Ad Corinthios II 6
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | Stuttgartensia - Delitzsch |
|---|---|
| 1 Adjuvantes autem exhortamur ne in vacuum gratiam Dei recipiatis. | 1 וַאֲנַחְנוּ כְּעֹזְרִים נַזְהִירָה אֶתְכֶם שֶׁלֹּא תְקַבְּלוּ לָרִיק אֶת־חֶסֶד אֱלֹהִים |
| 2 Ait enim : Tempore accepto exaudivi te, et in die salutis adjuvi te. Ecce nunc tempus acceptabile, ecce nunc dies salutis. | 2 כִּי הוּא אוֹמֵר בְּעֵת רָצוֹן עֲנִיתִיךָ וּבְיוֹם יְשׁוּעָה עֲזַרְתִּיךָ הִנֵּה עַתָּה עֵת רָצוֹן הִנֵּה עַתָּה יוֹם יְשׁוּעָה |
| 3 Nemini dantes ullam offensionem, ut non vituperetur ministerium nostrum : | 3 וְאֵין אֲנַחְנוּ נֹתְנִים מִכְשׁוֹל בִּמְאוּמָה פֶּן־יִהְיֶה שֵׁרוּתֵנוּ לִנְאָצָה |
| 4 sed in omnibus exhibeamus nosmetipsos sicut Dei ministros in multa patientia, in tribulationibus, in necessitatibus, in angustiis, | 4 כִּי אִם־נֵרָאֶה בְכָל־דָּבָר כִּמְשָׁרְתֵי אֱלֹהִים בְּסַבְלָנוּת רַבָּה בְּלַחַץ וּבְצָרוֹת וּבִמְצוּקוֹת |
| 5 in plagis, in carceribus, in seditionibus, in laboribus, in vigiliis, in jejuniis, | 5 בְּמַכּוֹת וּבְמוֹסֵרוֹת וּבִמְהוּמוֹת בִּתְלָאוֹת בִּשְׁקִידוֹת וּבְצוֹמוֹת |
| 6 in castitate, in scientia, in longanimitate, in suavitate, in Spiritu Sancto, in caritate non ficta, | 6 בְּטָהֳרָה וּבְדַעַת וּבְאֹרֶךְ רוּחַ וּבְחֶסֶד וּבְרוּחַ הַקֹּדֶשׁ וּבְאַהֲבָה לֹא צְבוּעָה |
| 7 in verbo veritatis, in virtute Dei, per arma justitiæ a dextris et a sinistris, | 7 בִּדְבַר הָאֱמֶת וּבִגְבוּרַת אֱלֹהִים בִּכְלִי נֶשֶׁק הַצְּדָקָה מִיָּמִין וּמִשְּׂמֹאל |
| 8 per gloriam, et ignobilitatem, per infamiam, et bonam famam : ut seductores, et veraces, sicut qui ignoti, et cogniti : | 8 בְּכָבוֹד וּבְקָלוֹן בְּשֵׁם־רַע וּבְשֵׁם־טוֹב כְּמַתְעִים וּבְכָל־זֹאת נֶאֱמָנִים |
| 9 quasi morientes, et ecce vivimus : ut castigati, et non mortificati : | 9 כְּאֵינָם יְדוּעִים וְגַם־יְדוּעִים כְּמֵתִים וְהִנְנוּ חַיִּים כִּמְיֻסָּרִים וְלֹא מוּמָתִים |
| 10 quasi tristes, semper autem gaudentes : sicut egentes, multos autem locupletantes : tamquam nihil habentes, et omnia possidentes. | 10 כְּנֶעֱצָבִים וּבְכָל־עֵת שְׂמֵחִים כְּרָשִׁים וּמַעֲשִׁירֵי רַבִּים כַּאֲשֶׁר אֵין־לָהֶם־מְאוּמָה וְיֵשׁ לָהֶם כֹּל |
| 11 Os nostrum patet ad vos, o Corinthii ; cor nostrum dilatatum est. | 11 פִּינוּ פָּתוּחַ לָכֶם אַנְשֵׁי קוֹרִנְתּוֹס וְרָחַב לִבֵּנוּ |
| 12 Non angustiamini in nobis : angustiamini autem in visceribus vestris : | 12 לֹא־צַר מְקוֹמְכֶם בָּנוּ אַך־צַר הַמָּקוֹם בִּמְעֵיכֶם |
| 13 eamdem autem habentes remunerationem, tamquam filiis dico, dilatamini et vos. | 13 וְהָיָה זֶה גְּמוּלִי כְּמוֹ אֶל־בָּנִים אָנֹכִי מְדַבֵּר אִם־תַּרְחִיבוּ לְבַבְכֶם גַּם־אַתֶּם |
| 14 Nolite jugum ducere cum infidelibus. Quæ enim participatio justitiæ cum iniquitate ? aut quæ societas luci ad tenebras ? | 14 אַל־תִּהְיוּ משְׁכֵי עֹל זָר עִם־חַסְרֵי אֱמוּנָה כִּי אֵיזוֹ שֻׁתָּפוּת יֵשׁ לַצְּדָקָה עִם־הָעָוֶל וְאֵיזוֹ הִתְחַבְּרוּת לָאוֹר עִם־הַחשֶׁךְ |
| 15 quæ autem conventio Christi ad Belial ? aut quæ pars fideli cum infideli ? | 15 וְאֵיזוֹ הַסְכָּמָה לַמָּשִׁיחַ עִם־בְּלִיַּעַל אוֹ מֶה חֵלֶק הַמַּאֲמִין עִם־שֶׁאֵינֶנּוּ מַאֲמִין |
| 16 qui autem consensus templo Dei cum idolis ? vos enim estis templum Dei vivi, sicut dicit Deus : Quoniam inhabitabo in illis, et inambulabo inter eos, et ero illorum Deus, et ipsi erunt mihi populus. | 16 וְאֵיזֶה דֶבֶק יֵשׁ לְהֵיכַל אֱלֹהִים עִם־הָאֱלִילִים כִּי־אַתֶּם הֵיכַל אֱלֹהִים חַיִּים כְּמוֹ שֶׁאָמַר הָאֱלֹהִים וְשָׁכַנְתִּי וְהִתְהַלַּכְתִּי בְתוֹכָם וְהָיִיתִי לָהֶם לֵאלֹהִים וְהֵם יִהְיוּ־לִי לְעָם |
| 17 Propter quod exite de medio eorum, et separamini, dicit Dominus, et immundum ne tetigeritis : | 17 עַל־כֵּן צְאוּ מִתּוֹכָם וְהִבָּרוּ נְאֻם־יְהוָֹה וְטָמֵא אַל־תִּגָּעוּ וַאֲנִי אֲקַבֵּץ אֶתְכֶם |
| 18 et ego recipiam vos : et ero vobis in patrem, et vos eritis mihi in filios et filias, dicit Dominus omnipotens. | 18 וְהָיִיתִי לָכֶם לְאָב וְאַתֶּם תִּהְיוּ־לִי לְבָנִים וּלְבָנוֹת נְאֻם־יְהוָֹה צְבָאוֹת |