| 1 ܘܠܝܘܡܐ ܐܚܪܢܐ ܦ̣ܩܕ ܐܠܦܪܢܐ ܠܟܠܗ ܚܝܠܗ̇. ܘܠܟܠ ܕܐܬܘ ܥܡܗ ܠܥܕܪܗ. ܕܢܫܩܠܘܢ ܠܒܝܬ ܦ̇ܠܘ. ܘܠܡܐܚܕ ܟܠ ܡܣ̈ܩܢܐ ܕܛܘ̣ܪ̈ܐ. ܘܠܡܩܪܒ̇ܘ ܥܡ ܒ̈ܢܝ ܐܝܣܪܝܠ | 1 No dia seguinte Holofernes mandou marchar as suas tropas contra Betúlia |
| 2 ܘܫܩ̣ܠܘ ܒܝܘܡܐ ܗ̇ܘ ܟܠܗܘܢ ܓܒܪ̈ܐ ܘܟܠܗ ܚܝܠܗܘܢ. ܡܐܐ ܘܫܒܥܝܢ ܘܬܪ̈ܝܢ ܐܠܦ̈ܝܢ. ܘܦܪ̈ܫܐ ܥܣܪܝ̣ܢ ܘܬܪ̈ܝܢ ܐܠܦ̈ܝܢ. ܣܛܪ ܡܢ ܝܩܪܬܗܘܢ̣ ܘܣܛܪ ܡܢ ܐܢ̈ܫܐ ܕܢܩܦ̣ܘ ܠܗܘܢ ܣܘܓܐܐ ܕܛܒ | 2 Os combatentes a pé eram cento e vinte mil, e os cavaleiros vinte e dois mil, sem contar os homens aptos para a guerra, que tinha aprisionado, e toda a juventude que tinha levado, à força, das províncias e das cidades. |
| 3 ܘܫܪܘ̣ ܒܐܘܠܘܢܐ ܕܥܠ ܓܢܒ ܡܕܝܢܬܐ. ܥܠ ܥܝܢܐ ܕܡ̈ܝܐ. ܘܗ̣ܘܐ ܦܬܝܗ̇ ܕܡܫܪܝܬܐ ܡܢ ܪܘܬܝܡ. ܘܥܕܡܐ ܠܐܒܠ ܡܚܘܠܐ. ܘܐܘܪܟܗ̇ ܥܕܡܐ ܠܩܪܡܘܢ ܕܠܘܩܒܠ ܐܝܙܪܥܐܝܠ | 3 Todos se prepararam, a um tempo, para combater contra os filhos de Israel, e avançaram pela encosta do monte até ao cume que olha para Dotain, desde o lugar chamado Belma até Quelmon, que está defronte de Estrelou. |
| 4 ܘܒ̈ܢܝ ܐܝܣܪܝܠ ܟܕ ܚܙܘ ܣܘܓܐܗܘܢ ܐܬܕܠܚܘ ܛܒ. ܘܐܡܪܘ ܐܢܫ ܠܩܪܝܒܗ. ܗܫܐ ܐܦ ܠܐ ܟܠ ܐ̈ܦܝ ܐܪܥܐ. ܘܐܦܠܐ ܛܘܪ̈ܐ ܪ̈ܡ̇ܐ̣. ܘܐܦ ܠܐ ܪ̈ܡܬܐ̇. ܢܣܝܒܪܘܢ ܝܘܩܪܢܗܘܢ | 4 Os filhos de Israel, quando viram aquela multidão, lançaram-se por terra, cobrindo as suas cabeças de cinza, pedindo unânimemente ao Deus de Israel que fizesse brilhar sobre o seu povo a sua misericórdia. |
| 5 ܘܫܩ̣ܠܘ ܓܒܪ ܡܐ̈ܢܝ ܩܪܒܗ̣. ܘܐܘܚܕܘ ܢܘܪܐ ܒܡ̈ܓܕܠܐ ܕܫܘܪ̈ܝܗܘܢ. ܘܗܘܘ ܢ̇ܛܪܝܢ ܟܠܗ ܠܠܝܐ ܗ̇ܘ. | 5 Depois, tomando as suas armas de guerra, postaram-se nos lugares que davam acesso a atalhos, entre os montes, e estavam-nos ali guarnecendo de dia e de noite. |
