Psalms 58

New American Bible	Septuaginta - Nestle-Aland
¹ For the leader. Do not destroy. A miktam of David.	¹ εις το τελος μη διαφθειρης τω δαυιδ εις στηλογραφιαν οποτε απεστειλεν σαουλ και εφυλαξεν τον οικον αυτου του θανατωσαι αυτον
² Do you indeed pronounce justice, O gods; do you judge mortals fairly?	² εξελου με εκ των εχθρων μου ο θεος και εκ των επανιστανομενων επ' εμε λυτρωσαι με
³ No, you freely engage in crime; your hands dispense violence to the earth.	³ ρυσαι με εκ των εργαζομενων την ανομιαν και εξ ανδρων αιματων σωσον με
⁴ The wicked have been corrupt since birth; liars from the womb, they have gone astray.	⁴ οτι ιδου εθηρευσαν την ψυχην μου επεθεντο επ' εμε κραταιοι ουτε η ανομια μου ουτε η αμαρτια μου κυριε
⁵ Their poison is like the poison of a snake, like that of a serpent stopping its ears,	⁵ ανευ ανομιας εδραμον και κατευθυναν εξεγερθητι εις συναντησιν μου και ιδε
⁶ So as not to hear the voice of the charmer who casts such cunning spells.	⁶ και συ κυριε ο θεος των δυναμεων ο θεος ισραηλ προσχες του επισκεψασθαι παντα τα εθνη μη οικτιρησης παντας τους εργαζομενους την ανομιαν διαψαλμα
⁷ O God, smash the teeth in their mouths; break the jaw-teeth of these lions, LORD!	⁷ επιστρεψουσιν εις εσπεραν και λιμωξουσιν ως κυων και κυκλωσουσιν πολιν
⁸ Make them vanish like water flowing away; trodden down, let them wither like grass.	⁸ ιδου αποφθεγξονται εν τω στοματι αυτων και ρομφαια εν τοις χειλεσιν αυτων οτι τις ηκουσεν
⁹ Let them dissolve like a snail that oozes away, like an untimely birth that never sees the sun.	⁹ και συ κυριε εκγελαση αυτους εξουδενωσεις παντα τα εθνη
¹⁰ Suddenly, like brambles or thistles, have the whirlwind snatch them away.	¹⁰ το κρατος μου προς σε φυλαξω οτι ο θεος αντιλημπτωρ μου ει
¹¹ Then the just shall rejoice to see the vengeance and bathe their feet in the blood of the wicked.	¹¹ ο θεος μου το ελεος αυτου προφθασει με ο θεος δειξει μοι εν τοις εχθροις μου
¹² Then it will be said: "Truly there is a reward for the just; there is a God who is judge on earth!"	¹² μη αποκτεινης αυτους μηποτε επιλαθωνται του λαου μου διασκορπισον αυτους εν τη δυναμει σου και καταγαγε αυτους ο υπερασπιστης μου κυριε
	¹³ αμαρτιαν στοματος αυτων λογον χειλεων αυτων και συλλημφθητωσαν εν τη υπερηφανια αυτων και εξ αρας και ψευδους διαγγελησονται συντελειαι
	¹⁴ εν οργη συντελειας και ου μη υπαρξωσιν και γνωσονται οτι ο θεος δεσποζει του ιακωβ των περατων της γης διαψαλμα
	¹⁵ επιστρεψουσιν εις εσπεραν και λιμωξουσιν ως κυων και κυκλωσουσιν πολιν
	¹⁶ αυτοι διασκορπισθησονται του φαγειν εαν δε μη χορτασθωσιν και γογγυσουσιν
	¹⁷ εγω δε ασομαι τη δυναμει σου και αγαλλιασομαι το πρωι το ελεος σου οτι εγενηθης αντιλημπτωρ μου και καταφυγη εν ημερα θλιψεως μου
	¹⁸ βοηθος μου σοι ψαλω οτι ο θεος αντιλημπτωρ μου ει ο θεος μου το ελεος μου