| 1 ܘܗܘܐ ܒܫܢܬܐ ܐܪܒܝܥܝܬܐ ܕܝܘܝܩܝܡ ܒܪ ܝܘܫܝܐ ܡܠܟܐ ܕܝܗܘܕܐ ܗܘܐ ܦܬܓܡܐ ܗܢܐ ܥܠ ܐܪܡܝܐ ܡܢ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܠܡܐܡܪ | 1 El año cuarto de Joaquim, hijo de Josías, rey de Judá, recibió Jeremías esta palabra del Señor: |
| 2 ܣܒ ܠܟ ܡܓܠܬܐ ܕܣܦܪܐ ܘܟܬܘܒ ܥܠܝܗ̇ ܟܠܗܘܢ ܦܬ̈ܓܡܐ ܕܐܡܪܬ ܠܟ ܥܠ ܐܝܣܪܐܝܠ ܘܥܠ ܝܗܘܕܐ ܘܥܠ ܟܠܗܘܢ ܥܡ̈ܡܐ ܡܢ ܝܘܡܐ ܕܐܡܪܬ ܠܟ ܡܢ ܝܘܡ̈ܘܗܝ ܕܝܘܫܝܐ ܘܥܕܡܐ ܠܝܘܡܢܐ | 2 «Toma un rollo y escribe en él todo lo que te he dicho tocante a Israel, a Judá y a todas las naciones, desde el día en que empecé a hablarte, en vida de Josías, hasta hoy. |
| 3 ܛܟ ܢܫܡܥܘܢ ܕܒܝܬ ܝܗܘܕܐ ܟܠܗ ܒܝܫܬܐ ܕܡܬܚܫܒ ܐܢܐ ܠܡܥܒܕ ܠܗܘܢ ܘܢܗܦܟܘܢ ܓܒܪ ܡܢ ܐܘܪܚܗ ܒܝܫܬܐ ܘܐܫܒܘܩ ܠܚ̈ܘܒܝܗܘܢ ܘ̈ܠܚܛܗܝܗܘܢ | 3 A ver si la casa de Judá escucha las desgracias que he pensado enviarles y abandonan todos su mal camino, de modo que yo pueda perdonarles sus culpas y pecados». |
| 4 ܘܩܪܐ ܐܪܡܝܐ ܠܒܪܘܟ ܒܪ ܢܪܝܐ ܘܟܬܒ ܒܪܘܟ ܡܢ ܦܘܡܗ ܕܐܪܡܝܐ ܟܠܗܘܢ ܦܬ̈ܓܡܘܗܝ ܕܡܪܝܐ ܕܐܡܪ ܠܗ ܥܠ ܡܓܠܬܐ ܕܣܦܪܐ | 4 Jeremías llamó a Baruc, hijo de Nerías, para que escribiese en un rollo, mientras él iba dictando, todas las palabras que el Señor le había comunicado. |
| 5 ܘܦܩܕ ܐܪܡܝܐ ܠܒܪܘܟ ܒܪ ܢܪܝܐ ܘܐܡܪ ܠܗ ܐܢܐ ܟܠܐ ܐܢܐ ܘܠܐ ܡܫܟܚ ܐܢܐ ܕܐܥܘܠ ܠܒܝܬܗ ܕܡܪܝܐ | 5 Después Jeremías dio esta orden a Baruc: «Ya ves que estoy preso y que no puedo ir al templo del Señor. |
| 6 ܥܘܠ ܐܢܬ ܘܩܪܝ ܒܡܓܠܬܐ ܕܟܬܒܬ ܡܢ ܦܘܡܝ ܦܬ̈ܓܡܘܗܝ ܕܡܪܝܐ ܩܕܡ ܥܡܐ ܒܒܝܬܗ ܕܡܪܝܐ ܒܝܘܡܐ ܕܨܘܡܐ ܘܐܦ ܩܕܡ ܟܠܗ ܥܡܐ ܕܝܗܘܕܐ ܕܐܬܝܢ ܡܢ ܩܘܪ̈ܝܗܘܢ ܬܩܪܐ ܐܢܘܢ | 6 Así que ve tú y lee las palabras del Señor que te he dictado y que has anotado en el rollo. Las lees ante los que están celebrando un día de ayuno en el templo del Señor y también ante el resto de la gente que haya acudido de los poblados de Judá. |