| 6 ܘܠܝܘܡܐ ܕܬܪܝ̣ܢ ܐܦܩ ܐܠܦܪܢܐ ܟܘܠܗ ܚܝܠܗ̣. ܠܘܩܒܠ ܒ̈ܢܝ ܐܝܣܪܝܠ ܕܝܬܒܝܢ ܗܘܘ ܒܝܬ ܦܠܘ | 6 Holofernes, ao percorrer os arredores, achou que a fonte que corria para dentro (da cidade), era conduzida por meio dum aqueduto que estava da parte do meio-dia, fora da cidade. Ordenou que lhes fosse cortado o aqueduto. |
| 7 ܘܓ̇ܫܘ ܡܣܩܢܐ ܕܡܕܝܢܬܐ. ܘܗܠܟܘ ܥܠ ܥ̈ܝܢܬܐ ܕܡܝܐ. ܘܐܚܕܘ ܐ̈ܢܝܢ. ܘܦܠܓܘ ܐܢ̈ܝܢ ܠܟܠ ܡܫܪ̈ܝܬܐ ܕܓܒܪ̈ܐ ܚܝ̇ܠܬܢܐ. ܘܗ̣ܘ̣ ܗ̣ܦܟ ܠܘܬ ܥܡܗ | 7 Havia, contudo, fontes não longe dos muros, donde se via que os sitiados iam às furtadelas tirar (um pouco de) água, mais para aliviar um pouco a sede do que para beber. |
| 8 ܘܩܪ̣ܒܘ ܠܗ ܟܠܗܘܢ ܪ̈ܘܪܒܢܐ ܕܒ̈ܢܝ ܥܣܘ. ܘܟܠ ܫ̈ܠܝܛܐ ܕܡܘܐܒ ܪ̈ܝܫܝ ܡܕܝܢܬܐ. ܕܥܠ ܓܢܒ ܝܡܐ. ܘܐܡ̣ܪܘ ܠܗ. | 8 Os Amonitas e os Moabitas foram ter com Holofernes e disseram-lhe: Os filhos de Israel não confiam nem nas lanças nem nas frechas, mas os montes defendem-nos, e os outeiros escarpados fortificam-nos. |
| 9 ܢܫܡܥ ܡܪܢ ܦܬܓܡܐ ܗܢܐ. ܕܠܐ ܢܗܘܐ ܬܒܪܐ ܒܚܝܠܟ | 9 Portanto, para que tu os possas vencer sem combate, põe guardas às fontes, para não tirarem delas água ; sem desembainhares a espada, os malarás, ou, pelo menos, fatigados de sede, entregarão a sua cidade, a qual, por estar colocada sobre montes, julgam ser inexpugnável. |
| 10 ܡܛܠ ܕܥܡܐ ܗܢܐ ܠܐ ܬܟܝܠ ܥܠ ܢܝܙ̈ܟܐ. ܐܠܐ̣ ܥܠ ܪܘܡܐ ܕܛܘܪ̈ܐ ܕܗܢܘܢ ܥ̇ܡܪܝܢ ܒܗܘܢ ܬܟܝܠܝܢ. ܡܛܠ ܕܠܐ ܗܘܐ ܦܫܝܩ ܠܡܬܩ̇ܪܒܘ ܠܪ̈ܫܝܗܘܢ ܕܛܘ̣ܪ̈ܐ | 10 Estas palavras agradaram a Holofernes e aos seus oficiais, e pôs cem homens de guarda ao redor de cada fonte. |
