Knjiga o Jobu 19

Biblija Hrvatski	תנ"ך - מקרא על פי המסורה
1 Job progovori i reče:	1 וַיַּעַן אִיֹּוב וַיֹּאמַר
2 »Ta dokle ćete mučit’ dušu moju, dokle ćete me riječima satirat’?	2 עַד־אָנָה תֹּוגְיוּן נַפְשִׁי וּתְדַכְּאוּנַנִי בְמִלִּים
3 Već deseti put pogrdiste mene i stid vas nije što me zlostavljate.	3 זֶה עֶשֶׂר פְּעָמִים תַּכְלִימוּנִי לֹא־תֵבֹשׁוּ תַּהְכְּרוּ־לִי
4 Pa ako sam zastranio doista, na meni moja zabluda ostaje.	4 וְאַף־אָמְנָם שָׁגִיתִי אִתִּי תָּלִין מְשׁוּגָתִי
5 Mislite li da ste me nadjačali i krivnju moju da ste dokazali?	5 אִם־אָמְנָם עָלַי תַּגְדִּילוּ וְתֹוכִיחוּ עָלַי חֶרְפָּתִּי
6 Znajte: Bog je to mene pritisnuo i svojom me je on stegnuo mrežom.	6 דְּעוּ־אֵפֹו כִּי־אֱלֹוהַּ עִוְּתָנִי וּמְצוּדֹו עָלַי הִקִּיף
7 Vičem: ‘Nasilje!’ – nema odgovora; vapijem – ali za me pravde nema.	7 הֵן אֶצְעַק חָמָס וְלֹא אֵעָנֶה אֲשַׁוַּע וְאֵין מִשְׁפָּט
8 Sa svih strana put mi je zagradio, sve staze moje u tminu zavio.	8 אָרְחִי גָדַר וְלֹא אֶעֱבֹור וְעַל נְתִיבֹותַי חֹשֶׁךְ יָשִׂים
9 Slavu je moju sa mene skinuo, sa moje glave strgnuo je krunu.	9 כְּבֹודִי מֵעָלַי הִפְשִׁיט וַיָּסַר עֲטֶרֶת רֹאשִׁי
10 Podsijeca me odasvud te nestajem; k’o drvo, nadu mi je iščupao.	10 יִתְּצֵנִי סָבִיב וָאֵלַךְ וַיַּסַּע כָּעֵץ תִּקְוָתִי
11 Raspalio se gnjev njegov na mene i svojim me drži neprijateljem.	11 וַיַּחַר עָלַי אַפֹּו וַיַּחְשְׁבֵנִי לֹו כְצָרָיו
12 U bojnom redu pristižu mu čete, putove proti meni nasipaju, odasvud moj opkoljavaju šator.	12 יַחַד ׀ יָבֹאוּ גְדוּדָיו וַיָּסֹלּוּ עָלַי דַּרְכָּם וַיַּחֲנוּ סָבִיב לְאָהֳלִי
13 Od mene su se udaljila braća, otuđili se moji poznanici.	13 אַחַי מֵעָלַי הִרְחִיק וְיֹדְעַי אַךְ־זָרוּ מִמֶּנִּי
14 Nestade bližnjih mojih i znanaca, gosti doma mog zaboraviše me.	14 חָדְלוּ קְרֹובָי וּמְיֻדָּעַי שְׁכֵחוּנִי
15 Sluškinjama sam svojim kao stranac, neznanac sam u njihovim očima.	15 גָּרֵי בֵיתִי וְאַמְהֹתַי לְזָר תַּחְשְׁבֻנִי נָכְרִי הָיִיתִי בְעֵינֵיהֶם
16 Slugu zovnem, a on ne odgovara i za milost ga moram zaklinjati.	16 לְעַבְדִּי קָרָאתִי וְלֹא יַעֲנֶה בְּמֹו־פִי אֶתְחַנֶּן־לֹו
17 Mojoj je ženi dah moj omrznuo, gadim se djeci vlastite utrobe.	17 רוּחִי זָרָה לְאִשְׁתִּי וְחַנֹּתִי לִבְנֵי בִטְנִי
18 I deranima na prezir tek služim, ako se dignem, rugaju se meni.	18 גַּם־עֲוִילִים מָאֲסוּ בִי אָקוּמָה וַיְדַבְּרוּ־בִי
19 Pouzdanicima sam svojim mrzak, protiv mene su oni koje ljubljah.	19 תִּעֲבוּנִי כָּל־מְתֵי סֹודִי וְזֶה־אָהַבְתִּי נֶהְפְּכוּ־בִי
20 Kosti mi se za kožu prilijepiše, osta mi jedva koža oko zubâ.	20 בְּעֹורִי וּבִבְשָׂרִי דָּבְקָה עַצְמִי וָאֶתְמַלְּטָה בְּעֹור שִׁנָּי
21 Smilujte mi se, prijatelji moji, jer Božja me je ruka udarila.	21 חָנֻּנִי חָנֻּנִי אַתֶּם רֵעָי כִּי יַד־אֱלֹוהַּ נָגְעָה בִּי
22 Zašto da me k’o Bog sâm progonite, zar se niste moga nasitili mesa?	22 לָמָּה תִּרְדְּפֻנִי כְמֹו־אֵל וּמִבְּשָׂרִי לֹא תִשְׂבָּעוּ
23 O, kad bi se riječi moje zapisale i kad bi se u mjed tvrdu urezale;	23 מִי־יִתֵּן אֵפֹו וְיִכָּתְבוּן מִלָּי מִי־יִתֵּן בַּסֵּפֶר וְיֻחָקוּ
24 kad bi se željeznim dlijetom i olovom u spomen vječan u stijenu uklesale!	24 בְּעֵט־בַּרְזֶל וְעֹפָרֶת לָעַד בַּצּוּר יֵחָצְבוּן
25 Ja znadem dobro: moj Izbavitelj živi i posljednji će on nad zemljom ustati.	25 וַאֲנִי יָדַעְתִּי גֹּאֲלִי חָי וְאַחֲרֹון עַל־עָפָר יָקוּם
26 A kad se probudim, k sebi će me dići: iz svoje ću puti tad vidjeti Boga.	26 וְאַחַר עֹורִי נִקְּפוּ־זֹאת וּמִבְּשָׂרִי אֶחֱזֶה אֱלֹוהַּ
27 Njega ja ću kao svojega gledati, i očima mojim neće biti stranac: za njime srce mi čezne u grudima.	27 אֲשֶׁר אֲנִי ׀ אֶחֱזֶה־לִּי וְעֵינַי רָאוּ וְלֹא־זָר כָּלוּ כִלְיֹתַי בְּחֵקִי
28 Kad kažete: ‘Kako ćemo ga goniti? Koji ćemo razlog protiv njega naći?’,	28 כִּי תֹאמְרוּ מַה־נִּרְדָּף־לֹו וְשֹׁרֶשׁ דָּבָר נִמְצָא־בִי
29 mača tad se bojte: grijehu mač je kazna. Saznat ćete tada da imade suda!«	29 גּוּרוּ לָכֶם ׀ מִפְּנֵי־חֶרֶב כִּי־חֵמָה עֲוֹנֹות חָרֶב לְמַעַן תֵּדְעוּן [שַׁדִּין כ] (שַׁדּוּן׃ ק) ס