| 1 ܗܐ ܙܒܢܐ ܗܘ ܠܐܢܫܐ ܥܠ ܐܪܥܐ ܘܐܝܟ ܝܘܡ̈ܝ ܐܓܝܪܐ ܐܢܘܢ ܝܘܡ̈ܘܗܝ | 1 Czyż nie do bojowania podobny byt człowieka? Czy nie pędzi on dni jak najemnik? |
| 2 ܘܐܝܟ ܥܒܕܐ ܕܡܣܟܐ ܠܛܠܠܐ ܘܐܝܟ ܐܓܝܪܐ ܕܡܣܟܐ ܠܡܫܠܡܘ ܦܥܠܗ | 2 Jak niewolnik, co wzdycha do cienia, jak robotnik, co czeka zapłaty. |
| 3 ܗܟܢܐ ܝܪܬܬ ܠܝ ܝܪ̈ܚܐ ܣܪ̈ܝܩܐ ܘܠܝܠܘܬ̈ܐ ܕܥܡܠܐ ܠܐ ܐܬܡܢܝܘ ܠܝ | 3 Zyskałem miesiące męczarni, przeznaczono mi noce udręki. |
| 4 ܐܢ ܫܟܒܬ ܘܐܡܪܬ ܐܡܬܝ ܐܩܘܡ ܘܡ̇ܫܚ ܐܢܐ ܠܪܡܫܐ ܘܫ̇ܟܒ ܐܢܐ ܘܢ̇ܐܕ ܐܢܐ ܠܫܦܪܐ | 4 Położę się, mówiąc do siebie: Kiedyż zaświta i wstanę? Lecz noc wiecznością się staje i boleść mną targa do zmroku. |
| 5 ܠܒܫ ܒܣܪܝ ܪܡܬܐ ܘܓܘܫܡܝ ܥܦܪܐ ܡܫܟܝ ܩܦܘܕ ܘܐܬܡܣܝ | 5 Ciało moje okryte robactwem, strupami, skóra rozchodzi się i pęka. |
| 6 ܝܘܡ̈ܝ ܩܠܘ ܡܢ ܓܕܕ ܩ̈ܘܝܢ ܘܣܦܘ ܒܕܠܝܬ ܣܒܪܐ | 6 Czas leci jak tkackie czółenko i przemija bez nadziei. |
| 7 ܐܬܕܟܪ ܕܪܘܚܐ ܚܝܐ ܗܝ ܘܬܗܦܘܟ ܥܝܢܝ ܠܡܚܙܐ ܛܒܬܐ | 7 Wspomnij, że dni me jak powiew. Ponownie oko me szczęścia nie zazna. |
| 8 ܠܐ ܬܚܕܐ ܠܝ ܥܝܢܐ ܕܚܙܝܐ ܠܝ ܘܥܝܢ̈ܝܟ ܒܝ ܘܠܝܬܝ | 8 Nikt już mnie powtórnie nie ujrzy: spojrzysz, a już mnie nie będzie. |
| 9 ܐܝܟ ܕܣ̇ܝܦܐ ܥܢܢܐ ܘܐ̇ܙܠܐ ܗܟܢܐ ܡ̇ܢ ܕܢ̇ܚܬ ܠܫܝܘܠ ܠܐ ܣ̇ܠܩ | 9 Jak obłok przeleci i zniknie, kto schodzi do Szeolu, nie wraca, |
| 10 ܘܠܐ ܗ̇ܦܟ ܬܘܒ ܠܒܝܬܗ ܘܠܐ ܡܫܬܘܕܥ ܬܘܒ ܠܐܬܪܗ | 10 by mieszkać we własnym domostwie; nie zobaczą go strony rodzinne. |
| 11 ܐܦ ܐܢܐ ܠܐ ܐܚܣܘܟ ܦܘܡܝ ܐܡܠܠ ܒܥܩܬ ܪܘܚܝ ܘܐܬܢܐ ܒܡܪܪܐ ܕܢܦܫܝ | 11 Ja ust ujarzmić nie mogę, mówić chcę w utrapieniu, narzekać w boleści mej duszy. |
