SCRUTATIO

Sabato, 1 agosto 2026 - Sant'Alfonso Maria de' Liguori ( Letture di oggi)

1 Samuele ܫܡܘܐܝܠ 2


font
PeshittaBiblia Tysiąclecia
1 ܘܨܠܝܬ ܚܢܐ ܘܐܡܪܬ ܥܫܢ ܠܒܝ ܒܡܪܝܐ ܘܐܬܬܪܝܡܬ ܩܪܢܝ ܘܐܬܦܬܚ ܦܘܡܝ ܥܠ ܒ̈ܥܠܕܒܒܝ ܡܛܠ ܕܚܕܝܬܢܝ ܒܦܘܪܩܢܟ1 Anna modliła się mówiąc: Raduje się me serce w Panu, moc moja wzrasta dzięki Panu, rozwarły się me usta na wrogów moich, gdyż cieszyć się mogę Twoją pomocą.
2 ܠܝܬ ܕܩܕܝܫ ܐܝܟ ܡܪܝܐ ܡܛܠ ܕܠܝܬ ܠܒܪ ܡܢܟ ܘܠܝܬ ܕܬܩܝܦ ܐܝܟ ܐܠܗܢ2 Nikt tak święty jak Pan, prócz Ciebie nie ma nikogo, nikt taką Skałą jak Bóg nasz.
3 ܠܐ ܬܣܓܘܢ ܠܡܡܠܠܘ ܪ̈ܘܪܒܬܐ ܘܠܐ ܢܦܘܩ ܛܠܘܡܝܐ ܡܢ ܦܘܡܟܘܢ ܡܛܠ ܕܕܝܕܥܬܐ ܗܘ ܡܪܝܐ ܘܠܐ ܬܩ̈ܢܢ ܨ̈ܢܥܬܐ ܩܕܡܘܗܝ3 Nie mówcie więcej słów pełnych pychy, z ust waszych niech nie wychodzą słowa wyniosłe, bo Pan jest Bogiem wszechwiedzącym: On waży uczynki.
4 ܩܫ̈ܬܬܐ ܕܓܢܒܪ̈ܐ ܢܬܬܒܪ̈ܢ ܘܟܪ̈ܝܗܐ ܐܬܥܫܢܘ ܒܚܝܠܐ4 Łuk mocarzy się łamie, a słabi przepasują się mocą,
5 ܘܣ̈ܒܥܐ ܒܠܚܡܐ ܐܬܐܓܪܘ ܘܟܦܢ̈ܐ ܐܘܬܪܘ ܥܩܪܬܐ ܝܠܕܬ ܘܣܒܥܬ ܘܣܓܝܐܬ ܒ̈ܢܝܐ ܨܕܝܬ5 za chleb najmują się syci, a głodni [już] odpoczywają, niepłodna rodzi siedmioro, a wielodzietna więdnie.
6 ܡܪܝܐ ܗܘ ܡܡܝܬ ܘܡܚܐ ܘܡܚܬ ܠܫܝܘܠ ܘܡܣܩ6 To Pan daje śmierć i życie, wtrąca do Szeolu i zeń wyprowadza.
7 ܡܪܝܐ ܗܘ ܡܡܣܟܢ ܘܡܥܬܪ ܘܡܫܦܠ ܘܐܦ ܡܪܝܡ7 Pan uboży i wzbogaca, poniża i wywyższa.
8 ܡܪܝܡ ܡܢ ܥܦܪܐ ܠܡܣܟܢܐ ܘܡܢ ܩܩܠܬܐ ܡܩܝܡ ܠܒܝܫܐ ܠܡܘܬܒܘܬܗ ܥܡ ܪ̈ܘܪܒܢܐ ܘܟܘܪܣܝܐ ܕܐܝܩܪܐ ܢܘܪܬ ܐܢܘܢ ܛܠܠ ܡܪܝܐ ܥܘܡ̈ܩܝܗ̇ ܕܐܪܥܐ ܘܣܡ ܥܠܝܗܘܢ ܬܒܝܠ8 Z pyłu podnosi biedaka, z barłogu dźwiga nędzarza, by go wśród możnych posadzić, by dać mu tron zaszczytny. Do Pana należą filary ziemi: na nich świat położył.
