| 1 Yahweh, remember what has happened to us; consider, and see our degradation. | 1 Ενθυμηθητι, Κυριε, τι εγεινεν εις ημας? επιβλεψον, και ιδε τον ονειδισμον ημων. |
| 2 Our heritage has passed to strangers, our homes to foreigners. | 2 Η κληρονομια ημων μετεστραφη εις αλλοτριους, αι οικιαι ημων εις ξενους. |
| 3 We are orphans, we are fatherless; our mothers are like widows. | 3 Εγειναμεν ορφανοι ανευ πατρος, αι μητερες ημων ως χηραι. |
| 4 We have to buy our own water to drink, our own wood we can get only at a price. | 4 Με αργυριον επιομεν το υδωρ ημων? τα ξυλα ημων επωληθησαν εις ημας. |
| 5 The yoke is on our necks; we are persecuted; exhausted we are, al owed no rest. | 5 Επι τον τραχηλον ημων ειναι διωγμος? εμοχθησαμεν, αναπαυσιν δεν εχομεν. |
| 6 We made a pact with Egypt, with Assyria, to have plenty of food. | 6 Ηπλωσαμεν χειρα προς τους Αιγυπτιους, προς τους Ασσυριους, δια να χορτασθωμεν αρτον. |
| 7 Our ancestors sinned; they are no more, and we bear the weight of their guilt. | 7 Οι πατερες ημων ημαρτησαν, εκεινοι δεν υπαρχουσι? και ημεις φερομεν τας ανομιας αυτων. |
| 8 Slaves rule us; there is no one to rescue us from their clutches. | 8 Δουλοι εξουσιαζουσιν εφ' ημας? δεν υπαρχει ο λυτρονων εκ της χειρος αυτων. |
| 9 At peril of our lives we earn our bread, by risking the sword of the desert. | 9 Φερομεν τον αρτον ημων μετα κινδυνου της ζωης ημων, απ' εμπροσθεν της ρομφαιας της ερημου. |
| 10 Our skin is as hot as an oven, from the scorch of famine. | 10 Το δερμα ημων ημαυρωθη ως κλιβανος, απο της καυσεως της πεινης. |
| 11 The women in Zion have been raped, the young girls in the towns of Judah. | 11 Εταπεινωσαν τας γυναικας εν Σιων, τας παρθενους εν ταις πολεσιν Ιουδα. |
| 12 Princes have been hanged by their hands; the face of the old has won no respect. | 12 Οι αρχοντες εκρεμασθησαν υπο των χειρων αυτων? τα προσωπα των πρεσβυτερων δεν ετιμηθησαν. |
| 13 Youths have been put to the mil , boys stagger under loads of wood. | 13 Οι νεοι υπεβληθησαν εις το αλεσμα, και τα παιδια επεσον υπο τα ξυλα. |
| 14 The elders have deserted the gateway; the young have given up their music. | 14 Οι πρεσβυτεροι επαυσαν απο των πυλων, οι νεοι απο των ασματων αυτων. |
| 15 Joy has vanished from our hearts; our dancing has turned to mourning. | 15 Επαυσεν η χαρα της καρδιας ημων, ο χορος ημων εστραφη εις πενθος. |
| 16 The crown has fallen from our heads. Alas that ever we sinned! | 16 Ο στεφανος της κεφαλης ημων επεσεν? ουαι δε εις ημας, διοτι ημαρτησαμεν. |
| 17 This is why our hearts are sick; this is why our eyes are dim: | 17 Δια τουτο εξελιπεν η καρδια ημων, δια ταυτα εσκοτοδινιασαν οι οφθαλμοι ημων. |
| 18 because Mount Zion is desolate; jackals roam to and fro on it. | 18 Δια την ερημωσιν του ορους Σιων, αι αλωπεκες περιπατουσιν εν αυτω. |
| 19 Yet you, Yahweh, rule from eternity; your throne endures from age to age. | 19 Συ, Κυριε, κατοικεις εις τον αιωνα? ο θρονος σου διαμενει εις γενεαν και γενεαν. |
| 20 Why do you never remember us? Why do you abandon us so long? | 20 Δια τι θελεις μας λησμονησει δια παντος; θελεις μας εγκαταλειψει εις μακροτητα ημερων; |
| 21 Make us come back to you, Yahweh, and we will come back. Restore us as we were before! | 21 Επιστρεψον ημας, Κυριε, προς σε και θελομεν επιστραφη. Ανανεωσον τας ημερας ημων ως το προτερον. |
| 22 Unless you have utterly rejected us, in an anger which knows no limit. | 22 Διατι απερριψας ημας ολοτελως, ωργισθης εναντιον ημων εως σφοδρα; |