Tehillim (תהילים) - Salmi 21

Miqra 'al pi ha-Mesorah	LXX
1 לַמְנַצֵּחַ מִזְמוֹר לְדָוִֽד׃	1 εις το τελος υπερ της αντιλημψεως της εωθινης ψαλμος τω δαυιδ
2 יְֽהֹוָה בְּעׇזְּךָ יִשְׂמַח־מֶלֶךְוּבִישׁוּעָתְךָ מַה־יָּגֶל יגיל מְאֹֽד׃	2 ο θεος ο θεος μου προσχες μοι ινα τι εγκατελιπες με μακραν απο της σωτηριας μου οι λογοι των παραπτωματων μου
3 תַּאֲוַת לִבּוֹ נָתַתָּה לּוֹוַאֲרֶשֶׁת שְׂפָתָיו בַּל־מָנַעְתָּ סֶּֽלָה׃	3 ο θεος μου κεκραξομαι ημερας και ουκ εισακουση και νυκτος και ουκ εις ανοιαν εμοι
4 כִּֽי־תְקַדְּמֶנּוּ בִּרְכוֹת טוֹבתָּשִׁית לְרֹאשׁוֹ עֲטֶרֶת פָּֽז׃	4 συ δε εν αγιοις κατοικεις ο επαινος ισραηλ
5 חַיִּים ׀ שָׁאַל מִמְּךָ נָתַתָּה לּוֹאֹרֶךְ יָמִים עוֹלָם וָעֶֽד׃	5 επι σοι ηλπισαν οι πατερες ημων ηλπισαν και ερρυσω αυτους
6 גָּדוֹל כְּבוֹדוֹ בִּישׁוּעָתֶךָהוֹד וְהָדָר תְּשַׁוֶּה עָלָֽיו׃	6 προς σε εκεκραξαν και εσωθησαν επι σοι ηλπισαν και ου κατησχυνθησαν
7 כִּֽי־תְשִׁיתֵהוּ בְרָכוֹת לָעַדתְּחַדֵּהוּ בְשִׂמְחָה אֶת־פָּנֶֽיךָ׃	7 εγω δε ειμι σκωληξ και ουκ ανθρωπος ονειδος ανθρωπου και εξουδενημα λαου
8 כִּֽי־הַמֶּלֶךְ בֹּטֵחַ בַּיהֹוָהוּבְחֶסֶד עֶלְיוֹן בַּל־יִמּֽוֹט׃	8 παντες οι θεωρουντες με εξεμυκτηρισαν με ελαλησαν εν χειλεσιν εκινησαν κεφαλην
9 תִּמְצָא יָדְךָ לְכׇל־אֹיְבֶיךָיְמִֽינְךָ תִּמְצָא שֹׂנְאֶֽיךָ׃	9 ηλπισεν επι κυριον ρυσασθω αυτον σωσατω αυτον οτι θελει αυτον
10 תְּשִׁיתֵמוֹ ׀ כְּתַנּוּר אֵשׁ לְעֵת פָּנֶיךָיְהֹוָה בְּאַפּוֹ יְבַלְּעֵםוְֽתֹאכְלֵם אֵֽשׁ׃	10 οτι συ ει ο εκσπασας με εκ γαστρος η ελπις μου απο μαστων της μητρος μου
11 פִּרְיָמוֹ מֵאֶרֶץ תְּאַבֵּדוְזַרְעָם מִבְּנֵי אָדָֽם׃	11 επι σε επερριφην εκ μητρας εκ κοιλιας μητρος μου θεος μου ει συ
12 כִּי־נָטוּ עָלֶיךָ רָעָהחָֽשְׁבוּ מְזִמָּה בַּל־יוּכָֽלוּ׃	12 μη αποστης απ' εμου οτι θλιψις εγγυς οτι ουκ εστιν ο βοηθων
13 כִּי תְּשִׁיתֵמוֹ שֶׁכֶםבְּמֵֽיתָרֶיךָ תְּכוֹנֵן עַל־פְּנֵיהֶֽם׃	13 περιεκυκλωσαν με μοσχοι πολλοι ταυροι πιονες περιεσχον με
14 רוּמָה יְהֹוָה בְּעֻזֶּךָנָשִׁירָה וּֽנְזַמְּרָה גְּבוּרָתֶֽךָ׃	14 ηνοιξαν επ' εμε το στομα αυτων ως λεων ο αρπαζων και ωρυομενος
	15 ωσει υδωρ εξεχυθην και διεσκορπισθη παντα τα οστα μου εγενηθη η καρδια μου ωσει κηρος τηκομενος εν μεσω της κοιλιας μου
	16 εξηρανθη ως οστρακον η ισχυς μου και η γλωσσα μου κεκολληται τω λαρυγγι μου και εις χουν θανατου κατηγαγες με
	17 οτι εκυκλωσαν με κυνες πολλοι συναγωγη πονηρευομενων περιεσχον με ωρυξαν χειρας μου και ποδας
	18 εξηριθμησα παντα τα οστα μου αυτοι δε κατενοησαν και επειδον με
	19 διεμερισαντο τα ιματια μου εαυτοις και επι τον ιματισμον μου εβαλον κληρον
	20 συ δε κυριε μη μακρυνης την βοηθειαν μου εις την αντιλημψιν μου προσχες
	21 ρυσαι απο ρομφαιας την ψυχην μου και εκ χειρος κυνος την μονογενη μου
	22 σωσον με εκ στοματος λεοντος και απο κερατων μονοκερωτων την ταπεινωσιν μου
	23 διηγησομαι το ονομα σου τοις αδελφοις μου εν μεσω εκκλησιας υμνησω σε
	24 οι φοβουμενοι κυριον αινεσατε αυτον απαν το σπερμα ιακωβ δοξασατε αυτον φοβηθητωσαν αυτον απαν το σπερμα ισραηλ
	25 οτι ουκ εξουδενωσεν ουδε προσωχθισεν τη δεησει του πτωχου ουδε απεστρεψεν το προσωπον αυτου απ' εμου και εν τω κεκραγεναι με προς αυτον εισηκουσεν μου
	26 παρα σου ο επαινος μου εν εκκλησια μεγαλη τας ευχας μου αποδωσω ενωπιον των φοβουμενων αυτον
	27 φαγονται πενητες και εμπλησθησονται και αινεσουσιν κυριον οι εκζητουντες αυτον ζησονται αι καρδιαι αυτων εις αιωνα αιωνος
	28 μνησθησονται και επιστραφησονται προς κυριον παντα τα περατα της γης και προσκυνησουσιν ενωπιον σου πασαι αι πατριαι των εθνων
	29 οτι του κυριου η βασιλεια και αυτος δεσποζει των εθνων
	30 εφαγον και προσεκυνησαν παντες οι πιονες της γης ενωπιον αυτου προπεσουνται παντες οι καταβαινοντες εις την γην και η ψυχη μου αυτω ζη
	31 και το σπερμα μου δουλευσει αυτω αναγγελησεται τω κυριω γενεα η ερχομενη
	32 και αναγγελουσιν την δικαιοσυνην αυτου λαω τω τεχθησομενω οτι εποιησεν ο κυριος