| 7 ܛܟ ܬܦܠ ܒܥܘܬܗܘܢ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܘܢܗܦܟܘܢ ܓܒܪ ܡܢ ܐܘܪܚܗ ܒܝܫܬܐ ܘܢܫܠܐ ܡܪܝܐ ܡܢ ܒܝܫܬܐ ܕܐܡܪ ܥܠܝܗܘܢ ܡܛܠ ܕܪܒ ܗܘ ܪܘܓܙܐ ܘܚܡܬܐ ܕܡܠܠ ܡܪܝܐ ܥܠ ܥܡܐ ܗܢܐ | 7 A ver si presentan sus súplicas ante el Señor y abandona cada cual su mala conducta, pues son grandes la ira y la cólera con las que el Señor amenaza a este pueblo». |
| 8 ܘܥܒܕ ܒܪܘܟ ܒܪ ܢܪܝܐ ܟܘܠ ܕܦܩܕܗ ܐܪܡܝܐ ܢܒܝܐ ܠܡܩܪܐ ܒܣܦܪܐ ܦܬ̈ܓܡܘܗܝ ܕܡܪܝܐ ܒܒܝܬܗ ܕܡܪܝܐ | 8 Baruc, hijo de Nerías, hizo todo lo que le había ordenado el profeta Jeremías: leyó en el templo las palabras del Señor escritas en el libro. |
| 9 ܘܗܘܐ ܒܫܢܬܐ ܚܡܝܫܝܬܐ ܕܝܘܝܩܝܡ ܒܪ ܝܘܫܝܐ ܡܠܟܐ ܕܝܗܘܕܐ ܒܝܪܚܐ ܕܬܫܥܐ ܓܙܪܘ ܨܘܡܐ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܟܠܗ ܥܡܐ ܕܒܐܘܪܫܠܡ ܘܩܪܐ ܒܪܘܟ ܩܕܡ ܟܠܗ ܥܡܐ ܕܐܬܝܢ ܡܢ ܩܘܪ̈ܝܐ ܕܝܗܘܕܐ ܠܐܘܪܫܠܡ | 9 Precisamente el año quinto de Joaquim, hijo de Josías, rey de Judá, durante el mes noveno, fue proclamado un ayuno ante el Señor para todos los vecinos de Jerusalén y para la gente que solía acudir a la ciudad desde los poblados de Judá. |
| 10 ܘܩܪܐ ܒܪܘܟ ܣܦܪܐ ܦܬ̈ܓܡܘܗܝ ܕܡܪܝܐ ܕܐܡܪ ܐܪܡܝܐ ܒܒܝܬܗ ܕܡܪܝܐ ܒܚܢܘܬܗ ܕܓܡܪܝܐ ܒܪ ܫܦܢ ܣܦܪܐ ܒܕܪܬܐ ܥܠܝܬܐ ܒܡܥܠܢܐ ܕܬܪܥܐ ܚܕܬܐ ܕܒܝܬܗ ܕܡܪܝܐ ܩܕܡ ܟܠܗ ܥܡܐ | 10 Baruc, pues, leyó en el templo las palabras de Jeremías escritas en el libro. Las leyó desde la habitación de Guemarías, hijo del escriba Safán, en el patio superior, a la entrada de la Puerta Nueva del templo del Señor, ante todos los presentes. |
| 11 ܘܫܡܥ ܡܝܟܐ ܒܪ ܓܡܪܝܐ ܒܪ ܫܦܢ ܟܠܗܘܢ ܦܬ̈ܓܡܘܗܝ ܕܡܪܝܐ ܡܢ ܣܦܪܐ | 11 Cuando Miqueas, hijo de Guemarías y nieto de Safán, oyó todas las palabras del Señor escritas en aquel rollo, |
| 12 ܘܢܚܬ ܡܢ ܒܝܬ ܡܠܟܐ ܠܚܢܘܬܗ ܕܣܦܪܐ ܘܚܙܐ ܬܡܢ ܟܠܗܘܢ ܪ̈ܘܪܒܢܐ ܝܬܒܝܢ ܐܠܝܫܡܥ ܣܦܪܐ ܘܕܠܝܐ ܒܪ ܫܡܥܝܐ ܘܐܠܝܬܢ ܒܪ ܥܒܟܘܪ ܘܓܡܪܝܐ ܒܪ ܫܦܢ ܘܨܕܩܝܐ ܒܪ ܚܢܢܝܐ ܘܟܠܗܘܢ ܪܘܪ̈ܒܢܐ | 12 bajó al palacio real, a la habitación del canciller, donde encontró reunidos a los dignatarios: al canciller Elisamá, a Delaías, hijo de Semaías, a Elnatán, hijo de Acbor, a Guemarías, hijo de Safán, a Sedecías, hijo de Jananías, y a los demás dignatarios. |
