Giudici ܕܝ̈ܢܐ 19

Torna indietro

Peshitta ܦܫܝܼܛܬܵܐ	Nova Vulgata
¹ ܘܗܘܐ ܒܝ̈ܘܡܬܐ ܗܢܘܢ ܘܡܠܟܐ ܠܝܬ ܗܘܐ ܒܝܬ ܐܝܣܪܝܠ ܘܗܘܐ ܓܒܪܐ ܠܘܝ ܥܡ̇ܪ ܒܫܦܘܠܐ ܕܛܘܪܐ ܘܢܣܒ ܠܗ ܐܢܬܬܐ ܕܪܘܟܬܐ ܡܢ ܒܝܬ ܠܚܡ ܕܝܗܘܕܐ	¹ In diebus illis non erat rex in Israel. Fuit quidam vir Levi tes habitans ut advena in extrema parte montis Ephraim, qui accepit concubinam de Bethlehem Iudae.
² ܘܙܢܝܬ ܥܠܘܗܝ ܕܪܘܟܬܗ ܘܩܡܬ ܘܐܙܠܬ ܡܢ ܠܘܬܗ ܠܒܝܬ ܐܒܘܗ ܠܒܝܬ ܠܚܡ ܕܝܗܘܕܐ ܘܗܘܬ ܬܡܢ ܝܘܡ̈ܬܐ ܝܪ̈ܚܐ ܐܪܒܥܐ	² Quae irritata reversa est in domum patris sui in Bethlehem mansitque apud eum quattuor mensibus.
³ ܘܩܡ ܒܥܠܗ̇ ܘܐܙܠ ܒܬܪܗ̇ ܕܢܡܠܐ ܒܠܒܗ̇ ܘܢܝܬܝܗ ܘܥܠܝܡܗ ܘܬܪ̈ܝܢ ܚܡܪ̈ܝܢ ܥܡܗ ܘܐܥܠܬܗ ܠܒܝܬ ܐܒܘܗ ܘܚܙܝܗܝ ܐܒܘܗ ܕܥܠܝܡܬܐ ܘܚܕܝ ܠܩܘܒܠܗ	³ Secutusque est eam vir suus volens loqui ad cor eius et secum reducere habens in comitatu puerum et duos asinos. Quae suscepit eum et introduxit in domum patris sui. Quem cum socer eius vidisset, occurrit ei laetus
⁴ ܘܐܚܕܗ ܚܡܘܗܝ ܐܒܘܗ ܕܥܠܝܡܬܐ ܘܐܝܬܒ ܠܘܬܗ ܬܠܬܐ ܝܘܡ̈ܝܢ ܘܠܥܣܘ ܘܐܫܬܝܘ ܘܒܬܘ ܬܡܢ	⁴ et retinuit hominem. Mansitque gener in domo soceri tribus diebus comedens cum eo et bibens familiariter.
⁵ ܘܒܝܘܡܐ ܕܐܪܒܥܐ ܩܕܡ ܒܨܦܪܐ ܠܡܐܙܠ ܘܐܡܪ ܐܒܘܗ ܕܥܠܝܡܬܐ ܠܚܬܢܗ ܣܡܘܟ ܠܒܟ ܒܩܨܝܐ ܕܠܚܡܐ ܘܗܝܕܝܢ ܬܩܘܡ ܘܬܐܙܠ	⁵ Die autem quarto, cum de nocte consurrexissent, et ille proficisci vellet, socer ait ad eum: “ Gusta prius pauxillum panis et conforta cor tuum et sic proficisceris ”.
⁶ ܘܐܝܬܒܘ ܘܠܥܣܘ ܬܪ̈ܝܗܘܢ ܐܝܟ ܚܕܐ ܘܐܫܬܝܘ ܘܐܡܪ ܐܒܘܗ ܕܥܠܝܡܬܐ ܠܚܬܢܗ ܐܢ ܨܒܐ ܐܢܬ ܒܘܬ ܘܢܛܐܒ ܠܟ	⁶ Sederuntque ambo simul et comederunt ac biberunt. Dixitque pater puellae ad generum suum: “ Quaeso te, ut hodie hic maneas, pariterque laetemur ”.
