Ad Corinthios II 2

¹Statui autem hoc ipsum apud me, ne iterum in tristitia venirem ad vos.²Si enim ego contristo vos : et quis est, qui me lætificet, nisi qui contristatur ex me ?³Et hoc ipsum scripsi vobis, ut non cum venero, tristitiam super tristitiam habeam, de quibus oportuerat me gaudere : confidens in omnibus vobis, quia meum gaudium, omnium vestrum est.⁴Nam ex multa tribulatione et angustia cordis scripsi vobis per multas lacrimas : non ut contristemini, sed ut sciatis, quam caritatem habeam abundantius in vobis.
⁵Si quis autem contristavit, non me contristavit : sed ex parte, ut non onerem omnes vos.⁶Sufficit illi, qui ejusmodi est, objurgatio hæc, quæ fit a pluribus :⁷ita ut e contrario magis donetis, et consolemini, ne forte abundantiori tristitia absorbeatur qui ejusmodi est.⁸Propter quod obsecro vos, ut confirmetis in illum caritatem.⁹Ideo enim et scripsi, ut cognoscam experimentum vestrum, an in omnibus obedientes sitis.¹⁰Cui autem aliquid donastis, et ego : nam et ego quod donavi, si quid donavi, propter vos in persona Christi,¹¹ut non circumveniamur a Satana : non enim ignoramus cogitationes ejus.
¹²Cum venissem autem Troadem propter Evangelium Christi, et ostium mihi apertum esset in Domino,¹³non habui requiem spiritui meo, eo quod non invenerim Titum fratrem meum, sed valefaciens eis, profectus sum in Macedoniam.¹⁴Deo autem gratias, qui semper triumphat nos in Christo Jesu, et odorem notitiæ suæ manifestat per nos in omni loco :¹⁵quia Christi bonus odor sumus Deo in iis qui salvi fiunt, et in iis qui pereunt :¹⁶aliis quidem odor mortis in mortem : aliis autem odor vitæ in vitam. Et ad hæc quis tam idoneus ?¹⁷non enim sumus sicut plurimi, adulterantes verbum Dei, sed ex sinceritate, sed sicut ex Deo, coram Deo, in Christo loquimur.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati