Sapientia 9
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | La Biblia |
|---|---|
| 1 Deus patrum meorum, et Domine misericordiæ, qui fecisti omnia verbo tuo, | 1 «Dios de los padres y Señor de la misericordia, | que con tus palabras hiciste todas las cosas, |
| 2 et sapientia tua constituisti hominem, ut dominaretur creaturæ quæ a te facta est, | 2 y en tu sabiduría formaste al hombre, | para que dominase sobre las criaturas que tú has hecho, |
| 3 ut disponat orbem terrarum in æquitate et justitia, et in directione cordis judicium judicet : | 3 y para regir el mundo con santidad y justicia, | y para administrar justicia con rectitud de corazón. |
| 4 da mihi sedium tuarum assistricem sapientiam, et noli me reprobare a pueris tuis : | 4 Dame la sabiduría asistente de tu trono | y no me excluyas del número de tus siervos, |
| 5 quoniam servus tuus sum ego, et filius ancillæ tuæ ; homo infirmus, et exigui temporis, et minor ad intellectum judicii et legum. | 5 porque siervo tuyo soy, hijo de tu sierva, | hombre débil y de pocos años, | demasiado pequeño para conocer el juicio y las leyes. |
| 6 Nam etsi quis erit consummatus inter filios hominum, si ab illo abfuerit sapientia tua, in nihilum computabitur. | 6 Pues, aunque uno sea perfecto | entre los hijos de los hombres, | sin la sabiduría, que procede de ti, | será estimado en nada. |
| 7 Tu elegisti me regem populo tuo, et judicem filiorum tuorum et filiarum : | 7 Tú me elegiste como rey de tu pueblo | y como juez de tus hijos e hijas. |
| 8 et dixisti me ædificare templum in monte sancto tuo, et in civitate habitationis tuæ altare : similitudinem tabernaculi sancti tui quod præparasti ab initio. | 8 Me mandaste construir un templo en tu monte santo | y un altar en la ciudad de tu morada, | a imitación de la tienda santa que preparaste desde el principio. |
| 9 Et tecum sapientia tua, quæ novit opera tua, quæ et affuit tunc cum orbem terrarum faceres, et sciebat quid esset placitum oculis tuis, et quid directum in præceptis tuis. | 9 Contigo está la sabiduría, conocedora de tus obras, | que te asistió cuando hacías el mundo, | y que sabe lo que es grato a tus ojos | y lo que es recto según tus preceptos. |
| 10 Mitte illam de cælis sanctis tuis, et a sede magnitudinis tuæ, ut mecum sit et mecum laboret, ut sciam quid acceptum sit apud te : | 10 Mándala de tus santos cielos, | y de tu trono de gloria envíala, | para que me asista en mis trabajos | y venga yo a saber lo que te es grato. |
| 11 scit enim illa omnia, et intelligit, et deducet me in operibus meis sobrie, et custodiet me in sua potentia. | 11 Porque ella conoce y entiende todas las cosas, | y me guiará prudentemente en mis obras, | y me guardará en su esplendor. |
| 12 Et erunt accepta opera mea, et disponam populum tuum juste, et ero dignus sedium patris mei. | 12 Así aceptarás mis obras, | juzgaré a tu pueblo con justicia | y seré digno del trono de mi padre. |
| 13 Quis enim hominum poterit scire consilium Dei ? aut quis poterit cogitare quid velit Deus ? | 13 Pues, ¿qué hombre conocerá el designio de Dios?, | o ¿quién se imaginará lo que el Señor quiere? |
| 14 Cogitationes enim mortalium timidæ, et incertæ providentiæ nostræ ; | 14 Los pensamientos de los mortales son frágiles | e inseguros nuestros razonamientos, |
| 15 corpus enim quod corrumpitur aggravat animam, et terrena inhabitatio deprimit sensum multa cogitantem. | 15 porque el cuerpo mortal oprime el alma | y esta tienda terrena abruma la mente pensativa. |
| 16 Et difficile æstimamus quæ in terra sunt, et quæ in prospectu sunt invenimus cum labore : quæ autem in cælis sunt, quis investigabit ? | 16 Si apenas vislumbramos lo que hay sobre la tierra | y con fatiga descubrimos lo que está a nuestro alcance, | ¿quién rastreará lo que está en el cielo?, |
| 17 Sensum autem tuum, quis sciet, nisi tu dederis sapientiam, et miseris spiritum sanctum tuum de altissimis, | 17 ¿quién conocerá tus designios, si tú no le das sabiduría | y le envías tu santo espíritu desde lo alto? |
| 18 et sic correctæ sint semitæ eorum qui sunt in terris, et quæ tibi placent didicerint homines ? | 18 Así se enderezaron las sendas de los terrestres, | los hombres aprendieron lo que te agrada | y se salvaron por la sabiduría». |
| 19 Nam per sapientiam sanati sunt quicumque placuerunt tibi, Domine, a principio. |