| 13 ܘܚܘܝ ܐܢܘܢ ܡܝܟܐ ܟܠܗܘܢ ܦܬ̈ܓܡܐ ܕܫܡܥ ܟܕ ܩܪܐ ܒܪܘܟ ܣܦܪܐ ܒܐ̈ܕܢܘܗܝ ܕܥܡܐ | 13 Miqueas les contó todo lo que había leído Baruc en presencia del pueblo. |
| 14 ܘܫܕܪܘ ܟܠܗܘܢ ܪܘܪ̈ܒܢܐ ܠܘܬ ܒܪܘܟ ܠܝܗܘܕܝ ܒܪ ܢܬܢܝܐ ܒܪ ܫܠܡܝܐ ܒܪ ܟܘܫܝ ܘܐܡܪܘ ܠܗ ܡܓܠܬܐ ܕܩܪܝܬ ܒܗ̇ ܩܕܡ ܥܡܐ ܣܒܝܗ̇ ܒܐܝܕܟ ܘܬܐ ܘܢܣܒ ܒܪܘܟ ܒܪ ܢܪܝܐ ܡܓܠܬܐ ܒܐܝܕܗ ܘܐܬܐ ܠܘܬܗܘܢ | 14 Los dignatarios enviaron entonces a Jehudí, hijo de Netanías, y a Selemías, hijo de Cusí, para que dijeran a Baruc: «Toma contigo el rollo que has leído ante la gente y tráetelo». Baruc, hijo de Nerías, tomó el rollo consigo y fue adonde estaban ellos. |
| 15 ܘܐܡܪܘ ܠܗ ܪ̈ܘܪܒܢܐ ܬܒ ܘܩܪܝܗ̇ ܩܕܡܝܢ ܘܩܪܗ̇ ܒܪܘܟ ܩܕܡܝܗܘܢ | 15 Le dijeron: «Siéntate y léenoslo, por favor». Baruc se lo leyó. |
| 16 ܘܟܕ ܫܡܥܘ ܦܬ̈ܓܡܐ ܬܘܗܘ ܓܒܪ ܥܠ ܚܒܪܗ ܘܐܡܪܘ ܠܒܪܘܟ ܡܚܘܝܢܢ ܠܡܠܟܐ ܟܠܗܘܢ ܦܬ̈ܓܡܐ ܗܠܝܢ | 16 Cuando oyeron el contenido, se asustaron y decidieron contarle todo aquello al rey. |
| 17 ܘܠܒܪܘܟ ܫܐܠܘܗܝ ܘܐܡܪܘ ܠܗ ܚܘܢ ܐܝܟܢܐ ܟܬܒܬ ܟܠܗܘܢ ܦܬ̈ܓܡܐ ܗܠܝܢ ܡܢ ܦܘܡܗ | 17 Le dijeron a Baruc: —Explícanos cómo has escrito este texto. |
| 18 ܘܐܡܪ ܠܗܘܢ ܒܪܘܟ ܡܢ ܦܘܡܗ ܐܡܪ ܗܘܐ ܠܝ ܐܪܡܝܐ ܟܘܠܗܘܢ ܦܬ̈ܓܡܐ ܗܠܝܢ ܘܐܢܐ ܟܬܒ ܗܘܝܬ ܥܠ ܣܦܪܐ ܒܕܝܘܬܐ | 18 Baruc respondió: —Él me iba dictando todas estas palabras y yo las iba escribiendo en el libro. |
| 19 ܘܐܡܪܘ ܪ̈ܘܪܒܢܐ ܠܒܪܘܟ ܙܠ ܘܐܬܛܫܐ ܐܢܬ ܘܐܪܡܝܐ ܘܐܢܫ ܠܐ ܢܕܥ ܐܝܟܐ ܐܢܬܘܢ | 19 Dijeron los dignatarios a Baruc: «Ve y escóndete con Jeremías. Que nadie sepa dónde estáis». |
| 20 ܘܐܬܘ ܠܘܬ ܡܠܟܐ ܠܕܪܬܐ ܘܡܓܠܬܐ ܣܡܘܗ ܒܚܢܘܬܗ ܕܐܠܝܫܡܥ ܣܦܪܐ ܘܚܘܝܘ ܩܕܡ ܡܠܟܐ ܟܠܗܘܢ ܦܬ̈ܓܡܐ ܗܠܝܢ | 20 Después de guardar el rollo en la habitación del canciller Elisamá, fueron adonde estaba el rey, atravesando el patio interior, y le contaron personalmente todo lo sucedido. |