| 12 ܝܡܐ ܐܢܐ ܐܘ ܬܢܝܢܐ ܕܡܩܝܡ ܐܢܬ ܥܠܝ ܢܛܘܪ̈ܐ | 12 Czy jestem morzem lub smokiem głębiny, żeś straże przy mnie postawił? |
| 13 ܡܛܠ ܕܐܡܪܬ ܕܬܒܝܐܢܝ ܘܐܬܠܒܒ ܡܢ ܛܘܪܦܐ ܕܡܫܟܒܝ | 13 Myślałem: Wypocznę na łóżku, posłanie to trosk mych powiernik. |
| 14 ܘܗܐ ܐܙܝܥܬܢܝ ܒܚ̈ܠܡܝܢ ܘܒܚ̈ܙܘܢܝܢ ܐܒܥܬܬܢܝ | 14 Lecz Ty mnie snami przestraszasz, przerażasz mnie widziadłami. |
| 15 ܘܒܚܪܬ ܢܦܫܝ ܡܢ ܐܒܕܢܐ ܘܓܪ̈ܡܝ ܡܢ ܡܘܬܐ | 15 Moja dusza wybrała uduszenie, a śmierć - moje członki. |
| 16 ܩܛܥܬ ܠܝ ܘܠܐ ܗܘܐ ܠܥܠܡ ܚܝ ܐܢܐ ܦܪܘܩ ܡܢܝ ܡܛܠ ܕܗܒܠܐ ܐܢܘܢ ܝܘܡ̈ܝ | 16 Zginę. Nie będę żył wiecznie. Zostaw mnie - dni me jak tchnienie. |
| 17 ܡܢܘ ܐܢܫܐ ܕܬܘܒܕܝܘܗܝ ܘܬܣܝܡ ܥܠܘܗܝ ܠܒܟ | 17 A kim jest człowiek, abyś go cenił i zwracał ku niemu swe serce? |
| 18 ܘܬܦܩܘܕ ܒܨܦܪܐ ܘܒܙܒܢܐ ܬܒܚܪܝܘܗܝ | 18 Czemu go badać co ranka? Na co doświadczać co chwilę? |
| 19 ܘܥܕܡܐ ܗܘ ܠܐܡܬܝ ܠܐ ܫ̇ܒܩ ܐܢܬ ܠܝ ܠܐ ܬܪܦܝܢܝ ܥܕܡܐ ܕܐܒܠܥ ܪܘܩܝ | 19 Czy wzrok swój kiedyś odwrócisz? Pozwól mi choćby ślinę przełknąć. |
| 20 ܐܢ ܚܛܝܬ ܡܢܐ ܐܥܒܕ ܠܟ ܥܒܘܕܗ ܕܐܢܫܐ ܠܡܢܐ ܣܡܬܢܝ ܕܐܦܓܥ ܒܟ ܘܗܘܝܬ ܥܠܝ ܛܥܢܐ | 20 Zgrzeszyłem. Cóż mogłem Ci zrobić? Przecież człowieka przenikasz. Dlaczego na cel mnie wziąłeś? Mam być ciężarem Najwyższemu? |
| 21 ܘܥܕ ܟܡܐ ܠܐ ܬܫܒܘܩ ܠܚ̈ܘܒܝ ܘܬܥܒܪ ܚ̈ܛܗܝ ܕܗܫܐ ܥܠ ܥܦܪܐ ܐܫܟܒ ܘܬܒܥܝܢܝ ܘܠܝܬ ܐܢܐ | 21 Czemu to grzechu nie zgładzisz? Nie zmażesz mej nieprawości? Wkrótce położę się w ziemi, nie będzie mnie, choćbyś mnie szukał. |