| 11 ܘܗܫܐ ܡܪܢ ܠܐ ܬܩܪܒ ܥܡܗܘܢ ܐܝܟ ܕܡܬܥܒܕ ܩܪܒܐ. ܘܠܐ ܢܦܠ ܓܒܪ ܡܢ ܥܡܟ | 11 Feita esta guarda durante vinte dias, esgotaram-se as cisternas e depósitos de água a todos os moradores de Betúlia, de maneira que não havia dentro da cidade com que matar a sede nem um só dia, porque todos os dias se repartia ao povo a água por medida. |
| 12 ܐܠܐ ܩ̇ܘܐ ܒܡܫܪܝܬܟ. ܘܢ̇ܛܪ ܟܠܗܘܢ ܓܒܪ̈ܐ ܕܚܝܠܟ ܘܢܐܚܕܘܢ ܥ̈ܒܕܝܟ ܥܝܢܐ ܕܡ̈ܝܐ. ܕܢ̇ܦ̇ܩܐ ܡܢ ܬܚܝܬ ܥܩܪܗ ܕܛܘ̣ܪܐ | 12 Então todos os homens e mulheres, jovens e meninos, foram juntos ter com Ozias, e todos a uma voz |
| 13 ܡܛܠ ܕܡܢ ܬܡܢ ܡ̇ܠܝܢ ܟܠܗܘܢ ܥܡܘܪ̈ܝܗ̇ ܕܒܝܬ ܦܠܘ. ܘܢܣܝܦ ܐܢܘܢ ܨܗܝܐ̣. ܘܢܫܠܡܘܢ ܡܕܝ̈ܢܬܗܘܢ. ܘܚܢܢ ܕܥܡܟ ܢܣܩ ܠܪܝ̈ܫܝ ܛܘܪ̈ܐ ܕܩܪܝܒܝܢ ܠܢ. ܘܢܫ̣ܪܐ ܥܠܝܗܘܢ. ܘܢܬܢܛܪܘܢ ܕܠܐ ܢܦܘܩ ܡܢ ܡܕܝܢܬܐ̣. ܐܦ ܠܐ ܐܢܫ | 13 lhe disseram: Deus seja juiz entre nós e ti, porque tu nos trouxestes estes males, não querendo tratar a paz com os Assírios; por isso nos entregou Deus nas suas mãos. |
| 14 ܘܢܣܘܦܘܢ ܒܟܦܢܐ ܘܒܨܗܝܐ̣. ܗ̣ܢܘܢ ܘܢܫ̈ܝܗܘܢ̣ ܘܒܢܝ̈ܗܘܢ. ܥܕ ܐܬ̇ܝܐ ܥܠܝܗܘܢ ܚܪܒܐ ܘܢ̇ܦܠܝܢ ܒܫܘܩ̈ܐ | 14 Por tal motivo não há quem nos socorra, quando aos seus olhos nos achamos abatidos pela sede e por grande miséria. |
| 15 ܘܬܦܪܘܥ ܐܢܘܢ ܦܘܪܥܢܐ ܒ̣ܝܫܐ̇. ܥܠ ܕܐܣܠܝܘܟ ܘܠܐ ܢܦܩܘ ܠܐܘܪܥܟ. ܒܫܠܡܐ | 15 Agora, pois, manda ajuntar todos os que há na cidade, para que todos nós nos rendamos voluntariamente ao exército de Holofernes. |
| 16 ܘܫ̣ܦܪܘ ܦܬܓܡ̈ܝܗܘܢ ܩܕܡ ܐܠܦܪܢܐ̣ ܘܩܕܡ ܟܠܗܘܢ ܥܒܕܘܗܝ ܘܦܩܕ ܕܢܗܘܐ̣ ܐܝܟ ܕܐܡ̣ܪܘ | 16 Com efeito, é melhor que, cativos, bendigamos ao Senhor, vivendo, do que morramos e sejamos o opróbrio de todos os homens, vendo morrer aos nossos olhos as nossas mulheres e os nossos filhos. |
