Geremia ܐܪܡܝܐ 18

Torna indietro

Peshitta ܦܫܝܼܛܬܵܐ La Biblia
1 ܦܬܓܡܐ ܕܗܘܐ ܥܠ ܐܪܡܝܐ ܡܢ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܠܡܐܡܪ1 Palabra que el Señor dirigió a Jeremías:
2 ܩܘܡ ܚܘܬ ܠܒܝܬ ܦܚܪܐ ܘܬܡܢ ܐܫܡܥܟ ܦܬ̈ܓܡܝ2 «Anda, baja al taller del alfarero, que allí te comunicaré mi palabra».
3 ܘܢܚܬܬ ܠܒܝܬ ܦܚܪܐ ܐܝܟ ܦܬܓܡܗ ܕܡܪܝܐ ܘܗܐ ܗܘ ܥܒܕ ܥܒܕܐ ܥܠ ܣܕܢܐ3 Bajé al taller del alfarero, que en aquel momento estaba trabajando en el torno.
4 ܘܐܬܚܒܠ ܗܘܐ ܡܐܢܐ ܕܛܝܢܐ ܕܥܒܕ ܗܘܐ ܒܐܝܕܗ ܕܦܚܪܐ ܘܗܦܟ ܘܥܒܕܗ ܡܐܢܐ ܐܚܪܢܐ ܐܝܟ ܕܨܒܐ4 Cuando le salía mal una vasija de barro que estaba torneando (como suele ocurrir al alfarero que trabaja con barro), volvía a hacer otra vasija, tal como a él le parecía.
5 ܘܗܘܐ ܥܠܝ ܦܬܓܡܗ ܕܡܪܝܐ ܠܡܐܡܪ5 Entonces el Señor me dirigió la palabra en estos términos:
6 ܐܝܟ ܦܚܪܐ ܗܢܐ ܠܐ ܡܫܟܚ ܐܢܐ ܕܐܥܒܕ ܠܟܘܢ ܒܝܬ ܐܝܣܪܝܠ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܗܐ ܐܝܟ ܛܝܢܐ ܒܐܝ̈ܕܝ ܦܚܪܐ ܗܟܢܐ ܐܢܬܘܢ ܒܐ̈ܝܕܝ ܒܝܬ ܐܝܣܪܝܠ6 «¿No puedo yo trataros como este alfarero, casa de Israel? —oráculo del Señor—. Pues lo mismo que está el barro en manos del alfarero, así estáis vosotros en mi mano, casa de Israel.
7 ܐܢ ܡܢ ܫܠܝܐ ܐܡܪ ܥܠ ܥܡܐ ܘܥܠ ܡܠܟܘܬܐ ܠܡܥܩܪ ܘܠܡܣܬܪ ܘܠܡܣܚܦܘ ܘܠܡܘܒܕܘ7 Si en algún momento hablo de arrancar, arrasar y destruir un pueblo o un reino,
8 ܘܢܬܘܒ ܥܡܐ ܗܘ ܡܢ ܒܝܫܬܗ ܐܗܦܟ ܡܢܗ ܒܝܫܬܐ ܕܐܬܚܫܒܬ ܠܡܥܒܕ ܠܗ8 pero resulta que ese pueblo se arrepiente de su maldad, también yo desistiré del mal que pensaba hacerle.
9 ܘܐܢ ܐܡܪ ܥܠ ܥܡܐ ܘܥܠ ܡܠܟܘܬܐ ܠܡܒܢܐ ܘܠܡܨܒ9 Y, al contrario, si hablo de construir o plantar un pueblo o un reino,
10 ܘܢܥܒܕ ܕܒܝܫ ܩܕܡܝ ܘܠܐ ܢܫܡܥ ܒܩܠܝ ܐܗܦܟ ܡܢܗ ܛܒܬܐ ܕܐܡܪܬ ܠܡܛܐܒܘ ܠܗ10 pero resulta que ese pueblo hace lo que me parece mal y no me escucha, entonces también yo desistiré del bien que había pensado hacerle.