| 21 ܘܫܕܪ ܡܠܟܐ ܠܝܗܘܕܝ ܕܢܝܬܝܗ̇ ܠܡܓܠܬܐ ܘܢܣܒܗ̇ ܡܢ ܚܢܘܬܗ ܕܐܠܝܫܡܥ ܣܦܪܐ ܘܩܪܗ̇ ܝܗܘܕܝ ܩܕܡ ܡܠܟܐ ܘܩܕܡ ܟܘܠܗܘܢ ܪ̈ܘܪܒܢܐ ܕܩܝܡܝܢ ܩܕܡ ܡܠܟܐ | 21 Entonces el rey mandó a Jehudí que fuera a buscar el rollo. Jehudí lo trajo de la habitación del canciller Elisamá y lo leyó en voz alta ante el rey y ante todos los dignatarios que estaban en torno al monarca. |
| 22 ܘܡܠܟܐ ܝܬܒ ܗܘܐ ܒܝܬ ܣܬܘܐ ܒܝܪܚܐ ܕܬܫܥܐ ܘܢܘܪܐ ܣܝܡܝܢ ܗܘܘ ܩܕܡܘܗܝ | 22 Como era el mes noveno, el rey se había instalado en la residencia de invierno y tenía delante un brasero encendido. |
| 23 ܘܟܕ ܩܪܐ ܝܗܘܕܝ ܬܠܬ ܦܨ̈ܝܢ ܘܐܪ̈ܒܥ ܨܪܗ̇ ܒܙܡܠܝܐ ܕܣܦܪܐ ܘܫܕܗ̇ ܒܓܘܡܪ̈ܐ ܕܢܘܪܐ ܘܝܩܕܬ ܟܠܗ̇ ܡܓܠܬܐ ܒܢܘܪܐ ܕܥܠ ܩܡܝܢܐ | 23 Cada vez que Jehudí leía tres o cuatro columnas del rollo, el rey cortaba la parte ya leída con el cortaplumas del canciller y la arrojaba al brasero, hasta que todo el rollo quedó consumido por el fuego. |
| 24 ܘܠܐ ܕܚܠܘ ܘܠܐ ܨܪܝܘ ܠܒ̈ܘܫܝܗܘܢ ܡܠܟܐ ܘܟܠܗܘܢ ܥܒ̈ܕܘܗܝ ܟܕ ܫܡܥܘ ܟܠܗܘܢ ܦܬ̈ܓܡܐ ܗܠܝܢ | 24 Pero ni el rey ni los ministros que escucharon todo aquello se asustaron o se rasgaron las vestiduras. |
| 25 ܘܐܦ ܐܠܝܬܢ ܘܓܡܪܝܐ ܘܕܠܝܐ ܒܥܘ ܡܢ ܡܠܟܐ ܕܠܐ ܢܘܩܕܝܗ̇ ܠܡܓܠܬܐ ܒܢܘܪܐ ܘܠܐ ܫܡܥ ܐܢܘܢ | 25 Elnatán, Delaías y Guemarías suplicaron al rey que no quemara el rollo, pero no les hizo caso. |
| 26 ܘܦܩܕ ܡܠܟܐ ܠܒܪ ܚܡܐܝܠ ܒܪ ܡܠܟܐ ܘܠܫܪܝܐ ܒܪ ܥܙܪܐܝܠ ܘܠܫܠܡܝܐ ܒܪ ܥܒܕܐܝܠ ܠܡܐܚܕ ܠܐܪܡܝܐ ܢܒܝܐ ܘܠܒܪܘܟ ܣܦܪܐ ܘܛܫܝ ܐܢܘܢ ܡܪܝܐ | 26 Entonces el rey ordenó que Jerajmeel, príncipe real, Seraías, hijo de Azriel, y Selemías, hijo de Abdeel, fuesen a detener al escriba Baruc y al profeta Jeremías. Pero el Señor los había escondido. |
| 27 ܘܗܘܐ ܦܬܓܡܗ ܕܡܪܝܐ ܥܠ ܐܪܡܝܐ ܢܒܝܐ ܡܢ ܒܬܪ ܕܐܘܩܕ ܡܠܟܐ ܡܓܠܬܐ ܘܦܬ̈ܓܡܐ ܕܟܬܒ ܒܪܘܟ ܡܢ ܦܘܡܗ ܕܐܪܡܝܐ ܠܡܐܡܪ | 27 Vino la palabra del Señor al profeta Jeremías, después de que el rey hubo quemado el rollo que contenía las palabras escritas por Baruc al dictado de Jeremías. Le dijo: |