9 ܪ̈ܓܠܐ ܕܚ̈ܣܝܘܗܝ ܢܢܛܪ ܘܪ̈ܫܝܥܐ ܒܚܫܘܟܐ ܢܫܬܬܩܘܢ ܡܛܠ ܕܠܐ ܗܘܐ ܒܚܝܠܗ ܡܬܓܢܒܪ ܓܢܒܪܐ9 On ochrania stopy pobożnych. Występni zginą w ciemnościach, bo nie [swoją] siłą człowiek zwycięża.
10 ܡܪܝܐ ܢܬܒܪ ܡܡܪ̈ܡܪܢܘܗܝ ܘܥܠܝܗܘܢ ܒܫܡܝܐ ܢܪܥܡ ܡܪܝܐ ܢܕܘܢ ܥܒܪ̈ܝܗ̇ ܕܐܪܥܐ ܘܢܬܠ ܥܘܫܢܐ ܠܡܠܟܗ ܘܢܪܝܡ ܩܪܢܐ ܕܡܫܝܚܗ10 Pan wniwecz obraca opornych: przeciw nim grzmi na niebiosach. Pan osądza krańce ziemi, On daje potęgę królowi, wywyższa moc swego pomazańca.
11 ܘܐܙܠ ܗܠܩܢܐ ܠܪܡܬܐ ܠܒܝܬܗ ܗܘ ܘܚܢܐ ܐܢܬܬܗ ܘܛܠܝܐ ܫܡܘܐܝܠ ܡܫܡܫ ܗܘܐ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܩܕܡ ܥܠܝ ܟܗܢܐ11 Elkana udał się do Rama - do swego domu. Chołpiec pozostał, by służyć Panu przy kapłanie Helim.
12 ܘܒܢ̈ܝ ܥܠܝ ܒܢ̈ܝ ܚܛܐ ܠܐ ܝܕܥܝܢ ܗܘܘ ܠܡܪܝܐ12 Synowie Helego, istni synowie Beliala, nie zważali na Pana
13 ܘܥܒܕܘ ܠܗܘܢ ܡܫܠܝܐ ܕܬܠܬ ܫܢ̈ܢܢ ܘܙܕܩܐ ܕܟܗ̈ܢܐ ܢܣܒܝܢ ܗܘܘ ܡܢ ܥܡܐ ܡܢ ܟܠ ܓܒܪܐ ܕܕܒܚ ܕܒܚܬܐ ܘܐܬ̇ܐ ܗܘܐ ܛܠܝܐ ܕܟܗ̈ܢܐ ܡܐ ܕܡܬܒܫܠ ܒܣܪܐ ܘܡܫܠܝܐ ܕܬܠܬ ܫܢ̈ܢܢ ܒܐܝܕܗ13 ani na prawa kapłańskie wobec ludu. Jeżeli kto składał krwawą ofiarę, gdy gotowało się mięso, zjawiał się sługa kapłana z trójzębnymi widełkami w ręku.
14 ܘܡܘܫܛ ܗܘܐ ܠܩܕܣܐ ܐܘ ܠܐܝܪܐ ܐܘ ܠܩܪܕܠܐ ܐܘ ܠܩܕܪܐ ܘܟܠ ܕܡܣܩ ܡܫܠܝܐ ܢܣ̇ܒ ܠܗ ܟܗܢܐ ܗܟܢܐ ܥܒܕܝܢ ܗܘܘ ܠܟܠܗ ܐܝܣܪܝܠ ܕܐܬܝܢ ܗܘܘ ܠܬܡܢ ܠܫܝܠܘ14 Wkładał je do kotła albo do garnka, do rondla albo do misy, i co wydobył widełkami - zabierał kapłan. Tak postępowali ze wszystkimi Izraelitami, którzy przychodzili tam, do Szilo.
15 ܘܐܦ ܥܕܠܐ ܢܣܩܘܢ ܕܒܚ̈ܝ ܕܒܚܬܐ ܐܬ̇ܐ ܗܘܐ ܛܠܝܐ ܕܟܗ̈ܢܐ ܘܐܡ̇ܪ ܠܓܒܪܐ ܕܕܒ̇ܚ ܗܒ ܒܣܪܐ ܠܡܛܘܝܘ ܠܟܗ̈ܢܐ ܠܐ ܢܣܒ ܐܢܐ ܡܢܟ ܒܣܪܐ ܡܒܫܠܐ ܐܠܐ ܚܝܐ15 Co więcej, jeszcze nie spalono tłuszczu, a już przychodził sługa kapłana i mówił temu, kto składał ofiarę: Daj mięso na pieczeń dla kapłana. Nie weźmie on od ciebie mięsa gotowanego, tylko surowe.
