το στομα δε των αφρονων εξερευγεται μωριαν. |
| 3 Em todo o lugar estão os olhos do Senhor, observando os maus e os bons. | 3 Οι οφθαλμοι του Κυριου ειναι εν παντι τοπω, παρατηρουντες κακους και αγαθους. |
| 4 A língua sã é uma árvore de vida; a língua perversa corta o coração. | 4 Η υγιαινουσα γλωσσα ειναι δενδρον ζωης? η δε διεστραμμενη, συντριψις εις το πνευμα. |
| 5 O néscio desdenha a instrução de seu pai, mas o que atende à repreensão torna-se sábio. | 5 Ο αφρων καταφρονει την διδασκαλιαν του πατρος αυτου? ο δε φυλαττων ελεγχον ειναι φρονιμος. |
| 6 Na casa do justo há riqueza abundante, mas perturbação nos frutos dos maus. | 6 Εν τω οικω του δικαιου ειναι θησαυρος πολυς? εις δε το εισοδημα του ασεβους διασκορπισμος. |
| 7 Os lábios do sábio destilam saber, e não assim é o coração dos insensatos. | 7 Τα χειλη των σοφων διαδιδουσι γνωσιν? αλλ' η καρδια των αφρονων δεν ειναι ουτως. |
| 8 Os sacrifícios dos pérfidos são abominação para o Senhor, a oração dos homens retos lhe é agradável. | 8 Η θυσια των ασεβων ειναι βδελυγμα εις τον Κυριον? αλλ' η δεησις των ευθεων ευπροσδεκτος εις αυτον. |
| 9 O Senhor abomina o caminho do mau, mas ama o que se prende à justiça. | 9 Βδελυγμα ειναι εις τον Κυριον η οδος του ασεβους? αγαπα δε τον θηρευοντα την δικαιοσυνην. |
| 10 Severa é a correção para o que se afasta do caminho, e o que aborrece a repreensão perecerá. | 10 Η διδασκαλια ειναι δυσαρεστος εις τον εγκαταλειποντα την οδον? ο μισων τον ελεγχον θελει τελευτησει. |
| 11 A habitação dos mortos e o abismo estão abertos diante do Senhor; quanto mais os corações dos filhos dos homens! | 11 Ο αδης και η απωλεια ειναι εμπροσθεν του Κυριου? ποσω μαλλον αι καρδιαι των υιων των ανθρωπων; |
| 12 O zombador não gosta de quem o repreende, nem vai em busca dos sábios. | 12 Ο χλευαστης δεν αγαπα τον ελεγχοντα αυτον, ουδε θελει υπαγει προς τους σοφους. |
| 13 O coração contente alegra o semblante, o coração triste deprime o espírito. | 13 Καρδια ευφραινομενη ιλαρυνει το προσωπον? υπο δε της λυπης της καρδιας καταθλιβεται το πνευμα. |
| 14 O coração do inteligente procura a ciência; a boca dos tolos sacia-se de loucuras. | 14 Η καρδια του συνετου ζητει γνωσιν? το δε στομα των αφρονων βοσκει μωριαν. |
| 15 Para o aflito todos os dias são maus; para um coração contente, são um perpétuo festim. | 15 Πασαι αι ημεραι του τεθλιμμενου ειναι κακαι? ο δε ευφραινομενος την καρδιαν εχει ευωχιαν παντοτεινην. |
| 16 Vale mais o pouco com o temor do Senhor que um grande tesouro com a inquietação. | 16 Καλητερον το ολιγον εν φοβω Κυριου, παρα θησαυροι πολλοι και ταραχη εν αυτοις. |
| 17 Mais vale um prato de legume com amizade que um boi cevado com ódio. | 17 Καλητερον ξενισμος λαχανων μετα αγαπης, παρα μοσχος σιτευτος μετα μισους. |
| 18 O homem iracundo excita questões, mas o paciente apazigua as disputas. | 18 Ο θυμωδης ανθρωπος διεγειρει μαχας? ο δε μακροθυμος καταπαυει εριδας. |
| 19 O caminho do preguiçoso é como uma sebe de espinhos, o caminho dos corretos é sem tropeço. | 19 Η οδος του οκνηρου ειναι ως πεφραγμενη απο ακανθας? αλλ' η οδος των ευθεων ειναι εξωμαλισμενη. |
| 20 O filho sábio alegra seu pai; o insensato despreza sua mãe. | 20 Υιος σοφος ευφραινει πατερα? ο δε μωρος ανθρωπος καταφρονει την μητερα αυτου. |
| 21 A loucura diverte o insensato, mas o homem inteligente segue o caminho reto. | 21 Η μωρια ειναι χαρα εις τον ενδεη φρενων? ο δε συνετος ανθρωπος περιπατει ορθως. |
| 22 Os projetos malogram por falta de deliberação; conseguem bom êxito com muitos conselheiros. | 22 Οπου συμβουλιον δεν υπαρχει, οι σκοποι ματαιονονται? εν δε τω πληθει των συμβουλων στερεονονται. |
| 23 Saber dar uma resposta é fonte de alegria; como é agradável uma palavra oportuna! | 23 Χαρα εις τον ανθρωπον δια την αποκρισιν του στοματος αυτου, και λογος εν καιρω, ποσον καλος ειναι. |
| 24 O sábio escala o caminho da vida, para evitar a descida à morada dos mortos. | 24 Η οδος της ζωης εις τον συνετον ειναι προς τα ανω, δια να εκκλινη απο του αδου κατω. |
| 25 O Senhor destrói a casa dos soberbos, mas firma os limites da viúva. | 25 Ο Κυριος καταστρεφει τον οικον των υπερηφανων? στερεονει δε το οριον της χηρας. |
| 26 Os projetos dos pérfidos são abomináveis ao Senhor, mas as palavras benevolentes são puras. | 26 Οι λογισμοι του πονηρου ειναι βδελυγμα εις τον Κυριον? των δε καθαρων οι λογοι ευαρεστοι. |
| 27 O homem cobiçoso perturba a sua casa, aquele que odeia os subornos viverá. | 27 Ο δωροληπτης ταραττει τον οικον αυτου? αλλ' οστις μισει τα δωρα θελει ζησει. |
| 28 O coração do justo estuda a sua resposta; a boca dos maus, porém, vomita o mal. | 28 Η καρδια του δικαιου προμελετα δια να αποκριθη? το δε στομα των ασεβων εξερευγεται κακα. |
| 29 O Senhor está longe dos maus, mas atende à oração dos justos. | 29 Ο Κυριος ειναι μακραν απο των ασεβων? εισακουει δε της δεησεως των δικαιων. |
| 30 O brilho dos olhos alegra o coração; uma boa notícia fortifica os ossos. | 30 Το φως των οφθαλμων ευφραινει την καρδιαν? και η καλη φημη παχυνει τα οστα. |
| 31 Quem der atenção às repreensões salutares habitará entre os sábios. | 31 Το ωτιον, το οποιον ακουει τον ελεγχον της ζωης, διατριβει μεταξυ των σοφων. |
| 32 O que rejeita a correção faz pouco caso de sua vida; quem ouve a repreensão adquire sabedoria. | 32 Οστις απωθει την διδασκαλιαν, αποστρεφεται την ψυχην αυτου? αλλ' οστις ακουει τον ελεγχον, αποκτα συνεσιν. |
| 33 O temor do Senhor é uma escola de sabedoria. A humildade precede a glória. | 33 Ο φοβος του Κυριου ειναι διδασκαλια σοφιας? και η ταπεινωσις προπορευεται της δοξης. |