SCRUTATIO

Venerdi, 10 luglio 2026 - Santa Veronica Giuliani ( Letture di oggi)

Samuelis I 4


font
NOVA VULGATABiblia Matos Soares
1 Et factum est in diebus illis, convenerunt Philisthim in pu gnam; et egressus est Israel obviam Philisthim in proelium et castrametatus est iuxta Abenezer. Porro Philisthim venerunt in Aphec1 Aconteceu naqueles dias que os Filisteus se reuniram para fazer guerra aos Israelitas; Israel saiu ao encontro dos Filisteus, para os combater, e acampou junto da Pedra do socorro. Os Filisteus, porém, foram a Afec,
2 et instruxerunt aciem contra Israel. Crescente autem certamine, terga vertit Israel Philisthaeis; et caesi sunt in illo certamine passim per agros quasi quattuor milia virorum.
2 e dispuzeram-se para pelejar contra Israel. Travada a batalha, Israel voltou as costas aos Filisteus, e foram mortos naquele combate por aqui e por ali, pelos campos, cerca de quatro mil homens.
3 Et reversus est populus ad castra, dixeruntque maiores natu de Israel: “ Quare percussit nos Dominus hodie coram Philisthim? Afferamus ad nos de Silo arcam foederis Domini, et veniat in medium nostri, ut salvet nos de manu inimicorum nostrorum ”.3 Depois que o povo voltou para o arraial, os anciães de Israel disseram: Por que nos destroçou hoje o Senhor diante dos Filisteus? Façamos vir para nós de Silo a arca da aliança do Senhor; venha para o meio de nós, para que nos salve da mão de nossos inimigos.
4 Misit ergo populus in Silo, et tulerunt inde arcam foederis Domini exercituum sedentis super cherubim; erantque duo filii Heli cum arca foederis Dei, Ophni et Phinees.
4 O povo mandou, pois, a Silo, e trouxeram de lá a arca da aliança do Senhor dos exércitos, que está sentado sobre os Querubins. Os dois filhos de Heli, Ofni e Finéias, estavam com a arca da aliança do Senhor.
5 Cumque venisset arca foederis Domini in castra, vociferatus est omnis Israel clamore grandi, et personuit terra.5 Logo que a arca da aliança do Senhor chegou ao acampamento, todo o Israel rompeu num grande clamor, que ressoou pela terra.
6 Et audierunt Philisthim vocem clamoris dixeruntque: “ Quaenam est haec vox clamoris magni in castris Hebraeorum? ”. Et cognoverunt quod arca Domini venisset in castra.6 Os Filisteus ouviram o ruído do clamor e disseram: Que gritaria é esta tão grande no acampamento dos Hebreus? E souberam que a arca do Senhor tinha chegado ao acampamento.
7 Timueruntque Philisthim dicentes: “ Venit Deus in castra! ”. Et ingemuerunt dicentes:7 Os Filisteus temeram, porque diziam: Deus chegou ao acampamento. E disseram:
8 “ Vae nobis! Non enim fuit tanta exsultatio heri et nudiustertius. Vae nobis! Quis nos servabit de manu deorum sublimium istorum? Hi sunt dii, qui percusserunt Aegyptum omni plaga in deserto.8 Ai de nós! Coisa assim não havia acontecido até agora! Ai de nós! Quem nos salvará da mão destes Deuses excelsos? Estes são os Deuses que feriram o Egipto com toda a sorte de pragas no deserto.
9 Confortamini et estote viri, Philisthim, ne serviatis Hebraeis, sicut illi servierunt vobis. Estote viri et bellate! ”.
9 Mas coragem, ó Filisteus! Portai-vos varonilmente, não venhais a ser escravos dos Hebreus, como eles o foram de nós; tende coragem e combatei.
10 Pugnaverunt ergo Philisthim, et caesus est Israel, et fugit unusquisque in tabernaculum suum; et facta est plaga magna nimis, et ceciderunt de Israel triginta milia peditum.10 Combateram, pois, os Filisteus, e Israel foi derrotado, fugindo cada um para a sua tenda; a derrota foi sobremaneira grande, tendo sido mortos de Israel trinta mil homens de pé.
