| 1 ܘܐܬܘ ܙܝ̈ܦܝܐ ܠܘܬ ܫܐܘܠ ܠܓܒܥ ܘܐܡܪܘ ܠܗ ܗܐ ܕܘܝܕ ܡܬܛܫܐ ܒܓܒܥܘܬ ܚܘܝܠܐ ܕܩܕܡ ܐܫܝܡܘܢ | 1 Unos hombres de Zif se presentaron a Saúl, en Guibeá, para decirle: «David está escondido en la colina de Jaquilá, frente a la estepa». |
| 2 ܘܩܡ ܫܐܘܠ ܘܢܚܬ ܠܡܕܒܪܐ ܕܙܝܦ ܘܥܡܗ ܬܠܬܐ ܐ̈ܠܦܝܢ ܓܒܪ̈ܐ ܓܒ̈ܝܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܠܡܒܥܐ ܠܕܘܝܕ ܒܡܕܒܪܐ ܕܙܝܦ | 2 Entonces Saúl bajó al desierto de Zif con tres mil hombres, lo más selecto de Israel, para buscar a David en el desierto. |
| 3 ܘܫܪܐ ܫܐܘܠ ܒܓܒܥܘܬ ܚܘܝܠܐ ܕܩܕܡ ܐܫܝܡܘܢ ܒܐܘܪܚܐ ܘܕܘܝܕ ܝܬ̇ܒ ܒܡܕܒܪܐ ܘܚܙܐ ܕܐܬܐ ܫܐܘܠ ܒܬܪܗ ܠܡܕܒܪܐ | 3 Saúl acampó junto al camino, en la colina de Jaquilá, que está frente a la estepa, y David estaba en el desierto, |
| 4 ܘܫܕܪ ܕܘܝܕ ܓܫ̈ܘܫܐ ܘܝܕܥ ܕܐܬܐ ܫܐܘܠ ܒܬܪܗ | 4 David envió unos espías y así supo que Saúl había llegado realmente. |
| 5 ܘܩܡ ܕܘܝܕ ܘܐܬܐ ܠܐܬܪܐ ܕܫܪܐ ܬܡܢ ܫܐܘܠ ܘܚܙܐ ܕܘܝܕ ܕܘܟܬܐ ܕܕܡܟ ܬܡܢ ܫܐܘܠ ܘܐܒܢܝܪ ܒܪ ܢܝܪ ܪܒ ܚܝܠܗ ܕܫܐܘܠ ܕܡܟ ܒܫܒܝܠܐ ܘܥܡܐ ܫܪܐ ܚܕܪ̈ܘܗܝ | 5 Luego fue al lugar donde acampaba Saúl y observó el sitio donde estaban acostados Saúl y Abner, hijo de Ner, el jefe de su ejército: Saúl estaba acostado en el centro, y la tropa acampaba alrededor de él. |
| 6 ܘܥܢܐ ܕܘܝܕ ܘܐܡܪ ܠܐܚܝܡܠܟ ܚܬܝܐ ܘܠܐܒܝܫܝ ܒܪ ܨܘܪܝܐ ܐܚܘܗܝ ܕܝܘܐܒ ܘܐܡܪ ܡ̇ܢ ܢܚܬ ܥܡܝ ܠܘܬ ܫܐܘܠ ܠܡܫܪܝܬܐ ܘܐܡܪ ܐܒܝܫܝ ܐܢܐ ܢܚܬ ܥܡܟ | 6 David preguntó a Ajimélec, el hitita, y a Abisai, hijo de Seruiá, y hermano de Joab: «¿Quién quiere bajar conmigo hasta el campamento de Saúl?». Abisai respondió: «Yo bajaré contigo». |
| 7 ܘܐܬܐ ܕܘܝܕ ܘܐܒܝܫܝ ܠܘܬ ܥܡܐ ܒܠܠܝܐ ܘܗܐ ܫܐܘܠ ܕܡܟ ܒܫܒܝܠܐ ܘܡܘܪܢܝܬܗ ܣܝܡܐ ܥܠ ܐܪܥܐ ܐ̈ܣܕܘܗܝ ܘܐܒܢܝܪ ܘܥܡܐ ܕܡܟܝܢ ܚܕܪ̈ܘܗܝ | 7 David y Abisai llegaron de noche, mientras Saúl estaba acostado, durmiendo en el centro del campamento. Su lanza estaba clavada en tierra, a su cabecera, y Abner y la tropa estaban acostados alrededor de él. |