11 ܘܗܫܐ ܐܡܪ ܠܓܒܪ̈ܐ ܕܝܗܘܕܐ ܘܠܥܡܘܪ̈ܝܗ̇ ܕܐܘܪܫܠܡ ܗܟܢܐ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܗܐ ܒܪܐ ܐܢܐ ܥܠܝܟܘܢ ܒܝܫܬܐ ܘܡܬܚܫܒ ܐܢܐ ܥܠܝܟܘܢ ܡܚܫܒܬܐ ܬܘܒܘ ܘܐܬܦܢܘ ܓܒܪ ܡܢ ܐܘܪܚܗ ܒܝܫܬܐ ܘܐܛܐܒܘ ܐܘܪ̈ܚܬܟܘܢ ܘܥܒ̈ܕܝܟܘܢ11 Así que di a la gente de Judá y a los habitantes de Jerusalén: “Esto dice el Señor: Yo soy el alfarero, y estoy dando forma a una desgracia y urdiendo un plan contra vosotros. Que cada cual abandone su mala conducta y mejore su proceder y sus acciones”.
12 ܘܐܡܪܘ ܗܢܘܢ ܢܬܚܝܠ ܘܒܬܪ ܡܚܫ̈ܒܬܢ ܢܐܙܠ ܘܐܢܫ ܨܒܝܢ̈ܝ ܠܒܗ ܒܝܫܐ ܢܥܒܕ12 Pero seguramente te dirán: “De eso nada. Seguiremos haciendo lo que nos hemos propuesto, actuaremos según nuestro perverso y obstinado corazón”».
13 ܡܛܠ ܗܢܐ ܗܟܢܐ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܫܐܠܘ ܒܝܬ ܥܡ̈ܡܐ ܡܢܘ ܥܒܕ ܐܝܟ ܗܠܝܢ ܫܛܝܘܬܐ ܪܒܬܐ ܥܒܕܬ ܒܬܘܠܬܐ ܕܐܝܣܪܝܠ13 Pues bien, esto dice el Señor: | «Preguntad por tierras de gentiles | quién escuchó cosa igual: | algo espantoso ha cometido | la doncella, capital de Israel.
14 ܐܢ ܥܢܕ ܡܢ ܛܘܪ ܬ̈ܕܝܐ ܬܠܓܐ ܘܡܢ ܠܒܢܢ ܘܐܢ ܡܬܟܠܝܢ ܡ̈ܝܐ ܩܪ̈ܝܪܐ ܢܘܟܪ̈ܝܐ ܕܪܕܝܢ14 ¿Faltará en los riscos escarpados | la nieve que cae sobre el Líbano? | ¿Se agotarán las aguas crecidas, | las aguas frescas y corrientes?
15 ܡܛܘܠ ܕܛܥܐܘܢܝ ܥܡܝ ܘܠܣܪܝܩܘܬܐ ܣܡܘ ܒܣ̈ܡܐ ܘܐܬܬܩܠܘ ܒܐܘܪ̈ܚܬܗܘܢ ܒܫ̈ܒܝܠܐ ܕܥܠܡ ܠܡܐܙܠ ܒܫ̈ܒܝܠܐ ܒܐܘܪܚܐ ܕܠܐ ܕܪܝܫܐ15 Pues bien, mi pueblo me ha olvidado | y ofrece incienso a una nada. | Tropiezan en sus caminos, | en los senderos de siempre, | y se aventuran por sendas, | por caminos no allanados;
16 ܠܡܥܒܕ ܐܪܥܗܘܢ ܠܬܡܗܐ ܘܠܡܫܪܘܩܝܬܐ ܠܥܠܡ ܘܟܠ ܕܢܥܒܪ ܥܠܝܗ̇ ܢܬܡܗ ܘܢܢܝܕ ܒܪܝܫܗ16 y así desuelan su tierra, | objeto de burla eterna; | todo el que pase se espantará, | se burlará moviendo la cabeza.
17 ܐܝܟ ܪܘܚܐ ܕܫܘܒܐ ܐܒܕܪ ܐܢܘܢ ܩܕܡ ܒ̈ܥܠܕܒܒܐ ܩܕܠܐ ܘܠܐ ܐ̈ܦܐ ܐܚܘܐ ܐܢܘܢ ܒܝܘܡܐ ܕܥܩܬܗܘܢ17 Como viento solano los aventaré | delante del enemigo; | volveré la espalda por no verlos | el día de la desgracia».