⁷ ܘܩܡ ܓܒܪܐ ܠܡܐܙܠ ܘܐܠܨܗ ܚܡܘܗܝ ܘܒܬ ܠܗ ܬܡܢ	⁷ At ille consurgens coepit velle proficisci. Et nihilominus obnixe eum socer tenuit et apud se fecit manere.
⁸ ܘܩܕܡ ܒܨܦܪܐ ܒܝܘܡܐ ܕܚܡܫܐ ܠܡܐܙܠ ܘܐܡܪ ܠܗ ܐܒܘܗ ܕܥܠܝܡܬܐ ܣܡܘܟ ܠܒܟ ܘܐܬܟܪܟ ܥܕ ܨܠܐ ܝܘܡܐ ܘܠܥܣܘ ܬܪ̈ܝܗܘܢ ܘܐܫܬܝܘ	⁸ Mane autem facto, quinta die parabat Levites iter; cui socer rursum: “ Oro te, inquit, ut confortes cor tuum”. Et tardabant, donec declinaret dies; et ambo comederunt simul.
⁹ ܘܩܡ ܓܒܪܐ ܠܡܐܙܠ ܗܘ ܘܕܪܘܟܬܗ ܘܥܠܝܡܗ ܘܐܡܪ ܠܗ ܚܡܘܗܝ ܐܒܘܗ ܕܥܠܝܡܬܐ ܗܐ ܦܢܐ ܠܗ ܝܘܡܐ ܒܘܬ ܗܪܟܐ ܘܢܛܐܒ ܠܟ ܘܩܕܡܘ ܡܚܪ ܘܙܠܘ ܠܡܫܟܢܟܘܢ	⁹ Surrexitque adulescens, ut pergeret cum uxore sua et puero. Cui rursum locutus est socer eius pater puellae: “ Considera quod dies ad occasum declivior sit et propinquet ad vesperum; manete apud me etiam hodie, pernocta hic et esto laeto animo, et cras mane proficiscemini, ut vadas in domum tuam ”.
¹⁰ ܘܠܐ ܨܒܐ ܓܒܪܐ ܠܡܒܬ ܘܩܡ ܘܐܙܠ ܘܡܛܝ ܠܘܩܒܠ ܝܒܘܣ ܕܗܝ ܗܝ ܐܘܪܫܠܡ ܘܥܡܗ ܬܪ̈ܝܢ ܚܡܪ̈ܝܢ ܟܕ ܛܥܝܢ̈ܝܢ ܘܕܪܘܟܬܗ ܥܡܗ	¹⁰ Noluit gener acquiescere sermonibus eius, sed statim perrexit et venit contra Iebus, id est Ierusalem, ducens secum duos asinos onustos et concubinam.
¹¹ ܗܢܘܢ ܥܠ ܓܢܒ ܝܒܘܣ ܘܝܘܡܐ ܪܟܢ ܛܒ ܘܐܡܪ ܥܠܝܡܐ ܠܡܪܗ ܬܐ ܢܣܛܐ ܠܩܪܝܬܐ ܗܕܐ ܝܒܘܣ ܘܢܒܘܬ ܒܗ̇	¹¹ Iamque aderant iuxta Iebus, et dies mutabatur in noctem; dixitque puer ad dominum suum: “ Veni, obsecro, declinemus ad urbem Iebusaeorum et maneamus in ea ”.
¹² ܘܐܡܪ ܠܗ ܡܪܗ ܠܐ ܢܣܛܐ ܠܩܪܝܬܐ ܢܘܟܪܝܬܐ ܕܠܐ ܗܘܬ ܡܢ ܕܒܝܬ ܐܝܣܪܝܠ ܐܠܐ ܢܥܒܪ ܥܕܡܐ ܠܓܒܥ	¹² Cui respondit dominus: “ Non ingrediamur oppidum gentis alienae, quae non est de filiis Israel, sed transibimus usque Gabaa ”.
¹³ ܘܐܡܪ ܠܗ ܡܪܗ ܬܐ ܢܬܩܪܒ ܠܚܕ ܡܢ ܐܬܪ̈ܘܬܐ ܘܢܒܘܬ ܒܓܒܥ ܐܘ ܒܪܡܬܐ	¹³ Dixitque puero suo: “Veni, accedamus ad unum de locis et manebimus in Gabaa aut Rama ”.
¹⁴ ܘܥܒܪܘ ܘܐܙܠܘ ܘܥܪܒܬ ܠܗܘܢ ܫܡܫܐ ܥܠ ܓܢܒ ܓܒܥ ܕܒܢܝܡܝܢ	¹⁴ Transierunt igitur Iebus et coeptum carpebant iter; occubuitque eis sol iuxta Gabaa, quae est in tribu Beniamin.
¹⁵ ܘܣܛܘ ܠܬܡܢ ܠܡܒܬ ܘܥܠܘ ܠܓܒܥ ܘܐܝܬܒܘ ܒܫܘܩܐ ܕܩܪܝܬܐ ܘܠܝܬ ܐܢܫ ܕܡܥܠ ܠܗܘܢ ܠܒܝܬܐ ܠܡܒܬ	¹⁵ Diverteruntque ad eam, ut manerent ibi; quo cum intrassent, sedebant in platea civitatis, et nullus eos recipere volebat hospitio.
¹⁶ ܘܗܐ ܓܒܪܐ ܣܒܐ ܐܬܐ ܡܢ ܥܒܕܗ ܡܢ ܚܩܠܐ ܒܪܡܫܐ ܘܓܒܪܐ ܡܢ ܛܘܪܐ ܗܘܐ ܕܐܦܪܝܡ ܘܥܡ̇ܪ ܗܘܐ ܒܓܒܥ ܕܒܢܝܡܝܢ ܘܐܢܫ̈ܘܗܝ ܕܐܬܪܐ ܒܢ̈ܝ ܒܢܝܡܝܢ ܒܝܫܝܢ ܗܘܘ ܥܒ̈ܕܝܗܘܢ ܛܒ	¹⁶ Et ecce apparuit homo senex revertens de agro et de opere suo vespere, qui et ipse erat de monte Ephraim et peregrinus habitabat in Gabaa; homines autem loci illius erant de tribu Beniamin.
¹⁷ ܘܐܪܝܡ ܥܝܢ̈ܘܗܝ ܓܒܪܐ ܣܒܐ ܘܚܙܐ ܐܪܚܐ ܒܫܘܩܐ ܕܩܪܝܬܐ ܘܐܡܪ ܠܗ ܓܒܪܐ ܣܒܐ ܠܐܝܟܐ ܐܙܠ ܐܢܬ ܘܡܢ ܐܝܡܟܐ ܐܬܐ ܐܢܬ	¹⁷ Elevatisque oculis, vidit senex sedentem hominem viatorem in platea civitatis et dixit ad eum: “ Unde venis et quo vadis? ”.
¹⁸ ܐܡܪ ܠܗ ܡܥܒܪ ܥܒܪܝܢܢ ܡܢ ܒܝܬ ܠܚܡ ܕܝܗܘܕܐ ܥܕܡܐ ܠܫ̈ܦܘܠܝ ܛܘܪܐ ܘܡܢ ܬܡܢ ܐܢܐ ܘܐܙܠܬ ܥܕܡܐ ܠܒܝܬ ܠܚܡ ܕܝܗܘܕܐ ܘܠܒܝܬܗ ܕܡܪܝܐ ܐܙܠ ܐܢܐ ܘܠܝܬ ܐܢܫ ܕܡܥܠ ܠܢ ܠܒܝܬܐ	¹⁸ Qui respondit ei: “ Profecti sumus de Bethlehem Iudae et pergimus ad locum meum, qui est in extrema parte montis Ephraim, unde profectus sum in Bethlehem. Et nunc vado ad domum meam, nullusque sub tectum suum me vult recipere
¹⁹ ܐܦ ܬܒܢܐ ܐܦ ܟܣܬܐ ܐܝܬ ܠܚܡܪ̈ܢ ܘܐܦ ܠܚܡܐ ܘܚܡܪܐ ܐܝܬ ܠܝ ܘܠܐܡܬܟ ܘܠܥܠܝܡܐ ܥܒܕܟ ܘܡܕܡ ܠܐ ܚܣܝܪ ܠܢ	¹⁹ habentem paleas et pabulum pro asinis nostris et panem ac vinum in meos et ancillae tuae usus et pueri, qui cum servo tuo sunt; nulla re indigemus nisi hospitio ”.
