| 1 ܥܡܐ ܕܡܗܠܟܝܢ ܒܚܫܘܟܐ ܚܙܘ ܢܘܗܪܐ ܪܒܐ ܘܕܝ̇ܬܒܝܢ ܒܐܪܥܐ ܕ̈ܛܠܠܝ ܡܘܬܐ ܢܘܗܪܐ ܕܢܚ ܥܠܝܗܘܢ | 1 ο λαος ο πορευομενος εν σκοτει ιδετε φως μεγα οι κατοικουντες εν χωρα και σκια θανατου φως λαμψει εφ' υμας |
| 2 ܐܣܓܝܬ ܥܡܐ ܘܠܗ ܐܘܪܒܬ ܚܕܘܬܐ ܚܕܝܘ ܩܕܡܝܟ ܐܝܟ ܗ̇ܢܘܢ ܕܚ̇ܕܝܢ ܒܚܨܕܐ ܘܐܝܟ ܗ̇ܢܘܢ ܕܕܝ̇ܨܝܢ ܡܐ ܕܡܦܠܓܝܢ ܒܙܬܐ | 2 το πλειστον του λαου ο κατηγαγες εν ευφροσυνη σου και ευφρανθησονται ενωπιον σου ως οι ευφραινομενοι εν αμητω και ον τροπον οι διαιρουμενοι σκυλα |
| 3 ܡܛܠ ܕܢܝܪܐ ܕܫܘܥܒܕܗܘܢ ܘܚܘܛܪܐ ܕܟܬܦܗܘܢ ܘܫܒܛܐ ܕܡܫܥܒܕ ܗܘܐ ܠܗܘܢ ܬܒܪܬ ܐܝܟ ܝܘܡܐ ܕܡܕܝܢ | 3 διοτι αφηρηται ο ζυγος ο επ' αυτων κειμενος και η ραβδος η επι του τραχηλου αυτων την γαρ ραβδον των απαιτουντων διεσκεδασεν κυριος ως τη ημερα τη επι μαδιαμ |
| 4 ܡܛܠ ܕܟܠ ܩܠ ܐܫܬܡܥ ܒܙܘܥܬܐ ܘܢܚܬܐ ܡܦܠܦܠ ܒܕܡܐ ܘܗܘܐ ܠܝܩܕܢܐ ܘܠܡܐܟܘܠܬܐ ܕܢܘܪܐ | 4 οτι πασαν στολην επισυνηγμενην δολω και ιματιον μετα καταλλαγης αποτεισουσιν και θελησουσιν ει εγενηθησαν πυρικαυστοι |
| 5 ܡܛܠ ܕܝܠܕܐ ܐܬܝܠܕ ܠܢ ܘܒܪܐ ܐܬܝܗܒ ܠܢ ܘܗܘܐ ܫܘܠܛܢܗ ܥܠ ܟܬܦܗ ܘܐܬܩܪܝ ܫܡܗ ܕܘܡܪܐ ܘܡܠܘܟܐ ܐܠܗܐ ܓܢܒܪܐ ܕܥ̈ܠܡܐ ܫܠܝܛܐ ܕܫܠܡܐ | 5 οτι παιδιον εγεννηθη ημιν υιος και εδοθη ημιν ου η αρχη εγενηθη επι του ωμου αυτου και καλειται το ονομα αυτου μεγαλης βουλης αγγελος εγω γαρ αξω ειρηνην επι τους αρχοντας ειρηνην και υγιειαν αυτω |
| 6 ܠܡܣܓܝܘ ܫܘܠܛܢܗ ܘܠܫܠܡܗ ܠܝܬ ܣܟܐ ܥܠ ܟܘܪܣܝܗ ܕܕܘܝܕ ܘܥܠ ܡܠܟܘܬܗ ܕܢܬܩܢܝܗ̇ ܘܢܣܡܟܝܗ̇ ܒܕܝܢܐ ܘܒܙܕܝܩܘܬܐ ܡܟܝܠ ܘܥܕܡܐ ܠܥܠܡ ܛܢܢܗ ܕܡܪܝܐ ܚܝܠܬܢܐ ܥܒ̇ܕ ܗܕܐ | 6 μεγαλη η αρχη αυτου και της ειρηνης αυτου ουκ εστιν οριον επι τον θρονον δαυιδ και την βασιλειαν αυτου κατορθωσαι αυτην και αντιλαβεσθαι αυτης εν δικαιοσυνη και εν κριματι απο του νυν και εις τον αιωνα χρονον ο ζηλος κυριου σαβαωθ ποιησει ταυτα |
| 7 ܦܬܓܡܐ ܫܕܪ ܡܪܝܐ ܒܝܥܩܘܒ ܘܢܦܠ ܒܐܝܣܪܝܠ | 7 θανατον απεστειλεν κυριος επι ιακωβ και ηλθεν επι ισραηλ |
| 8 ܘܢܕܥܘܢ ܥܡ̈ܡܐ ܟܠܗܘܢ ܐܦܪܝܡ ܘܥܡܘܪ̈ܝܗ̇ ܕܫܡܪܝܢ ܒܓܐܝܘܬܐ ܘܒܪܒܘܬ ܠܒܐ ܘܐܡ̇ܪܝܢ | 8 και γνωσονται πας ο λαος του εφραιμ και οι εγκαθημενοι εν σαμαρεια εφ' υβρει και υψηλη καρδια λεγοντες |
| 9 ܠܒ̈ܢܐ ܢܪܡܐ ܘܢܓܙܘܪ ܓܙܝܪ̈ܬܐ ܘܢܦܣܘܩ ܫܩ̈ܡܐ ܘܐܪ̈ܙܐ ܢܚܠܘܦ | 9 πλινθοι πεπτωκασιν αλλα δευτε λαξευσωμεν λιθους και εκκοψωμεν συκαμινους και κεδρους και οικοδομησωμεν εαυτοις πυργον |
| 10 ܘܢܥܫܢ ܡܪܝܐ ܠܐ̈ܠܘܨܘܗܝ ܕܪܨܢ ܥܠܘܗܝ ܘܠܒ̈ܥܠܕܒܒܘܗܝ ܢܓܪܓ | 10 και ραξει ο θεος τους επανιστανομενους επ' ορος σιων επ' αυτους και τους εχθρους αυτων διασκεδασει |
| 11 ܠܐܕܘܡ ܡܢ ܡܕܢܚܐ ܘܠܦܠܫܬ̈ܝܐ ܡܢ ܡܥܪܒܐ ܘܢܐܟܠܘܢܗ ܠܐܝܣܪܝܠ ܒܟܠܗ ܦܘܡܗܘܢ ܘܒܗܠܝܢ ܟܠܗܝܢ ܠܐ ܗܦܟ ܪܘܓܙܗ ܘܬܘܒ ܐܝܕܗ ܪܡܐ | 11 συριαν αφ' ηλιου ανατολων και τους ελληνας αφ' ηλιου δυσμων τους κατεσθιοντας τον ισραηλ ολω τω στοματι επι τουτοις πασιν ουκ απεστραφη ο θυμος αλλ' ετι η χειρ υψηλη |
| 12 ܘܥܡܐ ܠܐ ܐܬܦܢܝܘ ܥܕܡܐ ܕܒܠܥܘ ܘܠܡܪܝܐ ܚܝܠܬܢܐ ܠܐ ܒܥܘ | 12 και ο λαος ουκ απεστραφη εως επληγη και τον κυριον ουκ εξεζητησαν |
| 13 ܘܐܘܒܕ ܡܪܝܐ ܡܢ ܐܝܣܪܝܠ ܪܝܫܐ ܘܕܢܘܒܬܐ ܘܕܢܘܒܬܐ ܘܪܝܫܐ ܒܝܘܡܐ ܚܕ | 13 και αφειλεν κυριος απο ισραηλ κεφαλην και ουραν μεγαν και μικρον εν μια ημερα |
| 14 ܣܒܐ ܘܗܕܝܪ ܐ̈ܦܐ ܗܘܝܘ ܪܝܫܐ ܘܢܒܝܐ ܕܡܠܦ ܫܘܩܪܐ ܗܘܝܘ ܕܢܘܒܬܐ | 14 πρεσβυτην και τους τα προσωπα θαυμαζοντας αυτη η αρχη και προφητην διδασκοντα ανομα ουτος η ουρα |