| 17 ܘܫܩ̣ܠܬ ܡܫܪܝܬܐ ܕܒ̈ܢܝ ܡܘܐܒ. ܘܥܡܗܘܢ ܚܡܫܐ ܐ̈ܠܦܝܢ ܪ̈ܓܠܝܐ ܡܢ ܒܢ̈ܝ ܐܬܘܪ. ܘܫܪܘ ܒܐܘܠܘܢܐ. ܘܐܚ̣ܕܘ ܡ̈ܝܐ ܘܥܝܢ̈ܬܐ ܕܒ̈ܢܝ ܐܝܣܪܝܠ | 17 Tomando hoje por testemunhas o céu e a terra, assim como o Deus de nossos pais, o qual nos castiga segundo os nossos pecados, (pedimos-te) que entregues já a cidade nas mãos do exército de Holofernes, para que se abrevie o nosso fim, ao fio da espada, e não morramos lentamente pelo ardor da sede. |
| 18 ܘܣ̣ܠܩܘ ܒ̈ܢܝ ܥܣܘ ܘܒ̈ܢܝ ܥܡܘܢ̣. ܘܥܡܗܘܢ ܡܢ ܒ̈ܢܝ ܐܬܘܪ. ܬܪܥܣܪ ܐ̈ܠܦܝܢ. ܘܫܪܘ ܒܛܘܪܐ ܕܠܘܩܒܠ ܪܘܬܝܡ. ܘܫܪܘ ܡܢܗܘܢ ܠܬܝܡܢܐ̣ ܘܠܡܕܢܚܐ. ܠܘܩܒܠ ܥܩܪܒܘܬ ܕܠܘܩܒܠ ܟܘܫ̇. ܕܥܠ ܢܚܠܐ ܕܦܥܘܪ. ܘܫܪܟܐ ܕܚܝܠܐ ܕܒ̈ܢܝ ܐܬܘܪ ܫܪܘ ܒܦܩܥܬܐ. ܘܟܣܝܘ ܐ̈ܦܝܗ̇ ܕܐܪܥܐ. ܘܡܫ̈ܟܢܝܗܘܢ ܘܡܐ̈ܢܝܗܘܢ ܫ̣ܪܝܢ ܒܝܢܬܗܘܢ. ܣܓܝܐ̈ܝܢ ܗܘܘ ܛܒ | 18 Tendo eles assim falado, levantou-se um grande pranto e alarido em todo o ajuntamento, e durante muitas horas clamaram, a uma voz, a Deus, dizendo: |
| 19 ܘܒ̈ܢܝ ܐܝܣܪܝܠ ܓܥܘ ܠܘܬ ܐܠ̣ܗܗܘܢ ܘܐܬܟ̣ܪܝܬ ܪܘܚܗܘܢ̇. ܡܛܠ ܕܚܕܪܘ ܐܢܘܢ ܒܥܠܕ̈ܒܒܝܗܘܢ. ܘܠܝܬ ܗܘܐ ܠܡܥܪܩ ܡܢ ܒܝܢܬܗܘܢ | 19 Pecamos nós e os nossos pais, procedemos injustamente, cometemos a iniquidade. |
| 20 ܘܩܘܝܘ ܚܕܪ̈ܝܗܘܢ ܡܫܪ̈ܝܬܐ ܕܒ̈ܢܝ ܐܬܘܪ. ܪ̈ܓܠܝܐ ܘܡܪ̈ܟܒܬܐ ܘܦܪ̈ܫܐ. ܬܪ̈ܝܢ ܝܪ̈ܚܝܢ ܘܐܪ̈ܒܥܐ ܝܘܡ̈ܝܢ. ܘܣ̇ܦܩܘ ܥܡܘܪ̈ܐ ܕܒܝܬ ܦ̇ܠܘ ܓܘܒ̈ܐ ܕܡ̈ܝܝܗܘܢ̇ | 20 Tu, que és piedoso, compadece-te de nós, ou (ao menos) castiga tu mesmo as nossas iniquidades e não entregues os que te bendizem a um povo que te não conhece, |
| 21 ܘܓܪ̈ܒܝܗܘܢ ܐܣܬܦܩܘ. ܘܠܐ ܐܫܬܚܪ ܠܗܘܢ ܡ̈ܝܐ ܠܡܫܬܐ. ܘܐܬܛܪܦܘ ܝܠܘ̈ܕܝܗܘܢ ܘܢܫ̈ܝܗܘܢ̣. ܕܠܐ ܐܫܬܚܪܘ ܠܗܘܢ ܡ̈ܝܐ ܠܡܫܬܐ ܘܠܡܣܒܥ ܚܕ ܝܘܡ. ܡܛܠ ܕܒܟܝܠܬܐ ܝܗ̇ܒܝܢ ܗܘܘ ܠܗܘܢ ܡ̈ܝܐ | 21 para que não se diga entre as nações: Onde está o seu Deus? |
