Livro dos Salmos 9
123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125126127128129130131132133134135136137138139140141142143144145146147148149150
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| SAGRADA BIBLIA | Biblia Tysiąclecia |
|---|---|
| 1 Ao mestre de canto. Segundo a melodia A morte para o filho. Salmo de Davi. Eu vos louvarei, Senhor, de todo o coração, todas as vossas maravilhas narrarei. | 1 Kierownikowi chóru. Na modłę pieśni Mut labben. Psalm. Dawidowy. |
| 2 Em vós eu estremeço de alegria, cantarei vosso nome, ó Altíssimo! | 2 Chwalę Cię, Panie, całym sercem, opowiadam wszystkie cudowne Twe dzieła. |
| 3 Porque meus inimigos recuaram, fraquejaram, pereceram ante a vossa face. | 3 Cieszyć się będę i radować Tobą, psalm będę śpiewać na cześć Twego imienia, o Najwyższy. |
| 4 Pois tomastes a vós meu direito e minha causa, assentastes, ó justo Juiz, em vosso tribunal. | 4 Bo wrogowie moi się cofają, padają, giną sprzed Twego oblicza. |
| 5 Com efeito, perseguistes as nações, destruístes o ímpio; apagastes, para sempre, o seu nome. | 5 Boś Ty przeprowadził mój sąd i wyrok, zasiadając na tronie - Sędzio sprawiedliwy. |
| 6 Meus inimigos pereceram, consumou-se sua ruína eterna; demolistes suas cidades, sua própria lembrança se acabou. | 6 Zgromiłeś pogan, zgubiłeś występnych, imię ich na wieczne czasy wymazałeś. |
| 7 O Senhor, porém, domina eternamente; num trono sólido, ele pronuncia seus julgamentos. | 7 Upadli wrogowie - w wieczyste ruiny, miasta poburzyłeś - przepadła o nich pamięć. |
| 8 Ele mesmo julgará o universo com justiça, com eqüidade pronunciará sentença sobre os povos. | 8 A Pan zasiada na wieki, swój tron ustawia, by sądzić. |
| 9 O Senhor torna-se refúgio para o oprimido, uma defesa oportuna para os tempos de perigo. | 9 Sam będzie sądził świat sprawiedliwie, wyda narodom bezstronny wyrok. |
| 10 Aqueles que conheceram vosso nome confiarão em vós, porque, Senhor, jamais abandonais quem vos procura. | 10 Niech Pan będzie ucieczką dla uciśnionego, ucieczką w czasach utrapienia. |
| 11 Salmodiai ao Senhor, que habita em Sião; proclamai seus altos feitos entre os povos. | 11 Ufają Tobie znający Twe imię, bo nie opuszczasz, Panie, tych, co Cię szukają. |
| 12 Porque, vingador do sangue derramado, ele se lembra deles e não esqueceu o clamor dos infelizes. | 12 Psalm śpiewajcie Panu, co mieszka na Syjonie, pośród narodów głoście Jego dzieła, |
| 13 Tende piedade de mim, Senhor, vede a miséria a que me reduziram os inimigos; arrancai-me das portas da morte, | 13 bo mściciel krwi pamięta o ubogich, pamięta, a nie zapomina ich wołania. |
| 14 para que nas portas da filha de Sião eu publique vossos louvores, e me regozije de vosso auxílio. | 14 Zmiłuj się nade mną, Panie, spójrz, jak mnie poniżają ci, "którzy mnie nienawidzą". Ty, co mnie wyprowadzasz z bram śmierci, |
| 15 Caíram as nações no fosso que cavaram; prenderam-se seus pés na armadilha que armaram. | 15 bym głosił całą Twą chwałę w bramach Córy Syjońskiej i weselił się Twoją pomocą. |
| 16 O Senhor se manifestou e fez justiça, capturando o ímpio em suas próprias redes. | 16 Poganie wpadli w jamę, którą wykopali; noga ich uwięzła w sidle przez nich zastawionym. |
| 17 Que os pecadores caiam na região dos mortos, todos esses povos que olvidaram a Deus. | 17 Pan się objawił, sąd przeprowadził, w dzieła rąk swoich uwikła się występny. |
| 18 O pobre, porém, não ficará no eterno esquecimento; nem a esperança dos aflitos será frustrada para sempre. | 18 Niechaj występni odejdą precz do Szeolu, wszystkie narody, co zapomniały o Bogu. |
| 19 Levantai-vos, Senhor! Não seja o homem quem tenha a última palavra! Que diante de vós sejam julgadas as nações. | 19 Bo ubogi nie pójdzie w zapomnienie na stałe, ufność nieszczęśliwych nigdy ich nie zawiedzie. |
| 20 Enchei-as de pavor, Senhor, para que saibam que não passam de simples homens. | 20 Powstań, o Panie, by człowiek nie triumfował; osądź narody przed Twoim obliczem. |
| 21 Przejmij ich, Panie, bojaźnią; niech wiedzą poganie, że są tylko ludźmi. |