Neemia ܢܚܡܝܐ 5

Peshitta ܦܫܝܼܛܬܵܐ	Tysiąclecia
¹ ܘܗܝܕܝܢ ܐܝܠܠܘ ܥܡܐ ܘܢܫ̈ܝܗܘܢ ܝܠܠܬܐ ܪܒܬܐ ܥܠ ܐܚܝ̈ܗܘܢ ܝܗܘ̈ܕܝܐ	¹ I podniósł się lament wielki ludu i żon ich na braci żydowskich.
² ܘܐܝܬ ܕܐܡܪܝܢ ܒܢܝ̈ܢ ܘܒܢ̈ܬܢ ܘܐܚܝ̈ܢ ܣܓܝܐܝܢ ܢܣܒ ܥܒܘܪܐ ܘܢܐܟܘܠ ܘܢܚܐ	² Jedni mówili: Synów naszych i córki nasze oddajemy w zastaw celem nabycia zboża, by jeść i żyć.
³ ܘܐܝܬ ܕܐܡܪܝܢ ܚܩ̈ܠܬܢ ܘܒ̈ܬܝܢ ܘܟܪ̈ܡܝܢ ܡܙ̇ܒܢܝܢܢ ܘܢܣܒܝܢܢ ܥܒܘܪܐ ܒܟܦܢܐ ܘܚܝܝܢ ܚܢܢ	³ A inni mówili: Pola nasze i winnice nasze, i domy nasze oddajemy w zastaw celem nabycia zboża podczas głodu.
⁴ ܘܐܝܬ ܕܐܡܪܝܢ ܢܐܙܦ ܟܣܦܐ ܡܢ ܡܕܐܬܐ ܕܡ̇ܠܟܐ ܘܢܦܠܘܚ ܚܩ̈ܠܬܢ ܘܟܪ̈ܡܝܢ ܘܢܚܐ	⁴ Jeszcze inni mówili: Na podatek królewski pożyczyliśmy pieniędzy, obciążając nasze pola i winnice. -
⁵ ܘܐܝܬ ܕܐܡܪܝܢ ܡܟܝܠ ܐܝܟ ܒܣܪܐ ܕܐܚܝ̈ܢ ܗܟܢܐ ܐܦ ܒܣܪܢ ܘܐܝܟ ܒܢܝ̈ܗܘܢ ܗܟܢܐ ܐܦ ܒܢܝ̈ܢ ܗܐ ܡܟܝܠ ܟܒܫܝܢܢ ܒܢ̈ܝܢ ܘܒܢ̈ܬܢ ܠܥ̇ܒ̈ܕܝܢ ܘܐܝܬ ܡܢ ܒܢ̈ܬܢ ܕܡܬܟ̈ܒܫܢ ܠܐܡܗ̈ܬܐ ܘܠܐ ܡܪܝܡܝܢ ܩܕܡ ܐܠܗܐ ܐܝ̈ܕܝܗܘܢ ܘܚܩ̈ܠܬܢ ܘܟܪ̈ܡܝܢ ܘܢܟܣ̈ܝܢ ܡܬܝܗܒܝܢ ܠܐܚܪ̈ܢܐ	⁵ I teraz: jak ciało braci naszych, jest i ciało nasze; jak synowie ich, są i synowie nasi; a jednak oto my oddajemy w niewolę synów naszych i córki nasze; i niektóre z córek naszych są poniżane, a myśmy bezsilni, gdyż pola nasze i winnice nasze należą do innych.
⁶ ܘܟܪܝܬ ܠܝ ܛܒ ܟܕ ܫܡ̇ܥܬ ܐܝܠܠܬܗܘܢ ܘܡ̈ܠܐ ܗܠܝܢ	⁶ I rozgniewałem się bardzo, gdy usłyszałem ich lament i te słowa.
⁷ ܘܐܬܬܒܪ ܠܒܝ ܒܓܘܝ ܘܐܓܪܬ ܪܘܚܝ ܘܡ̇ܠܠܬ ܥܡ ܩܫܝ̈ܫܐ ܘܥܡ ܪ̈ܘܪܒܢܐ	⁷ Wtedy - po namyśle - wystąpiłem przeciw możnym i zwierzchnikom, mówiąc do nich: Wy nakładacie ciężar jeden na drugiego! I wyznaczyłem przeciw nim wielkie zgromadzenie,
⁸ ܘܐܡ̇ܪܬ ܠܗܘܢ ܕܚܢܢ ܩܢܝܢ ܚܢܢ ܠܐܚܝ̈ܢ ܝܗܘ̈ܕܝܐ ܕܡܙܕܒܢܝܢ ܠܥܡܡ̈ܐ ܗܢܘܢ ܘܒܢܝ̈ܗܘܢ ܓܒܪܐ ܠܐܚܘܗܝ ܫܩܠܝܢ ܐܢܬܘܢ ܡܛܠ ܗܢܐ ܝܗ̇ܒܬ ܥܠܝܗܘܢ ܩܠܐ ܘܐܡ̇ܪܬ ܠܗܘܢ ܐܦ ܐܢܬܘܢ ܬܙܒܢܘܢ ܠܐܚܝ̈ܟܘܢ ܘܫܬܩܘ ܘܠܐ ܝܗܒܘ ܠܝ ܦܬܓܡ	⁸ i powiedziałem im: My wedle możności wykupiliśmy braci swoich, Żydów, zaprzedanych poganom; natomiast wy sprzedajecie braci swoich, i oni nam się zaprzedają. Oni zamilkli i nie znaleźli odpowiedzi.