| 8 ܘܐܡܪ ܐܒܝܫܝ ܠܕܘܝܕ ܐܫܠܡ ܝܘܡܢܐ ܐܠܗܟ ܒܥܠܕܒܒܟ ܒܐ̈ܝܕܝܟ ܗܫܐ ܐܡܚܝܘܗܝ ܒܡܘܪܢܝܬܐ ܗܕܐ ܕܒܐܪܥܐ ܙܒܢܬܐ ܚܕܐ ܘܠܐ ܐܬܢܝܘܗܝ | 8 Abisai dijo a David: «Dios ha puesto a tu enemigo en tus manos. Déjame clavarlo en tierra con la lanza, de una sola vez; no tendré que repetir el golpe». |
| 9 ܘܐܡܪ ܕܘܝܕ ܠܐܒܝܫܝ ܠܐ ܬܚܒܠ ܡܛܠ ܕܠܝܬ ܕܡܘܫܛ ܐܝܕܗ ܥܠ ܡܫܝܚܗ ܕܡܪܝܐ ܘܙܟ̇ܐ | 9 Pero David replicó a Abisai: «¡No, no lo mates! ¿Quién podría atentar impunemente contra el ungido del Señor?». |
| 10 ܘܐܡܪ ܕܘܝܕ ܚܝ ܗܘ ܡܪܝܐ ܐܠܐ ܐܢ ܡܪܝܐ ܢܡܚܝܘܗܝ ܐܘ ܝܘܡܗ ܢܐܬܐ ܘܢܡܘܬ ܐܘ ܒܩܪܒܐ ܢܒܠܥ ܘܢܡܘܬ | 10 Y añadió: «¡Por la vida del Señor, ha de ser el mismo Señor el que lo hiera, sea cuando le llegue la hora de morir, o cuando baje a combatir y perezca! |
| 11 ܚܣ ܠܝ ܡܢ ܡܪܝܐ ܕܐܘܫܛ ܐܝܕܝ ܒܡܫܝܚܗ ܕܡܪܝܐ ܗܫܐ ܣܒ ܡܘܪܢܝܬܐ ܕܐܣ̈ܕܘܗܝ ܘܩܘܩܬܐ ܕܡ̈ܝܐ ܘܢܐܙܠ ܠܢ | 11 ¡Líbreme el Señor de atentar contra su ungido! Ahora toma la lanza que está a su cabecera y el jarro de agua, y vámonos». |
| 12 ܘܢܣܒ ܕܘܝܕ ܡܘܪܢܝܬܐ ܘܩܘܩܬܐ ܡܢ ܐ̈ܣܕܘܗܝ ܕܫܐܘܠ ܘܐܙܠܘ ܠܗܘܢ ܘܐܢܫ ܠܐ ܚܙܐ ܘܠܐ ܝܕܥ ܘܠܐ ܐܬܬܥܝܪ ܡܛܠ ܕܟܠܗܘܢ ܕܡܟܝܢ ܗܘܘ ܘܫܢܬܐ ܕܡܪܝܐ ܢܦܠܬ ܥܠܝܗܘܢ | 12 David tomó la lanza y el jarro de agua que estaban a la cabecera de Saúl, y se fueron. Nadie vio ni se dio cuenta de nada, ni se despertó nadie, porque estaban todos dormidos: un profundo sueño, enviado por el Señor, había caído sobre ellos. |
| 13 ܘܥܒܪ ܕܘܝܕ ܡܢ ܠܘܬ ܫܐܘܠ ܘܩܡ ܥܠ ܪܝܫܗ ܕܛܘܪܐ ܡܢ ܪܘܚܩܐ ܣܓܝܐܐ | 13 Luego David cruzó al otro lado y se puso en la cima del monte, a lo lejos, de manera que había un gran espacie entre ellos. |