| 15 ܘܢܗܘܘܢ ܡܛܐ̈ܒܢܘܗܝ ܕܥܡܐ ܗܢܐ ܡܛܥܝܢ ܘܡܛܒܥܝܢ ܠܗ | 15 και εσονται οι μακαριζοντες τον λαον τουτον πλανωντες και πλανωσιν οπως καταπιωσιν αυτους |
| 16 ܡܛܠ ܗܢܐ ܠܐ ܢܚܕܐ ܡܪܝܐ ܥܠ ܥܠܝܡ̈ܝܗܘܢ ܘܥܠ ܝܬ̈ܡܝܗܘܢ ܘܥܠ ܐܪ̈ܡܠܬܗܘܢ ܠܐ ܢܪܚܦ ܡܛܠ ܕܟܠܗܘܢ ܚܠܦܝܢ ܘܒܝܫܝܢ ܘܟܠ ܦܘܡ ܡܡܠܠ ܫܛܝܘܬܐ ܘܒܗܠܝܢ ܟܠܗܝܢ ܠܐ ܗܦܟ ܪܘܓܙܗ ܘܬܘܒ ܐܝܕܗ ܪܡܐ | 16 δια τουτο επι τους νεανισκους αυτων ουκ ευφρανθησεται ο θεος και τους ορφανους αυτων και τας χηρας αυτων ουκ ελεησει οτι παντες ανομοι και πονηροι και παν στομα λαλει αδικα επι πασιν τουτοις ουκ απεστραφη ο θυμος αλλ' ετι η χειρ υψηλη |
| 17 ܡܛܠ ܕܣܦܬ ܚܛܝܬܐ ܐܝܟ ܢܘܪܐ ܘܬܐܟܘܠ ܝܥܪܐ ܘܟܘ̈ܒܐ ܘܬܣܦ ܒܣܘ̈ܟܐ ܕܥܒܐ ܘܢܬܥܪܩܠܘܢ ܓܒ̈ܝܐ ܒܬܢܢܐ | 17 και καυθησεται ως πυρ η ανομια και ως αγρωστις ξηρα βρωθησεται υπο πυρος και καυθησεται εν τοις δασεσι του δρυμου και συγκαταφαγεται τα κυκλω των βουνων παντα |
| 18 ܒܟܐܬܗ ܕܡܪܝܐ ܚܝܠܬܢܐ ܙܥܬ ܐܪܥܐ ܘܗܘܐ ܥܡܐ ܐܝܟ ܗ̇ܘ ܕܐܟܠܬܗ ܢܘܪܐ ܘܓܒܪ ܥܠ ܐܚܘܗܝ ܠܐ ܢܚܘܣ | 18 δια θυμον οργης κυριου συγκεκαυται η γη ολη και εσται ο λαος ως υπο πυρος κατακεκαυμενος ανθρωπος τον αδελφον αυτου ουκ ελεησει |
| 19 ܘܢܓܙܘܪ ܥܠ ܝܡܝܢܗ ܘܢܟܦܢ ܘܢܐܟܘܠ ܥܠ ܣܡܠܗ ܘܠܐ ܢܣܒܥܘܢ ܓܒܪ ܒܣܪܐ ܕܕܪܥܗ ܢܐܟܘܠ | 19 αλλα εκκλινει εις τα δεξια οτι πεινασει και φαγεται εκ των αριστερων και ου μη εμπλησθη ανθρωπος εσθων τας σαρκας του βραχιονος αυτου |
| 20 ܡܢܫܐ ܠܐܦܪܝܡ ܘܐܦܪܝܡ ܠܡܢܫܐ ܘܐܟܚܕܐ ܥܠ ܝܗܘܕܐ ܘܒܗܠܝܢ ܟܠܗܝܢ ܠܐ ܗܦܟ ܪܘܓܙܗ ܘܬܘܒ ܐܝܕܗ ܪܡܐ | 20 φαγεται γαρ μανασση του εφραιμ και εφραιμ του μανασση οτι αμα πολιορκησουσιν τον ιουδαν επι τουτοις πασιν ουκ απεστραφη ο θυμος αλλ' ετι η χειρ υψηλη |