| 28 ܗܦܘܟ ܣܒ ܠܟ ܡܓܠܬܐ ܐܚܪܬܐ ܘܟܬܘܒ ܥܠܝܗ ܟܠܗܘܢ ܦܬ̈ܓܡܐ ܩܕܡ̈ܝܐ ܕܐܝܬ ܗܘܘ ܥܠ ܡܓܠܬܐ ܕܐܘܩܕ ܝܘܝܩܝܡ ܡܠܟܐ ܕܝܗܘܕܐ | 28 «Toma otro rollo y escribe en él todo lo que contenía el primer rollo que ha quemado Joaquim, rey de Judá. |
| 29 ܘܠܝܘܝܩܝܡ ܡܠܟܐ ܕܝܗܘܕܐ ܬܐܡܪ ܗܟܢܐ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܐܢܬ ܐܘܩܕܬ ܡܓܠܬܐ ܗܕܐ ܘܐܡܪܬ ܡܛܠ ܡܢܐ ܟܬܒܬ ܥܠܝܗ̇ ܕܢܐܬܐ ܡܠܟܐ ܕܒܒܠ ܘܢܚܪܒܝܗ̇ ܠܐܪܥܐ ܗܕܐ ܘܢܒܛܠ ܡܢܗ̇ ܒܢ̈ܝ ܐܢܫܐ ܘܒܥܝܪܐ | 29 Y a Joaquim, rey de Judá, le dices lo siguiente: Esto dice el Señor: Tú has quemado el rollo porque en él estaba escrito que el rey de Babilonia vendrá sin falta a devastar este país y a aniquilar en él a hombres y animales. |
| 30 ܡܛܠ ܗܢܐ ܗܟܢܐ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܥܠ ܝܘܝܩܝܡ ܡܠܟܐ ܕܝܗܘܕܐ ܠܐ ܢܗܘܐ ܠܗ ܓܒܪܐ ܕܝܬܒ ܥܠ ܟܘܪܣܝܗ ܕܕܘܝܕ ܘܫܠܕܗ ܬܗܘܐ ܪܡܝܐ ܒܫܘܒܐ ܒܐܝܡܡܐ ܘܒܓܠܝܕܐ ܒܠܠܝܐ | 30 Pues bien, esto dice el Señor a propósito de Joaquim, rey de Judá: No tendrá a nadie que lo suceda en el trono de David. Su cadáver yacerá por tierra, expuesto al calor del día y al frío de la noche. |
| 31 ܘܐܦܩܘܕ ܥܠܘܗܝ ܘܥܠ ܙܪܥܗ ܘܥܠ ܥܒ̈ܕܘܗܝ ܥܘܠܗܘܢ ܘܐܝܬܐ ܥܠܝܗܘܢ ܘܥܠ ܟܠܗܘܢ ܥܡܘܪ̈ܝܗ̇ ܕܐܘܪܫܠܡ ܘܥܠ ܐܢܫܐ ܕܝܗܘܕܐ ܟܠܗ̇ ܒܝܫܬܐ ܕܐܡܪܬ ܥܠܝܗܘܢ ܥܠ ܕܠܐ ܫܡܥܘ ܒܩܠܝ | 31 Les pediré cuentas de sus pecados a él, a sus descendientes y a sus dignatarios, y haré que se abatan sobre ellos, sobre los habitantes de Jerusalén y sobre la gente de Judá todas las calamidades que les anuncié, sin que por ello me hicieran caso». |
| 32 ܘܐܪܡܝܐ ܢܣܒ ܡܓܠܬܐ ܐܚܪܬܐ ܘܝܗܒܗ̇ ܠܒܪܘܟ ܒܪ ܢܪܝܐ ܣܦܪܐ ܘܟܬܒ ܥܠܝܗ̇ ܡܢ ܦܘܡܗ ܕܐܪܡܝܐ ܟܠܗܘܢ ܦܬ̈ܓܡܐ ܕܟܬܝܒܝܢ ܗܘܘ ܒܣܦܪܐ ܕܐܘܩܕ ܝܘܝܩܝܡ ܡܠܟܐ ܕܝܗܘܕܐ ܒܢܘܪܐ ܘܬܘܒ ܐܘܣܦ ܥܠܝܗܘܢ ܦܬ̈ܓܡܐ ܕܣܓ̈ܝܐܝܢ ܐܟܘܬܗܘܢ | 32 Jeremías tomó otro rollo y se lo dio al escriba Baruc, hijo de Nerías, quien escribió lo que Jeremías le iba dictando: todo el texto del libro que había quemado Joaquim, rey de Judá. Incluso añadió otras muchas cosas del mismo tenor. |