Livro dos Salmos 102

SAGRADA BIBLIA	Biblia Tysiąclecia
1 Prece de um aflito que desabafa sua angústia diante do Senhor. Senhor, ouvi a minha oração, e chegue até vós o meu clamor.	1 Modlitwa trapionego, który znękany wypowiada przed Panem swą udrękę.
2 Não oculteis de mim a vossa face no dia de minha angústia. Inclinai para mim o vosso ouvido. Quando vos invocar, acudi-me prontamente,	2 Panie, słuchaj modlitwy mojej, a wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie!
3 porque meus dias se dissipam como a fumaça, e como um tição consomem-se os meus ossos.	3 Nie kryj przede mną swego oblicza w dniu utrapienia mojego! Nakłoń ku mnie Twego ucha: w dniu, w którym Cię wołam, szybko mnie wysłuchaj!
4 Queimando como erva, meu coração murcha, até me esqueço de comer meu pão.	4 Dni bowiem moje jak dym znikają, a kości moje płoną jak w ogniu.
5 A violência de meus gemidos faz com que se me peguem à pele os ossos.	5 Moje serce wysycha spalone jak trawa, zapominam nawet o spożyciu chleba.
6 Assemelho-me ao pelicano do deserto, sou como a coruja nas ruínas.	6 Od głosu mojego jęku moje kości przywarły do skóry.
7 Perdi o sono e gemo, como pássaro solitário no telhado.	7 Jestem podobny do kawki na pustyni, stałem się jak sowa w ruinach.
8 Insultam-me continuamente os inimigos, em seu furor me atiram imprecações.	8 Czuwam i jestem jak ptak samotny na dachu.
9 Como cinza do mesmo modo que pão, lágrimas se misturam à minha bebida,	9 Każdego dnia znieważają mnie moi wrogowie, srożąc się na mnie przeklinają moim imieniem.
10 devido à vossa cólera indignada, pois me tomastes para me lançar ao longe.	10 Albowiem jak chleb jadam popiół i z płaczem mieszam mój napój,
11 Os meus dias se esvaecem como a sombra da noite e me vou murchando como a relva.	11 na skutek oburzenia Twego i zapalczywości, boś Ty mnie podniósł i obalił.
12 Vós, porém, Senhor, sois eterno, e vosso nome subsiste em todas as gerações.	12 Dni moje są podobne do wydłużonego cienia, a ja usycham jak trawa.
13 Levantai-vos, pois, e sede propício a Sião; é tempo de compadecer-vos dela, chegou a hora...	13 Ty zaś, o Panie, na wieki zasiadasz na tronie, a imię Twoje [trwa] przez wszystkie pokolenia.
14 porque vossos servos têm amor aos seus escombros e se condoem de suas ruínas.	14 Powstaniesz i okażesz litość Syjonowi, bo czas już, byś się nad nim zmiłował, "bo nadeszła godzina".
15 E as nações pagãs reverenciarão o vosso nome, Senhor, e os reis da terra prestarão homenagens à vossa glória.	15 Twoi bowiem słudzy miłują jego kamienie i użalają się nad jego gruzami.
16 Quando o Senhor tiver reconstruído Sião, e aparecido em sua glória,	16 Narody będą się bały imienia Pańskiego, i wszyscy królowie ziemi - Twej chwały,
17 quando ele aceitar a oração dos desvalidos e não mais rejeitar as suas súplicas,	17 bo Pan odbuduje Syjon i ukaże się w swej chwale,
18 escrevam-se estes fatos para a geração futura, e louve o Senhor o povo que há de vir,	18 przychyli się ku modlitwie opuszczonych i nie odrzuci ich modłów.
19 porque o Senhor olhou do alto de seu santuário, do céu ele contemplou a terra;	19 Należy to spisać dla pokolenia, co przyjdzie, a lud, który zostanie stworzony, niech wychwala Pana!
20 para escutar os gemidos dos cativos, para livrar da morte os condenados;	20 Bo Pan wejrzał z wysokiego przybytku swojego, popatrzył z nieba na ziemię,
21 para que seja aclamado em Sião o nome do Senhor, e em Jerusalém o seu louvor,	21 aby usłyszeć jęki pojmanych, aby skazanych na śmierć uwolnić,
22 no dia em que se hão de reunir os povos, e os reinos para servir o Senhor.	22 by imię Pańskie głoszono na Syjonie i Jego chwałę w Jeruzalem,
23 Deus esgotou-me as forças no meio do caminho, abreviou-me os dias.	23 kiedy zgromadzą się razem narody i królestwa, by służyć Panu.
24 Meu Deus, peço, não me leveis no meio da minha vida, vós cujos anos são eternos.	24 Siła moja w drodze ustała, dni moje uległy skróceniu.
25 No começo criastes a terra, e o céu é obra de vossas mãos.	25 Mówię: Boże mój, nie zabieraj mnie w połowie moich dni: Twoje lata trwają poprzez wszystkie pokolenia.
26 Um e outro passarão, enquanto vós ficareis. Tudo se acaba pelo uso como um traje. Como uma veste, vós os substituís e eles hão de sumir.	26 Ty niegdyś założyłeś ziemię i niebo jest dziełem rąk Twoich.
27 Mas vós permaneceis o mesmo e vossos anos não têm fim.	27 Przeminą one, Ty zaś pozostaniesz. I całe one jak szata się zestarzeją: Ty zmieniasz je jak odzienie i ulegają zmianie,
28 Os filhos de vossos servos habitarão seguros, e sua posteridade se perpetuará diante de vós.	28 Ty zaś jesteś zawsze ten sam i lata Twoje nie mają końca.
	29 Synowie Twoich sług będą mogli osiąść na stałe i potomstwo ich będzie trwało wobec Ciebie.