16 ܘܐܡܪ ܠܗ ܓܒܪܐ ܡܣܩܘ ܢܣܩܘܢ ܝܘܡܢܐ ܘܣܒ ܠܟ ܐܝܟ ܡܐ ܕܪܓܐ ܢܦܫܟ ܘܐܡܪ ܠܗ ܗܫܐ ܗܘ ܝܗܒ ܐܢܬ ܘܐܠܐ ܢܣܒ ܐܢܐ ܒܩܛܝܪܐ16 A gdy mówił do niego ów człowiek: Niech najpierw całkowicie spalę tłuszcz, a wtedy weźmiesz sobie, co dusza twoja pragnie, odpowiadał mu: Nie! Daj zaraz, a jeśli nie - zabiorę przemocą.
17 ܘܗܘܬ ܚܛܝܬܐ ܕܛܠܝ̈ܐ ܪܒܐ ܛܒ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܡܛܠ ܕܐܪܓܙܘ ܓܒܪ̈ܐ ܩܕܡ ܡܪܝܐ17 Grzech owych młodzieńców był wielki względem Pana, bo "ludzie" lekceważyli ofiary dla Pana.
18 ܘܫܡܘܐܝܠ ܛܠܝܐ ܡܫܡܫ ܗܘܐ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܘܠܒܝܫ ܗܘܐ ܦܕܬܐ ܕܒܘܨܐ18 Samuel pełnił posługi wobec Pana jako chłopiec, ubrany w lniany efod.
19 ܘܦܪܝܣܐ ܙܥܘܪܐ ܥܒܕܬ ܠܗ ܐܡܗ ܘܐܣܩܬ ܠܗ ܡܢ ܥܕܢ ܠܥܕܢ ܟܕ ܣܠܩܬ ܥܡ ܒܥܠܗ̇ ܠܡܕܒܚܘ ܕܒܚ̈ܐ ܕܢܕܪܗ̇19 Matka robiła mu mały płaszcz, który przynosiła co roku, gdy przychodziła wraz z mężem złożyć doroczną ofiarę.
20 ܘܒܪܟ ܥܠܝ ܠܗܠܩܢܐ ܘܠܐܢܬܬܗ ܘܐܡܪ ܢܬܠ ܠܟ ܡܪܝܐ ܙܪܥܐ ܡܢ ܐܢܬܬܐ ܗܕܐ ܚܠܦ ܫܐܠܬܐ ܕܐܫܐܠܬ ܠܡܪܝܐ ܘܐܙܠܘ ܠܐܬܪܗܘܢ20 Heli błogosławił Elkanie i jego żonie, mówiąc: Niech Pan da ci potomstwo z tej żony w zamian za uproszonego, którego oddała Panu. I wracali do siebie do domu.
21 ܘܡܪܝܐ ܦܩܕ ܠܚܢܐ ܘܒܛܢܬ ܘܝܠܕܬ ܬܠܬܐ ܒܢܝ̈ܢ ܘܬܪ̈ܬܝܢ ܒܢ̈ܢ ܘܪܒܐ ܛܠܝܐ ܫܡܘܐܝܠ ܩܕܡ ܡܪܝܐ21 Pan wejrzał na Annę: poczęła i urodziła trzech synów i dwie córki. Samuel natomiast wzrastał przy Panu.
22 ܘܥܠܝ ܣܐܒ ܛܒ ܘܫܡܥ ܟܠ ܕܥܒܕܝܢ ܒܢ̈ܘܗܝ ܠܟܠܗ̇ ܐܝܣܪܝܠ ܘܕܡܨܥܪܝܢ ܢܫ̈ܐ ܕܡܨ̈ܠܝܢ ܒܡܫܟܢܙܒܢܐ22 Heli był już bardzo stary. Słyszał on, jak postępowali jego synowie wobec wszystkich Izraelitów "i to, że żyli z kobietami, które służyły przy wejściu do Namiotu Spotkania".
23 ܘܐܡܪ ܠܗܘܢ ܠܡܢܐ ܥܒܕܝܢ ܐܢܬܘܢ ܐܝܟ ܡ̈ܠܐ ܗܠܝܢ ܕܫܡܥ ܐܢܐ ܛܒܟܘܢ ܒܝܫܐ ܡܢ ܟܠܗ ܥܡܐ ܗܢܐ23 Mówił więc do nich: Czemu dopuszczacie się tych czynów, wszak od całego ludu słyszę o waszym niewłaściwym postępowaniu.
