| 1 Давида. Я буду дякувати, Господи, тобі з усього серця; перед богами буду тобі псалми співати. | 1 εις το τελος ψαλμος τω δαυιδ κυριε εδοκιμασας με και εγνως με |
| 2 Упаду ниць перед твоїм святим храмом і буду дякувати імені твоєму за твою милість і твою правду, бо ти понад усяке ім’я возвеличив твоє слово. | 2 συ εγνως την καθεδραν μου και την εγερσιν μου συ συνηκας τους διαλογισμους μου απο μακροθεν |
| 3 Тоді, як я візвав до тебе, ти вислухав мене, ти мене підбадьорив, вливши в мою душу силу. | 3 την τριβον μου και την σχοινον μου συ εξιχνιασας και πασας τας οδους μου προειδες |
| 4 Усі царі землі, о Господи, будуть тобі дякувати, скоро почують слова уст твоїх. | 4 οτι ουκ εστιν λογος εν γλωσση μου |
| 5 Будуть співати про путі Господні, велика бо Господня слава. | 5 ιδου κυριε συ εγνως παντα τα εσχατα και τα αρχαια συ επλασας με και εθηκας επ' εμε την χειρα σου |
| 6 Бо хоч Господь високо, покірного він бачить і гордого він пізнає здалека. | 6 εθαυμαστωθη η γνωσις σου εξ εμου εκραταιωθη ου μη δυνωμαι προς αυτην |
| 7 Хоч я ходжу посеред лиха, ти мене оживляєш. Ти проти ворогів моїх шалених руку простягаєш, і твоя десниця мене спасає. | 7 που πορευθω απο του πνευματος σου και απο του προσωπου σου που φυγω |
| 8 Господь почате доведе до краю задля мене. Милість твоя, о Господи, повіки; не покидай діла рук твоїх! | 8 εαν αναβω εις τον ουρανον συ ει εκει εαν καταβω εις τον αδην παρει |
| 9 εαν αναλαβοιμι τας πτερυγας μου κατ' ορθρον και κατασκηνωσω εις τα εσχατα της θαλασσης |
| 10 και γαρ εκει η χειρ σου οδηγησει με και καθεξει με η δεξια σου |
| 11 και ειπα αρα σκοτος καταπατησει με και νυξ φωτισμος εν τη τρυφη μου |
| 12 οτι σκοτος ου σκοτισθησεται απο σου και νυξ ως ημερα φωτισθησεται ως το σκοτος αυτης ουτως και το φως αυτης |
| 13 οτι συ εκτησω τους νεφρους μου κυριε αντελαβου μου εκ γαστρος μητρος μου |
| 14 εξομολογησομαι σοι οτι φοβερως εθαυμαστωθην θαυμασια τα εργα σου και η ψυχη μου γινωσκει σφοδρα |
| 15 ουκ εκρυβη το οστουν μου απο σου ο εποιησας εν κρυφη και η υποστασις μου εν τοις κατωτατοις της γης |
| 16 το ακατεργαστον μου ειδοσαν οι οφθαλμοι σου και επι το βιβλιον σου παντες γραφησονται ημερας πλασθησονται και ουθεις εν αυτοις |
| 17 εμοι δε λιαν ετιμηθησαν οι φιλοι σου ο θεος λιαν εκραταιωθησαν αι αρχαι αυτων |
| 18 εξαριθμησομαι αυτους και υπερ αμμον πληθυνθησονται εξηγερθην και ετι ειμι μετα σου |
| 19 εαν αποκτεινης αμαρτωλους ο θεος ανδρες αιματων εκκλινατε απ' εμου |
| 20 οτι ερεις εις διαλογισμον λημψονται εις ματαιοτητα τας πολεις σου |
| 21 ουχι τους μισουντας σε κυριε εμισησα και επι τοις εχθροις σου εξετηκομην |
| 22 τελειον μισος εμισουν αυτους εις εχθρους εγενοντο μοι |
| 23 δοκιμασον με ο θεος και γνωθι την καρδιαν μου ετασον με και γνωθι τας τριβους μου |
| 24 και ιδε ει οδος ανομιας εν εμοι και οδηγησον με εν οδω αιωνια |