⁹ ܘܐܡ̇ܪܬ ܠܗܘܢ ܠܐ ܫܦܝܪ ܦܬܓܡܐ ܕܐܢܬܘܢ ܥܒܕܝܢ ܡܟܝܠ ܒܕܚܠܬܐ ܕܐܠܗܢ ܠܐ ܡܗܠܟܝܢ ܐܢܬܘܢ ܡܛܠ ܕܥܒܕܝܢ ܐܢܬܘܢ ܐܝܟ ܥ̇ܒ̈ܕܐ ܕܥܡ̈ܡܐ ܕܒܚܕܪܝܢ	⁹ I dalej powiedziałem im: Nie jest dobre to, co czynicie. Czy nie powinniście żyć w bojaźni Boga naszego dla uniknięcia obelgi [ze strony] pogan, wrogów naszych?
¹⁰ ܘܐܦ ܐܢܐ ܘܒܢܝ̈ ܘܐܚܝ̈ ܢܣܒ ܟܣܦܐ ܢܙܒܢ ܥܒܘܪܐ ܘܢܫܒܘܩ ܠܡܣ̈ܟܢܐ ܕܐܝܬ ܒܥܡܢ	¹⁰ I ja, bracia moi i słudzy moi pożyczyliśmy im pieniędzy i zboża. Darujmyż ten dług!
¹¹ ܘܢܦܢܐ ܠܗܘܢ ܚܩ̈ܠܬܗܘܢ ܘܟܪ̈ܡܝܗܘܢ ܘܙܝ̈ܬܝܗܘܢ ܘܒ̈ܬܝܗܘܢ ܘܟܣܦܐ ܘܥܒܘܪܐ ܘܚܡܪܐ ܘܡܫܚܐ ܢܫܒܘܩ ܠܫܪܟܐ ܕܥܡܐ	¹¹ Zwróćcież im natychmiast ich pola, winnice, ogrody oliwne i domy oraz darujcie udzieloną im pożyczkę pieniędzy, zboża, wina i oliwy.
¹² ܘܐܡܪܝܢ ܠܝ ܗܟܢܐ ܢܥܒܕ ܐܝܟ ܕܐܢܬ ܐܡ̇ܪ ܘܩ̇ܪܝܬ ܠܟܘܡܪ̈ܐ ܘܐܡ̇ܪܬ ܠܗܘܢ ܕܗܟܢܐ ܘ̇ܠܐ ܠܡܥܒܕ ܘܐܘܡ̇ܝܬ ܐܢܘܢ ܠܡܥܒܕ ܐܝܟ ܦܬܓܡܐ ܗܢܐ	¹² A oni odpowiedzieli: Zwrócimy i od nich żądać nic nie będziemy. Tak uczynimy, jak ty każesz. Wtedy zawołałem kapłanów i zaprzysiągłem wierzycieli, że postąpią zgodnie z tą obietnicą.
¹³ ܘܐܦ ܠܛܠܝ̈ܐ ܕܩܕܩ̈ܐ ܘܐܡܪܝܢ ܕܗܟܢܐ ܢܙܝܥ ܐܠܗܐ ܠܟܠ ܓܒܪ ܕܠܐ ܢܩܝܡ ܥܠ ܡܠܬܐ ܗܕܐ ܡܢ ܒܝܬܗ ܘܡܢ ܠܐܘܬܗ ܗܟܢܐ ܢܗܘܐ ܡܙܝܥ ܘܪܝܩܢ ܘܐܡܪܝܢ ܥܡܐ ܟܠܗ ܐܡܝܢ ܘܩܡܘ ܥܡܐ ܟܘܠܗ ܘܫܒܚܘ ܠܡܪܝܐ ܘܥܒܕܘ ܟܘܠܗ ܥܡܐ ܐܝܟ ܦܬܓܡܐ ܗܢܐ	¹³ Nadto wytrząsnąłem zanadrze swoje i rzekłem: Tak niech Bóg wytrząśnie każdego z domu jego i z nabytku jego, kto nie dotrzyma tej obietnicy! Tak niech on będzie wytrząśnięty i ogołocony! I całe zgromadzenie powiedziało: Amen i wielbili Pana. I lud dopełnił tej obietnicy.