| 22 ܘܐܬܛܪܦܘ ܛܒ ܝܠܘܕܝ̈ܗܘܢ ܘܢܫܝ̈ܗܘܢ. ܘܓܕܘ̈ܕܝܗܘܢ ܘܣ̇ܦܘ ܡܢ ܨܗܝܐ. ܘܢܦ̣ܠܘ ܒܫܘ̈ܩܐ ܕܡܕܝ̈ܢܬܐ̣. ܘܒܡܥ̈ܠܢܐ ܕܬܪ̈ܥܐ. ܘܠܐ ܗܘܐ ܒܗܘܢ ܚܝܠܐ | 22 Quando, depois de cansados com estes clamores com estes prantos, ficaram em silêncio, |
| 23 ܘܐܬܟܢܫܘ ܥܠ ܥܘܙܝܐ ܘܥܠ ܪ̈ܘܪܒܢܐ ܕܡܕܝܢܬܐ̣ ܥܠܝܡ̈ܐ ܘܢܫ̈ܐ̣ ܘܛ̈ܠܝܐ. ܘܓܥܘ ܒܩܠܐ ܪܡ̇ܐ ܘܐܡ̣ܪܘ ܠܥܝܢ ܣܒ̈ܐ | 23 levantando-se Ozias, banhado em lágrimas, disse; Tende bom ânimo, irmãos, e por estes cinco dias esperemos a misericórdia do Senhor. |
| 24 ܢܕܘܢ ܡܪܝܐ ܒܝܢ̈ܝܢ ܘܠܟܘܢ. ܡܛܠ ܕܥ̣ܒܕܬܘܢ ܒܢ ܥܘ̣ܠܐ ܪܒܐ̇. ܕܠܐ ܡܠܠܬܘܢ ܫܠܡܐ ܥܡ ܒ̈ܢܝ ܐܬܘܪ | 24 Talvez se aplaque a sua ira e dê glória ao seu nome. |
| 25 ܘܗܫܐ̣ ܠܝܬ ܠܢ ܡ̇ܢ ܕܡ̇ܥ̣ܕܪ ܠܢ. ܐܠܐ ܐܫܠܡܢ ܡܪܝܐ ܒܐܝ̈ܕܝܟܘܢ. ܕܢܣܘܦ ܩܕܡܝܗܘܢ ܒܨܗܝܐ̣. ܘܒܐܒܕܢܐ ܪܒܐ | 25 Mas se, passados estes cinco dias, nos não vier socorro, faremos o que vós dissestes. |
| 26 ܘܗܫܐ ܩܪܘ ܐܢܘܢ ܘܐܫܠܡܘ ܠܗܘܢ ܡܕܝܢܬܐ̣ ܠܫܒܝܐ ܘܠܒܙܬܐ ܠܥܡܗ ܕܐܠܦܪܢܐ̣ ܘܠܟܠܗ ܚܝܠܗ | |
| 27 ܡܛܠ ܕܛܒ ܠܢ ܕܢܗܘܐ ܠܗܘܢ ܥ̈ܒܕܐ ܘܐܡܗ̈ܬܐ ܘܬܚܐ ܢܦ̇ܫܢ. ܘܠܐ ܢܚܙܐ ܒܥ̈ܝܢܝܢ ܡܘܬܐ ܕܝ̈ܠܘܕܝܢ. ܘܕܢܫ̈ܝܢ ܘܕܒ̈ܢܝܢ̇. ܟܕ ܡܬܛܪܦܐ ܢܦܫܗܘܢ | |
| 28 ܘܡܣܗܕܝܢܢ ܒܟܘܢ ܫܡܝܐ ܘܐܪܥܐ. ܘܡܪܝܐ ܐܠܗܗܘܢ ܕܐܒܗ̈ܬܢ. ܕܗ̣ܘ ܡܬܬܒܥ ܡܢܢ ܐܝܟ ܚܛܗ̈ܝ̇ܢ. ܠܡܥܒܕ ܐܝܟ ܦܬܓ̈ܡܐ ܗܠܝܢ ܒܝܘܡܐ ܕܝܘܡܢܐ | |
| 29 ܘܗܘܬ ܒܟܬܐ ܒܓܘ ܟܢܘܫܬܐ. ܘܓܥܘ ܠܘܬ ܡܪܝܐ ܐܠܗܐ. ܒܩܠܐ ܪܡ̇ܐ ܟܘܠܗܘܢ̣ ܐܟܚܕܐ | |
| 30 ܘܐܡ̣ܪ ܠܗܘܢ ܥܘܙܝܐ. ܬܪܣܘ ܐܚ̈ܝ ܘܢ̇ܣܝܒܪ ܚܡܫܐ ܝܘܡ̈ܝܢ ܐܚܪ̈ܢܝܢ. ܛܟ ܢ̇ܦܢܐ ܠܢ ܡܪܝܐ ܐܠܗܐ ܪ̈ܚ̣ܡܘܗܝ. ܡܛܠ ܕܠܐ ܫܒ̇ܩ ܠܢ ܥ̣ܕܡܐ ܠܚܪܬܐ | |
| 31 ܘܐܢ ܢܥܒܪܘܢ ܚܡܫܐ ܝܘܡ̈ܝܢ ܘܠܐ ܢܗ̇ܘܐ ܠܢ ܥܘܕܪܢܐ̣. ܢ̇ܥܒܕ ܐܝܟ ܦܬܓ̈ܡܐ ܗܠܝܢ | |
| 32 ܘܕܒܪܗ ܠܥܡܐ ܐܢܫ ܠܡܫܟܢܗ. ܘܠܫܘܪ̈ܐ ܘܠܡܓܕ̈ܠܐ ܕܡܕܝܢܬܐ. ܘܢܫ̈ܐ ܘܛ̈ܠܝܐ ܫ̣ܪܐ ܐܢܘܢ ܠܒ̈ܬܝ̇ܗܘܢ̇ ܘܗܘܘ ܒܡܘܟܟܐ. ܪܒܐ ܕܛܒ | |