24 ܠܐ ܒܢ̈ܝ ܡܛܠ ܕܠܐ ܗܘܐ ܫܦܝܪ ܫܡܥܐ ܗܢܐ ܕܫܡܥ ܐܢܐ ܕܡܒܛܠܝܢ ܐܢܬܘܢ ܠܥܡܗ ܕܡܪܝܐ24 Nie, synowie moi, niedobre wieści ja słyszę, mianowicie że doprowadzacie do przestępstwa lud Pański.
25 ܐܢ ܢܚܛܐ ܓܒܪܐ ܒܓܒܪܐ ܢܒܥܐ ܡܢ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܘܐܢ ܠܡܪܝܐ ܢܚܛܐ ܓܒܪܐ ܡܢ ܡ̇ܢ ܢܒܥܐ ܘܠܐ ܫܡܥܘ ܠܩܠܐ ܕܐܒܘܗܘܢ ܡܛܠ ܕܨܒܐ ܡܪܝܐ ܕܢܡܝܬ ܐܢܘܢ25 Jeśli człowiek zawini przeciw człowiekowi, sprawę rozsądzi Bóg, lecz gdy człowiek zawini wobec Pana - któż się za nim będzie wstawiał? Nie posłuchali jednak napomnienia swego ojca, bo Pan chciał, aby pomarli.
26 ܘܛܠܝܐ ܫܡܘܐܝܠ ܐܙ̇ܠ ܘܝܪܒ ܛܒ ܘܛܐܒ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܘܐܦ ܩܕܡ ܒܢܝ̈ ܐܢܫܐ26 Młody zaś Samuel rósł i coraz bardziej podobał się tak Panu, jak i ludziom.
27 ܘܐܬܐ ܓܒܪܐ ܕܡܪܝܐ ܠܘܬ ܥܠܝ ܘܐܡܪ ܠܗ ܗܟܢܐ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܡܬܓܠܝܘ ܐܬܓܠܝܬ ܥܠ ܒܝܬ ܐܒܘܟ ܟܕ ܗܘܐ ܒܡܨܪܝܢ ܕܒܝܬ ܦܪܥܘܢ27 Do Helego przybył mąż Boży i powiedział mu: Tak mówi Pan: Wyraźnie objawiłem się domowi twojego praojca, gdy jeszcze byli w Egipcie i należeli do [sług] domu faraona.
28 ܘܓܒܝܬܗ ܠܝ ܡܢ ܟܠܗܘܢ ܫܒ̈ܛܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܠܟܗܢܐ ܕܢܣܩ ܥܠ ܡܕܒܚܝ ܘܢܣܝܡ ܒܣ̈ܡܐ ܩܕܡܝ ܘܢܫܩܘܠ ܦܕܬܐ ܘܝܗܒܬ ܠܒܝܬ ܐܒܘܟ ܟܠܗܘܢ ܩܘܪ̈ܒܢܐ ܕܒܢܝ̈ ܐܝܣܪܝܠ28 Spośród wszystkich pokoleń izraelskich wybrałem ich sobie na kapłanów, aby przychodzili do ołtarza mojego celem składania ofiary kadzidła, aby wobec Mnie przywdziewali efod, a Ja dałem domowi ojca twojego wszystkie ofiary spalane domu Izraela.
29 ܠܡܢܐ ܐܥܠܝܬܘܢ ܒܕܒܚ̈ܝ ܘܒܩܘܪ̈ܒܢܝ ܕܦܩܕܬ ܡܢ ܡܕܒܪܐ ܘܝܩܪܬ ܒܢܝ̈ܟ ܡܢܝ ܕܬܓܒܘܢ ܡܢ ܪܝܫ ܟܘܠܗܘܢ ܩܘܪ̈ܒܢܐ ܕܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܥܡܝ29 Czemu depczecie po moich ofiarach krwawych i pokarmowych, jakie zarządziłem "w przybytku"? Dlaczego szanujesz bardziej synów swoich niźli Mnie, iż tuczycie się na najwyborniejszych z wszystkich darów Izraela - ludu mojego?