| 14 ܘܩܪܐ ܕܘܝܕ ܠܡܠܟܐ ܘܠܐܒܢܝܪ ܒܪ ܢܝܪ ܘܐܡܪ ܠܐ ܥܢܐ ܐܢܬ ܐܒܢܝܪ ܘܥܢܐ ܐܒܢܝܪ ܘܐܡܪ ܡ̇ܢ ܐܢܬ ܕܩܪܐ ܐܢܬ ܠܡܠܟܐ | 14 Y empezó a gritar a la tropa y a Abner, hijo de Ner: «Abner, ¿vas a responderme?». Abner respondió: «¿Quién eres tú, que gritas al rey?». |
| 15 ܘܐܡܪ ܕܘܝܕ ܠܐܒܢܝܪ ܗܐ ܓܢܒܪܐ ܐܢܬ ܘܡܢܘ ܐܟܘܬܟ ܒܟܠܗ ܐܝܣܪܝܠ ܐܝܟܘ ܠܐ ܢܛܪܬ ܠܡܪܟ ܡܠܟܐ ܕܐܬܐ ܚܕ ܝܘܡܢܐ ܕܢܚܒܠܝܘܗܝ ܠܡܠܟܐ ܡܪܟ | 15 David dijo a Abner: «¿No eres todo un hombre? ¿Quién hay como tú en Israel? ¿Por qué entonces no has custodiado al rey, tu señor? Porque uno del pueblo ha venido a matar al rey, tu señor. |
| 16 ܠܐ ܫܦܝܪ ܥܒܕܬ ܚܝ ܗܘ ܡܪܝܐ ܕܒܢ̈ܝ ܡܘܬܐ ܐܢܬܘܢ ܕܠܐ ܢܛܪܬܘܢ ܠܡܪܟܘܢ ܠܡܫܝܚܗ ܕܡܪܝܐ ܗܫܐ ܚܙܝ ܐܝܟܐ ܗܝ ܡܘܪܢܝܬܗ ܕܡܠܟܐ ܘܩܘܩܬܐ ܕܡ̈ܝܐ ܕܐ̈ܣܕܘܗܝ | 16 ¡No te has comportado nada bien! ¡Por la vida del Señor, ustedes merecen la muerte, porque no han custodiado a su señor, el ungido del Señor! ¡Fíjate ahora dónde está la lanza del rey y el jarro de agua que él tenía a su cabecera!». |
| 17 ܘܫܡܥ ܫܐܘܠ ܩܠܗ ܕܕܘܝܕ ܘܐܡܪ ܠܗ ܩܠܟ ܗܘ ܗܢܐ ܒܪܝ ܕܘܝܕ ܘܐܡܪ ܩܠܝ ܗܘ ܡܪܝ ܡܠܟܐ | 17 Saúl reconoció la voz de David y exclamó: «¿No es esa tu voz, David, hijo mío?». «Sí, dijo David, es mi propia voz, rey, mi señor». |
| 18 ܘܐܡܪ ܕܘܝܕ ܠܡܢܐ ܪܕܦ ܐܢܬ ܡܪܝ ܒܬܪ ܥܒܕܟ ܡܢܐ ܥܒܕܬ ܘܡܢܐ ܗܝ ܒܝܫܬܐ ܕܒܐ̈ܝܕܝ | 18 Y en seguida añadió: «¿Por qué mi señor persigue así a su servidor? ¿Qué hice yo? ¿Qué hay de malo en mis manos? |
| 19 ܗܫܐ ܢܫܡܥ ܡܪܝ ܡܠܟܐ ܡ̈ܠܘܗܝ ܕܥܒܕܗ ܐܢ ܡܪܝܐ ܓܪܝܟ ܒܝ ܢܩܪܒ ܩܘܪܒܢܐ ܘܐܢ ܒܢ̈ܝ ܐܢܫܐ ܠܝܛܝܢ ܐܢܘܢ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܡܛܠ ܕܛܪܕܘܢܝ ܕܠܐ ܐܬܛܦܐ ܒܝܪܬܘܬܗ ܕܡܪܝܐ ܠܡܐܡܪ ܙܠ ܦܠܘܚ ܠܐ̈ܠܗܐ ܐܚܪ̈ܢܐ | 19 Que mi señor, el rey, se digne escuchar ahora las palabras de su servidor: Si es el Señor el que te instiga contra mí, que le sea aceptable el aroma de una oblación. Pero si son los hombres, ¡malditos sean delante del Señor!, porque hoy me expulsan y me impiden participar de la herencia del Señor, diciéndome: «¡Ve a servir a otros dioses!». |