¹⁴ ܐܦ ܡܢ ܝܘܡܐ ܕܦܩܕܢܝ ܠܡܗܘܐ ܫܠܝܛܐ ܒܐܪܥܐ ܕܝܗܘܕ ܡܢ ܫܢܬ ܥܣܪ̈ܝܢ ܘܥܕܡܐ ܠܫܢܬ ܬܠܬܝܢ ܘܬܪ̈ܬܝܢ ܠܐܪܛܚܫܫܬ ܡܠܟܐ ܫܢ̈ܝܢ ܬܪܬܥܣܪܐ ܐܢܐ ܘܐܚܝ̈ ܗ̇ܘܝܬ ܠܗܘܢ ܪܫܐ ܘܠܐ ܚܡ̇ܪܐ ܕܚܕ ܡܢܗܘܢ ܕܒ̇ܪܬ ܘܐܦܠܐ ܐܗ̇ܪܬ ܠܐܢܫ ܡܢܗܘܢ	¹⁴ Następnie: od dnia, kiedy powołano mnie na naczelnika ziemi judzkiej - od roku dwudziestego aż do trzydziestego drugiego roku [panowania] króla Artakserksesa: przez dwanaście lat - ani ja nie jadłem chleba namiestnikowskiego, ani moi bracia.
¹⁵ ܘܫ̈ܠܝܛܐ ܕܩܕܡܝ ܫܥܒܕܘܗܝ ܠܥܡܐ ܘܢܣܒܘ ܡܢܗܘܢ ܚܡ̣ܪܐ ܘܠܚܡܐ ܘܟܣܦܐ ܣܓܝܐܐ ܠܡܕܐܬܐ ܥܕܡܐ ܠܣ̈ܠܥܝܢ ܐܪܒܥܝܢ ܐܦ ܥܒ̣̈ܕܝܗܘܢ ܐܫܠܛܘ ܥܠ ܥܡܐ ܘܐܫܬܠܛܘ ܥܠܝܗܘܢ ܘܐܫܬܢܕܘ ܒܗܘܢ ܘܐܢܐ ܠܐ ܥܒ̇ܕܬ ܗܟܢܐ ܡܢ ܩܕܡ ܕܚܠܬܗ ܕܐܠܗܐ	¹⁵ Natomiast dawniejsi namiestnicy, którzy byli przede mną, nakładali na lud ciężary i pobierali od nich na chleb i wino dziennie czterdzieści syklów srebra; również ich słudzy wyzyskiwali lud. Lecz ja tak nie postępowałem z bojaźnie Bożej.
¹⁶ ܐܦ ܒܥ̇ܒܕܐ ܕܫܘܪܐ ܗܢܐ ܛܒ ܐܬܥܫܢ̇ܬ ܘܚܩ̈ܠܬܐ ܠܐ ܙܒ̇ܢܬ ܘܟܠܗܘܢ ܛܠܝ̈ܐ ܒܢ̈ܝ ܝܗܘ̈ܕܝܐ ܐܬܟܢܫܘ ܘܩܡܘ ܬܡܢ ܥܠ ܥ̇ܒ̈ܕܐ	¹⁶ Także w pracy nad tym murem wziąłem udział, a ziemi nie nabyłem; i wszyscy słudzy moi byli tam przy pracy obecni.
¹⁷ ܘܪ̈ܘܪܒܢܐ ܘܫ̈ܠܝܛܢܐ ܡܐܐ ܘܚܡܫܝܢ ܓܒܪ̈ܝܢ ܘܕܐܬܝܢ ܠܘܬܢ ܡܢ ܥܡ̈ܡܐ ܕܚܕܪܝܢ ܐܬܝܢ ܠܘܬܢ ܐܢܫ ܒܦܬܘܪܗ	¹⁷ Następnie Żydzi, to jest zwierzchnicy: stu pięćdziesięciu mężów, oraz ci, którzy od naszych sąsiadów pogańskich do nas przychodzą, zasiadają do mojego stołu.
¹⁸ ܘܓܒܪܐ ܕܥ̇ܒܕ ܗܘܐ ܠܚܡܐ ܡܝܬܐ ܗܘܐ ܠܥܒ̣̈ܕܐ ܕܥܒܕܝܢ ܬܘܪܐ ܚܕ ܘܥ̈ܢܐ ܫܬ ܫܡܝ̈ܢܬܐ ܘܨܦܪ̈ܝܐ ܐܬܥܒܕܘ ܠܢ ܘܚܕܐ ܠܥܣܪܐ ܝܘܡ̈ܝܢ ܚܡ̣ܪܐ ܣܓܝ ܘܥܡ ܗܕܐ ܠܚܡܐ ܘܫܠܝܛܘܬܐ ܠܐ ܒ̇ܥܝܬ ܡܛܠ ܕܥ̣ܫܢ ܥܒ̇ܕܐ ܥܠ ܥܡܐ ܗܢܐ	¹⁸ I przyrządzenie codzienne: jeden wół, sześć owiec doborowych i ptactwo szło na mój rachunek, a w odstępie dziesięciodniowym z dodaniem wszelkiego wina w obfitości. Mimo to chleba namiestnikowskiego się nie domagałem, gdyż robocizna ciążyła nad tym ludem.
¹⁹ ܐܬܕܟܪ ܠܝ ܐܠܗܝ ܠܛܒ ܟܠܡܕܡ ܕܥ̇ܒܕܬ ܚܠܦ ܥܡܐ ܗܢܐ	¹⁹ Pamiętaj, Boże mój, na moją korzyść, o wszystkim, co uczyniłem dla tego ludu.