30 ܡܛܠ ܗܢܐ ܗܟܢܐ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܐܠܗܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܡܐܡܪ ܐܡܪܬ ܕܒܝܬܟ ܘܒܝܬ ܐܒܘܟ ܢܫܡܫܘܢ ܩܕܡܝ ܥܕܡܐ ܠܥܠܡ ܘܗܫܐ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܚܣ ܠܝ ܡܛܠ ܕܡܝܩܪ̈ܢܝ ܐܝܩܪ ܘܫܝ̈ܘܛܝ ܢܨܛܥܪܘܢ30 Dlatego [taka] wyrocznia Pana, Boga Izraela: Wyraźnie powiedziałem domowi twojemu i domowi ojca twego, że będą zawsze chodzić przede Mną, lecz teraz - wyrocznia Pana - dalekie to ode Mnie. Tych bowiem, którzy Mnie szanują, szanuję i Ja, a tych, którzy Mnie znieważają - czeka hańba.
31 ܗܐ ܝܘܡ̈ܬܐ ܐ̈ܬܝܢ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܘܐܓܕܘܡ ܕܪܥܟ ܘܕܪܥܗ ܕܐܒܘܟ ܘܠܐ ܢܗܘܐ ܣܒܐ ܒܒܝܬܟ31 Właśnie nadchodzą dni, w których odetnę ramię twoje i ramię domu twojego ojca, aby już nie było starca w twoim domu.
32 ܘܕܐܚܕ ܬܩܕܐ ܒܡܥܡܪܟ ܟܠ ܕܡܛܐܒ ܒܐܝܣܪܝܠ ܘܠܐ ܢܗܘܐ ܣܒܐ ܒܒܝܬܟ ܟܠܗܘܢ ܝܘܡ̈ܬܐ32 Będziesz widział "ucisk przybytku", podczas gdy Bóg udzieli Izraelowi wszelkiego dobra; w twoim domu nie będzie starca po wszystkie czasy.
33 ܘܓܒܪܐ ܠܐ ܐܥܢܕ ܠܟ ܡܢ ܡܕܒܚܝ ܠܡܚܫܟܘ ܥܝܢ̈ܝܟ ܘܠܡܕܝܒܘ ܢܦܫܟ ܘܟܠܗ̇ ܡܪܒܝܬܐ ܕܒܝܬܟ ܢܡܘܬܘܢ ܓܒܪ̈ܐ33 Nie wytracę jednak u ciebie doszczętnie człowieka składającego dla Mnie ofiarę, tak by się zużyły twoje oczy, a dusza się wyniszczyła ze strapienia, podczas gdy ogół twego domu zabity zostanie [mieczem] ludzi.
34 ܘܗܕܐ ܠܟ ܐܬܐ ܕܐܬܝܐ ܥܠ ܬܪ̈ܝܢ ܒܢܝ̈ܟ ܥܠ ܚܦܢܝ ܘܥܠ ܦܝܢܚܝܣ ܒܝܘܡܐ ܚܕ ܢܡܘܬܘܢ ܬܪ̈ܝܗܘܢ34 Znakiem, że to się spełni, będzie to, co się zdarzy twoim dwom synom, Chofniemu i Pinchasowi: obydwaj zginą tego samego dnia.
35 ܘܐܩܝܡ ܠܝ ܟܗܢܐ ܕܡܗܝܡܢ ܐܝܟ ܠܒܝ ܘܐܝܟ ܕܒܠܒܝ ܘܒܢܦܫܝ ܢܥܒܕ ܘܐܒܢܐ ܠܗ ܒܝܬܐ ܡܗܝܡܢܐ ܘܢܗܠܟ ܩܕܡܝ ܡܫܝܚܝ ܟܘܠܗܘܢ ܝܘܡ̈ܬܐ35 Ustanowię sobie kapłana wiernego, który będzie postępował według mego serca i pragnienia. Zbuduję mu dom trwały, a on będzie chodził przed obliczem mego pomazańca na zawsze.
36 ܘܢܗܘܐ ܟܠ ܕܡܫܬܚܪ ܒܒܝܬܟ ܢܐܬܐ ܠܡܣܓܕ ܠܗ ܠܐܓܝܪܬܐ ܕܟܣܦܐ ܘܠܓܪܝܨܬܐ ܕܠܚܡܐ ܘܢܐܡܪ ܫܕܪܝܢܝ ܠܘܬ ܚܕ ܡܢ ܟܗ̈ܢܐ ܕܐܠܥܣ ܥܘܡܨܐ ܕܠܚܡܐ36 Kto jeszcze zostanie w domu twoim, ten przyjdzie i upokorzy się przed nim, aby mieć srebrną monetę lub bochenek chleba. Będzie wołał: Powierz mi, proszę, jaką czynność kapłańską, abym mógł zjeść kęs chleba.