18 ܘܐܡܪܘ ܬܘ ܢܬܚܫܒ ܡܚܫܒܬܐ ܥܠ ܐܪܡܝܐ ܕܠܐ ܢܐܒܕ ܢܡܘܣܐ ܡܢ ܟܗ̈ܢܐ ܘܬܪܥܝܬܐ ܡܢ ܚܟ̈ܝܡܐ ܘܡܠܬܐ ܡܢ ܢܒ̈ܝܐ ܬܘ ܢܡܚܝܘܗܝ ܒܠܫܢܗ ܘܠܐ ܢܨܘܬ ܟܘܠܗܘܢ ܦܬ̈ܓܡܘܗܝ18 Ellos dijeron: «Venga, tramemos un plan contra Jeremías porque no faltará la ley del sacerdote, ni el consejo del sabio, ni el oráculo del profeta. Venga, vamos a hablar mal de él y no hagamos caso de sus oráculos».
19 ܨܘܬܝܢܝ ܡܪܝܐ ܘܫܡܥ ܩܠ ܥܘܠܒܢܝ19 Hazme caso, Señor, | escucha lo que dicen mis oponentes.
20 ܐܬܦܪܥ ܒܝܫܬܐ ܚܠܦ ܛܒܬܐ ܕܚܦܪܘ ܓܘܡܨܐ ܠܢܦܫܝ ܐܬܕܟܪ ܕܩܡܬ ܩܕܡܝܟ ܘܡܠܠܬ ܥܠܝܗܘܢ ܛܒܬܐ ܠܡܗܦܟܘ ܚܡܬܟ ܡܢܗܘܢ20 ¿Se paga el bien con el mal?, | ¡pues me han cavado una fosa! | Recuerda que estuve ante ti, | pidiendo clemencia por ellos, | para apartar tu cólera.
21 ܡܛܠ ܗܢܐ ܗܒ ܒ̈ܢܝܗܘܢ ܠܟܦܢܐ ܘܐܫܠܡ ܐܢܘܢ ܠܐ̈ܝܕܝ ܚܪܒܐ ܢܗ̈ܘܝܢ ܢܝܫ̈ܝܗܘܢ ܡ̈ܓܙܝܢ ܘܐܪ̈ܡܠܢ ܘܓܒܪ̈ܝܗܘܢ ܢܗܘܘܢ ܩ̈ܛܝܠܝ ܡܘܬܐ ܘܥ̈ܠܝܡܝܗܘܢ ܩ̈ܛܝܠܝ ܚܪܒܐ ܒܩܪܒܐ21 Pues entrega sus hijos al hambre, | que queden a merced de la espada, | y sus mujeres viudas y sin hijos; | que los hombres mueran asesinados, | los jóvenes acribillados en la guerra.
22 ܬܫܬܡܥ ܐܝܠܠܬܐ ܡܢ ܒܬ̈ܝܗܘܢ ܟܕ ܬܝܬܐ ܥܠܝܗܘܢ ܓܝܣܐ ܡܢ ܫܠܝܐ ܡܛܠ ܕܚܦܪܘ ܓܘܡܨܐ ܠܢܦܫܝ ܠܡܐܚܕܢܝ ܘܦܚ̈ܐ ܛܡܪܘ ܠܪ̈ܓܠܝ22 Que se oigan gritos en las casas | cuando envíes salteadores de improviso, | pues cavaron una fosa para atraparme, | escondieron trampas a mi paso.
23 ܘܐܢܬ ܡܪܝܐ ܝܕܥ ܐܢܬ ܟܠ ܕܐܬܪܥܝܘ ܥܠܝ ܠܡܘܬܐ ܠܐ ܬܚܣܐ ܥܠ ܥܘܠܗܘܢ ܘܚ̈ܛܗܝܗܘܢ ܡܢ ܩܕܡܝܟ ܠܐ ܬܥܛܐ ܢܗܘܘܢ ܪܡܝܢ ܩܕܡܝܟ ܘܒܙܒܢ ܪܘܓܙܟ ܥܒܪ ܒܗܘܢ23 Señor, tú conoces muy bien | sus planes homicidas contra mí. | No pases por alto su crimen, | no apartes de tu vista su pecado. | Que caigan derribados a tus pies, | atácalos cuando estalle tu cólera.