²⁰ ܐܡܪ ܠܗ ܓܒܪܐ ܣܒܐ ܫܠܡ ܠܟ ܟܘܠ ܡܕܡ ܕܚܣܝܪ ܥܠܝܟ ܐܢܐ ܐܬܠ ܒܠܚܘܕ ܒܫܘܩܐ ܠܐ ܬܒܘܬ	²⁰ Cui respondit senex: “ Pax tecum sit! Ego praebebo omnia, quae necessaria sunt; tantum, quaeso, ne in platea maneas ”.
²¹ ܘܐܥܠܗ ܠܒܝܬܗ ܘܐܪܡܝ ܠܚܡܪܗ ܘܐܫܝܓܘ ܪ̈ܓܠܝܗܘܢ ܘܠܥܣܘ ܘܐܫܬܝܘ	²¹ Introduxitque eum in domum suam et commixtum migma asinis praebuit; ac, postquam laverunt pedes suos, recepit eos in convivium.
²² ܘܗܢܘܢ ܫܦܪ ܠܒܗܘܢ ܘܗܐ ܐܢܫ̈ܝ ܩܪܝܬܐ ܓܒܪ̈ܐ ܥܘ̈ܠܐ ܐܬܟܪܟܘܗܝ ܠܒܝܬܐ ܘܥܠ ܬܪܥܐ ܡܬܟܬܫܝܢ ܘܐܡܪܝܢ ܠܓܒܪܐ ܣܒܐ ܡܪܗ ܕܒܝܬܐ ܐܦܩ ܠܢ ܠܓܒܪܐ ܕܥܠ ܠܒܝܬܟ ܘܢܕܥܝܘܗܝ	²² Illis laeto corde epulantibus, venerunt viri civitatis illius filii Belial et circumdantes domum senis fores pulsare coeperunt clamantes ad dominum domus atque dicentes: “ Educ virum, qui ingressus est domum tuam, ut abutamur eo ”.
²³ ܘܢܦܩ ܠܘܬܗܘܢ ܓܒܪܐ ܣܒܐ ܡܪܗ ܕܒܝܬܐ ܘܐܡܪ ܠܗܘܢ ܠܐ ܐ̈ܚܝ ܠܐ ܬܒܐܫܘܢ ܗܟܢܐ ܡܛܠ ܕܥܠ ܓܒܪܐ ܗܢܐ ܠܒܝܬܝ ܠܐ ܬܥܒܕܘܢ ܨܥܪܐ ܗܢܐ	²³ Egressusque est ad eos senex et ait: “ Nolite, fratres, nolite facere malum hoc, quia ingressus est homo hospitium meum, et cessate ab hac stultitia.
²⁴ ܗܐ ܒܪܬܝ ܒܬܘܠܬܐ ܘܕܪܘܟܬܗ ܐܦܩ ܐܢܝ̈ܢ ܘܨܥܪܘ ܐ̈ܢܝܢ ܘܥܒܕܘ ܡܕܡ ܕܫܦܝܪ ܒܥܝܢ̈ܝܟܘܢ ܘܠܓܒܪܐ ܗܢܐ ܠܐ ܬܥܒܕܘܢ ܨܥܪܐ ܗܢܐ	²⁴ Habeo filiam virginem, et hic homo habet concubinam; educam eas ad vos, ut humilietis eas et faciatis eis, quod vobis placuerit; tantum, obsecro, ne scelus hoc operemini in virum ”.