11 Et arca Dei capta est; duoque filii Heli mortui sunt, Ophni et Phinees.
11 A arca de Deus foi tomada, e os dois filhos de Heli, Ofni e Finéias, foram mortos.
12 Currens autem vir de Beniamin ex acie venit in Silo in die illo scissa veste et conspersus pulvere caput.12 Ora, no mesmo dia, um homem (da tribo) de Benjamim, escapando da batalha, correu até Silo, com a roupa rasgada e a cabeça coberta de pó.
13 Cumque ille venisset, Heli sedebat super sellam iuxta portam aspectans viam; erat enim cor eius pavens pro arca Dei. Vir autem ille, postquam ingressus est, nuntiavit urbi; et ululavit omnis civitas.13 Ao chegar, Heli estava sentado na cadeira, junto ao caminho, esperando (notícias), porque o seu coração estava tremendo de medo pela arca de Deus. Aquele homem depois que entrou, espalhou a notícia pela cidade e toda a cidade levantou grande clamor.
14 Et audivit Heli sonitum clamoris dixitque: “ Quis est hic sonitus tumultus huius? ”. At ille festinavit et venit et nuntiavit Heli.14 Heli ouviu o rumo do clamor e disse: Que ruído tumultuoso é este? O tal homem apressou-se e foi dar a notícia a Heli.
15 Heli autem erat nonaginta et octo annorum, et oculi eius caligaverant, et videre non poterat.15 Heli tinha noventa e oito anos; os seus olhos estavam parados, e ele não podia ver.
16 Et dixit ad Heli: “ Ego sum qui veni de proelio et ego qui de acie fugi hodie ”. Cui ille ait: “ Quid actum est, fili mi? ”.16 (O homem) disse a Heli: Eu venho da batalha, escapei hoje do campo de combate. Heli disse-lhe: Que sucedeu, meu filho?
17 Respondens autem, qui nuntiabat: “ Fugit, inquit, Israel coram Philisthim, et ruina magna facta est in populo; insuper et duo filii tui mortui sunt, Ophni et Phinees, et arca Dei capta est ”.
17 O que trazia a nova respondeu: Israel fugiu diante dos Filisteus e houve grande mortandade no povo; além disto também os teus dois filhos, Ofni e Finéias, foram mortos, e a arca de Deus foi tomada.
18 Cumque ille nominasset arcam Dei, cecidit de sella retrorsum iuxta ostium et, fractis cervicibus, mortuus est; senex enim erat vir et gravis. Et ipse iudicavit Israel quadraginta annis.
18 Logo que ele nomeou a arca de Deus, Heli caiu da cadeira para trás junto da porta, e, fracturando o crânio, expirou, porque era um homem velho, muito avançado em anos. Tinha julgado Israel durante quarenta anos.
19 Nurus autem eius, uxor Phinees, praegnans erat vicinaque partui. Et, audito nuntio quod capta esset arca Dei et mortuus socer suus et vir suus, incurvavit se et peperit; irruerant enim in eam dolores subiti.19 Sua nora, mulher de Finéias, estava grávida e próxima do parto. Tendo ouvido a nova de que a arca de Deus havia sido tomada, e que seu sogro e seu marido tinham morrido, inclinou-se e deu á luz, porque de repente foi acometida das dores.
20 In ipso autem momento mortis eius dixerunt ei, quae stabant circa eam: “ Ne timeas, quia filium peperisti ”. Quae non respondit eis neque animadvertit.20 Quando estava para expirar, disseram-lhe as que estavam em volta dela: Não temas, pois deste à luz um filho. Mas ela não respondeu, nem deu atenção a isto.
21 Et vocavit puerum Ichabod dicens: “ Translata est gloria de Israel! ”, quia capta est arca Dei et pro socero suo et pro viro suo.21 Chamou o filho Icabod, dizendo: Foi levada a glória (para longe) de Israel; (ela disse isto) por causa de ter sido tomada a arca de Deus, e por ter sido morto o seu sogro e o seu marido.
22 Et ait: “ Translata est gloria ab Israel, eo quod capta est arca Dei! ”.
22 Ela disse: Foi levada (para longe) a glória de Israel, porque foi tomada a arca de Deus.