| 20 ܗܫܐ ܠܐ ܢܦܠ ܕܡܝ ܥܠ ܐܪܥܐ ܡܢ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܡܛܠ ܕܢܦܩ ܡܠܟܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܠܡܒܥܐ ܠܦܘܪܬܥܢܐ ܚܕ ܐܝܟ ܕܪܕ̇ܦ ܚܓܠܐ ܒܛܘܪܐ | 20 Que ahora mi sangre no caiga en tierra lejos del rostro del Señor, porque el rey de Israel se ha puesto en campaña para buscar a una pulga, como quien persigue una perdiz en las montañas». |
| 21 ܘܐܡܪ ܫܐܘܠ ܠܕܘܝܕ ܚܛܝܬ ܗܦܘܟ ܒܪܝ ܕܘܝܕ ܡܛܠ ܕܠܐ ܐܒܐܫ ܠܟ ܬܘܒ ܚܠܦ ܕܝܩܪܬ ܢܦܫܝ ܒܥܝܢ̈ܝܟ ܝܘܡܢܐ ܗܐ ܐܣܟܠܬ ܘܚܛܝܬ ܛܒ ܣܓܝ | 21 Saúl exclamó entonces: «¡He pecado! ¡Vuelve, David, hijo mío! Ya no te haré ningún mal, porque hoy mi vida ha sido preciosa a tus ojos. ¡Sí, he sido un necio, me he equivocado por completo! |
| 22 ܘܥܢܐ ܕܘܝܕ ܘܐܡܪ ܗܐ ܡܘܪܢܝܬܗ ܕܡܠܟܐ ܢܥܒܪ ܚܕ ܡܢ ܥ̈ܠܝܡܐ ܢܣܒܝܗ | 22 David respondió, diciendo: «¡Aquí está la lanza del rey! Que cruce uno de los muchachos y la recoja. |
| 23 ܘܡܪܝܐ ܢܗܦܟ ܠܓܒܪܐ ܙܕܝܩܘܬܗ ܘܗܝܡܢܘܬܗ ܕܐܫܠܡܟ ܡܪܝܐ ܝܘܡܢܐ ܒܐ̈ܝܕܝ ܘܠܐ ܨܒܝܬ ܠܡܘܫܛܘ ܐܝܕܝ ܒܡܫܝܚܗ ܕܡܪܝܐ | 23 El Señor le pagará a cada uno según su justicia y su lealtad. Porque hoy el Señor te entregó en mis manos, pero yo no quise atentar contra el ungido del Señor. |
| 24 ܐܝܟ ܕܝܪܒܬ ܢܦܫܟ ܝܘܡܢܐ ܒܥܝܢ̈ܝ ܗܟܢܐ ܬܐܪܒ ܢܦܫܝ ܒܥܝܢ̈ܝ ܡܪܝܐ | 24 Hoy yo he mostrado un gran aprecio por tu vida: ¡que el Señor muestre el mismo aprecio por la mía y me libre de todo peligro!». |
| 25 ܘܐܡܪ ܫܐܘܠ ܠܕܘܝܕ ܒܪܝܟ ܐܢܬ ܒܪܝ ܐܦ ܡܥܒܕ ܥܒܕܬ ܐܦ ܡܙܟܐ ܙܟܝܬ ܘܐܙܠ ܕܘܝܕ ܠܐܘܪܚܗ ܘܐܦ ܫܐܘܠ ܗܦܟ ܠܒܝܬܗ | 25 Entonces Saúl le dijo: «¡Bendito seas, David, hijo mío! Sí, tú harás grandes cosas y seguro que triunfarás». Luego David siguió su camino, y Saúl regresó a su casa. |