²⁵ ܘܠܐ ܨܒܘ ܓܒܪ̈ܐ ܗܢܘܢ ܠܡܫܡܥܗ ܘܐܚܕ ܓܒܪܐ ܕܪܘܟܬܗ ܘܐܦܩܗ̇ ܠܗܘܢ ܠܒܪ ܘܚܟܡܘܗ ܘܐܫܬܢܕܘ ܒܗ̇ ܟܠܗ ܠܠܝܐ ܥܕܡܐ ܠܨܦܪܐ ܘܫܒܩܘܗ ܟܕ ܣܠܩ ܨܦܪܐ	²⁵ Nolebant acquiescere sermonibus eius; quod cernens homo apprehendit et eduxit ad eos concubinam suam. Qua cum abusi essent et tota nocte ei illusissent, dimiserunt eam mane.
²⁶ ܘܐܬܬ ܐܢܬܬܐ ܠܥܕܢ ܨܦܪܐ ܘܢܦܠܬ ܒܬܪܥܐ ܕܓܒܪܐ ܐܝܟܐ ܕܡܪܗ̇ ܬܡܢ ܥܕܡܐ ܕܢܓܗܬ	²⁶ At mulier, recedentibus tenebris, venit ad ostium domus, ubi manebat dominus suus, et ibi corruit.
²⁷ ܘܩܡ ܡܪܗ̇ ܒܨܦܪܐ ܘܦܬܚ ܬܪܥܐ ܕܒܝܬܐ ܘܢܦܩ ܕܢܐܙܠ ܠܐܘܪܚܗ ܘܚܙܐ ܕܪܘܟܬܗ ܪܡܝܐ ܥܠ ܬܪܥܐ ܕܒܝܬܐ ܘܐܝܕܗ̇ ܥܠ ܬܪܥܐ	²⁷ Mane facto surrexit homo et aperuit ostium, ut coeptam expleret viam; et ecce concubina eius iacebat ante ostium, sparsis in limine manibus.
²⁸ ܘܐܡܪ ܠܗ̇ ܩܘܡ ܢܐܙܠ ܘܠܐ ܥܢܝܐ ܠܗ ܘܫܩܠܗ̇ ܥܠ ܚܡܪܗ ܘܩܡ ܓܒܪܐ ܘܐܙܠ ܠܐܬܪܗ	²⁸ Cui ille loquebatur: “ Surge, ut ambulemus ”. Qua nihil respondente, intellegens quod erat mortua, tulit eam et imposuit asino; reversusque est in domum suam.
²⁹ ܘܥܠ ܠܒܝܬܗ ܘܢܣܒ ܣܟܝܢܐ ܘܦܫܚܗ̇ ܠܕܪܘܟܬܗ ܠܬܪ̈ܬܥܣܪܐ ܡ̈ܢܘܢ ܘܫܕܐ ܒܟܠܗܘܢ ܬܚ̈ܘܡܐ ܕܐܝܣܪܝܠ	²⁹ Quam cum esset ingressus, arripuit gladium et cadaver uxoris secundum ossa sua in duodecim partes ac frusta concidens misit in omnes terminos Israel.
³⁰ ܘܟܠ ܡ̇ܢ ܕܚܙܗ̇ ܐܡܪ ܠܐ ܗܘܬ ܘܠܐ ܐܬܚܙܝܬ ܐܝܟ ܗܕܐ ܡܢ ܝܘܡܐ ܕܣܠܩܘ ܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܡܢ ܐܪܥܐ ܕܡܨܪܝܢ ܘܥܕܡܐ ܠܝܘܡܢܐ ܘܐܬܪܥܝܘ ܥܠܝܗ ܘܐܬܡܠܟܘ ܘܡܠܠܘ	³⁰ Quod cum vidissent singuli, conclamabant: “ Numquam res talis facta et visa est in Israel ex eo die, quo ascenderunt patres nostri de Aegypto, usque in praesens tempus! ”. Praeceperat enim viris, quos miserat, dicens: “ Haec dicite omni viro Israel: Si factum est quidquam tale ex die, quo ascenderunt filii Israel de terra Aegypti, usque ad praesentem diem? Attendite ad hoc, consiliamini et decernite quid facto opus sit!”.

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati